Γενικός Ιατρός

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 10

ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ ΑΥΤΟ;

• Σάλιο και στόμα
1 λίτρο σάλιο παράγεται κάθε μέρα από τους τρεις σιαλογόνους αδένες που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα.

• Νερό και σώμα
2,5 λίτρα νερό χάνονται καθημερινά από το ανθρώπινο σώμα με τον ιδρώτα, τα δάκρυα, τα ούρα κ.α.

• Νύχια και χρόνος
5 εκατοστά μεγαλώνουν τα νύχια κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου χρόνου.

• Αίμα και μπανιέρες
17 μπανιέρες θα χρειάζονταν για να χωρέσει το αίμα που περνά από την καρδιά κατά τη διάρκεια ενός εικοσιτετραώρου.

• Μύες και λέξη
72 είναι οι μύες που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, για να προερει μία και μόνο λέξη.

• Οστά και αριθμός
211 είναι ο αριθμός των οστών που υπάρχουν στο ανθρώπιο σώμα. Περισσότερα από τα μισά βρίσκονται στα άνω και κάτω άκρα.

• Αιμοφόρα αγγεία
950 χιλιόμετρα είναι το μήκος των αιμοφόρων αγγείων που διατρέχουν το ανθρώπινο σώμα.

• Βλέφαρα
9365 είναι κατά μέσο όρο οι φορές που ο άνθρωπος ανοιγολείνει τα βλέφαρα του μέσα σε μια μέρα.

• Εγκέφαλος
Ο αριθμός των νευρώνων που χάνονται καθημερινά από τον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι περίπου 100000.

• Παλμοί και καρδιά
Οι παλμοί της καρδιάς ενός ανθρώπου, κατά τη διάρκεια μιάς μέρας είναι περίπου 100800.

• Σπερματοζωάρια
210000 είναι ο αριθμός των σπερματοζωαρίων που παράγονται από έναν άντρα ανά λεπτό. Σε μία μόνο μέρα η παραγωγή σπερματοζωαρίων 23 αντρών ειναι αρκετή για να γεννηθεί όλος ο σημερινός πληθυσμός της γης.

• Εγκέφαλος και νευρώνες
100 εκατομμύρια είναι ο μέσος αριθμός των νευρώνων του εγκεφάλου ενός ενηλίκου.

• Γλώσσα και εξαφάνιση
15% είναι το ποσοστό των γλωσσών που έχουν εξαφανιστεί από το 15ο αιώνα μέχρι σήμερα, ως αποτέλεσμα της Ευρωπαϊκής κυριαρχίας.

• Ομιλούμενες γλώσσες
Οι ομιλούμενες γλώσσες στον κόσμο σήμερα, είναι περίπου 6 χιλιάδες.

• Μητρική γλώσσα
10 χιλιάδες είναι ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν ως μητρική τους γλώσσα, μία από τις τρεις χιλιάδες λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες.

• Αιώνας και γλώσσες
Οι γλώσσες που εξαφανίστηκαν από την Ευρώπη πριίν δύο αιώνες ήταν 12. Μεταξύ αυτών και η μανξ, η κέλτικη διάλεκτος που μιλούσαν στο νησί Μαν, στο Ιρλανδικό πέλαγος.

• Αυστραλία και γλώσσα
Ο αριθμός των γλωσσών, που μιλάνε μέχρι σήμερα στην Αυστραλία είναι περίπου 20.

• Γλώσσα και διάσωση
Για να διασωθεί μία γλώσσα, ο αριθμός των ανθρώπων που πρέπει να την μιλάνε είναι περίπου 100 χιλιάδες.

• Μαίριλυν Μονρόε
Η Μαίριλυν Μονρόε είχε έξι δάκτυλα στο αριστερό της πόδι.

• Βενζίνη και χρώμα
Η βενζίνη κανονικά είναι άχρωμη. Το κόκκινο χρώμα που έχει το αποκτά από την βαφή που προστίθεται, για μην μπερδεύεται με τα άλλα καύσιμα.

ΤΟ ΒΑΖΟ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ, ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΥΠΕΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΦΕΣ

Όταν τα θέματα και οι υποθέσεις της καθημερινότητας της ζωής σας γίνουν τόσα πολλά, που δεν επαρκεί ο χρόνος του 24ωρου για να τα χειριστείτε, να θυμηθείτε το βάζο του γλυκού, τις δυο κούπες και τον καφέ.

Ο καθηγητής στάθηκε μπροστά στους φοιτητές της τάξης του, της φιλοσοφικής σχολής, έχοντας μπροστά του κάποια αντικείμενα. Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να πει τίποτα, πήρε ένα μεγάλο βάζο του γλυκού και άρχισε να το γεμίζει με μπαλάκια του τένις.

Όταν πλέον δεν χωρούσε άλλο, κοίταξε τους μαθητές του και τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε και εκείνοι συμφώνησαν.

Τότε ο καθηγητής πήρε χαλίκια και άρχισε να τα ρίχνει στο βάζο κουνώντας το και αυτά πήγαν στα κενά ανάμεσα στις μπάλες του τένις.

Όταν πια δεν χωρούσαν άλλα χαλίκια ρώτησε τους μαθητές αν το βάζο ήταν γεμάτο και αυτοί κάπως σαστισμένοι είπαν πως είναι.

Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε άμμο και αφού την έριξε στο βάζο, γέμισε όλα τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια και αφού ρώτησε τους μαθητές πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο αυτοί ανταπάντησαν με ένα ομόφωνο ΝΑΙ.

Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πήρε κάτω από το γραφείο δυο κούπες καφέ και τις έριξε στο βάζο ενώ οι μαθητές πλέον γελούσαν απορημένοι. «Τώρα», λέει ο καθηγητής,

«Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.

Οι μπάλες του τένις είναι τα πλέον ιερά και μεγάλα πράγματα στη ζωή σας,
όπως η πατρίδα, η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες, πράγματα που ακόμα και όλα τα άλλα να χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν την ζωή σας.

Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά όπως τη δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ένα σπίτι.Η άμμος είναι άλλα μικρότερα πράγματα.

Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τένις.

Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας.

Αν ξοδέψετε την ώρα σας και την ενέργειά σας για μικρά πράγματα δεν θα έχετε χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα και σημαντικότερα για σας πράγματα

Φροντίστε τα μπαλάκια του τένις πρώτα και μετά τα χαλίκια .

Τα υπόλοιπα είναι άμμος»

Ένας μαθητής σήκωσε το χέρι και ρώτησε, τι αντιπροσώπευε ο καφές.

Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε: «Ο καφές είναι για να σας δείξει πως όσο γεμάτη και να είναι η ζωή σας, πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα καφέ με κάποιο φίλο.

ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ

Σήμερον, την ………………… και ώρα …………. οι ………………… και ……………………….. που στο εξής θα αποκαλούνται «Αφέντης» και «Γυναίκα», συμφωνούν και αποδέχονται τους κάτωθι όρους, προκειμένου να προχωρήσουν ομαλά, στην τελετή του αρραβώνα τους.

Με το παρόν συμφωνείται ρητά ότι σε όλες τις περιπτώσεις οι κάτωθι όροι θα τηρούνται απαρεγκλίτως, από τα συμβαλλόμενα μέρη, και οποιαδήποτε παρέκκλιση θα δίνει αυτομάτως το ηθικό και πρακτικό δικαίωμα στον «Αφέντη» να διαλύσει τον αρραβώνα του.

Άρθρον 1ο
Το σπίτι διοικείται από τον «Αφέντη» και η «Γυναίκα» οφείλει να εφαρμόζει και να υποστηρίζει άνευ οιασδήποτε αντιρρήσεως, τις αποφάσεις και θέσεις αυτού.
Άρθρον 2ο
Οποιουδήποτε αιτήματος της «Γυναίκας» θα προηγείται έγγραφο request (θα εφοδιαστεί με έντυπα request ανάλογα των περιπτώσεων). Ο «Αφέντης» οφείλει να απαντά εντός τριών (3) μηνών το πολύ).
Άρθρον 3ο
Η γκρίνια α π α γ ο ρ ε ύ ε τ α ι. Η «Γυναίκα» οφείλει, τουλάχιστον όσες ώρες βρίσκεται στο οπτικό πεδίο του «Αφέντη», να είναι γλυκιά, χαμογελαστή και πρόσχαρη, πειθαρχώντας σε κάθε του απόφαση.
Άρθρον 4ο
Η «Γυναίκα» οφείλει να κρατάει το νοικοκυριό σε άριστη κατάσταση χρησιμοποιώντας τον ελεύθερο χρόνο της, ακόμα και σε βάρος της αναπαύσεώς της – και με τα μέσα που της παραχωρεί ο «Αφέντης» – προκειμένου να προσφέρει περιβάλλον καθαρό και όμορφο στον «Αφέντη».
Άρθρον 5ο
Οφείλει επίσης να προσφέρει φαγητό ημέρας στον «Αφέντη», σύμφωνα με τις οδηγίες και απαιτήσεις αυτού.
Άρθρον 6ο
Η «Γυναίκα» οφείλει να παραδίδει στον «Αφέντη» όλα τα χρήματα που βγάζει από τη δουλειά της, έχει δε το δικαίωμα να προτείνει άπαξ του τρόπου επένδυσης. Ο «Αφέντης» αποφασίζει σε διάστημα τριών (3) μηνών από την κοινοποίηση του αιτήματος της «Γυναίκας». Α π α γ ο ρ ε ύ ε τ α ι ρητά και κατηγορηματικά στη «Γυναίκα» να κρίνει και κυρίως να επικρίνει τις επιλογές του «Αφέντη».
Άρθρον 7ο
Χειροδικία προς συμμόρφωση της «Γυναίκας» επιτρέπεται μόνον σε ειδικές περιπτώσεις και αφού γίνει προσπάθεια, από τον «Αφέντη», για χειραγώγηση με λεκτικό τρόπο. Οι ειδικές περιπτώσεις θα κρίνονται και θα αξιολογούνται πάντα κατά την κρίση του «Αφέντη».
Άρθρον 8ο
Η «Γυναίκα» τεκνοποιεί μόνο άρρενες. Ο τόπος και ο χρόνος εγκυμοσύνης αποτελεί θέμα το οποίο έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του «Αφέντη». Τα ονόματα των τέκνων επιλέγονται από τον «Αφέντη» κατά την απόλυτο κρίση αυτού. Η διαπαιδαγώγηση των τέκνων θα γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του «Αφέντη».
Άρθρον 9ο
Κατά παράβαση του άνω άρθρου και προκειμένου να δοθεί και το όνομα ………………………………….. επιτρέπεται η τεκνοποίηση θηλαίος άπαξ.
Άρθρον 10ο
Ο «Αφέντης» έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να διατηρήσει ποικιλία στην ερωτική του ζωή συνευρισκόμενος κατά την απόλυτο κρίση αυτού, οποτεδήποτε, οπουδήποτε και με οποιανδήποτε ερωτική σύντροφο επιλέξει κατά προτίμηση.
Άρθρον 11ο
Η «Γυναίκα» οφείλει να είναι μ ο ν ο γ α μ ι κ ή εκπληρώνοντας όλες τις ερωτικές επιθυμίες του «Αφέντη» ακόμα και αν αυτές ξεπερνάν τα όρια του βίτσιου, δείχνοντας προθυμία και ευχαρίστηση.
Άρθρον 12ο
Απαγορεύεται ρητά τόσο η παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων όσο και η ακρόαση μουσικών ακουσμάτων μη εγκεκριμένων από τον «Αφέντη».
Άρθρον 13ο
Ο «Αφέντης» διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει ή να συμπληρώσει μ ο ν ο μ ε ρ ώ ς το παρόν συμφωνητικό, οποιαδήποτε στιγμή θεωρηθεί απαραίτητο από αυτόν.
Άρθρον 14ο
Η απόλυτη παραδοχή όλων των ως άνω όρων και από τους δύο συμβαλλομένους, αποτελεί αυτονόητη προϋπόθεση για την συνέχιση της διαδικασίας αρραβωνίσματος των.

Οι συμβαλλόμενοι

…………………………………… ……………………………………

Ένας άθεος καθηγητής και ο Θεός και ο πιστός φοιτητής.

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά µε έναν φοιτητή του, για την σχέση µεταξύ επιστήµης και πίστης στον Θεό.Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;Φοιτητής: Βεßαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναµος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός µου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εµάς θα προσπαθούσαν να ßοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;

Φοιτ.: ..Καθ.: Δεν µπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουµε µικρέ µου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάßολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δηµιούργησε τον διάßολο;
Φοιτ.: Ο…Θεός…
Καθ.: Σωστά. Πες µου παιδί µου, υπάρχει κακό σ’ αυτόν τον κόσµο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό ßρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα όντα, σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δηµιούργησε το κακό;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήµια; Όλα αυτά τα τροµερά στοιχεία υπάρχουν σ’ αυτόν τον κόσµο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δηµιούργησε;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Η επιστήµη λέει ότι χρησιµοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιßάλλον γύρω σου και να προσαρµόζεσαι σε αυτό. Πες µου παιδί µου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, µυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί µε κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ.: ..Όχι, κύριε. Φοßάµαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόµα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.Καθ.: Σύµφωνα µε εµπειρικό, ελεγχόµενο και µε δυνατότητα µελέτης των αποτελεσµάτων ενός φαινοµένου πρωτόκολλο, η επιστήµη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί µου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω µόνο την πίστη µου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόßληµα της επιστήµης.
Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονοµάζουµε θερµότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονοµάζουµε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις µεγάλη θερµότητα, ακόµα περισσότερη θερµότητα, υπερθερµότητα, καύσωνα, λίγη θερµότητα ή καθόλου θερµότητα.
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονοµάζεται κρύο.

Μπορεί να χτυπήσουµε 458 ßαθµούς υπό το µηδέν, που σηµαίνει καθόλου θερµότητα, αλλά δεν µπορούµε να πάµε πιο κάτω από αυτό.
Δεν υπάρχει τίποτα που να ονοµάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι µόνο µια λέξη, που χρησιµοποιούµε για να περιγράψουµε την απουσία θερµότητας.

Δεν µπορούµε να µετρήσουµε το κρύο. Η θερµότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερµότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.

Στην αίθουσα επικρατεί σιγή…
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονοµάζουµε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαµπερό φως, εκτυφλωτικό φως…
Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονοµάζουµε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγµατικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα µπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις µε όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωµατική.
Καθ.: Ελαττωµατική!; Μήπως µπορείς να µου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε µέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και µετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που µπορεί να µετρηθεί. Κύριε, η επιστήµη δεν µπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη.

Χρησιµοποιεί την ηλεκτρική και µαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο µάλλον να καταλάßει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να ßλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν µπορεί να υπάρξει αυτόνοµος.

Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της.

Τώρα πείτε µου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από µια µαϊµού;

Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και ßέßαια.

Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει µε τα µάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν µπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταµατά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέµατος. Τότε µήπως δεν είστε επιστήµονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουµπήσει ή µυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας.

Άρα σύµφωνα µε τους κανόνες του εµπειρικού, ελεγχόµενου και µε δυνατότητα προßολής πρωτόκολλου, η επιστήµη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε.

Και αφού είναι έτσι τα πράγµατα, τότε, µε όλο τον σεßασµό, πώς µπορούµε να εµπιστευτούµε αυτά που διδάσκετε, κύριε;

Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί µου.

Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε… Ο σύνδεσµος µεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ.

Αυτή είναι που κινεί τα πράγµατα και τα κρατάει ζωντανά.

Θερμόμετρο υδραργύρου!!

Με αφορμή περιστατικό που συνέβη αυτές τις μέρες, ενημερωθήκαμε από πολλούς σχετικούς με το ζήτημα φορείς (του Γενικού Χημείου του Κράτουςσυμπεριλαμβανομένου) για τα εξής:Όλοι σπίτι έχουμε ένα κοινό θερμόμετρο υδραργύρου – η χρήση του οποίου απαγορεύ-θηκε, ευτυχώς, από την 1/1/2001 με οδηγία της Ε.Ε. Όλοι κάποιαστιγμή έχουμε σπάσει ένα τέτοιο θερμόμετρο.

Και τι κάναμε: Μαζέψαμε τις ασημένιες «μπιλίτσες» με τα χεράκιαμας ή – ακόμα χειρότερα; – με την ηλεκτρική σκούπα και τις πετάξαμε στασκουπίδια ή στη λεκάνη της τουαλέτας κ.λ.π.

Μόνο που τότε ίσως δεν ξέραμε ότι ο υδράργυρος, είναι το πιο επιβλαβές βαρύ μέταλλο (θυμάστε σχολείο, Χημεία;), η κατάποση, ή ακόμα χειρότερα, η εισπνοή του οποίου (ΝΑΙ ΟΙ ΜΠΙΛΙΤΣΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΤΜΙΖΟΝΤΑΙ και είναι χειρότερο να τις εισπνεύσεις από το να τις καταπιείς !!!) δύναται να επιφέρει από πρόσκαιρες παρενέργειες (πονοκέφαλο, απώλεια συνείδησης κ.λ.π.) έως μόνιμες καρδιαγγειακές και νεφρικές βλάβες.

Ακόμα ακόμα, μπορεί να δημιουργήσει χρωμοσωματικές ανωμαλίες που οδηγούν σε μογγολισμό!!!

Συνεπώς, μόλις δούμε τις γλυκούλες ασημί μπαλλίτσες:

1. Ανοίγουμε τα παράθυρα, για να αερίζεται καλά ο χώρος

2. Απομακρύνουμε παιδί ή ζώο.

3. Φοράμε τα γάντια μας (όχι τα μάλλινα του χιονιού, της κουζίνας εννοώ)

4. Με ένα κομμάτι χαρτί συγκεντρώνουμε τα σώματα του υδραργύρου, τα οποία λόγω σχήματος και βάρους εκτοξεύονται μακριά. Προς θεού, δε χρησιμοποιούμε ηλεκτρική σκούπα ή σκουπάκια!!!

5. Τα βάζουμε σε τρεις πλαστικές σακούλες που τις κλείνουμε όσο πιο ερμητικά γίνεται και τα βγάζουμε στο μπαλκόνι.

6. Τα απορρίπτουμε, όχι φυσικά στα σκουπίδια, αλλά σε σταθμούς συγκέντρωσης τοξικών αποβλήτων. Οι περισσότεροι δήμοι έχουντέτοιους πια.

7. Προμηθευόμαστε από το φαρμακείο ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο.
Μην ακούσω από κανέναν ότι δεν το εμπιστεύεται γιατί δεν είναι ακριβείας.Δεν θα πάθουμε τίποτα εάν μας δείξει 0,1 βαθμό C απόκλιση.

Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τις οικολογικές λάμπες φωτισμού με τις οποίεςμας ενθαρρύνουν όλοι -και ορθώς πράττουν – να αντικαταστήσουμε τις απλέςλάμπες.

Έχουν υδράργυρο!!!! Σε μικρότερη ποσότητα /ανά λαμπτήρα σε σχέση μετο θερμόμετρο, αλλά εάν σκεφτείτε πόσες αριθμητικά χρησιμοποιούμε τοχρόνο…

Έχετε ακούσει ποτέ ότι δεν πρέπει να τις πετάτε μόλις καούν, αλλά πρέπει να τις συγκεντρώ -νετε και να τις απορρίπτετε σε ειδικούς για το σκοπό αυτόσυλλέκτες;

Εγώ αυτό που κάνω είναι να τις συγκεντρώνω σε μια σακούλα, να τιςφυλάω κάπου που δεν κινδυνεύουν να σπάσουν και μια φορά στο τόσο να τις πηγαίνω στο IKEA, που έχει σταθμό συγκέντρωσης για αυτές.

Ποιος να αφορίσει τη διαστροφή;

Tου Xρηστου Γιανναρα

Η διαπλοκή πολιτικών, όπως και λειτουργών του κράτους, σε άνομες οικονομικές συναλλαγές με μοναχούς της Μονής Βατοπεδίου είναι αρμοδιότητα των εισαγγελέων και της Βουλής. Τα κόμματα έχουν ανάγκες τρομακτικές σε χρήμα, δεν γίνεται να μην κλέψουν κοινωνικό πλούτο όπου και όσο μπορούν. Κλέβοντας για το κόμμα ιδιοποιούνται και μερίδιο οι κομματάνθρωποι.

Να αποδοθεί αυτή τη φορά δικαιοσύνη και να μπουν στη φυλακή οι κλέφτες, δεν μπορεί να το ελπίζει νοήμων πολίτης. Το πολίτευμα της χώρας είναι (στην πραγματικότητα και όχι στα χαρτιά) απολυταρχική κομματοκρατία, οι κομματάνθρωποι λογοδοτούν μόνο σε κομματανθρώπους (στο κατ’ ευφημισμόν «κοινοβούλιο»). Και δεν υπήρξε ποτέ, μα ποτέ, περίπτωση να τιμωρηθεί κόρακας υπό κοράκου.

Το ουσιαστικό μέρος του σκανδάλου είναι το εκκλησιαστικό. Εκεί το έγκλημα δεν αφορά στην ιδιοποίηση κοινωνικού πλούτου, αφορά στην υπονόμευση ή και στην ανήκεστη βλάβη της σχέσης του λαού με τη βιωματική του παράδοση και τις ρίζες του. Στις συνειδήσεις των σημερινών Ελλήνων (δραματικά απληροφόρητων για τα πρωταρχικά και ουσιώδη της καταγωγής τους) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Βατοπεδινών εντυπώνει εικόνα διάστροφη και παραπλανητική για τη μοναστική ζωή, τα κίνητρα και τους στόχους της.

Υπονομεύει ή και καταστρέφει μια σχέση αιώνων ζωτικής συνάφειας του λαϊκού σώματος με το άθλημα και το ήθος των μοναχών, σχέση που κάρπιζε πλούτο «νοήματος» του εφήμερου βίου και συνακόλουθο πρωτογενή (όχι μεταπρατικό) πολιτισμό.
Στην εκκλησιαστική παράδοση των Ελλήνων οι μοναχοί ήταν πρωτοπορία στο άθλημα της ελευθερίας, ριζοσπάστες στην άρνηση συμβάσεων και προσχημάτων, προσωπείων θωράκισης του εγώ.

Φορούσαν το μαύρο ράσο, όπως οι χίπις τα κουρέλια στη δεκαετία του ’60, ανένταχτοι στις ταξικές διακρίσεις και στις υποκριτικές διαβαθμίσεις της κοινωνικής ιεραρχίας. Ρούχο του πένθους το ράσο δήλωνε την επιλογή συνειδητής αναμέτρησης με το αίνιγμα του θανάτου, την άρνηση ψευτοπαρηγόριας συμβιβασμού με οποιαδήποτε κτήση, εξουσιαστική απαίτηση, καύχηση για αρετές.

Ο μοναχισμός στην εκκλησιαστική παράδοση των Ελλήνων σάρκωνε τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει παρά μία και μόνη πραγματική ελευθερία: Να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από το εγώ του, από τις αναγκαιότητες (απρόσωπες ενστικτώδεις ορμές) της ατομικής του φύσης, την ύπουλη υποσυνείδητη ιδιοτέλεια.

Και αυτή η απελευθέρωση να μην είναι αυτοσκοπός (εκζήτηση εγωτικής «τελειότητας»), αλλά μόνο προϋπόθεση για να αγαπήσει ο άνθρωπος άμετρα και απεριόριστα, να ερωτευθεί τον Εραστή Νυμφίο Θεό και κάθε πλάσμα του λογικό και άλογο.

Αυτοί οι πρωτοπόροι της ελευθερίας και του έρωτα έχτιζαν μοναστήρια ασύγκριτου κάλλους, πλούτου και αρχοντιάς. Γιατί τον άνθρωπο τον κάνει άρχοντα και καλλιτέχνη μόνο η ελευθερία από το εγώ, μόνο η ερωτική αυθυπέρβαση. Πηγαίνετε σήμερα να δείτε το κιτσαριό των «αναστηλώσεων» στη Μονή Βατοπεδίου, τη χωριατιά του νεοπλουτισμού, τη βάναυση αναίδεια των εκζητήσεων εντυπωσιασμού. Πάλη αιώνων αυταπάρνησης και μανικού έρωτα θησαύρισε στο Αγιον Ορος ιλιγγιώδη κορυφώματα ανθρώπινης τέχνης: αρχιτεκτονικής, ζωγραφικής, χρυσοτεχνίας, κεντητικής, ξυλογλυπτικής, ιστορημένων χειρογράφων.

Αποτύπωσε εκεί η αυταπάρνηση έναν τρόπο βίου, μια «πολιτεία» μοναδική και ανεπανάληπτη, με τους δικούς της ρυθμούς του νυχθημέρου, δικό της χρόνο, και με τη φύση να λειτουργεί διηνεκώς Ευχαριστία. Σοφά καλντερίμια για να γίνεται η πεζοπορία ευλάβεια οικειότητας με τη γη, κοντυλογραμμένοι αρσανάδες αγκαλιές υποδοχής και κατευόδιου.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, μια ανήσυχη νεολαία άρχισε να ανακαλύπτει το Αγιονόρος. Είχε ζήσει στο πετσί της το ελληνοχριστιανικό καλαμπούρι της επίσημης κρατικής ιδεολογίας, αλλά και την ενθουσιαστική μαρξιστική ψευδαπάτη να θεμελιωθεί ευτυχία στον Ιστορικό Υλισμό.

Παιδιά σημερινά, σπουδαγμένα, ταξιδεμένα, πολύγλωσσα, από όλες τις επιστήμες και τις ειδικότητες, έφταναν σε μοναστήρια που έφθιναν και κατέρρεαν μετρώντας ελάχιστους πια υπέργηρους μοναχούς. Το Ορος ζωντάνευε. Ηταν μια απίστευτη έκπληξη, κάτι σαν κοσμογονία.

Αυτή την έκπληξη εκμεταλλεύτηκε για να εισπηδήσει στο Αγιονόρος ο οργανωμένος ατομοκεντρικός ευσεβισμός. Ξένο φρούτο, με σαφή προτεσταντική καταγωγή, είναι μια αντίληψη και στάση που αντιλαμβάνεται το χριστιανικό ευ-αγγέλιο σαν συνταγή ή οδηγό για να κερδηθεί η ατομική «σωτηρία».

Η Εκκλησία για τους ευσεβιστές δεν είναι σώμα κοινωνίας όπου αλλάζει ο τρόπος να υπάρχεις, δεν είναι η ζωή ως αυθυπέρβαση, σχέση και έρωτας, κατά την εικόνα του Τριαδικού Θεού που «αγάπη εστί». Οχι. Η Εκκλησία είναι μια ιδεολογία οργανωμένη για να εγγυάται και να ελέγχει την ατομική «πίστη» (δηλαδή ατομικές πεποιθήσεις), να κωδικοποιεί την ατομική ηθική, να προσφέρει τελετές («μυστήρια») που μεταγγίζουν στο άτομο «χάρη» (κάτι σαν ηλεκτρική ενέργεια) για την ηθική ατομική του κάθαρση.

«Συνοδείες» ευσεβιστών, που είχαν συγκροτηθεί σε διάφορες περιοχές της χώρας από άστεγα απογοητευμένα κατάλοιπα της αντιμαχίας θρησκευτικών σωματείων, αλλά και «συνοδείες» με επικεφαλής ιθύνοντες τέτοιων εξωεκκλησιαστικών αποφύσεων εγκαταστάθηκαν στο Ορος. Το Πατριαρχείο τούς εμπιστεύθηκε μονές μοναδικής για την Εκκλησία σημασίας, όπως το Βατοπέδι.

Ο ατομοκεντρικός ευσεβισμός πηγαίνει πακέτο με τον ακτιβισμό και την εκκοσμίκευση. Οι ατομικές «πεποιθήσεις» ισχυροποιούνται σαν ψυχολογική αυθυποβολή όταν επενδύονται σε μαχητική προπαγάνδα: κηρυγματική οιστρηλασία, εκδοτικό οργασμό, ηλεκτρονική τεχνολογία «επικοινωνίας», άρτια μεθοδευμένη χειραγώγηση συνειδήσεων.
Και η ατομική ηθική χρειάζεται τεκμήρια αξιομισθίας: αγαθοεργά ιδρύματα με υποβλητική κτιριακή υποδομή, χώρια τα οικοδομικά συγκροτήματα για να στεγάζεται το ιεραποστολικό έργο. Ο οργανωμένος ευσεβισμός έχει ανάγκη από χρήμα, πολύ χρήμα, για να εξασφαλίζει κύρος, επιβολή, τεκμαρτή αυτοδικαίωση.

Το χρήμα, το κύρος, η χειραγώγηση συνειδήσεων είναι διαχείριση εξουσίας και η εξουσία πάντοτε μέθη, συνήθως ανεπίγνωστη. Το πρόσχημα για να εξωραϊστεί η υπέρτατα ηδονική μέθη της εξουσίας, είναι ότι έτσι υπηρετείται η «δόξα του Θεού».

