Γενικός Ιατρός

Ανάνηψις απαντοχή:Προσωπική ποιητική συλλογή

Ο Ρομπέν των τραπεζών

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΑΝΤΖΟΥ 

«Εγώ «φέσωσα» με 492.000 ευρώ εκείνους που μας φεσώνουν και μας κλέβουν, για να τους καταγγείλω και να οικοδομήσω εναλλακτικές κοινωνίες», δήλωσε ο Ενρίκ Ντιράν πριν από τη σύλληψη και φυλάκισή του εν αναμονή της δίκης του για απάτες και πλαστογραφία.

Ο Ενρίκ Ντιράν και ακτιβιστές που διαδηλώνουν για την απελευθέρωσή του. Ο 33χρονος Καταλανός πέρυσι τον Σεπτέμβριο αποκάλυψε πώς κατάφερε να αποσπάσει αυτό το ποσό από 39 πιστωτικά ιδρύματα, ανάμεσά τους μερικοί από τους μεγαλύτερους ισπανικούς ομίλους.

Διευκρινίζει πάντως πως απλώς το «απαλλοτρίωσε» για να καταδείξει την αντίθεσή του στο σημερινό παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Και χαρακτήρισε την πράξη του πολιτική ανυπακοή προς ένα σύστημα «που σε καλεί να πάρεις πιστώσεις χωρίς εγγυήσεις διότι ξέρει πως με τη «νόμιμη» τοκογλυφία θα μπορέσει να σου πάρει για ένα ελάχιστο ποσό ό,τι περιουσία έχεις και να βγάλει πολλαπλάσια εκποιώντας την σε επικερδείς δημοπρασίες».

Ο Ντιράν, ακτιβιστής γνωστός για τη συμμετοχή του σε καμπάνιες υπέρ της παραγραφής του χρέους και κατά των πολιτικών της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έγινε ένα είδος αντι-ήρωα μιας εποχής που σηματοδοτείται από την οργή της διεθνούς κοινής γνώμης κατά των τραπεζών.
Ο «Ρομπέν των τραπεζών», που πρόσφερε τα χρήματα σε κοινωνικές οργανώσεις, συνελήφθη στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης την επομένη συνέντευξης τύπου που έδωσε, στην πρώτη δημόσια εμφάνισή του από τον Σεπτέμβριο.

Αντικείμενό της ήταν η παρουσίαση του δεύτερου τεύχους του περιοδικού του «Κρίση», που διανέμεται δωρεάν και εκδόθηκε με τα χρήματα που πήρε από τις τράπεζες.
Σε αυτό το νέο τεύχος (με τιράζ 350.000 αντίτυπα) παρουσιάζει ένα σχέδιο διεξόδου από την κρίση, προτείνοντας έναν κόσμο χωρίς τράπεζες ως «μέσο μετάβασης στη μετακαπιταλιστική κοινωνία».

Το «Να έχεις ή να είσαι» του Εριχ Φρομ τού άλλαξε τη ζωή. Εγκατέλειψε την καριέρα του ως κοινωνιολόγος και ως επαγγελματίας του πινγκ-πονγκ και τον Νοέμβριο του 2005 μπήκε στην πρώτη τράπεζα για να ζητήσει ένα προσωπικό δάνειο δηλώνοντας ψευδή έσοδα. Ακολούθησαν άλλα 67 ακόμη είτε προσωπικά, είτε μέσω ανύπαρκτων δραστηριοτήτων εταιρείας που συνέστησε.
Εγινε έτσι άκρως επικίνδυνος γιατί αποκάλυψε τα κενά και τρωτά του πιστωτικού συστήματος και με τα έντυπά του έκανε κτήμα όλων το πώς να εξαπατήσεις μια τράπεζα.
Με το αφοπλιστικό ερώτημα «Ποιος δεν πιστεύει ότι η τράπεζά του τον κλέβει;», απέσπασε τη συμπάθεια όχι μόνο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αλλά και των μικρομεσαίων που νιώθουν εξαπατημένοι και πληρώνουν το τίμημα της κρίσης. Ηδη έχουν δημιουργηθεί επιτροπές πολιτών για την υπεράσπισή του.

Η κολεκτίβα του, με το ομώνυμο όνομα «Κρίση», έδωσε προθεσμία ώς τις 30 Ιουνίου για να απαντήσουν οι κυβερνήσεις με μια πρόταση πραγματικής μετάβασης σε ένα νέο οικονομικό μοντέλο. Ειδάλλως θα ξεκινήσει, στις 17 Σεπτεμβρίου, καμπάνια πολιτικής ανυπακοής, καλώντας τους πολίτες να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες και να πάψουν να πληρώνουν δάνεια, υποθήκες, ενοίκια και λογαριασμούς.

Σε όσους υποστηρίζουν ότι όλα αυτά αποτελούν παραβατικότητα ή στην καλύτερη περίπτωση νεανικές ουτοπίες, απαντά με μια ρήση της ανθρωπολόγου Μάργκαρετ Μιντ:
«Μην αμφιβάλλεις ποτέ για τις δυνατότητες μιας ομάδας συνειδητών και στρατευμένων πολιτών να αλλάξουν τον κόσμο. Η ιστορία μάς διδάσκει πως πάντα έτσι γίνεται».
·
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=34657

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 12:25 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΠΈΜΠΤΗ, 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΊΟΥ 2009

Κόλαση και πραγματικότητα

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια απάντηση που δόθηκε σε ενδιάμεσες εξετάσεις/ προόδους στη χημεία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. 

Η ερώτηση είχε ως εξής και βαθμολογούταν με έξτρα βαθμούς: Η Κόλαση είναι εξώθερμη ή εσώθερμη;
(στη χημεία ή εξώθερμη δίνει θερμότητα ενώ η άλλη απορροφά).

Οι περισσότεροι φοιτητές έδωσαν απαντήσεις παρέχοντας αποδείξεις βασισμένες στο Νόμο του Boyle (ένα αέριο ψύχεται όταν μεγαλώνει ο όγκος και θερμαίνεται όταν συμπιέζεται) ή κάτι παρόμοιο.

Ωστόσο, ένας έγραψε τα εξής:Πρώτον πρέπει να γνωρίζουμε αν ο όγκος της κόλασης αυξάνεται προς το χρόνο. Επομένως χρειάζεται να ξέρουμε το ρυθμό με τον οποίο οι ψυχές εισρέουν στην κόλαση και το ρυθμό με τον οποίο διαφεύγουν.

Νομίζω ότι μπορούμε ασφαλώς να υποθέσουμε ότι όταν μια ψυχή πάει στην κόλαση, δεν πρόκειται να φύγει. Επομένως, δεν διαφεύγουν ψυχές. Τώρα για το πόσες ψυχές μπαίνουν, ας δούμε πόσες διαφορετικές θρησκείες υπάρχουν σήμερα στον κόσμο.

Οι περισσότερες από αυτές δηλώνουν ότι αν δεν είσαι οπαδός τους, τότε θα πας στη κόλαση. Εφόσον υπάρχουν περισσότερες από μία τέτοια θρησκεία και εφόσον οι άνθρωποι ανήκουν σε περισσότερη από μία θρησκεία, τότε μπορούμε να εξαγάγουμε το συμπέρασμα ότι όλες οι ψυχές πάνε στην κόλαση. Και όπως έχουν οι ρυθμοί γεννήσεων και θανάτων, θα πρέπει να αναμένουμε ότι ο αριθμός των ψυχών στην κόλαση θα αυξηθεί εκθετικά.

Τώρα, ο λόγος για τον οποίο εξετάζουμε το ρυθμό αλλαγής του όγκου της κολάσεως, είναι γιατί ο Νόμος του Μπόυλ δηλώνει ότι για να παραμείνει σταθερή η θερμοκρασία και η πίεση στην κόλαση, ο όγκος της πρέπει να αυξάνεται αναλόγως με τις ψυχές που προστίθενται.

Αυτό μας δίνει 2 περιπτώσεις:

1. Εάν η Κόλαση διαστέλλεται με πιο αργό ρυθμό από αυτόν με τον οποίο εισέρχονται ψυχές, τότε η θερμοκρασία και η πίεση θα αυξάνονται μέχρι να σκάσει η Κόλαση και να ξεχυθούν οι ψυχές.