Είναι πεπεισμένος ο ευσεβιστής ότι με τη λογική του Αντιχρίστου υπηρετεί τον Χριστό. Το έδειξε αποκαλυπτικά ο Ντοστογιέφσκι στον μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Το ενσάρκωσε δημόσια και η οιηματική απολογητική του βατοπεδινού ηγουμένου.

Πριν από τους Βατοπεδινούς ήταν οι Εσφιγμενίτες. Πιο πριν, οι ηγούμενοι που διέκοπταν κατά βούλησιν το μνημόσυνο του Πατριάρχη. Ακόμα πιο πριν, οι Καντιωτικοί όταν αρνιόντουσαν τον επίσκοπο της Λάρισας – κάθε τόσο το απόστημα σπάζει και πυορροεί. Μόνο μια εκκλησιαστική σύνοδος θα μπορούσε να αφορίσει από το σώμα της Εκκλησίας τη διαστροφή του ατομοκεντρικού ευσεβισμού.

Οριστικά και λυτρωτικά.

Αλλά ποιοι να συγκροτήσουν σύνοδο σήμερα; Ο οικοδομικός ακτιβισμός, τα κηρυγματικά ευκοίλια και το πλήθος των ευπειθώς χειραγωγουμένων είναι τα κριτήρια αξιολόγησης του επισκοπικού έργου.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

Προσευχή εις την επέτειον του Αγίου Νεκταρίου.

Με την ευκαιρίαν της παρελεύσεως 108 ετών από τον άδικον διωγμόν και την αποπομπήν του Αγίου εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, Σε προσκυνούμεν και Σ’ ευχαριστούμεν εκ βάθους καρδίας, διότι διά της θεϊκής αγάπης Σου, μας εχάρισες πλήθος μορφών Αγίων, διά να αποτελούν τα ιδανικά πρότυπά μας, διά να μεσιτεύουν και ικετεύουν για μας και διά να δοξάζουν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές Όνομά Σου, με τα θαυμαστά έργα, τη ζωή και τα θαύματά των.

Ευλόγησον Κύριε, την πανήγυριν αυτήν, που επιτελούμεν σήμερον προς τιμήν του αγίου ενδόξου Πατρός ημών, Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως του Θαυματουργού.
Συ Κύριε, ο επαναπαυόμενος εις τους Αγίους Σου, αξίωσον όπως ο εορταζόμενος Άγιος Νεκτάριος, γίνει η κλίμακά μας, για να Σε προσεγγίσωμεν και λάβωμεν την επουράνιον Χάριν Σου, το μέγα έλεός Σου και θείαν Σου ευλογίαν.

Δέξου Δέσποτα Πανάγιε, τας μεσιτείας και ικεσίας του Αγίου Πατρός ημών Νεκταρίου, διότι, επειδή ημείς είμεθα ανάξιοι, να απευθυνώμεθα απ’ ευθείας προς Εσένα, τον αιώνιον Βασιλέα της δόξης, καταφεύγομεν εις τον Προστάτην Άγιόν μας Νεκτάριον λέγοντας του:

Άγιε του Θεού Νεκτάριε, δυνατέ στην πίστιν και υπόδειγμα της υπομονής και καρτερίας, της ταπεινοφροσύνης και ανεξικακίας, ευλαβώς τιμώμεν την ιεράν σου μνήμην και παρακαλούμεν εσέ, που αδίκως εσυκοφαντήθης και δεινώς εδοκιμάσθης από τους διωγμούς και την αποπομπήν σου εκ του κλίματος Αλεξανδρείας, όπως συγχωρήσης τους προαπελθόντας διώκτας σου, ημάς δε πάντας, να περιφρουρήσης και διαφυλάξης, από παντός κακού και ολισθήματος.

Μεσίτευσον, Άγιε Νεκτάριε, προς Κύριον τον Θεόν, διά την ενίσχυσιν και ευόδωσιν του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, του Σεπτού Προκαθημένου αυτού, του ποιμνίου και του κλήρου του.

Πρέσβευε, Άγιε του Θεού, όπως Κύριος ο Σωτήρ και Λυτρωτής ημών στηρίζει διά της θείας Του δυνάμεως και χάριτος, μικρούς και μεγάλους, εις την Ορθόδοξον πίστιν. Να χειραγωγή δε την νεολαίαν μας και να χαρίζη πλούσια τα αγαθά Του στον Ελληνικόν λαόν.

Άγιε του Θεού Νεκτάριε, Συ που τόσον ευλαβώς ελάτρευσες την Παρθένον Μαρίαν, την Μητέρα του Κυρίου μας, γενού ταπεινός ικέτης Της, διά να σκέπη και περιφρουρεί το Έθνος ημών και φέρει σ’ όλο τον κόσμον ειρήνην, ομόνοιαν και αγάπην, προς δόξαν του Ονόματος της Παναγίας Τριάδος. Αμήν.

(Εκ της συλλογής των διαφόρων περιστασιακών Προσευχών του Μητροπολίτου Λεοντοπόλεως κ. Διονυσίου Χατζηβασιλείου)

Το σχολείο της χαμένης νιότης…

Kαλημέρα Σχολείο – Καλημέρα Θλίψη.

Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης.

Άνοιξαν τα σχολεία. Για κάποιους ένα ευχάριστο και μοναδικό γεγονός, για τους περισσότερους θλιβερό. Σε μια μακρινή χώρα, στη Φινλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ(οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές.

Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους. Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του.

Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.

Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα.

(Οι δάσκαλοί μας, ακόμη και να θέλουν να πάρουν πρωτοβουλίες δημιουργικής μάθησης δεν μπορούν. Είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν με συγκεκριμένα βιβλία με έναν στόχο: «να βγει όπως-όπως η ύλη», αποστηθισμένη βεβαίως). Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα)αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία.

Η φιλοσοφία τους είναι, «η βαθμολογία αποθαρρύνει και ωθεί ακόμη περισσότερο στην άρνηση μάθησης τον κακό μαθητή, ενώ επιβραβεύει τον καλό μαθητή, που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται την επιβράβευση».
Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο.

Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας). Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται.
Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς. Με λίγα λόγια, τους ενδιαφέρει να αγαπήσουν τα παιδιά τη μάθηση και το βιβλίο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν μόνα τους. Με το ζόρι δε μαθαίνει κανείς. Με το ζόρι μπορείς μόνο να αποστηθίσεις ξένη γνώση, για λίγο καιρό.

Όταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι Φιλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Όλη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση.

Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος. Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;

Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν.

Όποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση. Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή». Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία;

Την απάντηση μας την έδωσε πριν λίγες ημέρες ο κος Βουλγαράκης: «υπάρχουν βουλευτές που τα δίδακτρα που πληρώνουν για τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία είναι περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνουν στο πόθεν έσχες»!!!

Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial.

Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες!

Στη Φινλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο.

Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους.

Οι Φιλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό.

Γι αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ’ όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους.

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008


ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:

Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ’ Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών ναενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία -και ξεχνάει το κρυφό σχολειό- το αντίστοιχο εγχειρίδιο της Γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι: –

Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!) –

Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.

Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης.

Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.

Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!

Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες,Τρώες και Πελασγούς προ-τουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.

Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!

Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunaniliskilerivefiliki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το…2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.

Η εργασία του εγκρίθηκε απ’ το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. ..

Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ – Νίκος Χειλαδάκης

Ομήρου… αγγλικά!!!!!!

Μία εργασία βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου. Με τίτλο «Ελληνική Γλώσσα – τροφός όλων των γλωσσών», η Αναστασία Γονέου, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών.

Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι ‘εξόδευσαν’, για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την ‘βαπτίσουν’ με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη».

Παράδειγμα:

1. AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: »θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ».
2. AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!
3. BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) της αγοράς.
4. BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.
5. BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
6. BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
7. BROTHER = λατινικά frater από το φράτωρ.
8. CARE = από το καρέζω.
9. COLONIE από το κολώνεια = αποικιακή πόλη.
10. DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα ‘δία’. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.
11. DISASTER = από το δυσοίωνος + αστήρ
12. DOLLAR = από το τάλλαρον = καλάθι που χρησίμευε ως μονάδα μέτρησης στις ανταλλαγές. π.χ. «δώσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο είναι το τάλληρο, αλλά και το τελλάρo!
13. DOUBLE = από το διπλούς – διπλός.
14. EXIST = λατινικά ex+sisto από το έξ+ίστημι= εξέχω, προέχω.
15. EXIT = από το έξιτε = εξέλθετε
16. EYES = από το φάεα = μάτια.
17. FATHER = από το πάτερ (πατήρ).
18. FLOWER = λατινικά flos από το φλόος.
19. FRAPPER = από το φραγκικό hrappan που προέρχεται από το (F)ραπίζω = κτυπώ (F= δίγαμμα).
20. GLAMOUR = λατινικό gramour από το γραμμάριο. Οι μάγοι παρασκεύαζαν τις συνταγές τους με συστατικά μετρημένα σε γραμμάρια και επειδή η όλη διαδικασία ήταν γοητευτική και με κύρος, το gramour -glamour, πήρε την σημερινή έννοια.
21. HEART, CORE = από το κέαρ = καρδιά.
22. HUMOR = από το χυμόρ = χυμός (Στην ευβοϊκή διάλεκτο, όπως αναφέρεται και στον Κρατύλο του Πλάτωνος, το τελικό ‘ς’ προφέρεται ως ‘ρ’. Π.χ. σκληρότηρ αντί σκληρότης).
23. I = από το εγώ ή ίω, όπως είναι στην βοιωτική διάλεκτο.
24. ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
25. ΙS = από το είς.
26. KARAT = εκ του κεράτιον, (μικρό κέρας για τη στάθμιση βάρους).
27. KISS ME = εκ του κύσον με = φίλησέ με (…είπε ο Οδυσσέας στηνΠηνελόπη).
28. LORD = εκ του λάρς. Οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης. Όπως: Λαέρτης – πατέρας του Οδυσσέα).
29. LOVE = λατινικό: love από το ‘λάFω’. Το δίγαμμα (F) γίνεται ‘αυ’ και ‘λάFω’ σημαίνει »θέλω πολύ».
30. MARMELADE = λατινικά melimelum από το μελίμηλον = κυδώνι.
31. MATRIX = από το μήτρα.
32. MATURITY = λατινικά: maturus από το μαδαρός= υγρός.
33. MAXIMUM = λατινικά: maximum από το μέγιστος.
34. MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το Μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίβα.
35. ME = από το με.
36. MEDICINE = λατινικά :medeor από το μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω επιδέξια. Και μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.
37. MENACE = από το μήνις.
38. MENTOR = από το μέντωρ.
39. MINE = από το Μινώαι (= λιμάνια του Μίνωα, όπου γινόταν εμπόριομεταλλευμάτων. «Κρητών λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ε’84,2).
40. MINOR = λατινικά: minor από το μινύς = μικρός. Στα επίσημα γεύματα είχαν το μινύθες γραμμάτιον, ένα μικρό κείμενο στο οποίο αναγραφόταν τι περιελάμβανε το γεύμα. Παράγωγο το… menu!
41. MODEL = από το μήδος= σχέδιο (η ίδια ρίζα με τη μόδα (= moda).
42. MOKE = από το μώκος = αυτός που χλευάζει.
43. MONEY = λατινικό: moneta από το μονία = μόνη επωνυμία της Θεάς Ήρας: Ηραμονία. Στο προαύλιο του ναού της Θεάς στη Ρώμη ήταν το νομισματοκοπείο και τα νομίσματα έφεραν την παράστασή της (monetae).
44. MOTHER = από το μάτηρ, μήτηρ.
45. MOVE = από το ομηρικό αμείβου = κουνήσου!
46. MOW = από το αμάω = θερίζω.
47. NIGHT = από το νύχτα.
48. NO = λατινικό: non, ne εκ του εκ του νη: αρνητικό μόριο (»νέ τρώει, νέ πίνει»), ή (νηπενθής = απενθής, νηνεμία = έλλειψη ανέμου.
49. PAUSE = από το παύση.
50. RESISTANCE = από το ρά + ίστημι.
51. RESTAURANT = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα.
52. RESTORATION = λατινικά restauro από το ρά+ίστημι, όπου το ρά δείχνεισυνάρτηση, ακολουθία, π.χ. ρά-θυμος, και ίστημι = στήνομαι.
53. SERPENT = λατινικά serpo από το έρπω (ερπετό). H δασεία (‘) προφέρεται ως σ = σερπετό.
54. SEX = από το έξις. Η λέξη δασύνεται και η δασεία μετατρέπεται σε σίγμακαι = s + έξις.
55. SIMPLE = από το απλούς (η λέξη δασύνεται).
56. SPACE = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς.
57. SPONSOR από το σπένδω = = προσφέρω (σπονδή).
58. TRANSFER από το τρύω (διαπερνώ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνώ τον Ατλαντικό.
59. TURBO = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση.
60. YES = από το γέ = βεβαίως.
61. WATER = από το Ύδωρ (νερό), με το δ να μετατρέπεται σε τ.

Πηγή: http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html

Αναρτήθηκε από Papoulis στις 11:12 μ.μ. 0 σχόλια

Ετικέτες ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η Ελληνική γλώσσα καθιερώνεται διεθνώς.

«Hellenic Quest » λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμαθήσεως της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας.

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ «Apple», της οποίας Πρόεδρος Τζον Σκάλι είπε σχετικώς: «Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμαθήσεως της Ελληνικής επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν’ αναπτύξει τη δημιουργικότητά της να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ’ όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει».Με άλλα λόγια πρόκειται για μια εκδήλωση της τάσεως για επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων

.Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά «επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων».Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών ότι «Η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες.Γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως».

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρβάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι. Στον Η/Υ «Ίβυκο» αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους δηλαδή ως γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον «Ίβυκο» ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.

Μιλώντας γι’ αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: «Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ’ αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας».Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής. Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως «νοηματική» γλώσσα μόνον την Ελληνική.

Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν «σημειολογικές».«Νοηματική γλώσσα» θεωρείται η γλώσσα στην οποία το «σημαίνον» δηλαδή η λέξη και «το σημαινόμενο» δηλαδή αυτό που η λέξη εκφράζει,(πράγμα, ιδέα, κατάσταση) έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ «σημειολογική» είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το α? «πράγμα» (σημαινόμενο) εννοείται με το α? (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν «πρωτογένεια», ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές, σημαίνουν κάτι απλά επειδή έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν.

Π.χ στην Ελληνική, η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ, γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο αρθρώνων λόγο).Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις άλλες γλώσσες.

Τα πιο τέλεια προγράμματα «Ίβυκος», «Γνώσεις» και «Νεύτων» αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες γλώσσες. Και τούτο διότι η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.

Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα τηλέ-, -λάνδη, μίκρο -, μέγα-, σκοπό, -ισμός, συν- κ.λ.π.Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή ότι μόνο σ’ αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι’ αυτό είναι αναγκαία στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες.

Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να προχωρήσει.Γι’ αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα. Ας το προωθήσουν και οι Έλληνες πολιτικοί.

S.O.S. ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ!!!!!

Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρηπρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως ‘τροφή για σκέψη’ τα εξής:1. Να καταργηθούν τα γράμματα ‘η’ και ‘υ’ και να αντικατασταθούν από το γράμμα ‘ι’.

2. Να καταργηθεί το γράμμα ‘ω’ και να αντικατασταθεί από το γράμμα ‘ο’.3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούνως εξής: ‘αι’—> ‘ε’, ‘ει’—>’ι’, ‘οι—>ι’, ‘υι’—>ι’,’αυ’—>’αβ’, ‘ευ’—>’εβ’

4. Να καταργηθεί η χρήση του ‘γγ’ και να αντικατασταθεί από το ‘γκ’.5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα ‘ς’ και να αντικατασταθεί από το γράμμα ‘σ’.Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο .ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ,λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το ‘ου’).Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας’.Παρακαλώ να το προωθήσετε,ώστε να δείξουμε πως αυτή η προχωρημένηγια αυτούς ιδέα είναι ανθελληνική και θα μας καταστρέψει!!!Υ.Γ. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ:

Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ.

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ…….

“ΣΗΜΕΡΑ, την πέμπτη Ιουνίου* του έτους δύο χιλιάδες… εδώ στη Νεκρούπολη και με θερμοκρασία 45 βαθμούς Κελσίου στη σκιά, συνέρχεται το έκτακτο μεικτό κακουργιοδικείο εγκλημάτων περιβάλλοντος της πόλης μας, προκειμένου να εκδικάσει τις αγωγές που υπέβαλαν κατ’ “αγνώστων”, ένας τσαλαπετεινός και δυο σκουλήκια.

Ο τσαλαπετεινός, γιατί τρώγοντας δυο σκουλήκια δηλητηριάστηκε και σε λίγο πέθανε, και τα δυο σκουλήκια γιατί δηλητηριάστηκαν και σε λίγο πέθαναν κι αυτά, αφού προηγουμένως είχαν φάει από πεθαμένο τσαλαπετεινό.

Η τοξικολογική και ραδιοϊσοτοπική εξέταση των σπλάχνων και των οστών τους, που διενεργήθηκε στο εργαστήριο της Ραδιοϊσοτοπικής και Τοξικολογικής Μελέτης και Έρευνας του Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου της Νεκρούπολης, έδειξε σωρεία από τοξικές και δηλητηριώδεις ουσίες του θείου, του χλωρίου, του αζώτου, του αρσενικού, του φωσφόρου, του μολύβδου, του υδραργύρου, του αντιμονίου και άλλων στοιχείων, σε πολλαπλάσια υψηλές τιμές των επιτρεπομένων ορίων, ενώ συγχρόνως ανιχνεύθηκε και πληθώρα ραδιενεργών καταλοίπων (καίσιο, ιώδιο, πλουτώνιο, ράδιο, στρόνδιο, ουράνιο) στα ίδια υψηλά επίπεδα”.

Αν και η είδηση των δυο θανάτων, σαν καθημερινό και συνηθισμένο γεγονός περνώντας στα ψιλά δεν ενόχλησε κανένα(!), όμως ο καθηγητής που υπέγραφε την εξέταση κλείστηκε στο Ψυχιατρικό Νοσηλευτικό Ίδρυμα της Νεκρούπολης, με τη σύμφωνη γνώμη δυο κορυφαίων ψυχιάτρων(!) που μετακλήθηκαν εσπευσμένα απ’ το εξωτερικό, με πρωτοβουλία και έξοδα της κυβέρνησης.

Ο ένας του πανεπιστημίου του Βερολίνου και ο άλλος της Βοστώνης, γιατί η φιλοκυβερνητική εφημερίδα ΄΄ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ΄΄ σχολιάζοντας το πόρισμα της εξέτασης, κατέληγε: ΄΄…Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες μας, η ψυχική υγεία του εν λόγω κυρίου καθηγητού τελευταία εμφανίζει ορισμένα σοβαρά προβλήματα”!.. Και καθώς μετά από λίγο αποφασίστηκε η μεταφορά του στο Ειδικό Κέντρο Θεραπείας και Αποκατάστασης στην Αντιφρονούπολη, από τότε αγνοείται η τύχη του…

Η σύνθεση του δικαστηρίου καθορίστηκε μετά από διαβουλεύσεις και ομόφωνη απόφαση όσων απέμειναν ακόμη ζωντανοί στη Νεκρούπολη [μονόφθαλμοι γίγαντες, δικέφαλοι νάνοι, εικοσάκλωνοι κ.π. (κατά παραγγελία), τριαντάκλωνοι κ.π., εκατόκλωνοι κ.π., σωληνάνθρωποι κ.π., ηλεκτράνθρωποι κ.π., ρομποτάνθρωποι κ.π., παρανοϊκοί, παιδιά με φωκομελίες και υδροκέφαλο, κ.τ.λ., κ.τ.λ.], εφόσον μέχρι σήμερα κανείς από τους λεγόμενους σοφούς, λόγιους και δυνατούς, δεν τόλμησε ή δεν διανοήθηκε(!) κάτι τέτοιο και έχει ως εξής:

Πρόεδρος: Η Κουκουβάγια (με κατεστραμμένο το ένα της μάτι, με ύποπτη διόγκωση στο θυρεοειδή, και με τα πούπουλά της μισά και μαδημένα).

Δικαστές: Η Μεσόγειος (με βαριά ανάσα και στα τελευταία της), ο Αμαζόνιος (κουρελής, κουνιστός και θηλυπρεπής), η Χιροσίμα (το φάντασμά της), και το Τσερνόμπιλ (με βαριές αναπηρίες πνιγμένο στη ραδιενεργό στάχτη).

Στην εισαγγελική έδρα: Το Αηδόνι (με μόνιμα βραχνιασμένη τη φωνή του από πολύποδες στο λάρυγγα και κατάχλωμο).

Ένορκοι: Πόλεις, Θάλασσες, Ποταμοί, Πουλιά, Ζώα, Δάση, Λουλούδια (όλοι τους τρισάθλιοι και αγνώριστοι).

Κατήγορος: Ο πλανήτης Γη, σα μητέρα όλων των θυμάτων (άρρωστη με υψηλό πυρετό και καταλαβωμένη, στα πρόθυρα της καταστροφής).

Κατηγορούμενοι: Αναφέρονται στο πινάκιο ονομαστικά.

Το ανακριτικό έργο ανατέθηκε στην Αλεπού (με τα δόντια της μισά, αδύνατη, με τσίμπλες στα μάτια, τη γούνα της γεμάτη με γυροειδή ελλείμματα και την κοιλιά της στο μήνα της).

Τα Λιοντάρια (άλλα με πρισμένες αρθρώσεις και κουτσά, άλλα με ατροφική και αραιή τη χαίτη τους και άλλα με ένα βαθύ και ασταμάτητο βήχα) ανέλαβαν την φύλαξη της πόλης, γιατί σα μαθεύτηκε το “νέο”, Τσακάλια, Λύκοι, Ύαινες, Γύπες, Μαυροκόρακες και άλλα συγγενή προς αυτά “ευγενή” της φύσης πλάσματα, έκαναν αμέσως απειλητική την εμφάνισή τους, στέλνοντας το καθένα το δικό του “μήνυμα” προς κάθε κατεύθυνση.
Μέρα και νύχτα, Κάργιες, Κουρούνες και Καρακάξες, πολιορκούσαν την κυρία ανακρίτρια απειλώντας την με κρωξήματα γεμάτα λύσσα γύρω απ’ τη φωλιά της, που μόνο στη θέα των λιονταριών το έβαζαν στα πόδια, γυρνώντας άπραχτες πίσω στο σκυλολόι των αφεντικών τους.

Με τον τερματισμό του ανακριτικού έργου, ο φάκελλος υπόθεση: “ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ”, με ολόκληρη τη δικογραφία υποβλήθηκε στον αρμόδιο εισαγγελέα, ο οποίος με τη σειρά του άσκησε ποινική δίωξη “κατά παντός υπευθύνου”, σύμφωνα με το πόρισμα της ανάκρισης.

Μόνο που η καημένη η κυρία ανακρίτρια, μετά την πρώτη έξοδό της για αναζήτηση τροφής από την ολοκλήρωση του ανακριτικού της έργου, δεν ξαναγύρισε ποτέ στη Νεκρούπολη, μη δίνοντας από τότε κανένα σημείο ζωής…

Το μυστήριο το έλυσαν λίγες μέρες αργότερα κάτι λιανοπούλια (που δεν έχασαν κι αυτά την ευκαιρία να φτιάξουν με τη μαλακή τρίχα της τις ζεστές και αφράτες φωλιές τους), φέρνοντας το μαντάτο πως την βρήκαν πεθαμένη σ’ ένα πέρασμα με το δόκανο στο πόδι, με σκισμένη την κοιλιά και σκορπισμένα γύρω-τριγύρω μαζί με τα σπλάχνα της και τα τρία μωρά της, μεζέδες στα νύχια, στα ράμφη και στους κυνόδοντες κάτι ακόρεστων και παμφάγων τεράτων!…
Σταυροκοπιόταν όσοι άκουγαν αυτό το απίστευτο.

Κι ένας απόμαχος σακάτης Γερολαγός, που ήξερε απ’ αυτά, σαν το άκουσε γονάτισε, κατέβασε το κεφάλι, και με το μέτωπο ακουμπισμένο στη γη ψιθύρισε: “Κάνε Θεέ μου να πάψουν να υπάρχουν πια νύχια, δόντια και ράμφη!”…

Μα πριν ακόμη συνέλθει καλά-καλά αποχαμένος στα πολυπλόκαμα διάσελα της θλίψης, της προσευχής και της ελπίδας, άκουσε δίπλα του μια γνωστή φωνή κυματιστή και μακρόσυρτη, ένα “μπεεε”, να του απαντάει: “Αμήν”.

Ήταν η φωνή μιας Προβατίνας, που την ώρα εκείνη θήλαζε τα δυο μικρά της στους στερεμένους από γάλα μαστούς της λόγω της ξηρασίας.

Η ΕΙΔΗΣΗ ΑΥΤΗΣ της δίκης δεν ήταν μόνο απ’ τις πρώτες όλων των ραδιοτηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης ολόκληρης της γης, αλλά μεταδιδόταν συγχρόνως και από τα κανάλια Δίας-TV, TV-Αφροδίτη και Κρόνος-Radio TV, σε αναλυτικά και εκτεταμένα ρεπορτάζ των έκτακτων απεσταλμένων συνεργατών τους στη Γη.

Για τη μέρα αυτή προκηρύχθηκε, επίσης, γενική απεργία όλων των εργατικών συνδικάτων και των υπηρεσιών του δημοσίου, καθώς και του συνδικάτου των ρομπότ. Μόνο οι εργαζόμενοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν θα συμμετείχαν, κι αυτό για λόγους συμπαράστασης και διευκόλυνσης στη μετακίνηση όλων όσων θα επιθυμούσαν να παρευρεθούν σ’ αυτή τη δίκη.

Ως αίθουσα του δικαστηρίου επιλέχθηκε ο χώρος ενός μεσαιωνικού εγκαταλειμμένου κάστρου που βρισκόταν στο μυχό του κόλπου της Νεκρούπολης, αφού προηγουμένως διαμορφώθηκε κατάλληλα για τις ανάγκες της δίκης.

Το κάστρο αυτό, χτισμένο πάνω στο κύμα απ’ το μεσαίωνα και ταγμένο να προασπίζει την πόλη του, την τότε Ανθούπολη, με τα παλικάρια του, παλικάρι κι αυτό μαζί τους, ξεχασμένο τώρα πια και βρωμισμένο με λάδια και πετρέλαια μέχρι τα μισά του, στέκει και αναπολεί τις ένδοξες εκείνες μέρες, που ανίκητο περιφρουρούσε ιδέες και ιδανικά χωρίς υστερόβουλες σκέψεις, μα από καθήκον ιερό και επιτακτική ανάγκη, μη διστάζοντας να βάψει τις πολεμίστριες του κόκκινες με το αίμα των υπερασπιστών του, σαν έτσι έπρεπε να κάνει.
Αυτά για το μεσαίωνα.

Όμως, του ‘μελλε του άμοιρου να το βρει ο “πολιτισμός” του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα, για να του σκοτώσουν ό,τι πιο πολύτιμο είχε: Τη μεγάλη και μοναδική του αγάπη, που χρόνια τώρα το φιλούσε και το χάιδευε παίζοντας μαζί του τα χίλια ερωτικά της παιχνίδια. Τη Θάλασσα…

Τη γλυκιά, την ήρεμη, την άγρια, την μπαμπέσα, όμως την πάντα αγαπημένη. Και όχι μόνο απ’ αυτό, αλλά από ‘μένα, από ‘σένα, απ’ όλους, μια και όλοι μας βγήκαμε από τα σπλάχνα της, μια και όλοι μας είμαστε παιδιά της. Την τότε πράσινη, γαλαζοπράσινη, γαλάζια, τη γεμάτη ζωή Θάλασσα… Τότε, που Γλάροι και Γλαρόνια βουτούσαν συνεχώς στα νερά της, άλλοτε παίζοντας και άλλοτε πλούσια τσιμπολογώντας…

Τότε, που οι ψαράδες δεν προλάβαιναν να ρίξουν το δίχτυ και στη στιγμή το τραβούσαν φορτωμένο με το χρυσό πλούτο της… Με τις Καβουρομάνες στους καθημερινούς νωχελικούς περίπατους με τα μικρά τους, με τα εκατομμύρια ψυχούλες των κοπαδιών του Γόνου στα ρηχά σ’ ένα ατέλειωτο παιχνίδι ασκήσεων ακριβείας σαν καλογυρισμένοι φαντάροι, και κάθε καλοκαίρι στην αμμουδιά της να ξεχειλίζει η χαρά, η ζωή, τα παιχνίδια στο σκάσιμο του κύματος και με τον Ήλιο φίλο κι αδελφό.

Τώρα, κι αυτή η δόλια νεκρή. Φύγαν, όσα δεν πέθαναν, τα Γλαρόνια και οι Κορμοράνοι της. Το ίδιο κι οι Καβουρομάνες με τα μικρά τους.

Οι πλούσιες χρυσαφένιες διχτυές αποτελούν πια ονειρικό παρελθόν. Βρώμικη και εγκαταλειμμένη, σε ώρες που κλαίει, σε κάνει να νιώθεις, να ακούς και να αισθάνεσαι το μόνιμο παράπονό της, αρκεί για λίγο και μόνο δίπλα της να σταθείς: “Γιατί!”…

Και σαν η ντροπή και η αναλγησία δεν σου περισσεύουν, γυρνάς την πλάτη και φεύγεις σφυρίζοντας τάχα αδιάφορα, θαρρώντας, ηλίθιε, πως γι’ αυτό σου το έγκλημα δεν θα πληρώσεις ποτέ! Αν όμως, πάλι, την τιμωρία που σε περιμένει αναλογιστείς, τότε το λιγότερο που έχεις να προσφέρεις είναι το “παρών” σου σε ένα τέτοιο κακουργιοδικείο εγκλημάτων κατά της φύσης, με σφιχτά κρατημένη και στα δυο σου χέρια μια μαύρη σημαία, όσο ψηλά…

ΑΠ’ ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ και με το “Καλημέρα σας”, τα 8959 ραδιόφωνα και οι 678 τηλεοπτικοί σταθμοί όλης της χώρας, εκτός απ’ τη μονοπώληση της είδησης, ξεσήκωναν και όλο τον κόσμο, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, να κατεβούν στο κάστρο.

Και όπως η ανταπόκριση σ’ αυτό το κάλεσμα ήταν καθολική, απ’ τα πρώτα κιόλας δρομολόγια των ηλεκτρικών σιδηροδρόμων όλης της χώρας, φάνηκε το τι θα επακολουθούσε. Όλα τα βαγόνια, όλων των συρμών, απ’ την πέμπτη υπόγεια γραμμή, μέχρι την τρίτη εναέρια, ξεκινούσαν γεμάτα ασφυχτικά.

Τα ελικόπτερα-TAXI, αστικά και υπεραστικά, πηγαινοέρχονταν συνέχεια. Μάνες με τα δίδυμα στις κοιλιές και πατέρες με τα μωρά στους ώμους. Πεζοπόροι και εποχούμενοι. Νήπια, αιωνόβιοι και ανάπηροι, όλοι προς μια κατεύθυνση: Προς ΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ! Που μέσα σε λίγες ώρες, και καρφίτσα να έριχνες δεν θα έπεφτε.

Τα πουλιά και τα ζώα, στο μεταξύ, από το προηγούμενο βράδυ είχαν κάνει κατάληψη ολόκληρης της φαλακρής λοφοπλαγιάς, που στη βάση της φιλοξενούσε το κάστρο, ενώ τα βουρκόνερα της παραλίας ξαναγέμισαν και πάλι με ζωή, με τις χιλιάδες των ανθρώπων του μόχθου της θάλασσας να καταφθάνουν συνέχεια απ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Με βάρκες, με γρι-γρι, με μαούνες, με σκούνες, με τράτες, με βρατσέρες, όμως όλοι με υψωμένη τη μαύρη σημαία στην πλώρη, στην πρύμη, στο άλμπουρο, στα χέρια.

Δελφίνια, Φάλαινες, Καρχαρίες, Σπάροι, Μαρίδες, Γόπες και Αθερίνα, Οχταπόδια, Σουπιές και Καλαμάρια, όλα μαζί, άλλα στα ανοιχτά και άλλα στα ρηχά, είχαν πιάσει το καθένα τους το δικό του πόστο περιφρούρησης, γιατί είχαν φτάσει, στο μεταξύ, κάτι πληροφορίες, πως τις μέρες της δίκης θα έκαναν την επίσκεψή τους στον κόλπο κάτι πετρελαιοφόρα, που βρωμίζοντας τη θάλασσα με τα λύματά τους, απ’ τη μια, και με την μπουρού τους να μουγκρίζει συνέχεια, απ’ την άλλη, θα επιδίωκαν τη διάλυση της συγκέντρωσης και την οριστική διακοπή της δίκης.

Την προστασία απ’ τον αέρα την ανέλαβαν οι Γλάροι, οι Κορμοράνοι, τα Χελιδόνια, τα Περιστέρια, τα Τρυγόνια, οι Κορυδαλλοί και κάθε είδους Στρουθίο, εφοδιασμένα όλα τους με το τελευταίας τεχνολογίας σούπερ αυτόματο ηλεκτρονικό σύστημα συναγερμού για την επικοινωνία τους με την βάση της αντιπυραυλικής άμυνας, γιατί κάτι σχόλια του καναλιού ARIS-TV, δεν ήταν και τόσο… ενθουσιώδη για το στήσιμο αυτής της δίκης.

Από νωρίς το πρωί, συνεργεία τηλεοράσεων και ραδιοφώνων, γιγαντοκάμερες, δημοσιογράφοι και ανταποκριτές, όλοι και όλα βρισκόταν στις θέσεις τους και σε πλήρη ετοιμότητα, για τη μετάδοση της δίκης σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς σε λίγο θα άρχιζε “η δίκη του αιώνα”, όπως την είχαν βαφτίσει.

ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΣ να φρόντισε να μας εφοδιάσει με τον ήλιο για τις καθημερινές μας ανάγκες για ζωή, όμως “μερικοί” φρόντισαν αυτές οι ζωογόνες ακτίνες να μην φτάνουν πάντοτε ανεμπόδιστα μέχρι τη γη, προσκρούοντας στα σωματίδια της αιθάλης, της ντροπής, του κέρδους και του θανάτου.

Με μόνη εξαίρεση, βέβαια, την ελεύθερη και ανεμπόδιστη είσοδό τους απ’ όλα τα σημεία της οζονόσφαιρας-κουρελούς, για όσους τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια και αδυναμία στην υπεριώδη ακτινοβολία προκειμένου να διατηρήσουν ελκυστική τη μελαψή τους επιδερμίδα!

Μπορεί τα δάση -όσα ακόμη απέμειναν- να κάνουν το παν για να στείλουν τον φρέσκο και καθαρό τους αέρα στις πολυ-άνθρωπες κι απάνθρωπες πόλεις, όμως “μερικοί” φρόντισαν και πάλι, και τα κατάφεραν(!), ώστε η συμμετοχή αυτού του ζωογόνου στοιχείου να περιορίζεται όλο και περισσότερο στο θανάσιμο κοκτέιλ των κάθε είδους δηλητηριωδών οξειδίων της “ανάπτυξης” και του “πολιτισμού”, που πνίγουν την ατμόσφαιρα και υποθηκεύουν την υγεία της επόμενης μέρας.

Έτσι είχε ξημερώσει και το ιστορικό εκείνο πρωινό της πέμπτης Ιουνίου του έτους δυο χιλιάδες… Με έναν ήλιο, που αντί για ζεστός, λαμπρός και υγιεινός να ανοίγει την αγκαλιά του διάπλατα σε όλους, να μην του επιτρέπεται να χαμογελάσει στα μάτια, στις ψυχές και στις καρδιές των ανθρώπων, των ζώων και της πλάσης ολόκληρης, καθώς προσκρούοντας επάνω στους ρύπους του θανατηφόρου νέφους, με δυσκολία να διακρίνεται χλωμός, αδύναμος και άρρωστος, αφήνοντας πίσω του μια πνιγηρή και νοσογόνο μόνο υπερθέρμανση στην αγκαλιά της μουντής άπνοιας, και με τον αέρα να βρωμοκοπάει καυσαέριο και τσιμινιέρα.

Δεν άργησε, και ήταν επόμενο, να κάνει θριαμβευτική την εμφάνισή του και το τσούξιμο στα μάτια με φαγούρα και δάκρυα κατακοκκινίζοντάς τα, σε μεγάλη ικανοποίηση του ταμείου των χαρτοβιομηχάνων. Και βέβαια, δεν χρωστούσε σε τίποτε να χαριστεί της απουσίας του και ο βασανιστικός κι επίμονος ερεθιστικός βήχας, που άλλοι τον αντιμετώπιζαν με χαπάκι, άλλοι με σιρόπι και άλλοι, στις σοβαρότερες περιπτώσεις, με εισπνοές κορτιζόνης.

Τα πρώτα μαύρα μαντάτα αυτής της κατάστασης άρχισαν να καταφθάνουν ανησυχητικά απ’ τη λοφοπλαγιά και γύρω, καθώς κατά σωρούς είχαν αρχίσει ν’ αφήνουν την τελευταία πνοή τους Καναρίνια, Καρδερίνες, Κοκκινολαίμηδες, Σουσουράδες και ένα σωρό άλλα ευαίσθητα πουλιά στα δηλητήρια, σαν εκ προοιμίου αδιάψευστοι μάρτυρες κατηγορίας αυτής της δίκης, ενώ όλο και περίσσευαν τα ουρλιαχτά των ασθενοφόρων, που με μεγάλη προσπάθεια κατάφερναν να ανταποκρίνονται στις συνεχείς κλίσεις για τη μεταφορά των έκτακτων περιστατικών στα νοσοκομεία.

Πάντως, και παρ’ ολ’ αυτά, αν πρόσεχε κανείς έστω και για λίγο, τα θλιμμένα πρόσωπα όλων αυτών των ανθρώπων που είχαν μαζευτεί μέσα και γύρω απ’ το δικαστήριο, τότε δυο πράματα θα μπορούσε να διαβάσει αβίαστα και ολοκάθαρα: Τη θλίψη του σήμερα, και την αγωνία του αύριο.

Και με το δίκιο τους. Με όλο τους το δίκαιο, ύστερα μάλιστα από τόσα χρόνια περιφρόνησης, εγκατάλειψης, εξαθλίωσης, οργής, εμπαιγμού και αγανάκτησης.

Πρόσωπα όμως, τα οποία σε λίγο έχασαν και την επικοινωνία μεταξύ τους:
“Προσοχή, προσοχή”, ακούστηκε μια φωνή με αγωνία απ’ τα μεγάφωνα. “Επειδή οι ρύποι και τα δηλητήρια της ατμόσφαιρας έχουν αυξηθεί σε επικίνδυνα για τη ζωή όρια, παρακαλούμε φορέσετε αμέσως όλοι σας τις ειδικές προστατευτικές μάσκες”…

Και τότε, αυτό το τραγικό συνέβη: Ξαφνικά, ένα πολύβουο και ζωηρό πλήθος ανθρώπων της γης μετατράπηκε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα σε ένα νεκρικά άφωνο εξωκοσμικό τοπίο, με την τραγικά αποκρουστική ομοιομορφία όλων.

Την ομοιομορφία της μαύρης μάσκας. Με την προβοσκίδα, με τις αντανακλάσεις των τζαμιών στα μάτια, με την ανασηκωμένη κεραία του μικροπομπού και με τα ακουστικά στ’ αυτιά… Φρίκη!

(Διευκρινιστική “λεπτομέρεια”: Οι μάσκες αυτές ήταν βιομηχανικά προϊόντα ενός εργοστασίου, το οποίο αν και επανειλημμένα είχε καταγγελθεί απ’ όλα τα περιβαλλοντικά σωματεία πως από χρόνια ρύπαινε και μόλυνε το περιβάλλον, φιγουράροντας σταθερά στις πρώτες θέσεις ως ρυπογόνος εστία, όμως ποτέ και κανείς δεν τόλμησε να του επιβάλει έστω και την παραμικρή χρηματική ποινή, έτσι, για τα προσχήματα και για το θεαθήναι, για τον απλούστατο και μόνο λόγο, διότι κύριος μέτοχος και πρόεδρός του ήταν μέγας οικονομικός παράγων του τόπου, απ’ αυτούς που νομοθετούν, που διορίζουν και παύουν υπουργούς, που ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις!).

ΣΤΟ ΠΙΝΑΚΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ αναρτηθεί από νωρίς, ήταν γραμμένα πολλά και βαρύγδουπα ονόματα. Ονόματα αρχηγών κρατών, πρωθυπουργών, υπουργών, οικονομικών trast σκοτεινών συμφερόντων, παράνομων υπηρεσιών, μέχρι και μιας ολόκληρης ηπείρου.

Και ήταν τόσος ο φόβος που αντανακλούσε αυτό το άψυχο αντικείμενο, αυτό το ευτελές χαρτί, ώστε όσοι το πλησίαζαν ανυποψίαστοι και με την πρώτη ματιά, κουνώντας μόνο το κεφάλι τους, κι εκείνο πολύ διακριτικά, φρόντιζαν να απομακρυνθούν το γρηγορότερο από κοντά του σιωπηλοί και φοβισμένοι.

Πότε-πότε, μόνο, έκανε την εμφάνισή του κανένας “αγανακτισμένος πολίτης”, που προκαλώντας με διάφορους τρόπους και τεχνάσματα όσους αφελείς τον πίστευαν, τους παρέσυρε να ανοίξουν το στόμα και την καρδιά τους. Κι αυτό, ίσα που να δίνουν την ευκαιρία σε κάτι άλλα σκυλόμορφα “παιδάκια” στον απέναντι τοίχο, καμουφλαρισμένα πίσω από μεγάλα σκούρα γυαλιά και τη ρεμπούπλικα κατεβασμένη μέχρι τη μύτη, κάτι μίσθαρνα όργανα, να βγάζουν τα μπλοκάκια απ’ τις πίσω τσέπες των πανταλονιών τους και να σημειώνουν “ορισμένα πράματα” όπως αυτοί ήξεραν, δικαιολογώντας έτσι πανάξια το χοντρό ρουφιανοκάματό τους…

Κι ενώ η αίθουσα του δικαστηρίου, αλλά και όλοι οι γύρω χώροι, απ’ την παραλία μέχρι την κορυφή του λόφου είχαν γεμίσει ασφυκτικά από κόσμο, ωστόσο ανάκατα κυριαρχούσαν τα αισθήματα της αγωνίας, του φόβου και της αβεβαιότητας στις καρδιές όλων για την έκβαση αυτής της δίκης, πνίγοντας ο καθένας τον τρελό χορό της καρδιάς του στα βάθη της σιωπής, κι ας τον ένιωθε ασίγαστο από ώρα.

Τα στόματα ξερά, τα χέρια κρύα και ιδρωμένα, η ανάσα όλο πιο κοντή και γρήγορη, και να μη λέει να φτάσει η στιγμή που θα άνοιγε, επιτέλους, η πίσω πόρτα στην πλάτη της δικαστικής έδρας για να μπει το δικαστήριο.

Και μέσα σ’ όλ’ αυτά, κι ένα γουρούνι χοντρόσβερκο με τ’ ακουστικά καρφωμένα συνέχεια στ’ αυτιά, ήρεμο και απαθές, να επαναλαμβάνει κάθε τόσο την ίδια ακριβώς στερεότυπη κίνηση: Να χώνει, δηλαδή, μέσα στη μούρη του και μπροστά στα μυωπικά του μάτια το ωρολόι του, προσέχοντας με σχολαστικότητα τι ώρα είναι.

Και όσο περνούσε η ώρα, τόσο και πιο συχνά επαναλάμβανε την ίδια ακριβώς κίνηση μετρώντας, θα έλεγε κανείς, και το τελευταίο ακόμη λεπτό.

Ώσπου σε κάποια στιγμή, κι ενώ η ώρα έναρξης της συνεδρίασης του δικαστηρίου πλησίαζε στο μηδέν, έριξε την “πληροφορία”: “Αγέλες λύκων και τσακαλιών έχουν κάνει την εμφάνισή τους έξω απ’ τη Νεκρούπολη. Τρέξτε όλοι αμέσως για την αντιμετώπιση της δύσκολης κατάστασης διότι…’’.

Η “πληροφορία” δεν άργησε να κάνει το γύρο του ακροατηρίου σπέρνοντας την ανησυχία και το μικροπανικό. Μα ώσπου να αποφασίσει ο καθένας, μέσα στη γενικότερη αναταραχή, τι έπρεπε να κάνει και τι όχι, να και ανοίγει, επιτέλους, η ευλογημένη πόρτα, κάνοντας συγχρόνως θριαμβευτική την εμφάνισή του ολόκληρο το δικαστήριο.

Πρόεδρος, δικαστές, εισαγγελέας και ένορκοι, την ώρα που ο προβοκάτορας ήταν έτοιμος να δοξαστεί για άλλη μια φορά! (Έχω αποφασίσει να μην κάνω καμιά οικονομία στα θαυμαστικά μου για δυο λόγους: Ο πρώτος είναι για να μην αδικήσω σε καμιά περίπτωση το θαυμαστό κόσμο που ζω κάθε φορά που αναφέρομαι σ’ αυτόν, και ο δεύτερος, για να μπορώ να τα απολαμβάνω όσο ακόμη παραμένουν αφορολόγητα!).

Πρώτη ανέβηκε στην έδρα η κυρία πρόεδρος, η Κουκουβάγια. Με άσπρη περούκα εποχής Λουδοβίκου του ΙΣΤ΄ για να της κρύβει το μισόγυμνο κεφάλι, κειμήλιο απ’ τον προπάππο της γιαγιάς της, που κι αυτός την κληρονόμησε απ’ την προγιαγιά του σα λάφυρο της Γαλλικής επανάστασης, βρίσκοντάς τη σε μια εγκαταλειμμένη φωλιά με τα πάμπολλα κολλημένα και αποξηραμένα “παράσημα” της αμάρας, τόσων και τόσων γενεών που ευτύχησαν να επωασθούν και να ανδρωθούν επάνω στις μπούκλες της.

Με τήβεννο, τριμμένη και ξεθωριασμένη απ’ το στοκ εμπόρευμα του παλιατζή της πόλης, για να καλύπτει την υπόλοιπη αθλιότητά της, με ένα ζευγάρι ξώμαχες γόβες με μισοφαγωμένο το τακούνι, ενώ την όλη ενδυματολογική της εμφάνιση και παρουσία συμπλήρωνε ένας χοντρός πρεσβυωπικός φακός στο γερό της μάτι, σε μαύρο σκελετό από βακελίτη, κληρονομιά μακρινού συγγενούς της.

Ακολούθησαν στην έδρα οι δικαστές. Η Μεσόγειος, με ένα λιγδιασμένο και κατάμαυρο καφτάνι που βρωμοκοπούσε λύματα, πετρέλαιο και υδρόθειο. Ο Αμαζόνιος, με κάτι φύλλα και ξερόκλαδα απ’ όσα του είχαν απομείνει, προσπαθώντας να σκεπάσει τη γύμνια του.

Το φάντασμα της Χιροσίμα, με μαύρο κιμονό και με την ημερομηνία 6/8/1945 γραμμένη στο στήθος και στη ράχη με λευκά στοιχεία μέσα σε λευκό κύκλο, και το Τσερνόμπιλ, με ελαφίσιο καμένο τομάρι και πυρόξανθη φενάκη με χερουβικές μπούκλες, τραγική κληρονομιά του μικρού Γιούρι Ιβάνοβιτς Μιχαήλωφ, ετών δώδεκα, του πρώτου θύματος του πυρηνικού ολέθρου.

Στη συνέχεια ο εισαγγελέας, με χιτώνα προχειροφτιαγμένο από καφεκίτρινα μισοκαμένα πλατανόφυλλα και, τέλος, οι ένορκοι, ο καθένας με τα “καλά” του. Δηλαδή με ό,τι τους είχε απομείνει όσο για να μην αποκαλύπτεται η τραγωδία τους, ή μάλλον με ό,τι είχε ξεφύγει απ’ την καταστροφική μανία των κακούργων.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η εμφάνιση της κατηγόρου Γης, περιτυλιγμένη σε ένα ημιδιαφανές γκριζόμαυρο και θερμοπροστατευτικό περίβλημα, γεμάτο με θεόρατες τρύπες και με τα μάτια της να γυαλίζουν απ’ τον πυρετό.

Στις θέσεις τους από ώρα και οι κατηγορούμενοι, ο καθένας με την υπεράσπισή του. Άνθρωποι(;) με πρόσωπα σκληρά, ανέκφραστα και ανάλγητα. Άνθρωποι(;) της ακόρεστης δίψας για πλούτο.

Άνθρωποι(;) της κτηνώδους και ακατανίκητης επιθυμίας της κατίσχυσης των πάντων. Άνθρωποι(;) γαλουχημένοι και σφιχτά αιχμαλωτισμένοι στο μανδύα της ανασφάλειας, θιασώτες του δόγματος “εν τη ρομφαία μου ζήσομαι”, ικανοί για όλα.
Άνθρωποι(;) του δίκαιου της ζούγκλας, προγάστορες και χοιροτράχηλοι, άνθρωποι-τέρατα με υψηλά συνήθως αξιώματα ή ανάλογες προσβάσεις σε ισχυρά αφεντικά-προστάτες, με το αζημίωτο φυσικά, εγκληματίες, διεστραμένοι και διεφθαρμένοι μέχρι το κόκαλο μα και ηλίθιοι συγχρόνως.

Μ’ αφού ποτέ τους δεν μπόρεσαν να καταλάβουν ή υστερικά αρνήθηκαν να δεχτούν, το γνωστότερο και απλούστερο απ’ όλα αναπόφευκτο και βέβαιο γεγονός: Πως κανένα σάβανο, είτε προκατασκευασμένο από ευτελή χασέ, είτε πολυτελέστατο κατά παραγγελία στα μέτρα τους από γνήσιο κινέζικο μετάξι και χρυσοκέντητο με πανάκριβα στολίδια, με προδιαγραφές για τσέπες δεν υπήρξε, μα κι ούτε πρόκειται να υπάρξει ποτέ.

ΕΤΣΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΜΕ ΟΛΑ τα μάτια καρφωμένα στην έδρα και ησυχία νεκροταφείου:
─Άρχεται η συνεδρίασις, ακούστηκε ευθύς αμέσως απ’ τη βραχνή φωνή της κυρίας προέδρου, πατώντας συγχρόνως και το κουμπί της εντολής για την κάρτα της δικογραφίας στον κομπιούτερ.

Πρόθυμος όπως πάντοτε ο Η/Υ στην εκτέλεση των καθηκόντων του, σε λίγα δευτερόλεπτα παρουσίασε την κάρτα σε όλους, μέσα κι έξω απ’ το δικαστήριο. Γέμισαν οι γιγαντο-οθόνες. Σελίδες, 159834542!

Κι αμέσως μετά, στα γρήγορα, εντολή δεύτερη για την κάρτα των ονομάτων κατηγόρου και κατηγορουμένων, με τη φωνή της να απλώνεται παντού:

─Να προσέλθει η κατήγορος, Πλανήτης Γη.

─Παρούσα, ακούστηκε μια ασθενική φωνή δίπλα στο δικαστήριο, ενώ ένα παρανάλωμα ανθρώπινης επιθετικής μανίας και καταστροφικού διαμελισμού έκανε συγχρόνως την εμφάνισή του, με βήμα βαρύ και δύσκολο.

─Είσθε η κατήγορος Πλανήτης Γη;

─Μάλιστα, κυρία πρόεδρος.

─Ορίστε, σας ακούμε. Τι έχετε να μας πείτε;

─Θα αποφύγω τις χίλιες λέξεις, κατά τη σοφή ξένη παροιμία, κυρία πρόεδρος, απαλλάσσοντας το σεβαστό σας δικαστήριο του περιττού κόπου να με ακούει για πολλή ώρα, παρά την πεποίθησή μου για την καλοσύνη και την ανεκτικότητα που το διακρίνει.

Και αντί των λέξεων, θα παρακαλούσα πολύ να μην ξεφύγει της προσοχής σας ούτε και η παραμικρή ακόμη λεπτομέρεια, αν είναι δυνατόν, της τρισάθλιας, καθώς διαπιστώνετε εξ αρχής, κατάστασής μου, με το επιπλέον γεγονός των τεσσάρων βαθμών θερμοκρασίας πάνω απ’ το φυσιολογικό το οποίο από χρόνια με φθείρει και με αφυδατώνει καθημερινά όλο και περισσότερο.

Αυτά καταθέτω ενώπιόν σας ως ενάγουσα, στρεφόμενη συγχρόνως κατά παντός υπευθύνου ζητώντας την παραδειγματική του τιμωρία.

─Μάλιστα… Τελειώσατε;

─Ναι. Τελείωσα κυρία πρόεδρος.

─Παρακαλώ, καθίστε. Ερωτήσεις;… Όχι;… Η συνεδρίαση έλαβε τέλος!!

Αθώοι οι κατηγορούμενοι!!!! Η Πλανήτης Γη στην φυλακή. Ισόβια!!!!!!!!!

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Χοληστερίνη: το θέμα της «καλής» και της «κακής»

Χοληστερίνη: το θέμα της «καλής» και της «κακής» χοληστερίνης είναι πιθανόν ένας από τους μεγαλύτερους ιατρικούς μύθους της εποχής μας, έχει δημιουργηθεί και προωθείται από την φαρμακευτική διαφήμιση

Τα δεδομένα που ακολουθούν στηρίζονται σε ανακαλύψεις 3 τουλάχιστον βραβείων Νόμπελ.

Πριν από μερικούς μήνες διαβάζαμε σε κύριο άρθρο από τη σύνταξη των New York Times ότι «Πρόσφατα ανακοινώθηκε μελέτη όπου αφού χορηγήθηκαν για 2 χρόνια νέα υπολιπιδαιμικά φάρμακα σε ασθενείς με υψηλή χοληστερίνη, το πάχος της αθηρωματικής πλάκας στα αγγεία τους διπλασιάστηκε. Τα αποτελέσματα ήταν γνωστά εδώ και 2 χρόνια δεν είχαν όμως ανακοινωθεί από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Τα δύο αυτά φάρμακα έκαναν πωλήσεις 5 δις $ το προηγούμενο έτος» (The New York Times, 16 Jan 2008 ).

Ο Dr. Ρον Ροζντέιλ είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος ειδικός στη διατροφή και το μεταβολισμό και αν δεν έχετε ήδη δει το σχετικό βίντεο How You Have Been Fooled by Good and Bad Cholesterol, δείτε το οπωσδήποτε.
Τι συμβαίνει λοιπόν; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, τι ακριβώς είναι η χοληστερίνη;
Η χοληστερίνη είναι ένα μόριο λίπους που παράγεται στο συκώτι και είναι απαραίτητη για πληθώρα λειτουργιών στον οργανισμό.

Είναι απαραίτητη για τη δημιουργία της μεμβράνης των κυττάρων, τη λειτουργία του νευρικού συστήματος (για την παραγωγή νευροδιαβιβαστών: μόρια που μεταφέρουν τη πληροφορία στο νευρικό σύστημα), μεγάλου αριθμού ορμονών, ως καύσιμο για τον καρδιακό μυ κ.ά. Χαμηλα επίπεδα χοληστερίνης στον οργανισμό μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στη λειτουργία του: σεξουαλικές δυσλειτουργίες, περισσότερο στρες, λιγότερη ενέργεια.

Ποια είναι λοιπόν η σχέση της χοληστερίνης με την βλάβη στα αγγεία και την αθηρωμάτωση;
Είναι γνωστό ότι όταν προκληθεί βλάβη στο τοίχωμα ενός αγγείου, τότε η χοληστερίνη προσκολλάται σ’ αυτό για να επικαλύψει τη βλάβη, έτσι δημιουργείται μια αθηρωματική πλάκα. Αυτή η παρατήρηση οδήγησε τον Brown-Goldstein στο Νόμπελ ιατρικής το 1985.

Αυτό σημαίνει ότι η χοληστερίνη δεν είναι η αιτία που κλείνουν αρτηρίες αλλά ένας δεύτερος μηχανισμός άμυνας του οργανισμού σε περίπτωση που υποστούν βλάβη τα αγγεία μας.

Η χοληστερίνη μεταφέρεται στο αίμα σε μορφή μεγάλων (καλά) και μικρών (κακών) μορίων. Τα μικρά μόρια διεισδύουν πιο εύκολα και επικάθονται στο τοίχωμα των αγγείων ενώ τα μεγάλα μεταφέρονται στο αίμα χωρίς να επικάθονται στα τοιχώματα. Κανένα φάρμακο δεν επιδρά στο μέγεθος αυτών των μορίων.

Όπως περιέγραψε ο Linus Pauling (2 βραβεία Νόμπελ) και ο συνεργάτης του ερευνητής Matthias Rath οι βλάβες στα αγγεία μας προκαλούνται κυρίως λόγω έλλειψης βιταμίνης C και άλλων θρεπτικών στοιχείων. Παλαιότερα όταν δεν γνωρίζαμε την ύπαρξη της βιταμίνης C η ναυτικοί που δεν έτρωγαν φρέσκα φρούτα και λαχανικά πάθαιναν μια ολική ρήξη στα αγγεία τους από πλήρη έλλειψη βιταμίνης C και πέθαιναν από εσωτερική αιμορραγία. Αυτό που συμβαίνει στο σύγχρονο άνθρωπο είναι ένα χρόνιο σκορβούτο. Αυτή η έλλειψη δεν πραγματοποιείται σε μήνες όπως στους ναυτικούς αλλά σε χρόνια.

Παρόλο που λήψη φρέσκων φρούτων και λαχανικών είναι πολύ σημαντική η αλλοίωση λόγω επεξεργασίας των τροφών τις στερεί από τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Το σύγχρονο τοξικό περιβάλλον αυξάνει τις ανάγκες μας σε βιταμίνη C ενώ ταυτόχρονα μειώνεται η πρόσληψη μέσα από τις τροφές.