2. Εάν η Κόλαση διαστέλλεται με ρυθμό πιο γρήγορο από τη αύξηση των ψυχών, τότε η θερμοκρασία και ή πίεση θα πέφτουν μέχρι να παγώσουν τα καζάνια της.
Ποιά από τις 2 περιπτώσεις ισχύει;Αν αποδεχθούμε το αξίωμα το οποίο μου είπε η Τερέζα όταν ήμουν πρωτοετής, ότι .»Θα πρέπει να παγώσει η Κόλαση πριν κοιμηθούμε μαζί». και αν συνθεωρήσουμε και το γεγονός ότι χθες το βράδυ όντως κοιμήθηκα μαζί της, τότε . ισχύει η δεύτερη υπόθεση και επομένως είμαι σίγουρος ότι η Κόλαση είναι εξώθερμη και ότι ήδη έχει παγώσει.

Απόρροια αυτής της θεωρίας είναι ότι η κόλαση, αφού έχει παγώσει, άρα δεν δέχεται άλλες ψυχές και επομένως έχει εκλείψει…. αφήνοντας μόνο τον Παράδεισο.

Αυτό με τη σειρά του αποδεικνύει την ύπαρξη ενός Θεϊκού Όντος, το οποίο εξηγεί γιατί χθες το βράδυ η Τερέζα φώναζε συνεχώς: «Θεέ μου, Θεέ μου».

Αυτός ο φοιτητής πήρε το μοναδικό ‘Α’.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 10:41 π.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Γυναίκα και Μητέρα

Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα. 

‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’

‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.
‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’

Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.

‘Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.

Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.

‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’ της απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’
¢
Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’

Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα.

Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!

Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της.

Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου.

‘Είπα στις φίλες μου ότι θα βγω με το γιο μου και όλες τους συγκινήθηκαν’ μου είπε καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητό μου.

‘Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο για να μάθουν τα πάντα για τη βραδυνή έξοδό μας.’

Πήγαμε σε ένα εστιατόριο όχι από τα καλά, αλλά με ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν ΄Η Πρώτη Κυρία της χώρας

Μόλις καθίσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που έπιαναν τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες.

Μόλις έφθασα στη μέση του καταλόγου, σήκωσα το πρόσωπό μου. Η μαμά μου καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και με χάζευε. Ένα νοσταλγικό χαμόγελο πέρασε από τα χείλη της.
¢
‘Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;’

‘Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη’ απάντησα.

Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά το πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα.

Μιλούσαμε για ώρες, που τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο.

‘Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση’ μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεφα στο σπίτι. Την φίλησα, την αγκάλιασα.

‘Πώς πήγε το ραντεβού;’ θέλησε να μάθει η γυναίκα μου μόλις μπήκα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.

‘Πολύ όμορφα, σ ευχαριστώ. Περισσότερο κι απ ό, τι περίμενα.’ της απάντησα.

¢
Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου έφυγε από ανακοπή της καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα.

Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φάκελο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε:

‘Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τί σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα. Σε αγαπώ!’

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως ‘ΣΕ ΑΓΑΠΩ’.
Συνειδητοποίησα ακόμη τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει. Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια σου. Αφιέρωσε χρόνο σ΄ αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν.

Εάν ζει η μητέρα σου
………. Απόλαυσε τη στιγμή.

Εάν δεν ζει
…………………….. Να τη θυμάσαι.

Εάν έχεις μητέρα

Αμέσως θα κάνεις κάποιον να αισθανθεί κάτι για κάποια που ξέχασε, για αυτό το υπέροχο ον που αποκαλείται… ΜΗΤΕΡΑ!

Και να θυμάσαι πάντοτε:

Ο χρόνος ποτέ δεν συγχωρεί!

Ούτε μπορεί να γυρίσει πίσω.

Εστάλη από Josep, Βαρκελώνη, Ισπανία

Μετάφραση Γεώργιος Σ. Βλάχος – 03 σελίδες

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 10:35 π.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΦΙΛΟΦΟΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΤΆΡΤΗ, 19 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2008

OI ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΙΛΕΙ ΟΛΙΚH KATAΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2013: ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥΣ, ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ!!!!!! ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΩΡΑ!!!!!

MACEDONIA: Anyway no Greek. A detailed documentation 

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΒΙΑΙΑ ΤΟ 1912 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Οι πρώτοι Ελληνες ήλθαν μετανάστες στην Μακεδονία το 1912 ακολουθώντας τον ελληνικό στρατό

Το 1923 εμπλουτίσθηκαν με εκχριστιανισμένους Λαζούς, Οθωμανούς και Σελτζούκους που εκδιώχθηκαν από την Τουρκία λόγω χριστιανικού θρησκεύματος
Το 1912 η Μακεδονία ελευθερώθηκε από τους Τούρκους και υποδουλώθηκε στους Γρεκούς (Ελληνες)

Tο ρολόϊ της ιστορίας χτυπά αντίστροφα για τον διαμελισμό της Ελλάδας από τρία έθνη. Η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους Mακεδόνες, τη Θράκη, το Αιγαίο και την Κύπρο από την Τουρκία και την Ηπειρο από την Αλβανία. Τι θα απομείνει τελικά στους Γρεκούς; Ο μικρός τους βράχος που ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50% Αλβανική
«Η Ελλάδα από το 1912 αντιμετωπίζει την Μακεδονία σαν ένα ακατοίκητο οικόπεδο προβάλοντας πάνω του ανύπαρκτα ιδιοκτησιακά δικαιώματα λόγω «έκτακτης χρησικτησίας», χωρίς ποτέ να ζητήσει την συναίνεση των γηγενών κατοίκων της»

GRUEVSKI ΠΡΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ: ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ
Απάντηση στο veto του Καραμανλή: Τα 18 αντίποινα της Μακεδονίας κατά της Ελλάδας

TΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΕΚΟΥΣ
Περισσότερα εδώ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Ο λέων της Μακεδονίας θα νικήσει και πάλι

Οι Βουλγαρομακεδόνες ξεσηκώνονται απανταχού της γής

Οχι στην κρατική τρομοκρατία κατά των Μειονοτήτων στην Ελλάδα
SAY NO TO GREEK STATE TERRORISM
Αμεση αποκατάσταση των διωχθέντων

ΑΙΓΑΙΑΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΥΠΟΔΟΥΛΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΥΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ 1913

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

SOLUN: 2.300 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Διαδήλωση στο Σίδνεϋ: Η Solun δεν είναι ελληνική

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΧΑΣΑΠΗ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ

ΕΛΛΑΣ-ΣΕΡΒΙΑ ΚΑΚΟΥΡΓΙΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ ΦΟΝΙΑΔΩΝ

Αποκάλυψη τώρα: Κάρατζιτς-Παπούλιας-Αρσένης

Πάλε, Βοσνία 5 Ιουνίου 1995: Μια φωτογραφία που ντροπιάζει παγκοσμίως την Ελλάδα και τον «εθνολάτρη» πρόεδρό της Κάρολο Παπούλια. Ο μέχρι το 2008 πλέον καταζητούμενος εγκληματίας στην Ευρώπη Ράντοβαν Κάρατζιτς γνωστός και ως «χασάπης της Σρεμπρένιτσα¨ (αμοιβή επικήρυξης 5 εκατομ. δολ.), ποζάρει ηγετικά εν μέσω του τότε Υπ. Εξ. και μετέπειτα προέδρου της Ελληνικής «Δημοκρατίας» Κάρολου Παπούλια και του Υπουργού Αμυνας Γεράσιμου Αρσένη. Πίσω τους διακρίνεται ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελληνοσερβικής φιλίας Αρης Μουσιώνης, μετέπειτα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ

Η ΛΥΣΗ ΗΤΑΝ ΜΙΑ: ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ

Την περίοδο 1992-1999 η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση της Ελλάδας στήριξε το σοσιαλφασιστικό καθεστώς Μιλόσεβιτς επιδιώκοντας πάταξη του Ισλαμισμού στην πρώην Γιουγκοσλαβία, διάλυση του κράτους της Μακεδονίας και κοινά σύνορα με την ομόδοξη Σερβία

Η αποκαλυπτική φωτογραφία Παπούλια-Κάρατζιτς τραβήχθηκε την 5η Ιουνίου 1995 στην Σερβοβοσνιακή ψευδοπρωτεύουσα Πάλε, ένα μόλις μήνα πρίν την μεγάλη σφαγή της Σρεμπρένιτσα από τον «ψυχίατρο» και ποιητή Ράντοβαν Κάρατζιτς, που κόστισε την ζωή σε περισσότερο από 8.000 άμαχους Μουσουλμάνους.

ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ

Λευτέρης Σπουργίτης: Σεσημασμένος Ελληνοφρενής. Τόπος καταγωγής Ορεστιάδα. Φανατικός λάτρης του Ελληνοσερβικού πολιτισμού. Υπηρέτησε στην Ομάδα Υποβρυχίων καταστροφών (ΟΥΚ). Καταδικάσθηκε για κλοπή όπλου από την Εθνοφυλακή. Την άνοιξη του 1994 εντάχθηκε στην παραστρατιωτική Σερβική ομάδα ΛΥΚΟΙ ΤΟΥ ΣΒΟΡΝΙΚ. Αργότερα κατατάσσεται στους ΤΙΓΡΕΙΣ του περιβόητου Σέρβου αρχιμαφιόζου Αρκάν.

Τον Μάϊο 1995 αποσπάται από την λεγόμενη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ στην Βοσνία και στέλνεται από τον Αρκάν να εκπαιδεύσει τις ειδικές μονάδες των μουσουλμάνων του Μπίχατς που πέρασαν στο πλευρό των Σέρβων. Στην κατάμαυρη μπλούζα του φιγουράρουν σε στάμπα οι Σέρβοι ακροδεξιοί αντάρτες Τσέτνικ. Μέχρι σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος

Η πρόσφατη σύλληψη (18-7-08) του επί 13 χρόνια επικηρυγμένου από το ΝΑΤΟ Ράντοβαν Κάρατζιτς και η δίκη του στο διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης, θα ρίξει άπλετο φώς στην σκοτεινό εμπλοκή της «δημοκρατικής» Ελλάδας στις Σερβικές θηριωδίες κατά των Μουσουλμάνων που διαπράχθηκαν σε Βοσνία και Κόσοβο,

Ο πρόωρα γερασμένος Κάρατζιτς (γεν. 1945) θα περάσει το υπόλοιπο της πολυτάραχης ζωής του γράφοντας ποιήματα για το τρισένδοξο Σερβικό έθνος σε ένα σχετικά πολυτελές κελλί του ΔΠΔ που τον αναμένει στην Χάγη. Στα κονφόρ περιλαμβάνονται ηλεκτρονικός υπολογιστής, βιβλιοθήκη, ντουζ, τηλέφωνο και τηλεόραση

Στο μακελλειό της Σρεμπρένιτσα που διήρκεσε μία εβδομάδα (11-18 Ιουλίου 1995), συμμετείχαν δεκάδες σεσημασμένοι έλληνες «εθελοντές» μισθοφόροι της νεοναζιστικής οργάνωσης ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Μετά την σφαγή είχαν το θράσος να ποζάρουν στο πλευρό του Κάρατζιτς πάνω στα ερείπια της Σρεμπρένιτσα υψώνοντας μάλιστα θριαμβικά την ελληνική σημαία.

Δύο μόλις μήνες αργότερα (13-9-1995) ο πανταχού παρών και «συμπαραστάτης» του χασάπη της Σρεμπρένιτσα Κάρολος Παπούλιας, συνυπέγραψε στην Ν. Υόρκη με τον Μακεδόνα ΥΠ.ΕΞ Μπράνκο Τσερβένκοφσκυ την ενδιάμεση συμφωνία Ελλάδας-Μακεδονίαςτερματίζοντας το ζημιογόνο εμπάργκο που είχε επιβάλλει η κυβέρνηση Α. Παπανδρέου κατά της γείτονος.

Το μέγα ερώτημα που παραμένει μετέωρο είναι αν οι θηριωδίες των Ελληνοσέρβων στην Σρεμπρένιτσα που αποσκοπούσαν στην ολική εξόντωση του Μουσουλμανικού πληθυσμού, πραγματοποιήθηκαν με την συνέργεια και παρότρυνση της Ελληνικής κυβέρνησης που έστειλε επί τούτου στο Πάλε τον τότε ΥΠ.ΕΞ Κάρολο Παπούλια.

ΡΑΝΤΟΒΑΝ ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ – Радован Караџић
WANTED DEAD OR ALIVE – REWARD 5.000.000 $
ΧΑΓΗ: Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Σρεμπρένιτσα δεν σε ξεχνώ Srebrenica don’t forget you
ΘΡΗΝΩΔΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΚΑΧΡΟΝΟ ΟΡΦΑΝΟ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ

ΚΟΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΧΙΤΛΕΡ
Ο ΑΓΩΝ ΜΟΥ (Κατά της FYROM) MEIN KAMPF (Κατά των Εβραίων)

Απάντηση στο Ελληνικό veto : Τα 18 αντίποινα της Μακεδονίας κατά της Ελλάδας

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΦΥΓΑΔΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΑΙΑΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΕΥΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ – ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Αφίσσα σε κεντρική λεωφόρο των Σκοπίων διαφημίζει εκδήλωση μνήμης στο Πολιτιστικό Κέντρο Ενημέρωσης αφιερωμένη στους 100.000 φυγάδες από την βόρεια Ελλάδα που κατέφυγαν διωκόμενοι στην Δημοκρατία Μακεδονίας στην διάρκεια του εμφύλιου. Εδώ και 60 χρόνια η Ελλάδα απαγορεύει την είσοδό τους στο ελληνικό έδαφος με το πρόσχημα ότι είναι εθνικά επικίνδυνοι επειδή απέκτησαν οικειοθελώς Μακεδονική υπηκοότητα. Κοντολογίς όποιος δηλώνει μη Ελληνας εξοστρακίζεται εσαεί από την χώρα. Ο σταυρός στην ελληνική σημαία έχει αντικατασταθή από την ναζιστική σβάστικα.

Με μία πράξη έσχατης ρατσιστικής διάκρισης η ελληνική ιθαγένεια αφαιρέθηκε από τους φυγάδες της Μακεδονίας του Αιγαίου. Αντίστοιχο μέτρο δεν εφαρμόσθηκε στους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες στην Γερμανία και ΗΠΑ παρ’ όλο που και αυτοί απέκτησαν οικειοθελώς την υπηκοότητα της χώρας στην οποία μετανάστευσαν.

Η μονομερής αυτή ρατσιστική ενέργεια της ελληνικής κυβέρνησης είναι κραυγαλέα και στηλιτεύθηκε επανειλημμένα από την διεθνή κοινότητα.

ΔΗΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ

Μ΄ ΨΗΦΙΣΜΑ

ΕΝΑ ΑΠΕΧΘΕΣ ΜΕΤΡΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ

Η αποθέωση της ελληνικής βαρβαρότητας επήλθε με την ολική δήμευση των περιουσιών όσων κατέφυγαν διωκόμενοι στην Σοσιαλιστική Μακεδονία την περίοδο 1945-1949 . Η νομική μεθόδευση έγινε με το Μ΄ Ψήφισμα και τον νόμο 2536/23-8-1953 για τα εγκαταλειμμένα ακίνητα που εκδόθηκαν από την ελληνική Βουλή τα έτη 1947 και 1953. Μέχρι σήμερα τα καταπατημένα περιουσιακά στοιχεία των φυγάδων, ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, οικειοποιούνται παράνομα από την κατ’ ευφημισμό ελληνική «Δημοκρατία» που αρνείται πεισματικά να τα επιστρέψει.

ΟΠΟΙΟΣ ΟΠΛΟΦΟΡΕΙ, Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ..ΔΗΜΕΥΕΤΑΙ

Ο αυτοδιορισμένος πρωθυπουργός της μεταπελευθερωτικής περιόδου στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας (1882-1952) επινόησε ένα πρόσθετο μέτρο για την αρπαγή των περιουσιών όσων θεωρούντο «εθνικά επικίνδυνοι»

Με την Συντακτική Πράξη 19/19-2-1945 που εκδόθηκε απ’ ευθείας από την κυβέρνηση-μαριονέτα του ελλείψει Βουλής, θεσπίσθηκε το απεχθές μέτρο της περιουσιακής δήμευσης όσων έφεραν όπλα και πυρομαχικά μετά την απελευθέρωση
Νικόλαος Πλαστήρας

Το παραπάνω αντισυνταγματικό διάταγμα εφαρμόσθηκε ανελέητα κατά των αριστερών αγωνιστών που δεν κατέθεσαν τα όπλα μετά την συμφωνία της Βάρκιζας και οργανώθηκαν σε ανταρτικές ομάδες που έδρασαν σε διάφορα σημεία της χώρας

Τέτοιες ομάδες όπως η SNOF, δραστηριοποιηθηκαν κυρίως στην Αιγαιακή Μακεδονία με στόχο την απόσχιση αυτής από την ελληνική επικράτεια και την συνένωση με την νεοϊδρυθείσα Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ
Μ΄ ΨΗΦΙΣΜΑ: ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ
Την 20-1-1948 η ελληνική Βουλή επί κυβέρνησης Θεμιστοκλή Σοφούλη, εξέδωσε το Μ΄ Ψήφισμα βάσει του οποίου δημεύονται οι περιουσίες των με οιονδήποτε συμμετεχόντων στον «συμμοριακό αγώνα».