Η ελάχιστη ημερήσια δόση για να καλύψει τις βασικές ανάγκες του οργανισμού είναι 1000 mg. Φανταστείτε ότι ένα πορτοκάλι περιέχει 55 mg, αν βέβαια το φάμε με τη φλούδα και τα κουκούτσια, μέσα σε λίγες ημέρες αφού κοπεί από το δέντρο.

Όταν λοιπόν δεν υπάρχει αρκετή C και αρχίζουν να εμφανίζονται ρωγμές στην εσωτερική επιφάνεια των αγγείων. Σε αυτό το σημείο το σώμα δίνει εντολή στο συκώτι να παράγει παραπάνω χοληστερίνη έτσι ώστε να επιδιορθώσει, έστω και επιφανειακά, τη βλάβη. Αν οι βλάβες βέβαια είναι πάρα πολλές και η χοληστερίνη που επικάθεται σε αυτές το ίδιο, τότε τα αγγεία αποφράσσονται και έχουμε στεφανιαία νόσο, εγκεφαλικά κ.λπ.
Η λύση είναι να χορηγήσουμε βιταμίνη C αυτό θα επιτρέψει στον οργανισμό να αποκαταστήσει τη βλάβη. Αυτό έχει αποδειχθεί με μελέτες που δείχνουν ότι μετά από χορήγηση επαρκών ποσοτήτων βιταμίνης C μειώνονται τα επίπεδα της χοληστερίνης στο αίμα και το πάχος της αθηρωματικής πλάκας στα αγγεία.

Αν λοιπόν, αντί να αυξήσουμε τη χορήγηση βιταμίνης C, χορηγήσουμε υπολιπιδαιμικά φάρμακα, τα οποία σταματάνε την παραγωγή χοληστερίνης στο ήπαρ τότε επιδεινώνουμε την εικόνα και σταματάμε και τον 2ο μηχανισμό άμυνας.

Για να φέρετε την χοληστερίνη σας σε φυσιολογικά επίπεδα θα πρέπει να:

Καλύψετε τις ανάγκες σας σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και κυρίως βιταμίνη C
Μειώσετε σημαντικά τη ζάχαρη και τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες (ψωμί, μακαρόνια, αναψυκτικά, πατάτες)
Ασκήστε καθημερινά
Αυξήσετε τα ω-3 λιπαρά οξέα

Dr. Δημήτρης ΤσουκαλάςΔ/ντης Detox Center GRΜέλος των International Academy ofDetoxification Specialists &American Holistic Medical Association

Η μουσική και η εξέλιξή της.

Η αποδοχή και η εξέλιξη της μουσικής στην Ελλάδα, έδωσε τη βάση της τέχνης, της φιλοσοφίας και των επιστημών.

Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν θεό της μουσικής τον Απόλλωνα το Μουσιγέτη, προς τιμή του οποίου έκαναν στους Δελφούς, πανελλήνιους μουσικούς αγώνες.

Θεωρούσαν τη μουσική σαν τον σπουδαιότερο παράγοντα ψυχικής μόρφωσης και πίστευαν θεία την προέλευσή της.

Ξένοι επιστήμονες, μουσικολόγοι και κοινωνιολόγοι, αναφέρουν πως κανένα άλλο Έθνος δεν ένιωσε τόσο την πανίσχυρη δύναμη της μουσικής, όσο το Ελληνικό.

Μεταχειρίστηκαν τη μουσική σαν το πρώτιστο στοιχείο της Ατομικής, της Κοινωνικής και της Εθνικής, γενικά,ζωής.

Χρησιμοποιούσαν τη μουσική για θρησκευτικές γιορτές, ιεροτελεστίες, σε συμπόσια και χορούς και είχαν τραγούδια για κάθε ασχολία τους και για κάθε περίπτωση. Ανάλογα τραγούδια ήταν:

Οι Παιάνες (θριαμβευτικά τραγούδια ,που τιμούσαν τον Απόλλωνα).

Οι Διθύραμβοι (προς τιμήν του Διόνυσου κ.α.θεών)

Τα επινίκια των μουσοποιών Πινδάρου και Σιμωνίδη

Τα Ελεγεία (πένθιμα, με συνοδεία αυλού)

Τα Σχόλια (επιτραπέζια)

Τα Εγκώμια (στο πάτημα των σταφυλιών).

Είχαν επίσης, τραγούδια ποιμενικά, βεριστικά, επιμύλια, νανουρίσματα ,θρήνους και επικήδεια, γάμου, ξενιτιάς κ.α.

Οι Αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τρία είδη μουσικών οργάνων.

Τα έγχορδα, τα πνευστά και τα κρουστά.

Έγχορδα ήταν: η Λύρα, η Κιθάρα, η Άρπα.

Πνευστά ήταν: η Σάλπιγξ, η Σύριγξ, οι Αυλοί, η Υδραυλίς

Κρουστά ήταν: τα Τύμπανα, κύμβαλα, σείστρα, κρόταλα κ.α.

Από τη μυθολογία μας, μαθαίνουμε για τους πρώτους Αρχαίους που ασχολήθηκαν με την μουσική τέχνη, ήταν:

Τους Μυθικούς χρόνους (1500-1000 π.χ)

Ο Ορφέας (Πιερία Ολύμπου):Ποιητής, Μάντης και ο περιφημότερος μυθικός αοιδός της Ελλάδας.

Ο Όλυμπος (Φρυγία):Ο μυθολογούμενος ποιητής και τραγουδιστής, που, κατά τον Πλούταρχο, ήταν αρχηγός της Ελληνικής μουσικής και δημιούργησε τους ύμνους προς τους θεούς.

Στα Ομηρικά χρόνια (1000-700 πχ)

Οι σπουδαιότεροι μουσικοί της εποχής αυτής είναι,

Ο Όμηρος (Σμύρνη ή Χίος περί το 900 π.χ): αρχηγός της φημισμένης σχολής των Ιώνων τραγουδιστών.

Ο Δημόδικος (Κέρκυρα)

Ο Φήμιος (Ιθάκη) και

Ο Ησίοδος (Άσκρα Βοιωτίας).

Στους Δημιουργικούς χρόνους (700-555 π.χ)

Οι σπουδαιότεροι μουσικοί της εποχής αυτής είναι:

Ο Τέρπανδρος (Λέσβος Ζ’ αιώνας π.χ): μετέτρεψε την τετράχορδη λύρα σε εφτάχορδη.

Ο Όλυμπος (Φρυγία περί το 660 π.χ): απόγονος του μυθικού επίσης από τη Φρυγία ομώνυμου αοιδού.

Ο Τυρταίος (Αθήνα 640 π.χ)

Η Σαπφώ (Λέσβος, περί το 628 π.χ)
Ο Αρίων (Λέσβος, περί το 625 π.χ)
Ο Θαλήτας (Γότρυς, περί το 620 π.χ)
Ο Ανακρέων (Τέω Ιωνίας, περί το 600 π.χ)

Και βέβαια κατά την ίδια περίοδο, διακρίνονται ακόμα γνωστές μουσικές φυσιογνωμίες, όπως: ο Αρχίλοχος, Στησίχορος, Ξενόκριτος, Αλκμάν, Αλκαίος, Ίβικος κ.α

Είναι μια περίοδος, που η μουσική έγινε το σπουδαιότερο μέσο εξάπλωσης, σε όλη την Ευρώπη, του <<Αρχαίου Πνεύματος>> κι έγινε η βάση της εξέλιξης του πνεύματος της ανθρωπότητας.

Reiki: Τί είναι; Υπάρχουν διαφορετικοί «τύποι» του;

Το Reiki είναι ένα πανάρχαιο ολιστικό θεραπευτικό σύστημα. Θεραπεύει με την μετάδοση της φυσικής Zωτικής Eνέργειας και στα τρία επίπεδα που αφορούν την ανθρώπινη ύπαρξη: πνευματικό, ψυχολογικό, βιολογικό.

Το σύστημα Reiki του Ιάπωνα Dr. Mikao Usui είναι μοναδικό στην έκφραση και στην εφαρμογή του. Δεν έχει σχέση με κανένα δόγμα, καμία θρησκεία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους τους ανθρώπους, μεγάλους και μικρούς, ανεξαρτήτως πνευματικών αντιλήψεων και πεποιθήσεων. Βεβαίως υπάρχουν και άλλοι πολλοί τρόποι μετάδοσης της ενέργειας θεραπευτικά, που δεν έχουν καμία σχέση με το Reiki. Κάτι που διαφέρει τελείως από τις άλλες ενεργειακές θεραπείες, είναι ότι στο Reiki γίνεσαι κανάλι της Ζωτικής Ενέργειας και μεταδίδεις μέσα από αυτό, ποτέ από την ατομική σου ενέργεια.

Ο θεραπευτής είναι ο μεταδότης, και δεν θεραπεύει εκείνος, αλλά η ενέργεια. Εκείνος είναι μόνο σωστά διαθέσιμος.

2. Σε ποιές αρχές βασίζεται;

Στην αγάπη, στην εμπιστοσύνη, στην ευγνωμοσύνη. Στον αυτοσεβασμό, στην αυτοεκτίμηση, στην αυτοαποδοχή, στην αυτογνωσία. Στην μοναδικότητα και στην ενότητα. Στην αρμονία Νου, Ψυχής, Σώματος. Στην εμπιστοσύνη στο Ανώτερο Καλό. Στην ευγνωμοσύνη και στον σεβασμό του δώρου της ζωής που μας έδωσε ο Θεός. Στην ενέργεια που μας περιβάλλει σαν αναπνοή και σαν συνείδηση, και που χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε η ζωή. Στην θεραπευτική χρήση αυτής της ζωτικής ενέργειας με σεβασμό, αγάπη και συμπόνια, και πάντα για το Ανώτερο Καλό που για τον καθένα μόνο ο Θεός ξέρει ποιο είναι.

3. Πως λειτουργεί;

Το Reiki ασχολείται με τη φυσική ροή της Ζωτικής Ενέργειας στην ύπαρξη μας. Αν αυτή δεν ρέει στην ποσότητα που χρειάζεται για να είμαστε υγιείς, τότε ασθενούμε στο πνευματικό ψυχολογικό και βιολογικό επίπεδο. Ασθένεια σημαίνει δίχως σθένος. Και τι μπορεί να σημαίνει αυτό που μας κάνει να είμαστε δίχως σθένος!

Διάφορες λανθασμένες πεποιθήσεις που συγκρούονται με την πραγματικότητα μας, ψυχικά τραύματα συνήθως από την πρώτη επταετία της ζωής μας, συναισθηματικά μπλοκαρίσματα που εμποδίζουν την ροή της Ζωτικής Ενέργειας σε όλα τα επίπεδα. Είμαστε μία ενότητα. Το ένα επηρεάζει το άλλο.

Αν το μυαλό μας και οι πεποιθήσεις μας δεν εξυπηρετούν και δεν υποστηρίζουν το Ανώτερο Καλό της ύπαρξής μας, τότε η ψυχή μας και τα συναισθήματα μας δεν εκφράζουν την φυσική τους αλήθεια, μπλοκάρονται και ή συμβιβαζόμαστε, ή αντιδρούμε ασυνείδητα κατά του θετικού, κατά της ροής, κατά της χαράς, και μην σας εκπλήττει, κατά της Αγάπης!

Φτάνουμε να αρνιόμαστε ό,τι πιο σπουδαίο, ό,τι πιο αναγκαίο, ό,τι πιό θεϊκό, την Αγάπη, που είναι νόμος φυσικός και στοιχείο της ίδιας μας της ύπαρξης. Εγκεφαλικές αντιρρήσεις, φοβίες, ανεμπιστοσύνη, έλλειψη αγάπης, είναι τα μηνύματα που φτάνουν στο σώμα, που τελικά αρχίζει να ασθενεί. Για να είμαστε στο σώμα υγιείς, χρειάζεται να είμαστε πνευματικά και ψυχικά υγιείς. Στην ενεργειακή του δομή, ο άνθρωπος έχει επτά ενεργειακά κέντρα.

Πίσω από κάθε ενεργειακό κέντρο υπάρχει ένας κύριος αδένας. Το κάθε κέντρο εκφράζει μία κύρια φυσική ιδιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και στα τρία επίπεδα, πνευματικό, ψυχικό, βιολογικό, και είναι υπεύθυνο για την μετάδοση της ενέργειας, και την υγεία στα ζωτικά όργανα που βρίσκονται στη ζώνη του.

Τα όργανα με την σειρά τους εκφράζουν την ιδιότητα του κέντρου, θετικά ή αρνητικά, σύμφωνα με την αιτία και το ποσοστό του μπλοκαρίσματος που έχει συμβεί στο κέντρο. Όταν κάποιο ζωτικό όργανο ασθενεί, σημαίνει ότι η φυσική ζωτική ενέργεια έχει διακοπεί στην περιοχή, ή δεν κυλάει επαρκώς, ή ότι το κέντρο έχει μπλοκάρει.

Σημαίνει ότι κάποια φυσική ιδιότητα, κάποιος φυσικός νόμος δεν εκφράζεται. Σημαίνει ότι το άτομο δεν έχει σθένος και δεν είναι ανοιχτό τόσο, ώστε να μπορεί να λάβει μόνο του όση ενέργεια του χρειάζεται για να αποκαταστήσει τη βλάβη.

Χρειάζεται επιπλέον ενέργεια. Το Reiki, με την συνεργασία του ασθενούς, ξεμπλοκάρει σε όλα τα επίπεδα και δίνει ενέργεια εκεί που λείπει. Ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, και η ροή της ενέργειας αποκαθιστάται, και η χαρά και η εμπιστοσύνη για την ζωή ξαναγυρίζει.

4. Πως εφαρμόζεται;

Στο θεραπευτικό σύστημα Reiki είναι σωστό να δέχεσαι θεραπεία σε καθημερινή βάση, τέσσερις ή και πέντε φορές την εβδομάδα. Το σύστημα λειτουργεί σε κύκλους των επτά, των δεκατεσσάρων, των εικοσιένα και των εικοσιοκτώ θεραπειών, αναλόγως την ασθένεια, την ένταση και την έκταση που έχει πάρει στα τρία επίπεδα που κινείται.

Βεβαίως μπορείς να κάνεις μία θεραπεία για αναζωογόνηση, χαλάρωση και εναρμόνιση του ενεργειακού σου πεδίου, κάθε τόσο. Η διαφορά είναι σημαντική. Η θεραπεία είναι καλό να γίνεται σε ήσυχο και καθαρό περιβάλλον. Ο θεραπευόμενος ξαπλώνει αναπαυτικά στο κρεβάτι θεραπείας φορώντας κάτι άνετο, όπως μία φόρμα γυμναστικής.

Η ενέργεια μεταδίδεται με την επαφή των δύο χεριών σε περισσότερες από δεκαέξι θέσεις στο σώμα, με πεντάλεπτη διάρκεια περίπου, σε κάθε θέση. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, ο θεραπευόμενος μπορεί να σηκωθεί, αφού πάρει λίγο ακόμα χρόνο για την γείωση του.

5. Πως νιώθει ο θεραπευόμενος κατά την διάρκεια της εφαρμογής του Reiki;

Ζητάμε από τον δέκτη να παρακολουθεί κατά την διάρκεια της θεραπείας, όσο μπορεί, τι συμβαίνει μέσα του. Αν και αυτό είναι κάπως δύσκολο γιατί χαλαρώνει πολύ, ώσπου φαίνεται σαν να κοιμάται. Αλλά δεν κοιμάται.

Στην αρχή και κατά την διάρκεια, μερικές φορές, αισθάνεται μια γλυκιά ζέστη, μια διαφορετική θερμότητα, η οποία απλώνεται στην περιοχή που μεταδίδεται η ενέργεια. Είναι η ενέργεια της ζωής που ρέει και πάλι σε μεγάλες ποσότητες στην ύπαρξη του. Μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά έχει ήδη χαλαρώσει.

Όσο προχωράει η θεραπεία, γίνεται όλο και πιο δεκτικός και δέχεται όλο και περισσότερη ενέργεια. Νιώθει την ενέργεια να κυλάει μέσα του και να ξεμπλοκάρει. Αισθάνεται να αλλάζει το επίπεδο της συνείδησης του και όλο και περισσότερο να βαθαίνει. Καμιά φορά μπορεί να κλάψει ή να γελάσει όταν η ενέργεια φτάσει στο συναισθηματικό επίπεδο. Τις περισσότερες φορές δεν το θυμάται όταν τελειώσει η θεραπεία. Η αίσθηση της θερμότητας κατά την διάρκεια, είναι διάχυτη.

Όταν τελειώσει η συνεδρία και σηκωθεί, αισθάνεται και φαίνεται σαν να έχει κοιμηθεί δώδεκα ώρες. Είναι φρέσκος, ενεργοποιημένος και καλοδιάθετος. Όλοι λένε ότι αισθάνονται καινούργιοι και ανάλαφροι. Είναι εξαιρετικά όμορφη η εσωτερική διαδικασία κατά την ώρα της θεραπείας Reiki. Ακόμα και αν κάνεις μόνο μία φορά, θα την θυμάσαι σαν να έδωσες στον εαυτό σου κάτι εξαιρετικό, ένα μεγάλο δώρο.

6.Λίγα λόγια για την ιστορία του.

Το Reiki όπως είπα και στην αρχή, είναι ένα πανάρχαιο, ολιστικό, θεραπευτικό σύστημα. Ο Dr Mikao Usui, Ιάπωνας χριστιανός, πήρε τον τίτλο του Διδάκτορα της Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και αργότερα έγινε πρύτανης στο χριστιανικό Πανεπιστήμιο του Κιότο της Ιαπωνίας. Διέθεσε την ζωή του στην έρευνα για την θεραπευτική δυνατότητα της φυσικής ζωτικής ενέργειας.

Όταν ολοκλήρωσε την έρευνα του που κράτησε πάνω από είκοσι χρόνια, ίδρυσε στην Ιαπωνία την πρώτη σχολή Reiki και μία κλινική. Ο Dr.Usui ανακάλυψε μέσα από την έρευνα του, ότι το Reiki το χρησιμοποιούσαν σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς, όπως στην αρχαία Αίγυπτο, στο Θιβέτ, στην Κίνα και στην αρχαία Ελλάδα ο Ασκληπιός και ο Ιπποκράτης. Ο Dr. Usui ονόμασε το θεραπευτικό του σύστημα Rei Ki, από το αρχαίο Ρεί που σημαίνει ροή, και από το Ki ή Chi που στα ιαπωνικά σημαίνει ζωτική ενέργεια, φως – συνείδηση – δύναμη – ζωτικότητα – Ζωή. Έτσι λοιπόν το Reiki είναι σύνθετη λέξη, που σημαίνει ενέργεια ζωτική που ρέει.

7. Για ποιες ασθένειες και προβλήματα ενδείκνυται; Σε τι βοηθάει;

Με το σύστημα Reiki μεταδίδεται φυσική Ζωτική Ενέργεια, σε όλο τον οργανισμό και συγκεκριμένα όπου ασθενεί. Μπορούμε να σκεφτούμε και με όλα όσα έχουμε πει, πόσο πολύ μπορεί να μας βοηθήσει. Πνευματικά, ψυχολογικά, συναισθηματικά και βιολογικά. Δεν υπάρχουν ασθένειες ή άλλα προβλήματα που δεν μπορεί να βοηθήσει το Reiki.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν το γνωρίζουν ή δεν εμπιστεύονται μέσα από την παραπληροφόρηση που υπάρχει στην Ελλάδα. Το Reiki είναι τόσο απλό στη χρήση του και τόσο μεγάλο βοήθημα. Είναι αγάπη, είναι ζωή, είναι δώρο Θεού. Φέρνει γαλήνη, συνείδηση, αρμονία, χαρά, δημιουργικότητα, υγεία.

8. Πως μπορεί κάποιος να βρει ένα θεραπευτή; Που πρέπει να απευθυνθεί και τι πρέπει να προσέξει;

Νομίζω ότι το Reiki είναι αρκετά διαδεδομένο πια και στην Ελλάδα. Υπάρχουν θεραπευτές, σχολές, μαθητές και πολλά φυσικοθεραπευτήρια έχουν Reiki. Επίσης υπάρχουν αρκετά ενημερωτικά έντυπα που ασχολούνται με τις ολιστικές θεραπευτικές επιστήμες. Και σχεδόν όλα τα spa χρησιμοποιούν το Reiki για χαλάρωση, για απαλλαγή από το stress και για αναζωογόνηση. Ακόμα στην Ελλάδα, δεν υπάρχει οργανωμένη κλινική Reiki όπως στην Ευρώπη και στην Αμερική.

Εκεί εφαρμόζεται στα νοσοκομεία, καθώς και σε πολλά πανεπιστήμια, όπως το Yale. Ίσως κάποια στιγμή το δούμε και σε κάποια νοσοκομεία στην Ελλάδα. Τώρα ακόμα χρησιμοποιείται ανεπίσημα. Αυτό που θα πρέπει να προσέχει κάποιος ζητώντας ένα θεραπευτή του Reiki, είναι οι συστάσεις του. Θα πρέπει καλύτερα να έχει το δεύτερο επίπεδο εκπαίδευσης. Θα πρέπει να έχετε θετικές συστάσεις από κάποιον άνθρωπο που εμπιστεύεστε, και που ο ίδιος έχει προσωπική εμπειρία από την δουλειά του θεραπευτή και της θεραπείας. Αν κάποιος είναι έτοιμος να δεχτεί θεραπεία Reiki, είναι σίγουρο ότι θα συναντήσει τον κατάλληλο θεραπευτή.

9. Πώς μπορεί κάποιος να μάθει Reiki;

Βρίσκοντας ένα Reiki δάσκαλο που να έχει ολοκληρώσει το επίπεδο στο Master, να έχει καλές συστάσεις από κάποιον μαθητή του που έχει γνωρίσει προσωπικά τον τρόπο και το ήθος της διδασκαλίας του, και έχει ωφεληθεί από αυτήν. Επίσης είναι καλό να έχετε διαβάσει ένα καλό βιβλίο για το Reiki. Υπάρχουν πολλά και καλά. Ένα από αυτά είναι από τις εκδόσεις Σωμανούς με τον τίτλο Reiki H συμπαντική ζωτική ενέργεια… Είναι καλό για κάποιον που θέλει να μαθητεύσει στο Reiki να έχει ενημερωθεί για το τι ακριβώς είναι αυτό. Βεβαίως όταν ένας μαθητής είναι έτοιμος να συναντήσει έναν δάσκαλο, τότε πάντα ο δάσκαλος είναι εκεί!

10. Ποια είναι η δική σας εμπειρία από το Reiki; Πώς πιστεύετε ότι έχει επηρεάσει τη ζωή και τη δουλειά σας;

Το Reiki για μένα είναι δώρο Θεού. Είναι η αναπνοή του, είναι η ζεστασιά της αγάπης του στην καρδιά μου. Είναι η συμπόνια του στον πόνο και το κουράγιο στα δύσκολα, είναι τα καθάρια χρώματα του ουράνιου τόξου στην ψυχή μου. Αισιοδοξία και δημιουργικότητα, θρησκευτικό συναίσθημα και συνείδηση. Είναι η θεϊκή μουσική στην καρδιά μου. Το Reiki σου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να αναγνωρίσεις την έπαρση και τον εγωκεντρισμό σου, τον ανταγωνισμό σου.

Σου δίνει την ευκαιρία να γίνεις πιο όμορφος άνθρωπος και να ξαναβρείς την χαμένη σου αθωότητα και απλότητα. 17 χρόνια κάνω Reiki και 22 χρόνια γράφω μουσική. Η επιρροή του είναι μεγάλη στην ψυχή μου, στην εξέλιξή μου σαν άνθρωπος, και βεβαίως στη μουσική μου, μιας και η μουσική γράφεται με την ψυχή, είναι έκφραση της ψυχής όπως και ο λόγος, ο στίχος.

Στον τελευταίο μου ορχηστρικό δίσκο «Svarno» που τώρα κυκλοφορεί με 17 μουσικά κομμάτια και που είναι ο πιο προσωπικός μου δίσκος, διακρίνεται η εσωτερική και διαλογιστική διάθεση, καθώς και η δοτικότητα του Reiki, η τρυφερότητα, η αγάπη και η εμπιστοσύνη στη ζωή.

Ο τίτλος του άλμπουμ «Svarno» στα σανσκριτικά, αρχαία Ινδικά, σημαίνει το θεϊκό χρυσάφι στην καρδιά και στο πνεύμα.. Εκτός από το κυρίως CD, το άλμπουμ περιέχει και ένα μικρό σιντάκι με ένα τραγούδι που το τραγουδάω εγώ, «Το βοτσαλάκι».

Αυτό το τραγουδάκι λέει:

Εδώ στο βάθος πλένομαι χίλιες φορές την ώρα
Γιατί πολύ λερώθηκα στην από πάνω χώρα.
Του έξω κόσμου η λογική ακόμα με τρομάζει
Μόνο που είμαι βότσαλο, κανείς δεν με πειράζει.
Ήμουνα πέτρα μια φορά και στην καρδιά πονούσα,
Όλοι θέλαν να με χτίσουν, μα χωρίς να με ρωτήσουν.
Μια μέρα έφαγα κλοτσά κι έπεσα στο ποτάμι
Σιγά σιγά στρογγύλεψα και ο πόνος μου έχει γιάνει…

Μερικές βασικές γνώσεις…

1. Το υγρό μέσα στις φρέσκες καρύδες μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν υποκατάστατοτου πλάσματος στο αίμα!

2.Κανένα κομμάτι χαρτί δεν μπορεί να διπλωθείπαραπάνω από 7 φορές.

3.Τα γαϊδουράκια σκοτώνουν ετησίως περισσότερους ανθρώπουςαπό την πτώση αεροπλάνων!

4. Καίς περισσότερες θερμίδες όταν κοιμάσαι παρά όταν βλέπεις τηλεόραση!

5.Οι βαλανιδιές δεν παράγουν παρά όταν γίνουν τουλάχιστον 50 ετών ή και περισσότερο.

6.Το πρώτο προϊόν που είχε barcode ήταν η τσίχλα Wrigley’s

7. Ο Βασιλιάς στις κούπες είναι ο μόνος Βασιλιάς χωρίς μουστάκι !

8,Είχαν κέρδος $40,000 το 1987 αφαιρώντας ΜΙΑ (1) ελιάαπό κάθε σαλάτα της πρώτης θέσης!

9. Η Αφροδίτη είναι ο μόνος πλανήτης που στριφογυρίζει κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού.

10. Τα μήλα και όχι η καφεΐνη είναι πιο αποτελεσματικά για να σας ξυπνήσουν το πρωί.

11.Τα περισσότερα μόρια της σκόνης στο σπίτι σας προέρχονται απόνεκρά κύτταρα του δέρματος σας!!!

12. Ο πρώτος ιδιοκτήτης της Marlboro Company πέθανε από καρκίνο του λάρυγγα. Το ίδιο έγινε και με τον πρώτο «Marlboro Man.»

13. Ο Walt Disney φοβόταν τα ποντίκια!!!

14. Τα μαργαριτάρια λιώνουν στο ξύδι!!

15. Είναι δυνατόν οι αγελάδες να ανέβουν τις σκάλεςαλλά όχι να τις κατέβουν.

16. Η κραυγή της πάπιας δεν έχει ηχώ, και κανείς δεν ξέρει γιατί.

17. Οι οδοντίατροι συνιστούν να τοποθετούμε τον οδοντόβουρτσα μας τουλάχιστον 2 μέτρα από τη λεκάνη για να αποφεύγονται τα σταγονίδια που προέρχονται από τον χώρο!!!

18. Οι χελώνες μπορούν να ανασάνουν από τον πρωκτό τους…

ANTONIO PORCHIA

«ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΛΑΚΩΔΗ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ,

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΟΜΑΣΤΕ,

ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ,

ΔΕΝ ΘΑ ΒΛΕΠΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΤΙΠΟΤΑ»

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ

Η απόσταση ανάμεσα στις δύο ράγιες των σιδηροδρομικών γραμμών στις ΗΠΑ είναι 4 πόδια και 8,5 ίντσες (143,5 cm). Μάλλον παράξενος αριθμός.

Γιατί άραγε έχει επιλεγεί το συγκεκριμένο διάκενο;

Διότι ο σιδηρόδρομος στις ΗΠΑ κατασκευάστηκε με τον τρόπο που είχε
κατασκευαστεί ο σιδηρόδρομος στην Αγγλία, από Άγγλους μηχανικούς που
μετανάστευσαν, και οι οποίοι θεώρησαν ότι θα ήταν καλή σκέψη, επειδή
θα επέτρεπε να χρησιμοποιηθούν υπάρχουσες ατμομηχανές από την Αγγλία.

Και τότε, γιατί οι Άγγλοι κατασκεύασαν τις ατμομηχανές τους έτσι;

Διότι οι πρώτες σιδηροδρομικές γραμμές κατασκευάστηκαν από τους ίδιους
μηχανικούς που κατασκεύαζαν τραμ, στο οποίο χρησιμοποιούσαν ήδη το
συγκεκριμένο διάκενο.