Την εποχή εκείνη εξαπολύθηκε νέος κύκλος περιουσιακών δημεύσεων καθώς χιλιάδες ακίνητα «συμοριτών» κατασχέθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο. Σε αντίθεση με την Συντακτική Πράξη 6/1945, οι αποφάσεις εκδίδονται πλέον από τα τακτικά δικαστήρια χωρίς αυτό να αναιρεί την αντισυνταγματικότητα του μέτρου.

Την 18-9-1952 υπογράφηκε μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος, ειδική Σύμβαση με βάση την οποίαν παραχωρήθηκαν στην Εκκλησία εκατοντάδες δημευμένα ακίνητα «Βουλγαροφρόνων και Σλαβοφρόνων» που δόθηκαν στην διαχείρηση του Οργανισμού Διαχείρησης Εκκλησιαστικής Περιουσία Ο.Δ.Ε.Π..). Τα περισσότερα βρίσκονται στην Μακεδονία

Μέρος των δημευμένων ακινήτων εκποιήθηκε από την Εκκλησία, ενώ τα υπόλοιπα παραμένουν μέχρι σήμερα στην κατοχή της. Σύμφωνα με κατηγορίες του τότε αριστερού κόμματος Ε.Δ.Α. τα χρηματικά ποσά που εισέπραξε η Εκκλησία από τις εκποιήσεις, δωρήθηκαν «ανταποδοτικά» στην βασιλική οικογένεια προς προικοδότηση των αγάμων πριγκηπισσών Σοφίας και Ειρήνης

Την 26η Νοεμβρίου 1952 κοινοποιήθηκε προς όλα τα δικαστήρια της χώρας η 127895/90/26-11-1952 εγκύκλιος του Υπουργού Δικαιοσύνης με συνημμένη γνωμάτευση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και μετέπειτα στελέχους της δικτατορίας της 21-4-67 Κων. Κόλλια

Η εγκύκλιος επισημαίνει ότι το Μ΄ Ψήφισμα του 1948 με το οποίο επιβλήθησαν περιουσιακές δημεύσεις σε βάρος των «συμμοριτών» εξακολουθεί να ισχύει, παρά την δημοσίευση του νέου Συντάγματος έτους 1951, το άρθρο 18 του οποίου απαγορεύει ρητά την δήμευση

Η χαριστική βολή ήλθε το έτος 1953 με τον νόμο 2536/23-8-1953 περί επανοικισμού των παραμεθορίων περιοχών. Στο νομικό αυτό εξάμβλωμα που ψηφίσθηκε από την κυβέρνηση του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου, χαρακτηρίσθηκαν «εγκαταλειμένες περιουσίες» όσες ανήκουν σε πρόσωπα που μετανάστευσαν λάθρα στο εξωτερικό χωρίς άδεια και διαβατήριο, τα οποια περιήλθαν υποχρεωτικά στην ιδιοκτησία του ελληνικού δημοσίου
Αλέξανδρος Παπάγος

Ηλίου φαεινότερο ότι το απεχθές αυτό μέτρο στόχευε και πάλι στην αρπαγή των περιουσιών των δεκάδων χιλιάδων φυγάδων από την «ελληνική» Μακεδονία που κατέφυγαν διωκόμενοι στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας χωρίς κατ’ ανάγκη να έχουν συμμετάσχει στον «εμφύλιο» πόλεμο

ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΔΗΜΕΥΣΕΩΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΥ

Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Νίκολα Γκρούεφσκυ (γεν. 1970) είναι γυιός και εγγονός πρόσφυγα από την κατεχόμενη Μακεδονία του Αιγαίου και συγκεκριμμένα από το χωριό Κρουσόραντι (Krušoradi) περιοχής Lerin/Φλώρινας (μετονομάσθηκε Αχλάδα). Ο παππούς του ονομαζόταν Νίκολα Γκρούωφ.

Το 1918 οι ελληνικές Αρχές κατοχής ελληνοποίησαν το επώνυμό του παππού του σε Γκρούϊος. Τον Οκτώβριο 1940 επιστρατεύθηκε από το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά και στάλθηκε στο Αλβανικό μέτωπο. Τραυματίσθηκε σοβαρά και πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο.

Το 1948 ο γυιός αυτού και πατέρας του μετέπειτα Μακεδόνα πρωθυπουργού, διέφυγε διωκόμενος στην τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία Μακεδονίας. Με βάση το Μ΄ Ψήφισμα τα περιουσιακά στοιχεία του κατασχέθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο και παραχωρήθηκαν δωρεάν σε Καυκάσιους έποικους που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 1923/24.

Ενα από τα γειτονικά χωριά ονομάσθηκε «τιμής ένεκεν» ΝΕΟΣ ΚΑΥΚΑΣΟΣ (Δημοτικό διαμέρισμα Κάτω Κλεινών). Αποικίσθηκε το 1924 από πρόσφυγες Αρμενικής καταγωγής που ήλθαν από το Καρς της Τουρκίας και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Λέριν (Φλώρινας) ως «φρουροί-ακρίτες» των ελληνικών συνόρων. Την δεκαετία 1990-2.000 νέο κύμα Καυκάσιων (Ρωσσόντιων) εποίκων εγκαταστάθηκε στην παραπάνω περιοχή με σκοπό την περαιτέρω αλλοίωση του γηγενούς Βουλγαρομακεδονικού πληθυσμού.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΦΥΓΑΔΩΝ ΣΕ ΣΚΟΠΙΑ-ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Ελευθέρα επάνοδος – Να επιστραφούν οι περιουσίες

Πανοραμική άποψη της μεγάλης συγκέντρωσης 6.000 προσφύγων που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο 18-20 Ιουλίου 2008 σε στάδιο των Σκοπίων για τα 60 χρόνια της αναγκαστικής εξόδου των 100.000 φυγάδων και των 28.000 παιδιών τους από την Αιγαιακή Μακεδονία. Κύριος συντονιστής, ο γενημμένος στα Βοδενά (Εδεσσα) το 1940 γνωστός ακτιβιστής, συγγραφέας και δημοσιογράφος Георги Аяновски (Γεώργ. Αγιανόφκσκι), τ. δ/ντής της Nova Makedonia και ιδιοκτήτης δημευμένων ακινήτων στα Βοδενά. Κύριο σύνθημα: Ελεύθερη επάνοδος, διπλή υπηκοότητα όσων το επιθυμούν (Μακεδονική και Ελληνική) και επιστροφή των δημευμένων περιουσιών

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

«Αν και συγχωρώ, ορκίζομαι να μη ξεχάσω τίποτε και να θυμάμαι τα πάντα. Η Ελλάδα φοβάται την αλήθεια»

Διάγγελμα του Μακεδόνα πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι σε μεγάλη συγκέντρωση προσφύγων από την Ελλάδα που πραγματοποιήθηκε την 11η Μαϊου 2008 στο πολιτιστικό κέντρο Σαράϊ των Σκοπίων

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΑΙΑΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Το τραγούδι «Postojam» (Υπάρχω) σε εκτέλεση από την τραγουδίστρια Miyatta, κάτοικο Σκοπίων, θρηνεί την Μακεδονική τραγωδία που εκτυλίχθηκε με την έξοδο δεκάδων χιλιάδων Βουλγαρομακεδόνων από την κατεχόμενη Αιγαιακή Μακεδονία

Ο ΠΑΠΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΤΕΦΑΝ: «Ολα είναι πέτρινα για μας στην Αιγαιακή Μακεδονία»
Νέο ράπισμα κατά της Ελλάδας από την Ιταλία και το Βατικανό. Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Nickola Gruevski έγινε δεκτός από τον Πάπα της Ρώμης Βενέδικτο ΙΣΤ΄ στις 22 Μαϊου 2008 και στην συνέχεια παραστάθηκε σε μνημόσυνο του Βουλγαρομακεδόνα Αγίου Κυρίλλου, που έχει ανακηρυχθή από το Βατικανό Αγιος, Ισαπόστολος και επουράνιος προστάτης της Ευρώπης.

Ο Αγιος Κύριλλος βρίσκεται ενταφιασμένος σε ναό της Ρώμης από το έτος 869 μΧ. Στην επιμνημόσυνη τελετή χωροστάτησε ο αρχιεπίσκοπος Οχρίδας και πάσης Μακεδονίας κ.κ. Στέφαν. Η σημαντική αυτή εκδήλωση κρατήθηκε κρυφή από το ελληνικό κοινό αφού τα ΜΜΕ στην Ελλάδα απέφυγαν ως είθισται να την δημοσιοποιήσουν.