Και γιατί αυτό το διάκενο;

Διότι οι κατασκευαστές του τραμ ήταν και κατασκευαστές αμαξών, που
χρησιμοποιούσαν τα ίδια εργαλεία και τις ίδιες μεθόδους.

Γιατί οι άμαξες έχουν αυτό το διάκενο;

Διότι, παντού στην Ευρώπη, και στην Αγγλία, οι δρόμοι είχαν λούκια για
τους τροχούς των αμαξών και ένα διαφορετικό διάκενο θα προκαλούσε
διαρκώς βλάβες στους άξονες.

Και γιατί τα λούκια απέχουν τόσο μεταξύ τους;

Οι πρώτες μεγάλες οδοί στην Ευρώπη είχαν κατασκευαστεί από τους
Ρωμαίους, με σκοπό να μετακινούνται εύκολα οι λεγεώνες τους.
Οι πρώτες άμαξες ήταν οι πολεμικές άμαξες των Ρωμαίων.

Οι άμαξες αυτές ήταν ιππήλατες: τις τραβούσαν δύο άλογα, τα οποία κάλπαζαν δίπλα-δίπλα και έπρεπε να απέχουν μεταξύ τους, ούτως ώστε το ένα άλογο να μην ενοχλεί το άλλο κατά τον καλπασμό.

Προκειμένου να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της άμαξας, οι τροχοί δεν έπρεπε να είναι ευθυγραμμισμένοι με τα ίχνη των αλόγων, ενώ δεν έπρεπε να είναι και πολύ απομακρυσμένοι, έτσι ώστε να αποτρέπονται τα ατυχήματα κατά την διασταύρωση δύο αμαξών στην ίδια οδό.

Ιδού λοιπόν η απάντηση στο αρχικό μας ερώτημα! Το διάκενο στις ράγιες των Αμερικανικών σιδηροδρόμων εξηγείται, αφού 2.000 χρόνια νωρίτερα, σε μιαν άλλη ήπειρο, οι ρωμαϊκές άμαξες κατασκευάζονταν ανάλογα με το φάρδος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.

Και τώρα, το κερασάκι στην τούρτα: Υπάρχει και μια προέκταση αυτής της ιστορίας με το διάκενο στις ράγιες και τα καπούλια των αλόγων.

Αν δει κανείς το Αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο στην εξέδρα εκτόξευσής του, μπορεί να παρατηρήσει δύο πλευρικές δεξαμενές καυσίμων που είναι στηριγμένες εκατέρωθεν της κεντρικής δεξαμενής.

Η εταιρεία Thiokol κατασκευάζει αυτές τις δεξαμενές στο εργοστάσιό της στην Γιούτα. Θα ήθελαν να τις κάνουν μεγαλύτερες, αλλά οι δεξαμενές αποστέλλονται σιδηροδρομικώς στο σημείο εκτόξευσης.

Η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ του εργοστασίου και του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ περνά από μια σήραγγα, κάτω από τα Βραχώδη Όρη. Αυτή η σήραγγα περιορίζει το μέγεθος των δεξαμενών στο πλάτος που έχουν τα καπούλια δύο αλόγων.

Έτσι, το πλέον εξελιγμένο μεταφορικό μέσον του κόσμου, το διαστημικό λεωφορείο, εξαρτάται από το φάρδος των καπουλίων ενός αλόγου. Οι τεχνικές προδιαγραφές και η γραφειοκρατία είναι αθάνατες!

Επομένως, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε να κρατάτε στα χέρια σας παράξενες προδιαγραφές και θα αναρωτιέστε ποιος κ… τις επινόησε, θα έχετε θέσει το σωστό ερώτημα.

ΥΓ: Είναι κρίμα που η πληροφορική δεν χρησιμοποιεί τόσο σταθερές προδιαγραφές…

Αναρτήθηκε από Papoulis στις 2:35 π.μ. 0 σχόλια

Ετικέτες ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΦΙΑΣ

Διαχείριση Θυμού

Για όλους εσάς που ενίοτε βιώνετε μια άσχημη μέρα ,και απλά θέλετε να τα χώσετε σε κάποιον, μην το κάνετε σε κάποιον γνωστό σας, αλλά σε κάποιον άγνωστο.

Καθόμουν στο γραφείο μου μια μέρα, όταν ξαφνικά θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει να κάνω ένα τηλεφώνημα. Βρήκα το νούμερο του τηλεφώνου και το κάλεσα. Ένας άντρας από την άλλη άκρη της γραμμής απάντησε λέγοντας « Εμπρός;».

Πολύ ευγενικά του είπα ότι είμαι ο Fred Hannifin, και ότι ήθελα να μιλήσω με την Robin Carter;»

Ξαφνικά κατάλαβα ότι μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάποιος άνθρωπος θα μπορούσε να είναι τόσο αγενής.

Τελικά βρήκα το σωστό νούμερο της Robin’, και της τηλεφώνησα. (Είχα κάνει λάθος στα δύο τελευταία ψηφία)

Αφού τα είπαμε, έκλεισα το τηλέφωνο και αποφάσισα να ξανακαλέσω το λάθος νούμερο.

Όταν ο ίδιος τύπος απάντησε, του φώναξα « είσαι πολύ ………..» και έκλεισα το τηλέφωνο με δύναμη. Σημείωσα το νούμερο στην ατζέντα μου καταχωρώντας τον με το όνομα «μ……..» και την έβαλα στο συρτάρι μου. Κάθε δύο εβδομάδες περίπου όταν μού έρχονταν οι λογαριασμοί ή είχα πραγματικά μια άσχημη μέρα συνήθιζα τον παίρνω τηλέφωνο και να του φωνάζω «είσαι πολύ μ………»

Κάθε φορά που το έκανα μου έφτιαχνε τη διάθεση.

Όταν κάποτε έκανε την εμφάνιση της η υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων, σκέφτηκα ότι έπρεπε να σταματήσω τα «θεραπευτικά » τηλεφωνήματα στον «μ……..». Έτσι τον πήρα ξανά τηλέφωνο και του είπα :» Γεια, είμαι ο John Smith από την τηλεφωνική εταιρεία και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε σχετικά για την νέα υπηρεσία αναγνώρισης κλήσεων».

Εκείνος μου φώναξε « ΟΧΙ!» και μου έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα. Τον ξανακάλεσα αμέσως και του απάντησα « πως να το ξέρεις αφού είσαι μ……….»

Μια μέρα, καθώς πήγαινα στο μαγαζί και ετοιμαζόμουν να παρκάρω το αυτοκίνητο μου στο parking , ένας τύπος με μια μαύρη BMW μου έκλεισε το δρόμο και μου πήρε τη θέση, που τόσο υπομονετικά περίμενα, για να παρκάρω το αυτοκίνητο μου. Κορνάρισα και του φώναξα ότι αυτή η θέση ήταν δική μου, καθώς ήμουν εκεί πολύ πριν από αυτόν.

Ο κ…….., επιδεικτικά με αγνόησε, αλλά για καλή μου τύχη πρόσεξα, ότι στο πίσω τζάμι του αυτοκινήτου, υπήρχε ένα «ΠΩΛΕΙΤΑΙ». Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρα το στυλό και σημείωσα το τηλέφωνο του.

Δύο μέρες αργότερα, και αφού είχα καλέσει τον «πρώτο μ……» (τώρα, είχα βάλει το τηλέφωνο του στην αυτόματη κλήση), μου ήρθε η ιδέα να καλέσω και τον με τη BMW .

Τηλεφώνησα και μία φωνή απάντησε « Έμπρός?». « Είστε αυτός που πουλάει μια μαύρη BMW » του λέω. « Ναι, ακριβώς» μου απαντάει. « Μήπως μπορείτε να μου δώσετε την διεύθυνση σας για να έρθω να δω το αυτοκίνητο από κοντά» τον ρωτάω. « Βεβαίως ,μένω στη οδό 1802 West 34th Street . Είναι ένα κίτρινο σπίτι, και ακριβώς απ’ έξω είναι παρκαρισμένο το αυτοκίνητο » .

«Και πώς λέγεστε;» τον ρώτησα.

» Το όνομα μου είναι Don Hansen ,» απάντησε.

» Ποια είναι η πιο κατάλληλη ώρα για να περάσω από εκεί, Don;»

» Φτάνω στο σπίτι γύρω στις 5 το απόγευμα.» μου απαντάει.

«Άκου, Don , μπορώ να σου πω κάτι ;»

» Ναι ;»

«Don , είσαι μ……..!» Το έκλεισα και αποφάσισα να βάλω και το δικό του τηλέφωνο στη αυτόματη κλήση.

Τώρα, όποτε αντιμετώπιζα κάποιο πρόβλημα, είχα 2 μ…….. να καλώ.

Ωστόσο, μετά από κάποιους μήνες αλλεπάλληλων τηλεφωνημάτων και στους 2 μ…….., συνειδητοποίησα, ότι δεν μου έδινε την ίδια χαρά όπως παλιά.

Μια μέρα τηλεφώνησα στον μ……..

«Γεια »

«Είσαι μ………..» ( αλλά δεν το έκλεισα αυτή τη φορά)

» Είσαι ακόμα στη γραμμή;» με ρώτησε.

«Φυσικά,» απάντησα

«Σταμάτα να μου τηλεφωνείς,» μου φώναξε ουρλιάζοντας.

» Ανάγκασε με » του απάντησα ..

» Ποιος είσαι ρε ;» με ρώτησε .

» Λέγομαι Don Hansen.»

» Αλήθεια; Και που μένεις αν επιτρέπεται;»

«Μένω στην οδό 1802 West 34th Street, μ….. . Είναι ένα κίτρινο σπίτι και ακριβώς μπροστά είναι παρκαρισμένη μια μαύρη BMW «.

Τότε μου λέει, » Έρχομαι από εκεί τώρα!! Don και καλά θα κάνεις να αρχίσεις να προσεύχεσαι.»

Του λέω, » Ναι, τώρα φοβήθηκα, μ……….!»

Έπειτα, πήρα τηλέφωνο τον μ………. »

Έμπρός;» απάντησε.

» Γεια σου μ…….» του λέω.

Τότε εκείνος φώναξε, » Αν μάθω ποιος είσαι…»

» Τι θα κάνεις;» του απάντησα.

» Θα σου κόψω το κ……» μου ξεκαθάρισε.

Τότε απάντησα, » Λοιπόν μαλάκα, να η ευκαιρία που έψαχνες. Έρχομαι τώρα σπίτι σου!»

Έκλεισα το τηλέφωνο και πήρα αμέσως την Αστυνομία, λέγοντας ότι ετοιμαζόμουν να σκοτώσω το gay εραστή μου, ο οποίος μένει στη 1802 West 34th Street .

Στη συνέχεια, πήρα τηλέφωνο το Channel 13 και τους ανέφερα για ένα πόλεμο συμμοριών, που γινόταν εκείνη τη στιγμή στη West 34th .

Μπήκα γρήγορα στο αυτοκίνητο μου και κατευθύνθηκα στη West 34th . . Όταν έφτασα εκεί είδα 2 μ…….. να πλακώνουν αλύπητα ο ένας τον άλλο , μπροστά σε 6 περιπολικά, 1 ελικόπτερο της Αστυνομίας και το πλήρωμα του Channel 13 .

Τώρα πραγματικά αισθανόμουν καλύτερα .

Απλά διάβασε και σκέψου.

Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.

Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.

Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο.

Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.

Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.

Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.

Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.

Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:

– «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή.

Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»

«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου.

Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.»

Δείξε στους φίλους σου πόσο τους νοιάζεσαι.

Στείλε αυτό το κείμενο σε όλους αυτούς που θεωρείς φίλους σου, ακόμη και αν αυτό σημαίνει να το ξανά στείλεις σε εκείνον ή εκείνη που σου το έστειλε, και αν το κείμενο αυτό σου επιστρέψει θα ξέρεις ότι έχεις μία καλή φιλία.

Για να τελειώσουμε: «Μία από τις χαρές τις φιλίας είναι να ξέρεις ποιόν να εμπιστευτείς»( Alejandro Manzoni)

Μεταθανάτιες και παραθανάτιες εμπειρίες

Εμπειρίες εκτός σώματος
·
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν ζήσει την εμπειρία να βρίσκονται εκτός σώματος και να βλέπουν από ψηλά τον εαυτό τους
·
Πολλοί κυρίως ασθενείς περιέγραψαν την εμπειρία σαν να έβλεπαν τον εαυτό τους από κάποιο ύψος, να βρίσκεται ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Πρόσθετη διέγερση προκάλεσε στους ασθενείς να αισθανθούν ότι τα χέρια τους και τα πόδια τους κινούνται προς το σώμα τους, ακόμα και αν ολόκληρο το σώμα τους ήταν σταθερό. Η εμπειρία, εντούτοις, ήταν παροδική και εξαφανίστηκε όταν οι ασθενείς προσπάθησαν να διαπιστώσουν την παραίσθηση
·
Τρέλα και αυτό. Άραγε μόνο σε ασθενείς; Στους μη ασθενείς αν έχει παρατηρηθεί κάτι τέτοιο ήταν στην ώρα του ύπνου; Η λίγο πριν κοιμηθούν; Φαντάζομαι ότι για να νιώσουν κάτι τέτοιο θα πρέπει το σώμα τους να έχει χαλαρώσει υπερβολικά. Θα ήθελα να το ζήσω (χωρίς συνέπειες βέβαια).

Οι τρεις αυτές, καθώς και πολλές άλλες καταχωρήσεις στο διαδίκτυο, αποτελούν κίνητρο για να ασχοληθούμε με κάπως περισσότερη προσοχή με αυτά τα φαινόμενα που περιγράφονται ως μεταθανάτιες, ή παραθανάτιες είτε και περιθανάτιες εμπειρίες!

Καταρχήν, αναφορικά με αυτούς τους όρους που χρησιμοποιήθηκαν από διαφόρους για την περιγραφή αυτών των φαινομένων έχω να παρατηρήσω ότι ο χαρακτηρισμός τους ως μεταθανάτιων εμπειριών δεν δικαιολογείται, είναι δε και παραπλανητικός, καθόσον οι εμπειρίες αυτές δεν είναι καθόλου μεταθανάτιες, γιατί απλούστατα τα άτομα που έχουν αυτού του είδους τις εμπειρίες εξακολουθούν να ζουν και να τις διηγούνται.

Συνεπώς, οι εμπειρίες τους δεν είναι μεταθανάτιες. Όσον αφορά τους άλλους δυο χαρακτηρισμούς πρακτικά δεν νομίζω ότι υπάρχει μεταξύ τους ουσιαστική διαφορά. Και στις δυο περιπτώσεις υποδηλώνουν φαινόμενα που μπορεί να συνοδεύουν εμπειρίες ενός ατόμου που βρίσκεται στα πρόθυρα του θανάτου, τον οποίο τελικά αποφεύγει είτε αυτόματα, χωρίς καμιά ιατρική είτε άλλη επέμβαση, είτε και με επιτυχή σωστική ιατρική επέμβαση ανάνηψης.

Οι εμπειρίες αυτές φαίνεται ότι είναι υπαρκτές αλλά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα τις θεωρήσουμε ότι δημιουργούνται με τον ίδιο μηχανισμό που παράγονται και τα όνειρα. Το περίεργο όμως είναι ότι η λέξη ‘όνειρο’ σε ένα βιβλίο των 300 περίπου σελίδων δεν αναφέρεται ούτε μια φορά από κάποιον συγγραφέα, ο οποίος επιχειρεί περιγραφή των φαινομένων αυτών, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για …επιτυχημένο ψυχίατρο.

Η συνηθέστερη λοιπόν ‘εμπειρία’ αυτού του είδους υποτίθεται ότι συνίσταται στο ότι το άτομο έχει την εντύπωση ότι βρίσκεται μέσα σε μια σκοτεινή σήραγγα, στο ένα άκρο της οποίας υπάρχει το φωτεινό στόμιό της. Στις περισσότερες περιπτώσεις το ‘όραμα’ περιορίζεται σ’ αυτά τα πλαίσια.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που το άτομο διέρχεται μέσα από το φωτεινό στόμιο της σήραγγας και ξαφνικά βρίσκεται μέσα σε ένα ονειρεμένο περιβάλλον με πολλά και πολύχρωμα άνθη, πίδακες και καταρράκτες με κρυστάλλινο νερό, πισίνες, κλπ. Επίσης δεν είναι σπάνιες και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτό το άτομο συναντά μέσα στο περιβάλλον αυτό ένα είτε και περισσότερα προσφιλή του πρόσωπα που υποτίθεται ότι έχουν πεθάνει πρόσφατα είτε και από παλιά, και τα οποία άτομα τον καλωσορίζουν στον ‘άλλο αυτό κόσμο’ στον οποίο και έχει φτάσει, διερχόμενος μέσα από τη σκοτεινή σήραγγα.

Την εμπειρία αυτή υποτίθεται, κατά τη γνώμη αυτών που ασχολήθηκαν με αυτό το αντικείμενο, ότι την βιώνει το ‘άϋλο πνεύμα’ ή άλλως ‘η ψυχή’ αυτού που τη διηγείται, και η οποία ψυχή, για κάποιο χρονικό διάστημα είχε αποχωριστεί από το σώμα και περιπλανιότανε, συνήθως πάνω από το ‘νεκρό’ σώμα, το οποίο μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις το ‘βλέπει’ να κείται σε κατάσταση πλήρους ακινησίας σε κρεβάτι, ντιβάνι, είτε και σε χειρουργική τράπεζα.

Στις περιπτώσεις αυτές μάλιστα αυτή η ‘ψυχή’ παρακολουθεί (βλέπει) συνήθως από το ύψος του ταβανιού δωματίου είτε χειρουργείου τις δραστηριότητες ατόμων (χειρουργών, κλπ) είτε ακόμα και ‘ακούει’ τις συνομιλίες τους. Σε άλλες περιπτώσεις αυτή η ‘ψυχή’ παρακολουθεί (παρατηρεί, βλέπει) πρόσωπα σε διαδρόμους είτε ακόμα και σε εξόδους τους από το οίκημα, πάντα από κάποιο ύψος πάνω από τα κεφάλια τους.

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι εδώ τα πράγματα αρχίζουν να λαμβάνουν κάποια σοβαροφάνεια, γεγονός που μας εξαναγκάζει να τα διερευνήσουμε με λογική σκέψη, και κάτω από το φως των επιστημονικών δεδομένων.

Σύμφωνα με την κοινή λογική, αλλά και τα επιστημονικά δεδομένα, οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι άϋλο ‘σύστημα’ που να διαθέτει λογική (είτε ακόμα και παρανοϊκή) σκέψη, στις περιπτώσεις αυτές δεν μπορεί να υπάρχει γιατί απλούστατα η σκέψη, είναι μια διεργασία που επιτελείται μόνο από ένα πάρα πολύ πολύπλοκο σύστημα από πολλά δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, με πολλά τρισεκατομμύρια συνδέσεις μεταξύ τους, που λειτουργεί σαν ένας υπερυπολογιστής και ο οποίος κοινώς αποκαλείται εγκέφαλος.

Και αυτός ο εγκέφαλος,στις προκείμενες περιπτώσεις είναι προφανές ότι δεν ακολουθεί την άυλη ψυχή που υπερίπταται του σώματος, αλλά εξακολουθεί να παραμένει μέσα στο κρανίο του ατόμου που βιώνει αυτές τις ‘εμπειρίες’.
Αυτό το σύστημα τροφοδοτείται συνεχώς από δεδομένα που προέρχονται από το περιβάλλον, καθώς και από όλα τα σημεία και όργανα του σώματος, Η τροφοδοσία αυτή επιτελείται με το κεντρομόλο τμήμα του νευρικού μας συστήματος με ένα μάλλον απλό μηχανισμό.

Ο μηχανισμός με τον οποίο τα νευρικά κύτταρα επικοινωνούν μεταξύ τους είναι μάλλον απλός και είναι ο ακόλουθος: Κάθε νευρικό κύτταρο διαθέτει μια μόνο φυγόκεντρη αποφυάδα, (τον νευρίτη), δηλαδή μια νευρική ίνα με την οποία αποστέλλονται νευρικές ώσεις από το σώμα του νευρικού κυττάρου προς άλλο νευρικό ή νευρικά κύτταρα, για να προκληθεί η λειτουργία τους είτε η αναστολή της λειτουργίας τους, καθώς και μεταβολή της διεγερσιμότητάς τους, είτε και προς κάποιο εκτελεστικό όργανο, π.χ. σε μυϊκές ίνες (σε ένα μυ) για να προκληθεί η συστολή τους, είτε σε ένα ή περισσότερα εκκριτικά κύτταρα για να προκληθεί είτε και να ανασταλεί η έκκριση του εκκρίματος αυτών των κυττάρων.
Επιπλέον, το κάθε νευρικό κύτταρο διαθέτει μια είτε και περισσότερες κεντρομόλες αποφυάδες (νευρικές ίνες, δενδρίτες) με τις οποίες δέχεται επιδράσεις που προέρχονται από άλλα νευρικά κύτταρα είτε από ειδικούς υποδοχείς (π.χ. υποδοχείς για το θερμό, το ψυχρό, την αφή, την πίεση, τον κνησμό, τον γαργαλισμό, τη γενετήσια αίσθηση, τον πόνο, κλπ). Οι αποφυάδες αυτές των νευρικών κυττάρων (που αποκαλούνται νευρικές ίνες) μπορεί να έχουν μήκος από πολύ μικρό (μικροσκοπικό) ως και περισσότερο από ένα μέτρο.

Ο μηχανισμός με τον οποίο πραγματοποιείται αυτή η επικοινωνία είναι πάρα πολύ απλός. Οι νευρικές ίνες, δηλ. οι νευρίτες και οι δενδρίτες καλύπτονται βέβαια από κυτταρική μεμβράνη, η οποία αποτελεί κυλινδροειδή προέκταση της κυτταρικής μεμβράνης του νευρικού κυττάρου.
Με τη συνεχή λειτουργία διαφόρων ‘αντλιών ιόντων’ σ’ αυτή τη μεμβράνη, διατηρείται μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής επιφάνειάς της μια διαφορά ηλεκτρικού δυναμικού (θετικό φορτίο στην εξωτερική επιφάνεια και αρνητικό φορτίο στην εσωτερική της επιφάνεια). Το σήμα λοιπόν που το κύτταρο εκπέμπει με τον νευρίτη του προς άλλα νευρικά κύτταρα και σε εκτελεστικά όργανα συνίσταται σε ένα κύμα αναστροφής αυτής της ηλεκτρικής διπλοστιβάδας, το οποίο αρχίζει από το σημείο της έκφυσης της νευρικής ίνας από το νευρικό κύτταρο, και φέρεται κατά μήκος αυτής της νευρικής ίνας μέχρι την απόληξή της. (Αυτό το κύμα ηλεκτραρνητικότητας καλείται νευρική ώση).

Εκεί πέρα, το ηλεκτρικό αυτό ερέθισμα προκαλεί (συνήθως) την απελευθέρωση από την απόληξη αυτής της νευρικής ίνας μιας ειδικής διαβιβαστικής ουσίας, η οποία επιδρά στην κυτταρική μεμβράνη του εκτελεστικού κυττάρου και προκαλεί την αύξηση (όδωση) είτε την ελάττωση (αναστολή) της διεγερσιμότητάς του, είτε και την πλήρη διέγερση αυτού του κυττάρου (αναστροφή της ηλεκτρικής του διπλοστιβάδας).

Ολόκληρο το συγκρότημα της νευρικής απόληξης της νευρικής ίνας καθώς και της περιοχής της κυτταρικής μεμβράνης του εκτελεστικού κυττάρου, με όλους τους τοπικούς μηχανισμούς οι οποίοι λειτουργούν για την επίδραση της νευρικής ίνας σε άλλο κύτταρο κλπ, χαρακτηρίζεται ως ‘σύναψη’.

Η σύναψη μπορεί να είναι διεγερτική είτε και ανασταλτική για το εκτελεστικό κύτταρο, δηλ. η νευρική ώση, όταν φτάσει στη σύναψη μπορεί να προκαλέσει τελικά αύξηση της διεγερσιμότητας του υποκειμένου κυττάρου, διέγερση αυτού του κυττάρου είτε περιορισμό της διεγερσιμότητάς του, ακόμα και την πλήρη αναστολή της λειτουργίας του.

Όσον αφορά τις κεντρομόλες νευρικές ίνες, δηλαδή αυτές που άγουν (φέρουν) νευρικές ώσεις από τα διάφορα αισθητήρια όργανα προς τον νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο, ο μηχανισμός λειτουργίας τους είναι ο ακόλουθος: Το κυτταρικό σώμα, δηλαδή το πρώτο στη σειρά νευρικό κύτταρο, βρίσκεται σε ένα από τα πολλά αισθητικά γάγγλια που υπάρχουν κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, είτε σε γάγγλιο που βρίσκεται κάπου στο κρανίο, όχι όμως μέσα στον εγκέφαλο.

Από το κάθε ένα από αυτά τα νευρικά κύτταρα (που χαρακτηρίζονται ως ψευδομονόπολα) εκφύεται μια αποφυάδα (νευρική ίνα), η οποία φέρεται μέσα σε νεύρο μαζί με χιλιάδες άλλες τέτοιες ίνες, προς το αισθητήριο όργανο που εξυπηρετεί και εκεί πραγματοποιεί σύναψη με αισθητικό υποδοχέα κατ΄ ευθείαν, είτε με τη μεσολάβηση τοπικού νευρικού κυκλώματος. Με την ίνα αυτή φέρονται οι νευρικές ώσεις που προέρχονται από το αισθητήριο όργανο προς το μητρικό κύτταρο που βρίσκεται μέσα στο αισθητικό γάγγλιο.

Από σημείο που βρίσκεται πολύ κοντά στην αρχή αυτής της νευρικής ίνας εκφύεται ένας κλάδος της (μια νευρική ίνα), η οποία εισέρχεται στο νωτιαίο μυελό είτε στον εγκέφαλο και πραγματοποιεί σύναψη με άλλο (είτε άλλα) νευρικά κύτταρα
Η συχνότητα των αλλεπάλληλων νευρικών ώσεων που άγονται με μια νευρική ίνα μπορεί να κυμαίνεται, ανάλογα με το είδος της νευρικής ίνας και άλλους παράγοντες, από πολύ λίγες ώσεις ανά sec μέχρι και γύρω στις 600 ώσεις /sec, η δε ταχύτητα αγωγής αυτών των ώσεων κατά μήκος της νευρικής ίνας, ανάλογα με το είδος και τη λειτουργία της νευρικής ίνας μπορεί να κυμαίνεται από περίπου μισό μέτρο/sec μέχρι και 120 μέτρα/sec.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι νευρικές ώσεις που προέρχονται από τα διάφορα αισθητήρια όργανα του σώματος δεν φαίνεται να διαφέρουν μεταξύ τους ανάλογα με την αίσθηση που άγουν προς τον εγκέφαλο. Αντίθετα, οι νευρικές αυτές ώσεις είναι σε όλες τις περιπτώσεις όμοιες μεταξύ τους και συγκεκριμένα πρόκειται για αλλεπάλληλα κύματα ηλεκτραρνητικότητας της κυτταρικής μεμβράνης που περιβάλλει τη νευρική ίνα, και τα οποία κύματα διατρέχουν τη νευρική ίνα από το σημείο της επαφής της με τον αισθητικό υποδοχέα μέχρι τη σύναψη του νευρίτη της πρώτης αισθητικής νευράδας με το επόμενο νευρικό κύτταρο.

Το είδος της αίσθησης που προκαλείται τελικά εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από το νευρικό κέντρο του εγκεφάλου προς το οποίο τελικά αποδίδονται αυτές οι νευρικές ώσεις.
Μέσα στον εγκέφαλο υφίσταται η δυνατότητα μεγίστου αριθμού νευρικών κυττάρων να επικοινωνεί το καθένα από αυτά τα κύτταρα συγχρόνως με άλλα 10.000 περίπου νευρικά κύτταρα

Πώς πραγματοποιείται μια αίσθηση
· Απαιτείται η ύπαρξη ειδικού υποδοχέα και κατάλληλη σύναψη αυτού του υποδοχέα με την ειδική απόληξη κεντρομόλου νευρικής ίνας (Σημ. Το αίσθημα του πόνου αποτελεί τη μοναδική αίσθηση η οποία πραγματοποιείται χωρίς τη μεσολάβηση ειδικού υποδοχέα, καθόσον τα πολλά και διάφορα ερεθίσματα που μπορούν να προκαλούν το αίσθημα του πόνου επιδρούν και διεγείρουν απ’ ευθείας τις γυμνές απολήξεις των ειδικών νευρικών ινών που άγουν το αίσθημα του πόνου!)
·
Η αγωγή των νευρικών ώσεων, που παράγονται με την επίδραση του ερεθίσματος στον υποδοχέα κατά μήκος της κεντρομόλου αυτής νευρικής ίνας μέχρι του μητρικού αισθητικού νευρικού κυττάρου (πρώτη αισθητική νευράδα) και η συνέχιση της πορείας αυτής της νευρικής ώσης προς άλλα νευρικά κύτταρα του νωτιαίου μυελού είτε πυρήνων του εγκεφάλου (δεύτερη αισθητική νευράδα) επιτελείται με τη νευρική ίνα που εκφύεται ως κλάδος της κεντρομόλου νευρικής ίνας, από σημείο που βρίσκεται πολύ κοντά στο ψευδομονόπολο νευρικό κύτταρο
·
Η εκπομπή από αυτά τα νευρικά κύτταρα (τρίτη στη σειρά αισθητική νευράδα) νευρικών ώσεων που καταλήγουν σε άλλα νευρικά κύτταρα (και πολύπλοκα νευρικά κυκλώματα ) τα οποία βρίσκονται σε εξειδικευμένα εγκεφαλικά πεδία στο φλοιό του εγκεφάλου.
Χωρίς την παρουσία και τη λειτουργία αυτών των αισθητικών νευρικών οδών και των ειδικών εγκεφαλικών κέντρων, αυτό που ονομάζουμε ‘αίσθηση’ (τόσο οι σωματικές αισθήσεις –
αφή, πίεση, θερμό, ψυχρό, κνησμός, γαργαλισμός, γενετήσια αίσθηση, αίσθημα έπειξης για αφόδευση είτε ούρηση, είτε πόνος – όσο και οι ειδικές αισθήσεις –όραση, ακοή, γεύση, όσφρηση) δεν είναι δυνατόν να επιτελούνται και συνεπώς δεν μπορούμε να μιλάμε για την παρουσία και την πραγματοποίησή τους χωρίς την ύπαρξη και τη λειτουργία του σώματος και του νευρικού του συστήματος.

Οι άϋλες και ασώματες πνευματικές οντότητες όπως υποτίθεται ότι είναι το ‘πνεύμα’ είτε η ‘ψυχή’ δεν μπορούν να έχουν αίσθηση ούτε βέβαια και διανόηση γιατί δεν διαθέτουν εγκέφαλο και γενικότερα νευρικό σύστημα.

Αυτό το άρθρο θα μπορούσε βέβαια να τελειώνει σ’ αυτό το σημείο. Επειδή όμως σε αυτά τα φαινόμενα για τα οποία μιλάμε εμπλέκεται, κατά κύριο λόγο, η αίσθηση της όρασης, θεωρώ σκόπιμο να αναλύσω, όσο μπορώ απλούστερα την ιδιαιτερότητα αυτής της αίσθησης για να καταστήσω την επιχειρηματολογία μου περισσότερο ισχυρή και …ακλόνητη!

Λοιπόν, η αίσθηση της όρασης αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μια εξαίρεση του κανόνα, γιατί το αντικείμενο αυτής της αίσθησης δεν υπάρχει πουθενά γύρω μας και έτσι δεν μπορεί να επηρεάζει υποδοχείς που με τη σειρά τους ενεργοποιούν νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο για τη δημιουργία αυτού του φαινομένου της αίσθησης. Για παράδειγμα, η αίσθηση της γεύσης πραγματοποιείται γιατί διάφορες ουσίες έρχονται σε επαφή με τους κατάλληλους υποδοχείς που βρίσκονται κατά κύριο λόγο στη γλώσσα.

Η καθεμιά απ’ αυτές τις ουσίες ενεργοποιεί τους κατάλληλους υποδοχείς και από εκεί και πέρα οι ειδικές διεργασίες ακολουθούν το δρόμο τους για να έχουμε εμείς το αίσθημα του γλυκού, του ξινού, του αλμυρού, του πικρού και των διάφορων συνδυασμών τους.
Με παρόμοιο τρόπο λειτουργούν, για παράδειγμα η αίσθηση της αφής, της πίεσης, του πόνου, της θερμοκρασίας, κλπ. Τι συμβαίνει όμως με την όραση; Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται γιατί το αντικείμενο της όρασης δεν υπάρχει πουθενά.

Αυτό που βλέπουμε δεν υπάρχει αυτούσιο στο περιβάλλον. Πράγματι, εκεί έξω, από την άποψη της παρουσίας των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων κυριαρχεί το χάος. Ολόκληρο το περιβάλλον κατακλύζεται από ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που αρχίζει από πολύ υψηλές συχνότητες, με αποτέλεσμα το απειροελάχιστο μήκος κύματος, και φτάνει σε σχετικά μικρές συχνότητες, με μεγάλο μήκος κύματος. (Εδώ δεν επεκτείνομαι και σε άλλης φύσεως ακτινοβολίες γιατί αυτές δεν έχουν καμιά σχέση με την αίσθηση της όρασης

Η συμπεριφορά όλων αυτών των ακτινοβολιών κατά μέγα μέρος εξαρτάται από το μήκος κύματός τους, δηλαδή άλλες αντανακλώνται σχεδόν πλήρως από τις επιφάνειες στις οποίες προσπίπτουν, άλλες υφίστανται πλήρη απορρόφηση από τα διάφορα υλικά σώματα, άλλες διέρχονται μέσα από υλικά σώματα χωρίς ουσιώδη απορρόφηση, κλπ.

Ένα πάρα πολύ μικρό τμήμα του φάσματος όλων αυτών των ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών είναι αυτό που χαρακτηρίζουμε ως ‘φωτεινή ακτινοβολία.’ Ο χαρακτηρισμός αυτός οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή η ακτινοβολία είναι εκείνη που αποτελεί το ερέθισμα για τη γένεση αυτής της αίσθησης που καλείται όραση.

Η ακτινοβολία όμως αυτή διακινείται μέσα στο χώρο προς όλες τις κατευθύνσεις εξαιτίας των πολλαπλών αντανακλάσεών της από τις επιφάνειες των διαφόρων αντικειμένων, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να προσφέρει στοιχεία που να είναι χρήσιμα για τη δημιουργία εικόνας. Με απλά λόγια, γύρω μας επικρατεί ένα χάος που μέσα του διακινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες με συχνότητες από πολύ μικρές μέχρι και πάρα πολύ μεγάλες. Βέβαια φως δεν υπάρχει πουθενά.

Γύρω μας δεν υπάρχει τίποτε άλλο από ένα απέραντο σκοτάδι. Η έννοια του φωττός αποτελεί υποκειμενικό μας μόνο αίσθημα το οποίο παράγεται μόνο με τη λειτουργία ειδικού εγκεφαλικού κέντρου (κέντρο όρασης) μετά από την επίδραση νευρικών ώσεων που προέρχονται από το ειδικό όργανο για την όραση, δηλαδή από τον οφθαλμό.

Ακριβώς σ’ αυτό το σημείο υπεισέρχεται το καταπληκτικό αυτό όργανο που καλείται οφθαλμός. Πράγματι, ο οφθαλμός, με απόλυτα φυσικά μέσα πραγματοποιεί αυτό που διαφορετικά θα ήταν πράγματι ακατόρθωτο. Από το χάος που επικρατεί γύρω μας, με απλούστατο τρόπο, ο οφθαλμός με εντελώς φυσικά μέσα, δημιουργεί μια σαφή, ευκρινή εικόνα του εξωτερικού μας περιβάλλοντος που ατενίζουμε σε εκάστη στιγμή. Η εικόνα αυτή αποτελεί το αρχικό στοιχείο από το οποίο τελικά, με την κατάλληλη επεξεργασία πραγματοποιείται η αίσθηση της όρασης.

Αυτό πραγματοποιείται ως εξής: Ο οφθαλμός αποτελείται από μια σφαιρική κοιλότητα, με τοίχωμα αδιαπέραστο από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που χαρακτηρίζεται ως ‘φωτεινή’ ακτινοβολία. Στο πρόσθιο μέρος του οφθαλμού υπάρχει μια μικρή οπή, (η κόρη του οφθαλμού), η οποία καλύπτεται από διαφανές τοίχωμα, δηλαδή από τοίχωμα μέσα από το οποίο η ‘φωτεινή’ ακτινοβολία μπορεί να διέρχεται σχεδόν χωρίς κανένα κώλυμα.

Μάλιστα, η εξωτερική επιφάνεια αυτού του διαφανούς τοιχώματος έχει διαφορετική καμπυλότητα από την εσωτερική του επιφάνεια, με αποτέλεσμα αυτό να συμπεριφέρεται ως συγκεντρωτικός φακός για τις ‘φωτεινές’ ακτίνες.

Με αυτή τη διάταξη ο οφθαλμός συμπεριφέρεται σαν ένα κουτί με αδιαφανή τοιχώματα, που στη μια του πλευρά έχει μια μικρή οπή. Τα ηλεκρομαγνητικά κύματα που χαρακτηρίζονται ως ‘φωτεινές ακτίνες,’ μαζί με πλήθος άλλων ακτινοβολιών που δεν μας χρειάζονται για την όραση κλπ, που φθάνουν με την κατάλληλη κατεύθυνση σ’ αυτή την οπή (την κόρη του ματιού), διέρχονται ελεύθερα προς το εσωτερικό του και με τη βοήθεια του κερατοειδή που λειτουργεί σαν φακός, καθώς και με την παρουσία άλλου ενός φακού που βρίσκεται πίσω απ’ αυτόν, σχηματίζουν στην εσωτερική επιφάνεια του οπίσθιου τοιχώματος του οφθαλμού μια ‘εικόνα’ των αντικειμένων από τα οποία εκπέμπεται αυτή η ακτινοβολία, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε μια οποιαδήποτε φωτογραφική μηχανή.

Από αυτό το σημείο και μετά το πρόβλημα συνίσταται στη μεταφορά αυτού του σήματος στα κατάλληλα κέντρα του εγκεφάλου.

Αυτή η επιφάνεια του οπίσθιου τοιχώματος του οφθαλμού επενδύεται από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα, δηλαδή από ένα στρώμα από ειδικά κύτταρα-φωτο-υποδοχείς, καθώς και από άλλα νευρικά κύτταρα που σχηματίζουν πολύπλοκα τοπικά νευρικά κυκλώματα, παρόμοια με αυτά που υπάρχουν στο φλοιό του εγκεφάλου. Τα κύτταρα –φωτοϋποδοχείς είναι δυο ειδών: τα ραβδία και τα κωνία. Τα ραβδία είναι περίπου 120 εκατομμύρια, τα δε κωνία 5 ως 7 εκατομμύρια.

Τα ραβδία είναι φωτοϋποδοχείς, δηλαδή κύτταρα που ενεργοποιούνται από ηλεκτρομαγνητικά κύματα που χαρακτηρίζονται ως ‘φως,’ χωρίς να εμφανίζουν ιδιαίτερη ευαισθησία για ορισμένες περιοχές του φωτεινού φάσματος, δηλ. δεν μπορούν να πραγματοποιούν διακρίσεις όσον αφορά τα διάφορα χρώματα. Απλά ενεργοποιούνται από τη φωτεινότητα και βέβαια, ανάλογα με την ένταση αυτής της φωτεινότητας το καθένα από αυτά εκπέμπει νευρικές ώσεις με μεγαλύτερη ή μικρότερη συχνότητα.

Τα κωνία είναι επίσης φωτοϋποδοχείς, ανάλογα δε με την περιοχή του φωτεινού φάσματος από την οποία ενεργοποιούνται διακρίνονται σε τρία είδη: αυτά που ενεργοποιούνται από τα μεγαλύτερα μήκη κύματος που καθίστανται ορατά ως ερυθρό χρώμα, αυτά που ενεργοποιούνται από τα μέσου μήκους κύματος, που καθίστανται ορατά ως κίτρινο χρώμα και αυτά που ενεργοποιούνται από τα μικρού μήκους κύματος, που καθίστανται ορατά ως κυανό χρώμα (γαλάζιο).

Οι νευρικές αυτές ώσεις τροφοδοτούνται προς πολλά άλλα νευρικά κύτταρα που βρίσκονται επίσης μέσα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα, και τα οποία με πολύπλοκες μεταξύ τους διασυνδέσεις σχηματίζουν ένα ‘μικρό εγκέφαλο’ που χρησιμοποιείται τοπικά για την ‘επεξεργασία’ των νευρικών ώσεων που εκπέμπονται από τα ραβδία και τα κωνία.

Μετά από αυτή τη διεργασία, οι νευρικές ώσεις τροφοδοτούνται σε μιά άλλη σειρά από νευρικά κύτταρα από τα οποία εκφύονται οι νευρικές ίνες που σχηματίζουν το οπτικό νεύρο (ένα από τον κάθε οφθαλμό). Το οπτικό αυτό νεύρο περιέχει περίπου ένα εκατομμύριο νευρικές ίνες, με τις οποίες το επεξεργασμένο πλέον οπτικό σήμα μεταδίδεται προς τον εγκέφαλο για τη δημιουργία της αίσθησης της όρασης.

Στο σημείο αυτό οφείλω να τονίσω το γεγονός ότι όλα τα σήματα (οι νευρικές ώσεις) που προέρχονται από περίπου 125 εκατομμύρια φωτοϋποδοχείς (κωνία και ραβδία) υφίστανται στο επίπεδο του αμφιβληστροειδή χιτώνα μια πολύ δραστική και εξόχως αποτελεσματική επεξεργασία, το αποτέλεσμα της οποίας συνίσταται στο ότι όλοι αυτοί οι φωτοϋποδοχείς (125 εκατομμύρια) να αποστέλλουν το προϊόν της λειτουργίας τους προς τον εγκέφαλο κωδικοποιημένο, με μόνο ένα εκατομμύριο νευρικές ίνες.

Βέβαια, η παραπάνω περιγραφή του μηχανισμού της αίσθησης της όρασης δεν εξαντλεί πλήρως αυτό το θέμα, αλλά νομίζω ότι παρέχει μια πολύ σαφή εικόνα για το τι πράγματι απαιτείται για την πραγματοποίηση αυτής της αίσθησης. Παρέχονται δε με αυτή την περιγραφή όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να καταστεί σαφές ότι αίσθηση όρασης δεν είναι δυνατό να διαθέτει κανένα άυλο ον, όπως υποτίθεται ότι είναι το ανθρώπινο ‘πνεύμα’ είτε η ‘αθάνατη ψυχή.’

Αυτή δε τη διαπίστωση μπορούμε αδίστακτα να την επεκτείνουμε και σε όλα ανεξαιρέτως τα άϋλα όντα τα οποία υποτίθεται ότι κατοικοεδρεύουν σε ολόκληρο το Σύμπαν. Όραση χωρίς την παρουσία και τη λειτουργία υλικού οφθαλμού, με ολόκληρο τον υποκείμενο νευρολογικό μηχανισμό δεν μπορεί να υπάρξει.

Συνεπώς όλες αυτές οι εμπειρίες δεν μπορεί να αφορούν καμιά άϋλη ψυχή ή πνεύμα αλλά τον εγκέφαλο του ατόμου που απλά ονειρεύεται όταν η φυσιολογική του λειτουργία παρακωλύεται από δυσχερείς συνθήκες, όπως είναι, για παράδειγμα, η ένδεια οξυγόνου, κλπ.

Χατζημηνάς Iωάννης, Καθηγητής Φυσιολογίας

ΤΟ ΤΟΥΒΛΟ……..

Ένας νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη. Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.

Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;

Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.»

Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».

Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».

Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντιλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού.

Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.
«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο.

Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.

Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει.

Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!

Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.

Αφορά όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή, αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.

Διάβασε προσεκτικά την παρακάτω πρόταση.

Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας..

MΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ.

Αυτό το ποίημα γράφτηκε από ένα κοριτσάκι που πεθαίνει πάσχοντας από καρκίνο και είναι σε ένα νοσοκομείο της Νέας Υόρκης.

Οι γιατροί του δίνουν μόνο άλλους 6 μήνες ζωής. Και είναι το πιο κάτω.

SLOW DANCE


Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-Παρκ?ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα?

Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας?

Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα?

Καλύτερα να χαλαρώσεις.

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.Η ζωή είναι μικρή.Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα?

Όταν ρωτάς κάποιον «πως είσαι?» Ακούς την απάντηση?

Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις γιαεκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου?

Καλύτερα χαλάρωσε.Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.Η ζωή είναι μικρή.

Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο» και μέσα στηνβιασύνη σου δεν είδες την λύπη του?

Έχασες επαφή? Άφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επειδή ποτέ δεν είχες τον χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις «γεια!»

Καλύτερα χαλάρωσε.Μην χορεύεις τόσο γρήγορα .Η ζωή είναι μικρή.Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο.

Κάποια στιγμή τσακώθηκαν, και ο ένας από τους δύο, έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να
κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να
πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε.

Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε : όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί;

Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να τογράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.

Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».

ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.

ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ!!!!!

Αρχαία Αραβική παροιμία

Αγάπη είναι ……

10 πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την αγάπη!
Η αγάπη δεν πληγώνει! Η σωματική και /ή συναισθηματική κακομεταχείριση δεν αποτελούν κομμάτι της.

Η αγάπη δεν εκμεταλλεύεται. Δεν πρέπει να την χρησιμοποιείς για να παίρνεις από τους άλλους αυτό που θες. Δεν πρέπει ποτέ να ενδίδεις σε απαιτήσεις βασισμένες στην τακτική «Πρέπει να το κάνεις αυτό, αν με αγαπάς».

Η αγάπη είναι ένα δυνατό αίσθημα φροντίδας για κάποιο άλλο πρόσωπο. Έχει πολλές όψεις (αγάπη προς τα μέλη της οικογένειας μας, αγάπη προς τους φίλους μας, αγάπη προς τον σύντροφό μας ) αλλά όλες έχουν να κάνουν με την φροντίδα.

Αν και είναι αλήθεια ότι δείγμα αγάπης είναι το να βάζεις την ευτυχία του άλλου πάνω από την δική σου, σε αυτό δεν περιλαμβάνεται πότε ο συμβιβασμός των αξιών σου ή το να λες ψέματα στον εαυτό σου.

Εάν κάποιος σου ζητά να κάνεις κάτι που δεν θες , ως «απόδειξη» της αγάπης σου, τότε εκείνος που στο ζητά δεν σε αγαπάει με τον τρόπο που εσύ νομίζεις.

o Όταν αγαπάς κάποιον δεν του ζητάς να θυσιάσει τον εαυτό του, στο όνομα της αγάπης.

o Είναι πολύ εύκολο να μπερδεύεις τον σαρκικό πόθο με την αγάπη.
Η Αγάπη θέλει δέσμευση και εμπιστοσύνη όχι μόνο σωματική έλξη.

· Είναι δυνατόν να αισθανθείς κάτι, για περισσότερους από έναν?
Απλά σκέψου :Εάν αγαπάς και τους δύο γονείς ταυτόχρονα γιατί να μην γίνεται να αγαπάς δύο άτομα το ίδιο ,ταυτόχρονα.
Μην θυμώνεις με τον εαυτό σου, εάν βρεθείς σε αυτήν την δυσάρεστη κατάσταση. Αλλά παρέμεινε μόνος σου , ανοιχτός και ειλικρινής με όλες τις πλευρές των συναισθημάτων σου και της σύγχυσης σου.

· Το σεξ δεν είναι αγάπη . Η αγάπη δεν είναι σεξ. Το σεξ είναι κομμάτι της αγάπης αλλά όχι υποχρεωτικό.

· Μια αγάπη μπορεί να σβήσει .Δεν υπάρχει πάντα αιτία για αυτό. Όταν κάποιος σταματήσει να είναι ερωτευμένος μαζί σου, αυτό δεν έχει να κάνει με το πόσο άξιος είσαι σαν προσωπικότητα ή πόσο επιθυμητός.

· Η αγάπη πρέπει να μας κάνει να αισθανόμαστε ευτυχισμένοι , ασφαλείς και ευγνώμονες.

Άσκηση Πρώτη

Πώς να ξέρεις ,Πότε είναι Αγάπη.
Αισθάνεσαι ένα δυνατό συναίσθημα για κάποιο άτομο και θέλεις να μάθεις αν είναι ή αν οδηγεί σε αγάπη ? Ρώτησε τον εαυτό σου τις ακόλουθες δύσκολες ερωτήσεις και θα μάθεις.
Βαθμός Δυσκολίας : Δύσκολο
Απαιτούμενος Χρόνος: 5 λεπτά αρκούν

Δες πώς :
Ρώτα τον εαυτό σου: Θα ήμουν πρόθυμος/η να την/τον αφήσω να φύγει, αν ήξερα ότι αυτό θα ήταν το καλύτερο?’

Ρώτα τον εαυτό σου: Είμαι πρόθυμος/η να περιμένω μέχρι να είναι έτοιμη/ος να κάνουμε σεξ?

Ρώτα τον εαυτό σου: Θα νιώθω το ίδιο, αν πάρει κιλά ή αν αλλάξει κάτι στην εμφάνιση της?’

Ρώτα τον εαυτό σου: Είμαι πρόθυμος/η να θυσιάσω τα όνειρα μου, ώστε να επιτρέψω να γίνουν πραγματικότητα τα δικά της/του όνειρα ?’

Ρώτα τον εαυτό σου: Τον/την σέβομαι και τον/την θαυμάζω?’

Ρώτα τον εαυτό σου: Θα νιώθω το ίδιο, εάν αρρωστήσει(σοβαρά ή όχι) ?’

Ρώτα τον εαυτό σου: Ακόμα και αν τσακωνόμαστε, για κάτι νιώθω το ίδιο (την ίδια αγάπη)για αυτήν /αυτόν?’

Εάν απαντήσατε όχι σε κάποια από αυτές τις ερωτήσεις, ακόμα και σε μία, αναρωτηθείτε γιατί δώσατε αυτήν την απάντηση .
Είναι θέμα έλλειψης εμπιστοσύνης?
Είναι θέμα εγωισμού?
Είναι θέμα φόβου?
Θέλετε μήπως περισσότερο χρόνο μεταξύ σας για να γνωριστείτε καλύτερα?
Εάν απαντήσατε ναι σε όλες τις ερωτήσεις , τότε ουάου !
Αισθάνεστε πολλά για αυτo το άτομο, love is in the air !
Το έχετε ! Αγαπάτε !

Tips
Όταν απαντάς στις ερωτήσεις να είσαι ειλικρινής για τι μόνο έτσι θα μάθεις την αλήθεια!

Χαλάρωσε και απάντησε χωρίς πίεση.

Σκέψου τι σημαίνει αγάπη για σένα.

Αν δεν είσαι σίγουρος/η για τις απαντήσεις που έδωσες , δώσε χρόνο στο εαυτό σου και ξανάκανε αυτές τις ερωτήσεις μετά από λίγο καιρό! Θα εκπλαγείς με το πόσο θα έχουν αλλάξει οι απαντήσεις σου και τα συναισθήματα σου.

Ελληνική ποίηση

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς:

μην την εξευτελίζεις.

Καβάφης Κωνσταντίνος.

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

ΚΑΡΟΤΟ, ΑΥΓΟ Ή ΚΟΚΚΟΣ ΚΑΦΕ….

Σε όλους, εύχομαι η ζωή σας να είναι σαν ένα μυρωδάτο φλιτζάνι καφέ. Πραγματικά να έχετε μία όμορφη μέρα!

Καρότο, Αυγό και Καφές… Δεν θα ξαναδείς ένα φλιτζάνι καφέ με τον ίδιο τρόπο ξανά…..

Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της και πως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα για εκείνη.

Δεν ήξερε πώς να φτιάξει τα πράγματα και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει. Είχε κουραστεί να προσπαθεί και να παλεύει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο νέο προέκυπτε.

Η μητέρα της την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το καθένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει.

Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο έβαλε αυγά, και στο τελευταίο έβαλε κόκκους καφέ. Τα άφησε λίγο να βράσουν, χωρίς να πει ούτε μια λέξη.

Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα μάτια της κουζίνας. Έβγαλε τα καρότα έξω απ’ το νερό και τα έβαλε σ’ ένα μπολ. Έβγαλε τα αυγά έξω και τα έβαλε σ’ ένα μπολ. Μετά έβγαλε τον καφέ έξω και τον έβαλε σε ένα φλιτζάνι.

Γυρνώντας στην κόρη της την ρώτησε: “πες μου τι βλέπεις”.

“Καρότα, αυγά και καφέ”, της απάντησε η κόρη.

Η μητέρα της την έφερε πιο κοντά και της ζήτησε να αγγίξει τα καρότα. Το έκανε και παρατήρησε ότι ήταν μαλακά.

Μετά η μητέρα ζήτησε απ’ την κόρη της να πάρει ένα αυγό και να το σπάσει. Αφού έβγαλε τα τσόφλια, παρατήρησε ότι το αυγό ήταν σφιχτό.

Στο τέλος, η μητέρα ζήτησε απ’ την κόρη της να πιει μια γουλιά απ’ τον καφέ.

Η κόρη χαμογέλασε καθώς μύρισε το πλούσιο άρωμά του. Μετά η κόρη ρώτησε: “τι σημαίνουν όλα αυτά μητέρα;”.

Η μητέρα της της εξήγησε ότι το καθένα απ’ αυτά τα διαφορετικά αντικείμενα είχε ν’αντιμετωπίσει τις ίδιες συνθήκες, δηλαδή βραστό νερό.

Το καθένα όμως αντέδρασε διαφορετικά:

Το καρότο αρχικά μπήκε μέσα στο νερό δυνατό και σκληρό. Εντούτοις, εφόσον τοποθετήθηκε στο βραστό νερό, μαλάκωσε και έγινε αδύναμο.

Το αυγό ήταν εύθραυστο. Το λεπτό εξωτερικό του περίβλημα είχε προστατέψει το υγρό εσωτερικό του, αλλά μετά την τοποθέτησή του σε βραστό νερό, το εσωτερικό του σκλήρυνε.

Όμως οι κόκκοι του καφέ ήταν μοναδικοί. Μετά την τοποθέτησή τους σε βραστό νερό, άλλαξαν το νερό.

“Ποιο απ’αυτά είσαι εσύ;” ρώτησε την κόρη της..

“Όταν η δυσκολία χτυπάει την πόρτα σου, πώς ανταποκρίνεσαι;” Είσαι καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ;”

Σκέψου το λίγο: Τι απ’ αυτά είσαι εσύ;

1.Είσαι το καρότο που φαίνεται δυνατό, αλλά με τον πόνο και τις δυσκολίες λυγίζεις και μαλακώνεις και χάνεις τη δύναμή σου;

2.Είσαι το αυγό που ξεκινάει με μαλακή καρδιά, αλλά αλλάζει με τη θερμότητα; Μήπως είχες “υγρό” πνεύμα, αλλά μετά από έναν θάνατο, έναν χωρισμό, μία οικονομική δυσκολία ή μια άλλη δοκιμασία σκλήρυνες; Μήπως το περίβλημά σου μοιάζει το ίδιο, αλλά μέσα σου έχεις πίκρα και σκληράδα, με σκληρό πνεύμα και σκληρή καρδιά;

3.Ή μήπως είσαι σαν τον κόκκο του καφέ; Ο κόκκος στην πραγματικότητα αλλάζει το καυτό νερό, δηλαδή τις ίδιες τις συνθήκες που προκαλούν τον πόνο. Όταν το νερό ζεσταίνεται, απελευθερώνει το άρωμα και τη γεύση του. Εάν είσαι σαν τους κόκκους του καφέ, όταν τα πράγματα δεν είναι στα καλύτερά τους, εσύ γίνεσαι καλύτερος και αλλάζεις την κατάσταση γύρω σου.

*Όταν δεν είναι και η καλύτερη στιγμή και οι δοκιμασίες σε συναντούν, ανυψώνεις τον εαυτό σου σε άλλο επίπεδο;

*Πώς αντιμετωπίζεις τις αντιξοότητες;

*Είσαι καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ;

Ελπίζω να έχεις αρκετή ευτυχία για να σε κάνει γλυκό, αρκετές δοκιμασίες για να σε κάνουν δυνατό, αρκετή λύπη για να παραμείνεις ανθρώπινος και αρκετή ελπίδα για να σε κάνει ευτυχισμένο.

Οι ευτυχέστεροι των ανθρώπων δεν έχουν απαραιτήτως τα καλύτερα απ’ όλα.

Απλώς κάνουν το καλύτερο που μπορούν με αυτά που τους συμβαίνουν στη διαδρομή τους.

Το λαμπρότερο μέλλον πάντοτε θα βασίζεται σε ένα ξεχασμένο παρελθόν.

Δεν μπορείς να προχωρήσεις στη ζωή μέχρι ν’ αφήσεις πίσω τις αποτυχίες σου και τους πόνους σου.

Όταν γεννήθηκες έκλαιγες και όλοι γύρω σου χαμογελούσαν.

Ζήσε τη ζωή σου έτσι ώστε στο τέλος εσύ να είσαι αυτός που θα χαμογελά, όταν όλοι γύρω σου θα κλαίνε.

Μπορεί να θέλεις να στείλεις αυτό το μήνυμα σ’ αυτούς τους ανθρώπους που σημαίνουν κάτι για σένα (εγώ μόλις το έκανα).