Από την ιστορική συνάντηση του Πάπα με τον Μακεδόνα πρωθυπουργό κ. Nickola Gruevski
Ρώμη 22 Μαϊου 2008: Στο πλαίσιο του εορτασμού της μνήμης του Αγίου Κύριλλου στη Ρώμη ο αρχιεπίσκοπος της Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Στέφαν διακήρυξε τα εξής:

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ

«Αγιε Κύριλλε, σήμερα, στη δική σου και τη δική μας Θεσσαλονίκη όλα όσα έκανες είναι πέτρινα. Σήμερα, στη γενέτειρά σου όλα έχουν γίνει στάχτη και σκόνη και δεν απέμεινε ούτε ένα γράμμα από τη γλώσσα τη δική σου και δική μας. Στην περιοχή αυτή όπου τότε όλοι μιλούσαν Μακεδονικά όπως εσύ και όπως εμείς, σήμερα απαγορεύεται όχι μόνο να ομιλείται αυτή η γλώσσα αλλά και να υπάρχει. Δυστυχώς, εκεί διώκεται και εκτοπίζεται οτιδήποτε είναι Μακεδονικό ενώ αμφισβητείται και το όνομα της χώρας που είναι Μακεδονία, το όνομα της Μακεδονικής μας Εκκλησίας και η ίδια η αλήθεια»

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

«Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αλλάξει ή να μετατρέψει το συνταγματικό όνομα της πατρίδας μας, που είναι Δημοκρατία Μακεδονίας. Δεν υπάρχει κανένας νόμος, κανένας κανόνας διεθνούς δικαίου με τον οποίο μπορεί να εκβιάζεται η απάρνηση της εθνικής μας ταυτότητας. Θα προασπίσουμε με κάθε μέσο την απόφασή μας αυτή»
Διακήρυξη Μακεδονικής Ενωσης Εκκλησιών υπογραφόμενη από την Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Ισλαμική θρησκευτική κοινότητα Μακεδονίας, την Καθολική Εκκλησία Μακεδονίας την Ευαγγελική-Μεθοδική Εκκλησία Μακεδονίας και την Εβραϊκή κοινότητα Σκοπίων

His Beatitude Archbishop Stephen of Ohrid and Macedonia (Macedonian: Стефан, Stefan) is the fifth Archbishop of Ohrid and Macedoniametropolitan of Skopjeprimate and spiritual leader of the Macedonian Orthodox Church.

Archbishop Stefan, whose secular name is Stojan Veljanovski (Стојан Вељановски), was born on May 11955, in the village of Dobruševo in southern Macedonia.

In 1969, he enrolled in the Macedonian Orthodox Theological Seminary of St. Clement of Ohrid in Dračevo, where he graduated in 1974. That same year, he went to Belgrade to study at the Theological Faculty, graduating in 1979.

Upon his return to Macedonia, the Holy Synod of the Macedonian Orthodox Church named him a teacher at the Theological Seminary inSkopje. In 1980, he left for postgraduate studies at the Institute of St. Nicholas in BariItaly, which specializes in ecumenical-patristic and Greco-Byzantine studies. In 1982, he received a master’s degree from this institute.

Later he was named Metropolitan of Zletovo and Strumica. Shortly thereafter he was enthroned as Bishop of Bregalnica and Štip.

In the following years, Bishop Stefan served as dean of the Theological Faculty in Skopje, spokesman for the Holy Synod of theMacedonian Orthodox Church, as editor in chief of the church’s official gazette «Church Life» (Црковен живот) and as secretary-general of the Archbishopric of Ohrid and Macedonia.

In Ohrid on 9 and October 10, 1999, the Church National Assembly ― a congregation of clerics and laymen ― elected Bishop Stephen as head of the Macedonian Orthodox Church.

1912: Η αρπαγή της Μακεδονίας από Ελλάδα και Σερβία

Εξέγερση Ιλιντεν 1903: Τό εθνικό λάβαρο με το όραμα της Μεγάλης Μακεδονίας

Η ΑΔΗΦΑΓΟΣ ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

9 ΕΠΕΚΤΑΣΕΙΣ ΣΕ 83 ΧΡΟΝΙΑ

1832: Αρχικά Ορια Ελλάδας
1864: Προσάρτιση Επτανήσων
1881: Προσάρτιση Θεσσαλίας
1912: Κατάληψη νήσων Αιγαίου
1912: Κατάληψη Ηπείρου
1913: Προσάρτιση Κρήτης
1913: Κατάληψη Μακεδονίας
1919: Κατάληψη Ιωνίας
1920: Κατάληψη Θράκης
1947: Προσάρτιση Δωδεκανήσων

To δυτικό τμήμα της Αιγαιακής Μακεδονία καταλήφθηκε από τον ελληνικό στρατό τον Οκτώβριο του 1912. Τον Ιούνιο 1913 μετά την στρατιωτική ήττα της Βουλγαρίας, καταλήφθηκε το ανατολικό τμήμα της Μακεδονίας. Η κατάληψη σφραγίσθηκε με την Ελληνοβουλγαρική Συνθήκη του Βουκουρεστίου η οποία δεν δεσμεύει την σημερινή κυβέρνηση της Μακεδονίας.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Ετος ίδρυσης 800 πΧ

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: Ετος ίδρυσης 681 μΧ

ΕΛΛΑΣ: Ετος ίδρυσης 1830 μΧ

Η ΓΕΝΝΕΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΓΡΕΚΩΝ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΙ

February 1830: Greek State was founded for first time in history

Η Ελλάδα ιδρύθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία την 3η Φεβρουαρίου 1830 με βάση την Συνθήκη της Αδριανουπόλεως και το συνακόλουθο πρωτόκολλο του Λονδίνου που συνυπογράφηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Οθωμανική αυτοκρατορία. Στο ιστορικό παρελθόν δεν υπήρξε ποτέ κράτος με το όνομα Ελλάς. Η έκταση του νεοσύστατου κρατιδίου περιορίζονταν στην Πελοπόνησο και Ρούμελη με συνολικό πληθυσμό μόλις 750 χιλ. κατοίκους οι περισσότεροι των οποίων ήσαν Σλάβοι και εκχριστιανισμένοι Αρβανίτες. Για πολλές δεκαετίες η Ελλάδα ονομαζόταν περιπαιχτικά «Ψωροκώσταινα» λόγω της εξαθλίωσης που την μάστιζε.

Στα επόμενα 118 χρόνια και μέχρι το 1948 η Ελλάς θα επεκταθή στρατιωτικά εννέα (9) φορές σε βάρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, της Βουλγαρίας και της Ιταλίας με την προσάρτηση της Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Κρήτης, Επτανήσων, Αιγαίου, Σμύρνης και Δωδεκανήσου. Ως πρόσχημα προβλήθηκε η ύπαρξη ασήμαντων μειονοτήτων που έπρεπε να λυτρωθούν. Γιά τον «ιερό» αυτό σκοπό το Ελληνικό κράτος εφάρμοσε ιμπεριαλιστική πολιτική με επιθετικές εκστρατείες κατά των γειτονικών του κρατών.

Η λεγόμενη ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ που πήρε μορφή επίσημου ιδεολογήματος από τον Βενιζέλο, εφαρμόσθηκε με ωμή στρατιωτική βία χωρίς την συγκατάθεση των κατοίκων των προσαρτούμενων εδαφών. Το αποτέλεσμα τραγικό. Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες συνέρευσαν στα γειτονικά κράτη, οι περιουσίες ττους λεηλατήθηκαν, τα ανθρώπινα δικαιώματά καταπαττήθηκαν.

Η εδαφική επέκταση της Ελλάδας άρχισε το 1864 με την προσάρτηση των Επτανήσων και συνεχίσθηκε αδιάκοπα μέχρι το 1947 με την διαδοχική προσάρτιση-ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, Κρήτης, Ηπείρου, Μακεδονίας, Θράκης και τελευταία των Δωδεκανήσων που «παραχωρήθηκαν» υποχρεωτικά από την ηττημένη Ιταλία μετά τον Β΄ Π.Π.

Ο γηγενής πληθυσμός της Μακεδονίας δεν ρωτήθηκαν ποτέ εάν επιθυμεί την συνένωσή του με την Ελλάδα. Κανένα δημοψήφισμα δεν διενεργήθηκε και καμμία συναίνεση δεν δόθηκε. Αποτέλεσμα χιλιάδες νεκροί και τραυματίες, πόνος, λεηλασίες, διωγμοί, τεράστια κύματα προσφύγων και απώλεια περιουσιών.

Μόνο στην περίοδο 1912-1923 περισσότερο από 1 εκατομμύριο πρόσφυγες εγκατέλειψαν Μακεδονία και Θράκη και κατέφυγαν σε Βουλγαρία και Τουρκία.

Στον τεράστιο αυτό όγκο προσφύγων γιά τον οποίο η ποδηγετούμενη ελληνική ιστοριογραφία τηρεί ένοχη σιωπή, περιλαμβάνονται και οι 500.000 Μουσουλμάνοι της Μακεδονίας-Θράκης-Κρήτης που είτε εγκατέλειψαν την πατρίδα τους κυνηγημένοι από τον στρατό των ελλήνων εισβολέων, είτε ανταλλάχθηκαν με Τουρκογενείς χριστιανούς της Ανατολίας μετά την συντριπτική ήττα που υπέστη ο Ελληνικός στρατός στην αντιτουρκική εκστρατεία 1919-1922.

Το μόνο παρήγορο είναι ότι η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ του Βενιζέλου, η νεκρανάσταση δηλ. του «Βυζαντίου» και η ανακατάληψη της Ιωνίας, παρέμεινε ευσεβής πόθος, απραγματοποίητος γιά πάντα.

Гоце Делчев: ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΕΝΩΜΕΝΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΣ (ΚΙΛΚΙΣ)

Skopje Φεβρουάριος 2008: Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Νίκολα Γκρούεφσκυ καταθέτει στέφανο στο μαυσωλείο του θρυλικού Βουλγαρομακεδόνα επαναστάτη Γκεόργκυ (Γκότσε) Ντέλτσεφ (Georgi Delchev 1872-1903). Τα λείψανά του Γκότσε Ντέλτσεφ βρίσκονται ενταφιασμένα στα Σκόπια, μέσα σε μαρμάρινη σαρκοφάγο στο προαύλιο της εκκλησίας του Sv. Spas (Αγίου Σωτήρα). Ο Γκότσε Ντέλτσεφ γεννημένος στο Κούκους (Κιλκίς), σκοτώθηκε το 1903 από τους Οθωμανούς στο χωριό Baniza (Καρυές) κοντά στις Σέρρες λίγο πριν την εξέγερση του Ιλιντεν. Πάνω στο μνημείο δεσπόζει ο χάρτη της Μεγάλης Μακεδονίας

ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ MH ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
«
Μακεδόνες ουχ ομόφυλον των Ελλήνων γένος»
Ισοκράτης: Αθηναίος ρήτωρ 436-338 πΧ, Φίλιππος 107,108
«Αναπηδήσας Αλέξανδρος ανεβόα Μακεδονιστί»
Πλούταχος: ¨Βίος Αλεξάνδρου 47-3
«Ο Φίλιππος είναι βάρβαρος, δεν είναι Ελληνας και δεν έχει καμμία σχέση με την Ελληνική φυλή «
Δημοσθένης, Αντιφιλιππικός : 3η ομιλία κατά του βασιλέως της Μακεδονίας
«Μακεδόνες και Ελληνες»
Εθνοτική αντιδιαστολή μεταξύ Μακεδόνων και Ελλήνων, Αρριανός: Αλεξάνδρου Ανάβασις
«Οι αρχαίοι Μακεδόνες έχουν Ιλλυρική καταγωγή και μη Ελληνική γλώσσα «
Πορίσματα Φοινικικής επιγραφής 8ου πΧ αι. κλικ εδώ γιά λεπτομέρειες
«Οτι Ημαθία εκαλείτο πρότερον η νύν Μακεδονία. Κατείχον δε τήν χώραν ταύτην Ηπειρωτών τινές και Ιλλυριών, το δε πλείστον Βοττιαίοι και Θράκες»
Στράβων Ζ-11

Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΑΝΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

340 πΧ: Η εδαφική έκταση της αρχαίας Μακεδονίας στα Βαλκάνια επί Φιλίππου Β΄. Στα Μακεδονικά εδάφη περιλαμβάνεται η Θράκη, η Δαρδανία και η Παιονία. Η περιοχή των Σκοπίων (Scoupi) είναι ενσωματωμένη στο Μακεδονικό βασίλειο. Μόνο το βασίλειο των Μολοσσών στην Ηπειρο παρέμεινε ημιαυτόνομο. Το μικρό αυτό Ιλλυρικό κρατίδιο ταυτίζεται με την διεκδικούμενη από την Αλβανία επαρχία της Τσαμουριά

338 πΧ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ

Η Ιστορία αποδεικνύει το εντελώς αντίθετο από όσα ισχυρίζονται οι Ελληνες γιά την δήθεν ελληνικότητα της Μακεδονίας: Η Ελλάδα τον 4ο πΧ αι. έγινε Μακεδονική. Η ξακουστή μάχη της Χαιρώνειας στις 7 Αυγούστου 338 πΧ μεταξύ Μακεδόνων και Ελλήνων σήμανε το τέλος του Ελληνικού κόσμου. Οι ελληνικές πόλει -κράτη έσβυσαν οριστικά από τους ιστορικούς χάρτες.

Στις σημερινές συνθήκες το ανόητο σύνθημα «Η Μακεδονία είναι Ελληνική» ακούγεται εξ ίσου παρανοϊκό με τα σλόγκαν «Η Γαλλία είναι Αγγλική» και «Η Αυστρία είναι Ιταλική».
Οι πρώτοι Ελληνες ήλθαν μετανάστες στην Μακεδονία το 1912 ακολουθώντας τον Ελληνικό στρατό. Το 1923 εμπουτίσθηκαν με Λαζούς και Τουρκογενείς πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν από τα Ασιατικά εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας .

ΠΡΩΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Χάρτης του διευρημένου Μακεδονικού βασιλείου το 336 πΧ με ενσωματωμένη ολόκληρη την Ελλάδα. Στο δεύτερο ήμισυ του 4ου πΧ αι. το σύνολο του Ελληνικού χώρου προσαρτήθηκε στην Μακεδονία ως επαρχία αυτής. Το εδαφικό αυτό status διήρκεσε 170 χρόνια μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 πΧ. Τότε οι υπόδουλοι Ελληνες κάλεσαν και υποδέχθηκαν τους Ρωμαίους εισβολείς ως απελευθερωτές από τον «βάρβαρο» Μακεδονικό ζυγό. Σε μάχες της εποχής οι καταπιεσμένοι από τους Μακεδόνες Ελληνες συμπολέμησαν στο πλευρό των Ρωμαίων.

ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΒΙΑΙΑ ΤΟ 1912 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΤΩΝ ΓΡΕΚΩΝ

ΜειοψηφΙα 10% οι ΕλληνΙζοντες της ΜακεδονΙας το 1912/13

Με τον όρο Μακεδονία υποδηλώνεται μία γεωγραφική και εθνική περιοχή των κεντρικών Βαλκανίων που αντιστοιχεί στα όρια του αρχαίου Μακεδονικού κράτους όπως αυτά διαμορφώθηκαν στα μέσα του 4ου πΧ αιώνα. Η αρχαία Μακεδονία ιδρύθηκε τον 8ο αι. πΧ από τον Περδίκα Α΄ ή Κάρανο, αρχηγέτη της Μακεδονικής δυναστείας. Η έκταση του αρχικού Μακεδονικού κράτους ήταν ιδιαίτερα μικρή. Περιοριζόταν στην πεδιάδα Εδεσσας – Νάουσας που ήταν γνωστή με το Ιλλυρικό όνομα Ημαθία.

Το 1912 η Μακεδονία διαμελίσθηκε μεταξύ Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Αλβανίας. Τον Ιούλιο 1913 ο διαμελισμός (partition) της Μακεδονίας επισφραγίσθηκε με την συνθήκη του Βουκουρεστίου που επέβαλε τα σημερινά σύνορα μετά την στρατιωτική ήττα της Βουλγαρίας στον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο.

«Η Ελλάδα το 1912 αντιμετώπισε την Μακεδονία σαν ένα ακατοίκητο οικόπεδο προβάλοντας πάνω του ανύπαρκτα ιδιοκτησιακά δικαιώματα λόγω «έκτακτης χρησικτησίας», χωρίς ποτέ να ζητήσει την συναίνεση των γηγενών κατοίκων της»

ΤΑ ΔΩΔΕΚΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Γιά πρώτη φορά στο φως η ιστορική αλήθεια

Δεν υπάρχει ούτε μία ιστορική πηγή που να αναφέρει ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες ήσαν Ελληνες. Αντίθετα το σύνολον των αρχαίων συγγραφέων διαφοροποιεί τους Μακεδόνες από τους Ελληνες.