Σ΄ αυτούς που έχουν αγγίξει τη ζωή σου με κάποιον τρόπο.

Σ΄ αυτούς που σε κάνουν να χαμογελάς όταν πραγματικά το χρειάζεσαι.

Σ΄ αυτούς που σε κάνουν να βλέπεις τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων όταν είσαι απογοητευμένος.

Σ΄ αυτούς που εκτιμάς τη φιλία τους.

Σ΄ αυτούς που σημαίνουν πολλά στη ζωή σου.

Εάν δεν το στείλεις, απλά θα χάσεις την ευκαιρία να φωτίσεις την ημέρα κάποιου!

Αναρτήθηκε από Papoulis στις 1:46 π.μ. 0 σχόλια

Ετικέτες ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΟΦΙΑΣ

ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΙΛΑ, ΜΗΠΩΣ ΦΤΑΙΤΕ ΕΣΕΙΣ;

ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΙΛΑ, ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΦΤΑΙΤΕ ΕΣΕΙΣ;

Τα παραπάνω κιλά και η παχυσαρκία είναι πια επιδημία στο δυτικό πολιτισμό.
Δύο στα τρία άτομα είναι υπέρβαρα και ένα στα τρία παχύσαρκα. Ανά πάσα στιγμή ένα 35% του πληθυσμού προσπαθεί να χάσει βάρος.

Γύρω από αυτή την προσπάθεια έχει αναπτυχθεί μια τεράστια βιομηχανία.
Αυτό περιλαμβάνει την αγορά τροφίμων με χαμηλές θερμίδες και χαμηλά λιπαρά, την κατανάλωση ποτών με τεχνητά γλυκαντικά, την εγγραφή σε κέντρα αδυνατίσματος, την χρήση αντικαταθλιπτικών ή διεγερτικών και τη διενέργεια επεμβατικών μεθόδων όπως η λιποαναρρόφηση και γαστρικές επεμβάσεις – για να αναφερθούμε σε μερικές μόνο από αυτές τις προσπάθειες.

Το γεγονός ότι μιλάμε για μια επιδημία, καθιστά ξεκάθαρο ότι οι κοινές πρακτικές και ο σημερινός τρόπος ζωής και διατροφής όχι μόνο δεν βοηθάει το φαινόμενο αλλά και το τροφοδοτεί.

Η πλήρης απομάκρυνση από τα φυσικά πρότυπα διατροφής και η υψηλή επεξεργασία των τροφίμων έχει ως αποτέλεσμα οι τροφές μας να περιέχουν πολλές θερμίδες και χαμηλά ή καθόλου θρεπτικά συστατικά.

Επιπλέον έρχονται συνεχώς στην επιφάνεια δεδομένα που αναδεικνύουν το ρόλο των χημικών πρόσθετων όπως τα ενισχυτικά γεύσης (MSG monosodium glutamate, ασπαρτάμη, καζεΐνη, κ.ά. ) που βρίσκονται σε όλες σχεδόν τις επεξεργασμένες τροφές. Σε σχετικό ντοκιμαντέρ του CBN News (MSG) ο γνωστός νευρολόγος ερευνητής σε τέτοια θέματα Dr. Blaylock αναφέρει ότι πρόκειται για νευροτοξίνες (excitoxins), που διεγείρουν τα εγκεφαλικά κύτταρα σε υπερβολικό βαθμό. Αυτό φτάνει σε σημείο προκλήσεως βλάβης σε αυτά τα κύτταρα.

Ένα άλλο χαρακτηριτικό, συνεχίζει ο Dr. Blaylock, όσων καταναλώνουν τροφές που περιέχουν παρόμοια χημικά είναι ότι αυξάνεται η επιθυμία τους να καταναλώσουν γλυκές τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη ενώ παράλληλα μειώνεται η διάθεση τους για υγιεινές τροφές. Η πορεία σ’ αυτό το μονοπάτι καταλήγει σε μια συνεχή επιδείνωση της κατάστασης.

Η βιοχημική αυτή παρέμβαση στη διατροφή του ανθρώπου ξεκίνησε μετά το ΙΙ Παγκόσμιο πόλεμο και έχει λάβει πλέον τέτοιες διαστάσεις που είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσουμε και να καταναλώσουμε τροφές που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία.

Ο βασικός μεταβολισμός (η δυνατότητα καύσης θερμίδων σε ηρεμία) έχει υποστεί κάθετη πτώση. Το σώμα δεν έχει τα απαραίτητα συστατικά για να λειτουργήσει φυσιολογικά. Η ορμονική ισορροπία αλλοιώνεται και το άτομο καταλήγει να πεινάει όλο περισσότερο, να αυξάνει σε βάρος, να έχει λιγότερη ενέργεια και χειρότερη διάθεση.
Στα παραπάνω προστίθενται οι προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες που στηρίζονται σε λάθος ή ουτοπικά δεδομένα και στόχους.

Το άτομο βρίσκει την αυτοεκτίμηση του να έχει κατακερματιστεί ενώ το βάρος του συνεχίζει να αυξάνεται.
Ένα από τα πιο βασικά βήματα για την αποτελεσματική διαχείριση του βάρους είναι η επιλογή τροφών που είναι σχεδιασμένες για την συγκεκριμένη μοναδική γενετική και βιοχημική δομή του κάθε ατόμου.

Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα με την χρήση της γενετικής και της μοριακής βιολογίας μέσα από εξετάσεις DNA και Διατροφικής Αξιολόγησης να εντοπιστούν οι κατάλληλες τροφές για τον καθένα ξεχωριστά και πρόκειται για μια πολύ αποτελεσματική στρατηγική. Αυτό θα φέρει το βάρος σας στο φυσιολογικό με βάση τον προσωπικό του μεταβολισμό και το γενετικό του σχέδιο μεταξύ άλλων.

Ένα άλλο ζωτικό στοιχείο είναι η άσκηση, 30-60 λεπτά κατάλληλης άσκησης κάθε μέρα. Το σώμα μας είναι σχεδιασμένο για να κινείται. Το 80% όμως όσων ξεκινούν ένα πρόγραμμα άσκησης εγκαταλείπουν. Η άσκηση κινητοποιεί το λιπώδη ιστό και τοξικές ενώσεις που βρίσκονται αποθηκευμένες σε αυτόν. Θα πρέπει να ενισχυθεί ο οργανισμός και οι μηχανισμοί αποτοξίνωσης.

Η απώλεια βάρους με παράλληλη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής είναι εφικτή.
Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, υπάρχουν όμως λάθος και σωστά δεδομένα. Όταν ξεκινήσουμε έναν ορθό τρόπο ζωής και διατροφής τότε η έντονη πείνα, το στρες και οι προηγούμενες αποτυχίες για να μην πούμε για τις βλάβες στην υγεία μας μπορούν να γίνουν παρελθόν.

Δεν χρειάζεται κουράγιο, δύναμη και ηρωισμό για να έχουμε μια φυσιολογική ζωή, χρειάζεται όμως συμμετοχή και διάθεση για αλλαγή!
Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Γεν. Δ/ντης Detox Center Gr
Μέλος των
International Academy
of Detoxification Specialists
& American Holistic Medicine Association

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

Διατροφή Υγιούς Ατόμου

Πριν μερικά χρόνια είχα γνωρίσει μια κοπέλα που ήταν αλλεργική σε δεκάδες τροφές. Στο λαιμό της φορούσε πάντα μια χρυσή αλυσίδα από όπου κρεμόταν μια πλακέτα που είχε χαραγμένα (κι από τις δύο πλευρές) όλα τις ουσίες που δεν έπρεπε να της χορηγηθούν -για να ενημερωθούν όσοι προσφερθούν να βοηθήσουν στην περίπτωση που κάποιο αλλεργικό σοκ ή ένα ατύχημα την άφηνε αναίσθητη- και είχε μάθει να αρνείται ευγενικά ένα κομμάτι τούρτα από την εποχή που πήγαινε ακόμα σε παιδικά πάρτι.

Στα εικοσιένα της είχε μάθει πια να ζει μ’ αυτή την ιδιαιτερότητα που της απαγόρευε να απολαύσει μερικά από τα πιο λαχταριστά πράγματα στη ζωή, όπως μια χωριάτικη σαλάτα με φέτα ή ένα μπολ φράουλες με σαντιγί.

Ο οργανισμός της -όπως συμβαίνει και με εκατομμύρια άλλους αλλεργικούς- για κάποιο ανεξήγητο λόγο, αντιμετωπίζει αυτές τις ουσίες σαν «εισβολέα» και αντιδρά με έντονα συμπτώματα. Στην περίπτωσή της, μια μόνο μπουκιά από ένα τέτοιο «αμαρτωλό» πιάτο θα είχε τρομαχτικές συνέπειες, θα έθετε σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια της τη ζωή.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που η δυσκολία του οργανισμού μας να «αντιμετωπίσει» μια τροφή είναι πιο αθόρυβη και ίσως περισσότερο ύπουλη. Τότε μιλάμε για «τροφική δυσανεξία», της οποίας τα συμπτώματα εμφανίζονται αρκετές ώρες ή και μέρες μετά τη λήψη της ουσίας και συχνά είναι τέτοια που δεν μας κάνουν να «ενοχοποιήσουμε» κάτι που φάγαμε. Θα σκεφτόσασταν ποτέ, για παράδειγμα, ότι για την αδυναμία που νιώθετε τις τελευταίες μέρες δεν φταίνε οι υπερωρίες στο γραφείο αλλά η κρέπα που απολαύσατε μετά το σινεμά το βράδυ του Σαββάτου; Ή ότι για τους συχνούς πονοκεφάλους ευθύνεται η πιπεριά που τόσο λατρεύετε και βάζετε πάντα στις σαλάτες σας;

Οι πραγματικοί ένοχοι

Ακόμα κι αν οι ενοχλήσεις που νιώθουμε είναι ελαφριάς μορφής, δεν παύουν ωστόσο να δυσκολεύουν τη ζωή και να χαλούν την διάθεσή μας. Πονοκέφαλοι, ημικρανίες, αϋπνία, βουητό στ’ αφτιά, ταχυκαρδίες, παχυσαρκία, πρήξιμο στα άκρα, ακόμα και κακή διάθεση, αίσθημα φόβου, επιθετικότητα, δυσκολία συγκέντρωσης.

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, μπορεί όλα αυτά να προκαλούνται επειδή έχουμε συνηθίσει να περιλαμβάνουμε στην διατροφή μας ουσίες που δεν έχουμε ιδέα ότι μας πειράζουν. Στην εποχή μας συναντάμε όλο και περισσότερους ανθρώπους που έχουν διαπιστώσει μια δυσανεξία σε κάποιες τροφές. «Πράγματι, πρόκειται για μια ασθένεια της εποχής», μας επιβεβαιώνει ο Αρχιμ. Δανιήλ Σάπικας, M.D. Γενικός γιατρός «αφού τα τελευταία χρόνια έχουμε παραμελήσει τελείως τον οργανισμό μας.

Οι άνθρωποι σήμερα κινούνται ελάχιστα και δεν έχουν καμία «φιλοσοφία» διατροφής, τρώνε δηλαδή ανεξέλεγκτα, οτιδήποτε, κυρίως επεξεργασμένα προϊόντα, χωρίς να αναρωτιούνται εάν αυτό τους κάνει καλό ή όχι. Το σώμα μας αντιδρά σ’ αυτή την απερισκεψία με το να γίνεται όλο και λιγότερο ανεκτικό σε διάφορες τροφές». Ποια είναι όμως η διαδικασία από τη στιγμή που τρώμε κάτι «ένοχο» μέχρι να διαπιστώσουμε την ενόχληση;

«Για να διαπιστώσουμε ποια είναι η συμπεριφορά του σώματός μας απέναντι σε μία ουσία, ελέγχουμε τα λευκά αιμοσφαίρια, τους φορείς της άμυνας του οργανισμού», μας λέει ο Αρχιμ.Δ. Σάπικας. Η κατανάλωση των δυσανεκτικών τροφίμων μπορεί να προκαλέσει μια άμεση πτώση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα. Παρατηρήθηκε επίσης ότι με την επαφή τους με κάποιες τροφές, τα λευκά αιμοσφαίρια συρρικνώνονται, διογκώνονται ή σπάνε. Έτσι κινητοποιούν το αμυντικό σύστημα και απελευθερώνονται τα ένζυμα που, υπό κανονικές συνθήκες, είναι υπεύθυνα για να καταστρέφουν τα μικρόβια ή οτιδήποτε θεωρηθεί ως εισβολέας.

Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι τροφές αυτές αντιμετωπίζονται από το σώμα μας σαν να ήταν εχθρικές, κι από τον διαρκή «πόλεμο» μαζί τους, το ανοσοποιητικό κουράζεται, η βιοχημεία του οργανισμού διαταράσσεται και εμφανίζονται τα συμπτώματα».

Τι μπορούμε να κάνουμεΣήμερα υπάρχει η δυνατότητα να κάνετε κάποιες εξετάσεις που μπορούν να σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε τις τροφές στις οποίες ο οργανισμός σας αντιδρά άσχημα και -το σημαντικότερο- να βρείτε τον τρόπο να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα χωρίς να ακολουθήσετε μια αυστηρή δίαιτα ή να πρέπει να ξεχάσετε για πάντα τα αγαπημένα σας πιάτα. Ο ειδικευμένος γιατρός θα πάρει δείγμα από το αίμα σας και θα το στείλει για ανάλυση σε κέντρο μοριακής βιολογίας του εξωτερικού.

Από την ανάλυση θα εντοπιστούν όχι μόνο οι ουσίες στις οποίες έχετε δυσανεξία, αλλά και ο βαθμός της αντίδρασης του οργανισμού σας στις ουσίες αυτές -δηλαδή πόσο πολύ σας πειράζει κάθε τρόφιμο. Στη συνέχεια, ο γιατρός θα σας δώσει ένα πρόγραμμα διατροφής το οποίο θα πρέπει να ακολουθήσετε για μερικές εβδομάδες, αποφεύγοντας εντελώς στην αρχή τις «ένοχες» τροφές τις οποίες σιγά σιγά θα εντάσσετε ξανά στην διατροφή σας.

«Με τον τρόπο αυτό ο οργανισμός μας «ξεχνάει» ότι δεν μπορεί να ανεχτεί κάποιες ουσίες και όταν τις εισάγουμε ξανά στο διαιτολόγιό μας, ο μεταβολισμός θα έχει πια ρυθμιστεί και τα συμπτώματα δεν θα εμφανιστούν ξανά», λέει ο Αρχιμ. Δ. Σάπικας. Αν μάλιστα ένα από τα συμπτώματα της δυσανεξίας είναι η παχυσαρκία, με τον τρόπο αυτό μπορείτε να χάσετε τέσσερα κιλά μέσα σε ένα μήνα.

Σάπικας Ε. Δανιήλ, Αρχ. Δρ. Οικογενειακός – Γενικός Ιατρός

ΗΛΙΚΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Η προσέγγιση της ηλικίας, υγείας, ποιότητος ζωής των 7 σοφών της Αρχαίας Ελλάδος.

ΜΕΘΟΔΟΣ η βιογραφική μελέτη – έρευνα ιστορικών έργων.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η ηλικία αρκούντως ως Θαλής ετών 94, Περίανδρος ετών 84, Βίας ο Πριενεύς ετών 80, Σόλων ο Αθηναίος, Πιττακός ο Μυτηλιναίος, Κλεόβουλος ο Ρόδιος 72 ετών, Χίλων ο Λακεδαιμόνιος βαθύ γήρας. Διακύμανσις ηλικίας 72 – 94 έτη. Μέση ηλικία 78 έτη.

Γνωρίσματα πάντων: ολιστική υγεία και ποιότητα ζωής με πλήρην αγαθήν διάθεσιν, καλοκαρδίαν, ευπροσηγορίας, ευγένειας ψυχής και πνεύματος, πηγαίον αυθορμητισμόν, ψυχραιμίαν και αισιοδοξίαν εις τας δυσκολίας, βλέμμα διαπεραστικόν, γλυκύ χαμόγελον. Άνθρωποι εξ όλης της Ελληνικής επικράτειας, άρτιοι και ολοκληρωμένοι, φιλοπάτριδες, κοινωνικοί αναμορφωταί. Σοφοί με σύνεσιν, μετριοφροσύνην κατέλειπον πολλά αποφθέγματα, τα οποία απετέλεσαν οδηγούς των συγχρόνων και φάροι φωτοδότοι των επιγόνων. Ακόμη η ηλικία, η υγεία, η ζωή και η ποιότης ζωής απετέλεσαν και αποτελούν κώδικα σοφίας, πολιτικής, ηθικής, ανθρωπισμού και προσφοράς προς τον συνάνθρωπον και την κοινωνίαν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Οι 7 σοφοί της Αρχαίας Ελλάδος μέσης ηλικίας 78 ετών εκπαιδεύθησαν ολιστικώς πολλαπλώς, έζησαν με πλήρη σωματικήν, ψυχικήν, πνευματικήν, κοινωνικήν ευεξίαν, επαίδευσαν γενεάς γενεών εις το ωραίον, το αγαθόν, το αληθινόν, το υγιές με επίζηλον ποιότητα ζωής και διήλθον την βιωτήν γενομένοι οδηγοί, καθοδηγηταί, φωτεινά παραδείγματα άρτιων, ολοκληρωμένων ανθρώπων της εποχής και όχι μόνον.

Αρχιμ.Σάπικας Δανιήλ, Γενικός Ιατρός

Ψυχική υγεία δύτη, στην ελεύθερη κατάδυση,

Η παράδοση των γυμνών δυτών στα Δωδεκάνησα δεν γνωρίζουμε πότε ξεκινά. Το 1703 ο Άγγλος περιηγητής Α. Hill βγήκε στις νότιες ακτές της Σύμης, όταν το καράβι του προσπάθησε να βρει καταφύγιο απ’ τον βοριά. Ξαφνικά, είδε στην ακρογιαλιά ένα αντικείμενο που έμοιαζε με σκάφη. Πλησίασαν και διαπίστωσαν πως ήταν ένα μικρό και ρηχό δοχείο με λάδι, μέσα στο οποίο έπλεαν είκοσι, πάνω κάτω, σφουγγάρια.
Η μαθητεία στο βούτος άρχιζε πολύ νωρίς. Ο L. Ross, που επισκέφτηκε την Κάλυμνο το 1841, αναφέρεται σε ένα ευχάριστο θέαμα που αντίκρισε, όταν στις 8, ένα πρωινό του Αυγούστου, έφτασε στο νησί.
«Μισή δωδεκάς μικρόσωμων και ηλιοκαμένων αγοριών, που ήταν ξαπλωμένα γυμνά εις την παραλίαν, επηδούσαν εις την θάλασσαν -διότι εδώ ευρισκόμεθα εις την ξακουστήν νήσον των βουτηχτάδων, την Κάλυμνον- και εκολυμπούσαν τριγύρω από το κόττερον με βουτιές, αν και είχαμε αγκυροβολήσει εις βάθος τεσσάρων οργιών, όπως τα παπιά, βαθειά εις τον βυθό και έφεραν επάνω άμμον και μικρά χαλικάκια, τα οποία έριχναν ο ένας του άλλου…
[Όταν ενηλικιωθούν] ημπορούν να βυθίζονται οι αλιευταί εις το βάθος της θαλάσσης μέχρι 35 ή και πολλάκις 40 οργιών και μένουσιν εις τον πυθμένα από 2 έως 4 λεπτών της ώρας».
Τελικά αποφασίσαμε να τα αφήσουμε στην αμμουδιά και να περιμένουμε τον νοικοκύρη. Αλλά ενώ κουβεντιάζαμε για την περίεργη γαλήνη που επικρατούσε στον κόρφο, βλέπουμε ξαφνικά να αναταράσσονται τα νερά κι ένα πανέρι να προβάλει με ορμή στην επιφάνεια.
Ύστερα, φάνηκε κάτι σαν άνθρωπος, τίναξε το κεφάλι, έτριψε τα μάτια του και κολύμπησε προς το μέρος μας σπρώχνοντας μπροστά το πανέρι του. Αυτό το δεύτερο περίεργο φαινόμενο μας έφερε στο νου τον Ποσειδώνα. Γιατί δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πως αυτό το ον ήταν θνητός, αφού βγήκε απ’ τα θαλάσσια βάθη, όπου έπρεπε να είχε παραμείνει μέσα στο νερό το λιγότερο δέκα λεπτά.
Μόλις μας είδε κρατήθηκε και δίστασε να προχωρήσει». Τέλος πάντων τον έπεισαν να βγει. Ο Συμαίος σφουγγαράς εξήγησε «σ’ ένα είδος φράγκικης γλώσσας» ότι αυτά τα σφουγγάρια μεγαλώνουν στους βράχους δέκα, δεκαπέντε και συχνά είκοσι οργιές κάτω από την επιφάνεια του νερού.
Καθένα είχε στις δύο άκρες από ένα κομμάτι φελλό, ώστε να διατηρείται στην επιφάνεια. «Κοιτούσαμε αρκετή ώρα αυτά τα αντικείμενα, μα δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι χρειάζονταν σε κείνη την ερημιά.
Η εξωτική καταδυτική πρακτική που περιγράφει ο Hill δείχνει να αψηφά όλη την επιστημονική γνώση που διαθέτουμε σήμερα για την ελεύθερη κατάδυση και το γεγονός ότι «ο Συμιώτης αρνήθηκε να αποκαλύψει το μυστικό της προπαρασκευής του σφουγγαριού με τη στυπτηρία, μ’ όλο που προσπαθήσαμε να τον δωροδοκήσουμε» επιτείνει την καχυποψία.
Έπειτα έδειξε στους ξένους πώς μαζεύονται τα σφουγγάρια.
«Μουσκεύουν στο λάδι μισό σφουγγάρι. Το υπόλοιπο το εμβαπτίζουν από πριν σ’ ένα στυπτικό υγρό, ώστε να παρεμποδίζεται η διείσδυση και απορρόφηση του λαδιού. Έπειτα βάζουν το σφουγγάρι στο στόμα τους, αφήνοντας έξω το κομμάτι που είναι μουσκεμένο με λάδι. Μόνο μια ίντσα του λαδωμένου κομματιού πρέπει να βρίσκεται μέσα στο στόμα.
Το δαγκώνουν με δύναμη κι έτσι το σφουγγάρι με το λάδι κλείνει το στόμα και εμποδίζει να μπαίνει νερό. Υστέρα βουτούν στη θάλασσα. Κι εκεί στα βάθη, απομυζώντας το σφουγγάρι, μπορούν να παρατείνουν την παραμονή τους κάτω απ’ το νερό… Στο νησί επικρατεί το έθιμο να μην παντρεύεται ο νέος που δεν μπορεί να παραμείνει στο βυθό το λιγότερο ένα τέταρτο».
Ομως απαγόρευση τέλεσης γάμου σ’ όσους Συμιακούς δεν καταδύονταν κάτω απ’ τις 20 οργιές είχε εγγραφεί τουλάχιστον μέχρι το 1950 στις γαμήλιες πρακτικές, όπως μας πληροφορεί ταξιδιωτικό κείμενο Αμερικανού ποιητή που έμεινε στο νησί για αρκετούς μήνες.
Ο καλοζωισμένος ξένος παρατηρεί ότι οι δύτες παρέμεναν μέχρι τη λήξη της εργασίας τους νηστικοί, μόνο με τον πρωινό καφέ! «Το βράδυ όμως θα ‘τρωγαν τον σκασμό». Ο Συμαίος γυμνασιάρχης και λόγιος Νικήτας Χαβιάρας, γράφοντας στις αρχές του περασμένου αιώνα επιβεβαιώνει: «Οι πολύπαθοι σπογγαλιείς, σταυροποδητί καθήμενοι, έπινον καφέ εντός του οποίου έβρεχον τεμάχια γαλέτας. Τούτο είναι το άριστον (σ.σ.: το πρόγευμα, το πρωινό) εις ο αρκούνται μέχρι αποπερατώσεως του αγώνος της ημέρας, ήτοι μέχρι σχεδόν δύσεως του ηλίου».
Είχα την τύχη να γνωρίσω στο Αγιον όρος, το 1982, τον γέροντα Ονούφριο που παρασκεύαζε για τους γυμνούς δύτες παξιμάδι στη μονή Παντοκράτορα όπου και κατέλυαν. Υποστήριζε ότι το πρωί οι δύτες έπιναν καφέ, αλλά προσπαθούσαν να τον συνοδεύουν με μερικά καρύδια, γιατί θεωρούσαν ότι «το λάδι του καρυδιού τους βοηθά να έχουν αντοχή»
«Όταν το ‘51 τους είδα να βουτάνε, θυμάται ο γέροντας, δε φορούσαν ούτε πτερύγια στα πόδια σαν εσένα, ούτε βαρίδια στη μέση ούτε στολή.

Φορούσαν μόνο τη μάσκα και βουτούσαν κρατώντας ψαροτούφεκα με λάστιχο και κολλημένες, από Καλύμνιο σιδερά, τρίαινες. Οι άσοι βουτούσαν μέχρι 15 οργιές. Όχι μόνο για το Όρος, αλλά για όλη τη Χαλκιδική λέγανε ότι όποια πέτρα και να σηκώσεις θα βρεις ροφό από κάτω! Τα ψάρια που φέρνανε στο μοναστήρι ήταν μαύροι ξεδοντιάρηδες σαργοί, πελώριοι ροφοί με πεταλίδες κολλημένες στη ράχη, ντουφεκισμένοι όλοι κάτω απ’ το μάτι, όλα αρχαία ψάρια! Το μόνιμο παράπονό τους ήταν οι συναγρίδες που δε ζύγωναν κοντά…»
Η εισαγωγή της μάσκας το 1950 που επέτρεψε τον συνδυασμό της πολύωρης από την επιφάνεια παρατήρησης με το ευέλικτο κολύμπι γεννούσε από τότε μια σειρά από αλιευτικές πρακτικές που καθόρισαν το μοντέρνο υποβρύχιο ψάρεμα στη ζώνη των αβαθών «πράσινων» νερών.
Ο γέρο- Ονούφριος δεν ξεχνούσε ποτέ ένα πρόωρα γερασμένο απ’ τις κακουχίες δύτη που αποκαμωμένο τον είδε να γαντζώνεται σ’ ένα βραχάκι που ξενέριζε προκειμένου να λιαστεί. Η εικόνα ήταν γεμάτη απόγνωση και εξουθένωση και ο γέροντας έλεγε επιγραμματικά: «Η θάλασσα τρώει σίδερα, δεν θα φάει ανθρώπους;»
Λίγα χρόνια μετά, οι Καλυμνιοί θα φορέσουν τις πρώτες στολές, τα φορέματα, που τότε δεν είχαν φόδρα και καταστρέφονταν πολύ εύκολα με την επαφή στους βράχους, ένας νεωτερισμός που θα παρατείνει την παραμονή τους στη θάλασσα, η οποία άρχιζε να γίνεται λιγότερο γενναιόδωρη.
Ένα ελληνικό παράδοξο όμως είναι ότι προηγήθηκε ο αποδεκατισμός των μεγάλων σερρανιδών στους βαθείς υφάλους. Αυτό κατορθώθηκε με την εισαγωγή του σκάφανδρου που άφησε ανεμπόδιστη την υποβρύχια αλιεία απομονωμένων υφάλων.
Η αποκρυπτογράφηση των αξιόλογων εξάρσεων του πυθμένα είχε γίνει με μεγάλη ακρίβεια τους προηγούμενους «ηρωικούς» αιώνες ελεύθερων καταδύσεων, με τη μέθοδο του αρπάχτη, ένα είδος μικρής άγκυρας, για το οποίο ο Ν. Χαβιάρας έγραφε: «Έφτασαν εκεί όπου ήθελαν και έρριψαν τον αρπάχτην, τον οποίον έσυρον επί του πυθμένος, διά να συλλάβωσι πέτραν, εφ’ ης θα ανεζήτουν σπόγγους. Αίφνης ο αρπάχτης συνέλαβεν και αι δύται ο εις μετά τον άλλον επεσκέπτοντο την συλληφθείσαν πέτραν, αλλά δεν ικανοποιούντο, διότι η πέτρα δεν είχεν αρκετούς σπόγγους».
Περιβάλλον και εκπολιτισμός
Οι μαρτυρίες που διαθέτουμε δείχνουν μια εικόνα διαφοροποίησης ανάλογα με τις καταδυτικές τεχνικές. Η αλιευτική κάρπωση ποικίλλει: οι γυμνοί δύτες συλλέγουν αστακούς, πίνες, φούσκες, στρείδια και μετά το 1950, με τη μέθοδο της ρεβέρας, ψάρια. Οι δύτες με σκάφανδρο καμακίζουν με πρωτόγονα καμάκια σκορπιομάνες και θαλαμόψαρα, ροφούς και σαργούς. Επίσης συλλέγουν αστακούς.
Η αναφορά στους μεταπολεμικούς δύτες που φορούν μάσκα και διαθέτουν ψαροτούφεκα με μηχανισμό σκανδάλης ελέγχεται ως αναχρονιστική ανακρίβεια προκειμένου να περιγραφούν οι πρακτικές υποβρύχιου ψαρέματος πριν το 1940. Η ιταλική μάσκα που φορούσαν οι Καλυμνιοί ήταν μια πρόσφατη καινοτομία. Την είχαν πρωτοφορέσει Ρώσοι εμιγκρέδες, που την εισήγαγαν απ’ την Άπω Ανατολή, εν χρήσει εδώ και πολλούς αιώνες απ’ τη γυναικεία καταδυτική κοινότητα Ama.
Η αλιεία δείχνει να διενεργείται υπό την πίεση οικολογικών και πολιτισμικών παραγόντων, στις παρακάτω συνθήκες:
Α. Σαν δώρο: Σε κάθε λιμάνι που πιάναν οι γυμνοί δύτες έκαναν τη λεγόμενη διανομή. Φρόντιζαν να έχουν ένα καλάθι με αστακούς και χάβαρα τα οποία μοίραζαν στους προύχοντες του λιμανιού, τελώνη, στρατιωτικό διοικητή κ.ά. Η πρακτική του δώρου απηχούσε μια οθωμανική παράδοση που ήθελε οι ψαράδες να δίνουν υποχρεωτικά μέρος της ψαριάς τους ως δώρο στους άρχοντες.
Σε μια ταρίφα, κοινοτικό έγγραφο της Μυκόνου του 17ου αιώνα, ορίζεται ότι «όποιος πάγει στα δίκτυα γι’ στη τράτα, [είναι υποχρεωμένος] διά ρεγάλιο [:δώρο] κι αν δε δώσει το ρεγάλιο…του καστελάνου να κοντενάρεται [:καταδικάζεται] από την κρίσιν» Οι ψαράδες ήταν υπόχρεοι καταβολής δώρου στους κοινοτικούς άρχοντες και στους βιγλάτορες, με αντάλλαγμα την έγκαιρη ειδοποίησή τους για ενδεχόμενους θαλάσσιους κινδύνους.
Β-Σαν προϊόν εμπορικής αξίας: Σ’ αυτή την περίπτωση, η αλιεία διενεργούνταν με σκοπό να προμηθεύσει επίσημα ψάρια σε τοπικά πανηγύρια. Στην περίπτωση του Αγιον όρους, οι εύπορες ιερές μονές, στα καλοκαιρινά πανηγύρια τους αξίωναν να προσφέρουν στους προσκυνητές το γουρουνόπουλο της θάλασσας, όπως ονόμαζαν ευφημιστικά τον ροφό.
Στην Πάτμο πάλι, σε κοινοτικό έγγραφο του 1812, όπου καταγράφονται τα δικαιώματα του νέου βοεβόδα του νησιού, σημειώνεται: «από τη θάλασσα να λαμβάνει από τα δίκτυα μια οκά ψάρια, από τους γρίππους ένα μερίδιο σμαρίδες κατά την συνήθειαν. Ως δώρο επίσης προσφέρονταν ψάρια από τους δύτες στις «αρραβωνιαστικιές» σε όποια νησιά διέθεταν κάποιο βαθμό αστικοποίησης και ιδίως στην Ερμούπολη της Σύρου.
Γ-Σα ψάρεμα, στη συνθήκη της εκκλησιαστικής νηστείας: Η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία έχει θεσπίσει άνω των 100 ημερών νηστεία τον χρόνο, με πιο αυστηρή τη νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ο Γάλλος Tournefor, στο περίφημο «Ταξίδι στην Κρήτη και τις νήσους του Αρχιπελάγους», το 1700, γράφει ότι την περίοδο αυτή «οι πιστοί συντηρούνται με οστρακοειδή και θαλασσινά που πιστεύουν ότι δεν έχουν καθόλου αίμα, όπως είναι ο πολύπους [σ.σ.: το χταπόδι] και τα είδη σουπιάς. Τρώνε επίσης αλατισμένα αυγά ορισμένων ψαριών και ιδίως αυγά Κεφάλου (αυγοτάραχο).

Η παρουσία δυτών στο Όρος εντοπιζόταν τον Μάιο και αρχές Ιούνη. Υπάρχει τους συγκεκριμένους μήνες ένας οικολογικός περιορισμός που εμποδίζει την αποτελεσματική σπογγαλιεία στο Βόρειο Αιγαίο. Σύμφωνα με την αφήγηση ενός δύτη «..δεν έχει καθαρίσει η θάλασσα.
Η θάλασσα σαν την στεριά την Άνοιξη είναι ολάνθιστη. Τα φύκια, τα τριφύλλια και η μαλούπα γίνονται μια μέση ύψος και σκεπάζουνε τελείως τον πυθμένα, πέτρες τραγανές και σφουγγάρια. Έπρεπε να είναι κανείς πολύ μαγκιώρος βουτηχτής, για να διακρίνει το σημάδι, το ρουθούνι του σφουγγαριού, απ’ όπου ανασαίνει»
Υπήρχαν πανηγύρια με ιδιαίτερες απαιτήσεις σε εκλεκτά αλιεύματα που μόνο με την κατάδυση θα μπορούσαν να εξασφαλισθούν. Ένας καπετάνιος, επικεφαλής ρεβέρας, θυμάται έναν δήμαρχο να του ζητά μια εξυπηρέτηση για τη γιορτή της ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων: «Πρέπει να τους περιποιηθούμε [Υπουργό, στρ. διοικητή, Δεσπότη] πιο πολύ απ’ ό,τι πρέπει. Από κρεατικά όλοι τους είναι σκασμένοι. Πρέπει το τραπέζι μας να έχει χρώμα νησιώτικο, αστακούς, ψάρια, στρείδια, καλόγνωμες, πίνες και ό,τι άλλο μπορούμε να στολίσουμε το τραπέζι τους».
«Την άλλη μέρα πρωί-πρωί, μόλις χάραξε, βγήκαμε έξω απ’ το λιμάνι και κάναμε κράτει την μηχανή… Καργάρω τρεις απόχες αστακούς, χτυπώ καμιά δεκαριά σαργούς μπαμπατζάνηδες δοντάδες και δυο στείρες θεριά πράμματα. Τα πασέρνω απάνω και πάγω πιο πέρα, στο ψευτοκέναρο και γεμίζω την απόχη καλόγνωμες, πίνες, στρείδια και χτένια».
Τα οστρακοειδή που προτιμώνται στην Ελλάδα είναι η πίνα και τα κοινά στρείδια, που είναι νοστιμότατα και ασυγκρίτως καλύτερα από τα κόκκινα στρείδια (γαϊδουροπόδαρα) που δεν αρέσουν σ’ όλο τον κόσμο γιατί είναι σκληρά. Οι Έλληνες τρώνε επίσης πεταλίδες, μύδια, σαλιγκάρια της θάλασσας και αχινούς». Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι ήδη από το 1926, στη «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» αναφέρονταν τα στρείδια ως πολύ σπάνια στο ελληνικό Αρχιπέλαγος.
Σήμερα πια, τα στρείδια είναι πρακτικά εξαφανισμένα και μόνο λίγα γαϊδουροπόδαρα έχουν μείνει στις ρέστες, τις απότομες πλαγιές των κάβων. Μπαίνουμε στον πειρασμό να υποθέσουμε ότι η αλόγιστη αλιεία τους με ελεύθερη κατάδυση οδήγησε στον αποδεκατισμό τους με αποτέλεσμα να μην επανακάμψουν ποτέ πια οι πληθυσμοί τους.
Δ-Σαν προϊόν, για προσωπική χρήση και διατροφή : Ως φαγητό, τα ψάρια προσφέρονταν σε καθημερινή βάση πάνω στα ντεπόζιτα και τις γυάλες. Αλλά η ρουτίνα αυτή καταντούσε βασανιστική. Όπως δήλωνε ένας δύτης «τα ψάρια τα είχαμε βαρεθεί, τα είχαμε σιχαθεί. Κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια. Ροφό τηγανητό, σκορπιομάνα κακαβιά, σαργό με το ρύζι ή σφυρίδα πλακί με τα κρομμύδια. Βλέπαμε ψάρι στην κατσαρόλα και σφιγγόταν το στομάχι μας.
Προτιμούσαμε ψωμί κι ελιές. Πολλές φορές βγαίναμε στα ξερονήσια και μαζεύαμε πιτσούνια από τ’ αγριοπερίστερα που φώλιαζαν μέσα στις σχισμές των βράχων».
Θέμα ψυχολογίας των ελεύθερων δυτών-σφουγγαράδων, με σκανταλόπετρα.
Ποικίλες μαρτυρίες για τους γυμνούς δύτες κάνουν λόγο για έναν ανθρωπολογικό τύπο με αστάθεια χαρακτήρα, ισχυρό εγωισμό και αισθήματα φθόνου, στωικό, θρησκευόμενο, που πίστευε στα σημάδια και στα όνειρα, με σεβασμό προς τους ηλικιωμένους δύτες. Η σταδιοδρομία ενός γυμνού δύτη ήταν μακρόχρονη κι αυτό είχε ιδιαίτερες συνέπειες στην κοινωνική εποικοδόμηση νοήματος στον αρχάριο δύτη. Αν και οι δύο ομάδες δυτών ξεκινούσαν να εργάζονται ως αρχάριοι (ατζαμήδες) από 14 ή 15 ετών και επάνδρωναν τα τσουρμαρίσματα ως κανονικοί σφουγγαράδες στα 20, η ηλικία κατά την οποία αποσύρονταν από το βούτος ήταν διαφορετική. Στα 40-45 χρόνια για τους μηχανικούς και στα 70 για τους γυμνούς δύτες.
Οι βετεράνοι γηραιοί δύτες εκ πείρας γνώριζαν ποιοι παράγοντες εγκυμονούν ατύχημα στη βουτιά και φρόντιζαν να μετριάζουν τον ενθουσιασμό των τολμηρότερων νεαρών δυτών.
Οι μηχανικοί θα χρεώνονταν σήμερα με οριακή ψυχοπαθολογία. Σε αντίθεση με τα χαμηλά μεροκάματα των οσίων κι άλλων δυτών που βουτούσαν με την άνεσίν των [:με την ανάσα, χωρίς σκάφανδρο], οι μεγάλες προκαταβολές που απολάμβαναν οι μηχανικοί, δημιουργούσαν ψυχολογία σπατάλης και επίδειξης που έφτανε στις πιο παράλογες καταστάσεις.
Επιτεινόταν έτσι η φυσιολογική ροπή για κατανάλωση, που διαμορφώνεται σ’ όσους ασκούν επικίνδυνα επαγγέλματα. Υπήρχε ισχυρή κλίση για οινοποσία, η οποία μαζί με άλλες καταχρήσεις συντελούσε στην αύξηση των πιθανοτήτων για καταδυτικό ατύχημα.
Ο Σ. Αγαπητίδης, έγραφε στο περιοδικό «Τα Συμαϊκά», το 1977: «Η σπατάλη [των μηχανικών] εκδηλωνόταν σε διάφορες πλευρές, όπως ήταν η επιδεικτικά υψηλή αμοιβή σε οργανοπαίκτες στα γλέντια, η αγορά ακριβών πραγμάτων εντελώς περιττών, που συχνά τα πουλούσαν αργότερα σε εξευτελιστικές τιμές για να καλύψουν άμεσες ανάγκες σε εποχή που δεν είχαν πρόχειρα χρήματα, η αχρήστευση χαρτονομισμάτων (κάψιμο ή περιτύλιξη καπνού αντί για τσιγαρόχαρτο) και γενικά πραγμάτων που τα κατέστρεφαν. Έπειτα από την αναχώρηση, οι οικογένειες των δυτών ζούσαν πολύ μέτρια ή και φτωχικά, γιατί σπάνια οι δύτες άφηναν υπόλοιπο απ’ την προκαταβολή που θα εισπράττονταν απ’ τους συγγενείς τους. Το κενό δύσκολα και με επαχθείς όρους καλύπτονταν με χρέωση σε πρόσωπα που τους έκαναν διευκολύνσεις (παντοπώλες κυρίως)».

Ελεύθερη κατάδυση, με σκανταλόπετρα και παλαιές παραδόσεις.
Την περίπτωση της Κέρκυρας, με το κλαμπ των «υποβρύχιων αλπινιστών», την περίπτωση του προσωπικού των ξένων πρεσβειών που ήταν οι πιονέροι του Σαρωνικού, τα ναυτικά νησιά της Χίου και της Άνδρου στα οποία οι καπετάνιοι και μηχανικοί έφεραν νωρίς δυτικό εξοπλισμό, την αγνοημένη ως πρόσφατα περίπτωση του Αϊ-Στρατή, όπου οι πολιτικοί κρατούμενοι, προσπαθώντας να εμπλουτίσουν το άθλιο σιτηρέσιο, κατασκεύασαν τα πρώτα ψαροτούφεκα ελληνικής κατασκευής που οδήγησαν στη σύλληψη ψαριών-τροπαίων.
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ.
Δεν θα πρέπει να καταδύονται άτομα που παρουσιάζουν ή έχουν προβλήματα όπως:
· Να βρίσκονται εκτός πραγματικότητας.
· Να αντιμετωπίζουν βαριά κατάθλιψη ή τάσεις αυτοκτονίας.
· Να έχουν μια μορφή παράνοιας με αυταπάτες, εμμονές ή ψευδαισθήσεις.
· Να παίρνουν φάρμακα ή ναρκωτικές ψυχοτρόπες ουσίες οι οποίες μπορεί να αποδειχθούν πολύ επικίνδυνες υποβρυχίως.
· Να έχουν ψυχολογικές ανησυχίες, φοβίες, και διάφορες νευρώσεις.
Το επιτυχημένο προφίλ του αυτοδύτη είναι:
· Να έχει θετική σκέψη, να είναι ευφυής, να μπορείς να τον εμπιστευτείς.
· Να είναι ήρεμος χαρακτήρας χωρίς νευρωτικά στοιχεία, να είναι συνεργάσιμος και ανταποδοτικός.
· Να είναι ικανός και αυτόνομος πάνω ή κοντά στον μέσο όρο.
· Να είναι συναισθηματικά σταθερός.
ΦΑΡΜΑΚΟΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ
· Φάρμακα ή συνδυασμός ουσιών μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνα.
· Ναρκωτικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν ανυπέρβλητα προβλήματα υποβρυχίως.
· Η σύνδεση μεταξύ των φυσιολογικών συμπτωμάτων στην κατάδυση και των συμπτωμάτων μετά από φαρμακευτική αγωγή ερευνάται σε σχέση πάντα με την αυξητική εμφάνιση αυτών των συμπτωμάτων.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΚΑΙ ΜΑΝΙΑΣ.ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ
· Μελαγχολία, κλάμα, ενοχές.
· Ερεθιστικότητα, θυμός, ανησυχία.
· Πεσιμισμός, αδιαφορία.
· Ατονία, πόνοι.
· Αδυναμία συγκέντρωσης.
· Κοινωνικός αποκλεισμός.
· Αλλαγές διάθεσης, υπνηλία.
· Εμμονές θανάτου.
· Αυτοκτονικές τάσεις.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΜΑΝΙΑΣ
· Ανεβασμένη διάθεση, υπερβολική αισιοδοξία.
· Αυταπάτες μεγαλείου.
· Επιθετική συμπεριφορά.
· Αυξημένη φυσική και διανοητική δραστηριότητα.
· Πολυλογία.
· Ευερέθιστος.
· Μη δίκαιος.
· Ριψοκίνδυνος.
· Παραισθήσεις.
· Θρησκοληψία.
Το καταθλιπτικό άτομο δεν πρέπει να καταδύεται όταν:
· Υπάρχει η πιθανότητα να εμφανιστούν συμπτώματα υποβρυχίως.
· Αν έχει δυσκολία στην αυτοσυγκέντρωση του ή στο να ακολουθήσει οδηγίες υποβρυχίως.
· Αν έχει τάσεις αυτοκτονίας ή νοητικά προβλήματα που θα τον αποτρέψουν να αντιδράσει υποβρυχίως.
· Αν η νάρκωση του αζώτου λειτουργεί αθροιστικά στον οργανισμό του και του δημιουργεί σοβαρά προβλήματα επικοινωνίας.

ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ – ΠΑΝΙΚΟΣ – ΦΟΒΙΕΣ.
· Η ανησυχία είναι φυσιολογική.
· Ένα ακούσιο ατύχημα ή ένα πρόβλημα στον εξοπλισμό μπορεί να προκαλέσει μια ανησυχία. Μπορεί να προκληθεί από τον απλό φόβο αποτυχίας ή από την συνειδητοποίηση ότι δεν υπάρχει ασφάλεια στην βουτιά ή ακόμα από την ανάγκη για προστασία στο ζευγάρι μας.
· Υπάρχουν συμπτώματα ψυχολογικά που βάζουν τον αυτοδύτη – τρια σε κατάσταση εγρήγορσης και παράγουν μεγάλα ποσοστά αδρεναλίνης στο σώμα.
· Απότομα και ανεξήγητα φαινόμενα ισχυρής δόσης ανησυχιών οδηγούν σε καταστάσεις πανικού που αν συμβούν υποβρυχίως χρίζουν άμεσης αντιμετώπισης της κατάστασης.
· Ο πανικός υποβρυχίως μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορη και μη ελεγχόμενη ανάδυση, παρ’ ολίγον πνιγμό, υπερκαπνία, νόσο των δυτών, εμβολή αέρα.
· Οι διάφορες φοβίες δημιουργούνται από ένα έντονο συναίσθημα φόβου σαν αποτέλεσμα μιας ειδικής κατάστασης ή πραγμάτων τα οποία όμως δεν είναι κανονικά επικίνδυνα.
· Η κλειστοφοβία υποβρυχίως μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις άμεσης ανάδυσης στην επιφάνεια με τον κίνδυνο της νόσου να εγκυμονεί.
· Η αγοραφοβία μπορεί να οδηγήσει σε κλείσιμο στον εαυτό μας.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΑΝΙΚΟΥΔιάφορες διαταραχές πανικού ή εξελισσόμενου πανικού έχουν παρουσιαστεί ή παρουσιάζονται στο 50% των αυτοδυτών.Αντιδράσεις πανικού:
· Απρόσμενη συμπεριφορά.
· Εμμονές σε πράγματα που δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία.
· Δεν μπορεί να βάλει σε τάξη τις επιλογές του.
Ο πανικός ενεργοποιείται από διαφορές δραστηριότητες και καταστάσεις που συμβαίνουν υποβρυχίως όπως:
· Βλάβη ή ανεπάρκεια εξοπλισμού.
· Επικίνδυνη υποβρύχια ζωή.
· Αποπροσανατολισμός σε καταδύσεις σε σκοτεινά τμήματα του βυθού.
Οι κληρονομικές ανησυχίες έχουν μεγάλη σχέση και είναι συνδεδεμένες με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου.Καταστάσεις αφύσικης έντασης ή ανησυχίας παρουσιάζουν συνήθως στις περισσότερες περιπτώσεις μεταβατικότητα σε εξέλιξη πανικού.Αυτοδύτες με κληρονομικές ή έμφυτες ανησυχίες έχουν ή παρουσιάζουν αυξημένες πιθανότητες για φοβίες που εξελίσσονται σε πανικό στην κατάδυση. ΝΑΡΚΟΛΗΨΙΑ
· Η ναρκοληψία είναι μια χρόνια διαταραχή που επηρεάζει το ρυθμιστικό κέντρο του εγκεφάλου και η οποία έχει επιπτώσεις σε αναλογία 1:2000 ανθρώπους.
· Οι ναρκοληπτικοί άνθρωποι πέφτουν σε αδράνεια και χάνουν τον μυϊκό τους τόνο αιφνίδια και αναπάντεχα για περιόδους που διαρκούν από 30΄΄ έως και 30΄ έχοντας δραστικές και ονειρώδεις εικόνες και φαντασιώσεις που συνοδεύονται από περιόδους άλλοτε υπνηλίας και άλλοτε υπερδιέγερσης.
ΝΑΡΚΟΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ
· Άτομα που παίρνουν ναρκωτικές ουσίες μπορούν να είναι πτυχιούχοι αυτοδύτες ούτως ή άλλως.
· Το πρόβλημα εξετάζεται σε σχέση με την αλληλεπίδραση των ουσιών, τον τύπο και το είδος των ναρκωτικών που προσλαμβάνονται, την αντίδραση του οργανισμού τους, καθώς και το εύρος των συμπτωμάτων από τα ναρκωτικά σε σχέση με τις περιόδους αποχής από την ναρκοληψία.
· Η σχέση του οργανισμού από την εξάρτηση έρχεται σε συνάρτηση με τα διάφορα συναισθήματα και τις αγχωτικές καταστάσεις που βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι και ελέγχεται εργαστηριακά για να διαπιστωθεί η σχέση της με την υποβρύχια δραστηριότητα.
· Αυτοί οι άνθρωποι θεωρητικά δεν θα έπρεπε να βουτάνε, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται ότι μπορούν να ελέγχουν διάφορες καταστάσεις υποβρυχίως με την χρήση μάσκας που καλύπτει όλο το πρόσωπο (full face mask) για λόγους ασφαλείας.
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ.
· Η σχιζοφρένεια είναι μια σοβαρή νοητική κατάσταση – σύνδρομο που προσβάλει τους ανθρώπους σε αναλογία 1:100
· Εμφανίζεται συνήθως σε νεαρή ηλικία αν και μερικές φορές μπορεί να εμφανιστεί και στο μέσο της ζωής ενός ανθρώπου.
· Ο παθών είναι κατά τα αλλά ικανός να εξασκήσει διάφορες δραστηριότητες.
· Οι επιπλοκές που μπορεί να παρουσιαστούν κατά την διάρκεια αυτών των δραστηριοτήτων, τα συναισθήματα, οι συμπεριφορές και η κατανόηση των προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν (ιδιαίτερα υποβρυχίως) δεν έχουν ερευνηθεί και καταγραφεί πλήρως.
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ.
· Η απόφαση να καταδυθεί, η επιδεξιότητα στην κατάδυση, η ευθύνη απέναντι στους άλλους αυτοδύτες και η σχέση μαζί τους θα πρέπει να είναι αυτά τα στοιχεία που θα κάνουν έναν τέτοιο άνθρωπο να επιχειρήσει να καταδυθεί και να ενεργήσει κάτω από το νερό. Οι περισσότεροι πάσχοντες καλό θα είναι να αποφεύγουν την κατάδυση.
· Οι αυτοδύτες θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και επιφυλακτικοί αν αντιμετωπίσουν άτομα με στοιχεία σχιζοφρένειας, παράνοιας ή οποιαδήποτε μη φυσιολογική κατάσταση ή συμπεριφορά.
· Οι περισσότερες έρευνες έχουν καταλήξει ότι δεν θα πρέπει να καταδύονται άτομα που πάσχουν από σχιζοφρένεια.
Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ.Γενικά συμπτώματα:
· Ανεκτικότητα και νωθρότητα, μείωση της προσοχής και της αποτελεσματικότητας.
· Ψυχολογική και ήπια – μαλθακή υποταγή εμφανίζεται συνήθως.
· Αθροιστική επίδραση στη νάρκωση του αζώτου.
· Το μονοξείδιο του άνθρακα που παράγει η κάνναβη όταν καπνίζεται μπορεί να οδηγήσει σε υποξία κατά την ανάδυση.
Δηλωτικά συμπτώματα:
· Νευρικότητα, αμνησία, ναυτία, ερεθιστικότητα, χάσιμο της γεύσης, εφίδρωση.
· Η εχθρική συμπεριφορά κυρίως υποβρυχίως δεν μπορεί να παραβλεφτεί σε άτομα που καταδύονται υπό την επήρεια της κάνναβης και οι πιθανότητες αυξάνουν κυρίως σε άτομα με ψυχωτικές συμπεριφορές.
Χαρωπά συμπτώματα:
· Λανθάνων αντίληψη.
· Αδύνατη μνήμη.
· Διαταραχές στην ομιλία (μπερδέματα).
· Γελοιοποίηση των καταστάσεων.
· Χάσιμο της μυϊκής δύναμης και της αίσθησης της ισορροπίας.
· Μείωση της αιμάτωσης του εγκεφάλου.
· Ανικανότητα επίλυσης απλών προβλημάτων.
· Αδυναμία κινητικών δεξιοτήτων.
· Κατάθλιψη, αίσθημα απογοήτευσης, πανικός στο 50% των περιπτώσεων.
Χρόνια συμπτώματα:
· Βρογχίτιδα, ιγμορίτιδα, φαρυγγίτιδα, χρόνιος βήχας, εμφύσημα, καρκίνος του πνεύμονα.
· Εμφάνιση αδυναμίας παραγωγής αντισωμάτων.
· Εμφάνιση μελαγχολικών νοητικών συμπτωμάτων.
· Προδιάθεση για την νόσο των δυτών.
· Αθροιστικά συμπτώματα σε σχέση με το βάθος.
ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ.
Αλκοολούχα συμπτώματα:
· Διούρηση και αφυδάτωση.
· Μειωμένη προσοχή και αναστολή των αισθήσεων.
· Δυο μπύρες / 1 ώρα = 0.04% ποσοστό αλκοόλ στο αίμα.
Αφήστε να περάσουν οπωσδήποτε 24 ώρες μέχρι να βουτήξετε αν έχετε καταναλώσει αλκοόλ γιατί μειώνονται:
· Ο χρόνος αντίδρασης.
· Η ευθύγραμμη όραση.
· Η επικέντρωση προσοχής.
· Οι αντιληπτικές ικανότητες.
· Η ικανότητα του οργανισμού στην νάρκωση του αζώτου.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΛΚΟΟΛ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΔΥΣΗ.
· Η απορρόφηση από τον οργανισμό έστω και μικρής ποσότητας αλκοόλ, μειώνει την αντοχή.
· Τα αποτελέσματα της κατανάλωσης αλκοόλ είναι μεταβλητά, αλλά επηρεάζουν σταθερά το ΚΝΣ.
· Το αλκοόλ καθαρίζει στο αίμα σε αναμενόμενο χρονικό διάστημα 0,15% / 1 ώρα.
· Το αλκοόλ επηρεάζει την όραση περισσότερο από όλα. Το τελευταίο όργανο που αποβάλλει το αλκοόλ είναι ο αμφιβληστροειδής του ματιού!
· Ενα ποτήρι μπορεί να καταστείλει το ΚΝΣ.
· Μειώνει δραματικά το βάθος εμφάνισης της νάρκωσης του αζώτου.
· Δρα αθροιστικά στην εμφάνιση συμπτωμάτων της νόσου από αποσυμπίεση.
· Δημιουργεί αγγειοσυστολή και ενισχύει το φαινόμενο της υποθερμίας στο νερό.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η αλιεία με κατάδυση στο Αρχιπέλαγος, αν και δεν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αλιευτική οικονομία, ωστόσο είχε μια συνεχή παρουσία στους βυθούς του Αιγαίου. Ομως η ολοκληρωμένη μελέτη της ελληνικής ιστορίας του υποβρύχιου ψαρέματος θα ήταν υποχρεωμένη να αναγνωρίσει ισότιμα και τις άλλες ετερόχθονες παραδόσεις.
Προσπαθήσαμε να ψηλαφίσουμε μια αυτόχθονη παραδοσιακή δραστηριότητα που ακροβάτησε πάνω σε ένα βυθό που σήμερα δείχνει τραυματισμένος και αγωνιά για την αειφορία του.:
ΚΑΤΑΔΥΣΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΙ.ΒΑΛΤΕ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΠΟΡ.ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΥΣΗ ΝΗΦΑΛΙΟΙ ΚΑΙ ΑΦΕΘΗΤΕ ΣΤΗΝ ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
Σημείωση συντάκτη: Το συγκεκριμένο κείμενο, «ΨΥΧΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ». δημοσιεύτηκε στο site Σ.Ε.Α.«ΤΗΘΥΣ», στις 06-06-2007.Το παραθέτω αποσπασματικά, λόγω της μεγάλης του σημασίας για τους ενδιαφερόμενους.

Βιβλιογραφία:

1.Κώστας Προμπονάς, ερευνητής, Νότια Χίος.
2.Ο Άγγλος περιηγητής Α. Hill, 1703
3.Ο L. Ross, 1841.
4.Ο Συμαίος γυμνασιάρχης και λόγιος Νικήτας Χαβιάρας.
5. Ταρίφα, κοινοτικό έγγραφο της Μυκόνου του 17ου αιώνα.
6. Πάτμος, σε κοινοτικό έγγραφο του 1812.
7. Ο Γάλλος Tournefor, «Ταξίδι στην Κρήτη και τις νήσους του Αρχιπελάγους», το 1700.
8. «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» 1926.
9. Σ. Αγαπητίδης, περιοδικό «Τα Συμαϊκά», το 1977.
10. «ΨΥΧΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΥΣΗ». δημοσιεύτηκε στο site Σ.Ε.Α.«ΤΗΘΥΣ», στις 06-06-2007.

Αρχιμανδρίτης Σάπικας Δανιήλ- Γενικός Ιατρός- Ιατρός αγώνων κατάδυσης με σκανταλόπετρα-Κάλυμνος 08/2008

 

Share on Facebook