Η Μακεδονική εισβολή στα Φρυγικά εδάφη τον 8ο πΧ αιώνα

1. Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Οι αρχαίοι Μακεδόνες, ένας πολεμοχαρής λαός Ινδοευρωπαϊκής καταγωγής, είχαν Ιλλυρική εθνική καταγωγή. Κοιτίδα τους υπήρξε η Δαρδανία που ταυτίζεται με το σημερινό Κόσσοβο της προϊστορικής Ιλλυρίας. Εισέβαλαν κατακτητικά τον 8ο πΧ αιώνα στην σημερινή Ημαθία απωθώντας στην Ασία τους επίσης Ινδοευρωπαιους γηγενείς Βρύγες ή Φρύγες που κατοικούσαν στην περιοχή από την 3η χιλιετηρίδα πΧ.

Πρώτη Μακεδονική πρωτεύουσα υπήρξε η προϊστορική ΦρυγικήΕδεσσα, έδρα του βασιλέα Μίδα, που μετονομάσθηκε Αιγαί. Το αρχικά μικρό Μακεδονικό βασίλειο επεκτάθηκε σταδιακά στις αρχές του 4ου πΧ αι. στα χρόνια των βασιλέων Αμύντα Β΄ και Φιλίππου Β΄.
Υποτάχθηκαν διάφορα τοπικά Θρακοϊλλυρικά φύλλα όπως οι Παίονες, οι Βοτιαίοι, οι Λυγκηστές, οι Αλμωπες, οι Πίερες, οι Ορέστιοι, οι Εορδαίοι, οι Μύγδονες, οι Βισάλτες κ.α.

Το σύνολον των αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων θεωρεί του Μακεδόνες βάρβαρους και αλλοεθνείς. Μεταξύ αυτών ο Ηρόδοτος, Θουκιδίδης, Ισοκράτης, Δημοσθένης, Στράβων κ.α.

Η ΔΗΘΕΝ ΔΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Γύρο στο 1200 πΧ οι ελληνόφωνοι Γιουνάν (Ιωνες) ή Αχαιοί, που ζούσαν στην κεντρική και νότια Ελλάδα, δέχθηκαν την κατακτητική εισβολή των Δωριεών, ενός νέου Ινδοευρωπαϊκού φύλλου απροσδιόριστης φυλετικής προέλευσης.

Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία (βλ. λήμμα Δωριείς στην Βρετανική wikipedia ) οι Δωριείς, εισέβαλαν στην Βαλκανική τον 12 αι. πΧ προερχόμενοι από την Μικρά Ασία και όχι την Ηπειρο, όπως ισχυρίζεται η ελληνοκεντρική προπαγάνδα. Ολες οι προσπάθειες φυλετικής συσχέτισης των Δωριέων με τους Ελληνες των Β.Δ. περιοχών και ιδίως τους αρχαίους Μακεδόνες έχουν αποτύχει.

Tο σχετικό λήμμα στην wikipedia αναφέρει επί λέξει τα εξής:
«Another theory which is more realistic due to linguistic and cultural discoveries is that Dorians originated from Asia Minor, and that they either immigrated through the northeast of Greece and settled in southern Greece or immigrated from the coast of western Asian Minor into the Aegean islands and into southern Greece»
«Attempts to link Doric, North-Western Greek and ancient Macedonianhave only remained theories that have failed to be proven»

Η κατακτητική εισβολή των Δωριέων υποχρέωσε τους Ιωνες να μεταναστεύσουν στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία) όπου είτε κατέλαβαν προϋπάρχουσες αρχαίες πόλεις, είτε ίδρυσαν νέες όπως η Πριένη, η Πέργαμος και κυρίως η Μίλητος. Τόσο τα Αιγαιακά παράλια της Μικράς Ασίας όσο και τα ενδότερα της Ανατολίας κατοικούντο από ιστορικά αρχαιότερους μη ελληνικούς λαούς όπως οι Λύδιοι, οι Φρύγες, οι Κάρες, οι Βιθύνιοι, οι Παφλαγόνες, οι Λυκάονες, οι Πισίδιοι, οι Καππαδόκες κ.α.

2. Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Οι αρχαίοι Μακεδόνες επί αιώνες ονομάζοντο Μακέτες ή Μακέστες και η χώρα τους Ημαθία και στην συνέχεια Μακετία. Η λέξη Ημαθία έχει Ιλλυρική προέλευση. Στα χρόνια του Ομήρου ( 8ος αι.πΧ) η λέξη Μακεδονία όπως και η λέξη Ελλάδα ήσαν εντελώς άγνωστες αφού δεν απαντώνται στα Ομηρικά έπη. Ο όρος Μακεδονία καθιερώθηκε 400 χρόνια αργότερα, τον 5ο πΧ αι. από έλληνες συγγραφείς. Στις περισσότερες ωστόσο ιστορικές πηγές (Ελληνικές και Λατινικές) το Μακεδονικό κράτος κατονομάζεται ως Μακεδών-Macedon (παραβλ. Λακεδαίμων) και όχι Μακεδονία.

3. Η ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Η αρχαιομακεδονική γλώσσα δεν έχει καμμία σχέση με την Σλαβική, ούτε και με την Ελληνική. Ανήκει στον Θρακοϊλλυρικό κλάδο των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Εγκριτοι γλωσσολόγοι δέχονται πως συγγενεύει περισσότερο με την αρχαία Ιλλυρική έχοντας πάρει αρκετά στοιχεία της προϊστορικής Φρυγικής γλώσσας. Οι Φρύγες ένας Ινδοευρωπαϊκός λαός κατοικούσε επί 2 χιλιετηρίδες στα μετέπειτα Μακεδονικά εδάφη.(Γιά περισσότερες πληροφορίεςhttp://indoeuro.bizland.com ).

Επειδή η αρχαιομακεδονική γλώσσα δεν διέθετε αλφάβητο, στερείται γραπτής έκφρασης και δεν διασώθηκαν κείμενα αυτής. Δεν υπάρχει ούτε μία Μακεδονική επιγραφή, ούτε ένα Μακεδονικό κείμενο. Η Μακεδονική γλώσσα έχει εκλείψει ακολουθώντας την μοίρα όλων των αρχαίων γλώσσών που δεν ανέπτυξαν αλφάβητο. Διασώζονται μόνον 120 Μακεδονικές λέξεις αποθησαυρισμένες στο λεξικό του Ησύχιου (5ος αι. μΧ).

Διασώζονται ακόμα 350 ονόματα ανθρώπων, μηνών, θεών κλπ που στο σύνολό τους χαρακτηρίζονται ως Μακεδονικά. Δεν διασώθηκαν γραμματικοί κανόνες και συντακτικό. Η εκλείψασα αρχαία Μακεδονική γλώσσα δεν έχει καμμία σχέση με την σημερινή γλώσσα της Δημοκρατίας Μακεδονίας που αποτελεί την δυτική διάλεκτο της Βουλγαρικής γλώσσας.

Η Μακεδονία δεν ανέδειξε πνευματικούς άντρες. Ο Αριστοτέλης και ο Δημόκριτος ήσαν έποικοι από την Ελλάδα, κάτοικοι παραλιακών Ελληνικών αποικιών που καταλήφθηκαν στα μέσα του 4ου πΧ αι. από τον Φίλιππο. Ολα τα αρχαία κείμενα σχετικά με την Μακεδονία γράφηκαν από Ελληνες και Λατίνους συγγραφείς. Δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές γραμμένες από Μακεδόνες συγγραφείς.

Ολες οι Ελληνικές επιγραφές που βρέθηκαν στην Αιγαιακή Μακεδονία είναι χαραγμένες στην λεγόμενη Αττική διάλεκτο (μετέπειτα Κοινή). Ολες μεταγενέστερες του 5ου πΧ αιώνα και προέρχονται από τις ελληνικές πολεις-αποικίες που υπήρχαν στα παράλια. Οι αποικίες αυτές προσαρτήθηκαν στο Μακεδονικό βασίλειο από τον βασιλιά Φίλιππο στα μέσα του 4ου πΧ αιώνα και αποτέλεσαν την κύρια αιτία της Ελληνομακεδονικής διαμάχης που κατέληξε σε συντριπτική ήττα των Ελληνικών κρατιδίων.

Καμμία απο τις ανακαλυφθείσες επιγραφές δεν έχει ιστορική σημασία. Καμμία δεν αναφέρεται σε ελληνικότητα των Μακεδόνων. Η Ελληνική προπαγάνδα παρασιωπά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν επιγραφές στο αχανές χρονικό διάστημα 8ος-4ος αι. πΧ (400 χρόνια), γεγονός που αποδεικνύει ότι στην Μακεδονία δεν υπήρχε ελληνική πολιτιστική επιροή πριν τον 4ο αι. πΧ.

Το προβαλόμενο από την Ελλάδα σύνθημα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: 4.ΟΟΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» είναι ολότελα γελοίο και έχει ρεζιλέψει την Ελλάδα διεθνώς. Η Μακεδονία ήταν πάντα Μακεδονική. Κανένα κεφάλιο της ελληνικής ιστορίας δεν έχει γραφή στην Μακεδονία

4. ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΣΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

ΠΕΡΣΙΚΗ ΣΑΤΡΑΠΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Οι αρχαίοι Μακεδόνες υπήρξαν από το 520 πΧ υποτελείς των Περσών του Δαρείου Α΄ και στην συνέχεια σύμμαχοι αυτών. Αρχαίοι Ελληνες συγγραφείς μαρτυρούν πως το 479 πΧ στην ιστορική μάχη των Πλαταιών, ο Μακεδονικός στρατός παρατάχθηκε στο πλευρό των Περσών του στρατηγού Μαρδόνιου και συμπολέμησε κατά των Ελλήνων τους οποίους θεωρούσε θανάσιμους εχθρούς.

Λίγα χρόνια νωρίτερα ο Μακεδονικός χώρος είχε ενσωματωθή στην Περσική αυτοκρατορία με το όνομα Σατραπεία Μακεδονίας (βλ. σχετικό άρθρο wikipedia εδώ)
Η πολεμική αντιπαράθεση Μακεδόνων-Ελλήνων κορυφώθηκε το 338 πΧ στην ξακουστή μάχη της Χαιρώνειας στην διάρκεια της οποίας ο Μακεδονικός στρατός συνέτριψε τους αντίπαλους Ελληνες που υποχρεώθηκαν σε πλήρη υποταγή.

ΜΙΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

Περσικοι πολεμοι: ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ

The Achaemenid (Persian) empire included Macedonia around 500 BC as vassal state

Η δήθεν ελληνική Μακεδονία καθώς και η Θράκη, αποτελούσε τμήμα της Περσικής αυτοκρατορίας

Ενας χάρτης : Η Περσική αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών με ενσωματωμένη την Μακεδονία

ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ: ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΗΣΑΝ …ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ

Στα χρόνια των Περσικών πολέμων (490-479 πΧ) η Μακεδονία αποτελούσε τμήμα της Περσικής αυτοκρατορίας. Τα Περσικά στρατεύματα του Δαρείου και Ξέρξη πέρασαναν ανενόχλητα μέσα από την «Ελληνική» Μακεδονία με στόχο τις ελληνικές πόλεις. Οι Μακεδόνες παρέταξαν τον στρατό τους στο πλευρό των «βαρβάρων» Περσών κατά των ..αδελφών Ελλήνων

5. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ: ΔΥΟ ΟΡΟΙ ΣΕ ΑΝΤΙΔΙΑΣΤΟΛΗ

Το σύνολον των κλασσικών Ελλήνων και Λατίνων φιλοσόφων, ιστορικών και ρητόρων διαφοροποιεί τους Ελληνες από τους Μακεδόνες. Δεν υπάρχει καμμία ιστορική πηγή που χαρακτηρίζει τους Μακεδόνες ως Ελληνες. Αντιθέτως στις αναφορές των ελλήνων ιστορικών οι Μακεδόνες θεωρούνται αλλοεθνείς και χαρακτηρίζονται στερεότυπα ξενόγλωσσοι και βάρβαροι. Μεταξύ αυτών οι Ηρόδοτος, Θουκιδίδης, Ισοκράτης, Δημοσθένης, Πλούταρχος, Αρριανός, ακόμα και ο Στράβων Αναλυτική τεκμηρίωση

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα του Ρωμαίου ιστορικού Κούρτιου Ρούφου σχετικά με επιστολή του Αλεξάνδρου προς τον Πέρση βασιλέα Δαρείο στην οποία διαφοροποιεί την Μακεδονία από την Ελλάδα:

«Αλέξανδρος προς Δαρείον Γ΄ Κοδομανόν: Ο προκάτοχός σου Δαρείος Α΄ διέσχισε το Αιγαίο για να φέρει τον πόλεμο στην Μακεδονία και την Ελλάδα»
Quintus Curtius Rufus 4.1.10

Στην μεσαιωνική περίοδο όλοι οι Βυζαντινοί ιστοριογράφοι χρησιμοποιούν διασταλτικά τους όρους Μακεδονία και Ελλάδα επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται γιά δύο διαφορετικούς γεωγραφικούς και εθνικούς χώρους.

Αναφέρει χαρακτηριστικά ο ιστορικός του 11ου αιώνα Ιωάννης Σκυλίτσης στo ιστορικό του έργο ΣΥΝΟΨΗ ΙΣΤΟΡΙΩΝ (Synopsis Historiarum):
«Επήλθον (οι Βούλγαροι) ταις Ρωμαϊκαίς χώραις διά Μακεδονίας και Στρυμόνος και Ελλάδος, καταλαβόντες την Νικόπολιν…»
Ι. Σκυλίτσης: Σύνοψις Ιστοριών Β 310-311

Η σημαντική αυτή διαφοροποίηση επαναλαμβάνεται και στηνεπιγραφή Βοδενών (Εδεσσας) που χαράχτηκε το 989 μΧ από τον Τσάρο της Βουλγαρίας Σαμουήλ (950-1014 μΧ):

» Εγώ ο Σαμουήλ, Τσάρος Βουλγάρων και Ρωμαίων, Θεόσταλτος αυτοκράτορας όλων των χωρών από την κάτω Σερβία έως την Μακεδονία , Θεσσαλία και Ελλάδα ….»

Η πλήρης αντιδιαστολή μεταξύ Μακεδονίας, Θεσσαλίας και Ελλάδος είναι και πάλι προφανής και απόδεικνύει ότι οι ισχυρισμοί περί δήθεν ελληνικότητας της Μακεδονίας από αρχαιοτάτων χρόνων δεν διαθέτουν καμμία ιστορική βάση.

6. ΜΟΝΟ Η ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΕ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΛΩΣΣΑ

…»Αναπηδήσας Αλέξανδρος ανεβόα Μακεδονιστί..»
Πλούταχος: Βίος Αλεξάνδρου 47-3

Στις αρχές του 4ου αι.πΧ η λεγόμενη Αττική (Κοινή) διάλεκτος διαδόθηκε σαν δεύτερη γλώσσα μεταξύ των ευγενών Μακεδόνων που περιστοίχιζαν τον βασιλικό οίκο. Οι αρχαίοι Μακεδόνες, ένας αστοιχείωτος λαός, χρησιμοποιούσε μόνο προφορικά την Μακεδονική γλώσσα.

Ο Αλέξανδρος αν και είχε διδαχθεί την Ελληνική, συνομιλούσε με τους στρατιώτες του στην μητρική του γλώσσα που ήταν η Μακεδονική. Ολα τα Μακεδονικά νομίσματα που φέρουν ελληνοποιημένα ονόματα είναι μεταγενέστερα του 4ου αι. πΧ. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ Μακεδονικό νόμισμα με ελληνική γραφή στο αχανές χρονικό διάστημα 800-400 πΧ. Ο λόγος είναι απλός. Η Μακεδονική γλώσσα δεν διέθετε αλφάβητο και δεν μπορούσε να αποτυπωθή σε γραπτή μορφή.

7. ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ: ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Στα χρόνια του Μ. Αλεξάνδρου ολόκληρη η Ελλάδα προσαρτήθηκε στην Μακεδονία
Ο Φίλιππος Β΄ (384-336 πΧ) λίγο πριν την εκστρατεία κατά των Περσών, θέλοντας να εξασφαλίσει τα νώτα του, πέτυχε την κατάκτηση των Ελληνικών πόλεων και την βίαιη προσάρτησή τους στο Μακεδονικό βασίλειο. Μετά την μάχη της Χαιρώνειας το 338 πΧ ολόκληρη η Ελλάδα έγινε και παρέμεινε Μακεδονική γιά 170 περίπου χρόνια. Μακεδονικός στρατός κατοχής στάλθηκε στις Ελληνικές πόλεις. Στην Αθήνα Μακεδονική φρουρά κατοχής εγκαταστάθηκε στην Ακρόπολη.

Οταν το 338 πΧ ο Φίλιππος Β΄ μετά την μάχη της Χαιρώνιας κατέλαβε βίαια και προσάρτισε τις ελληνικές πόλεις-κρατίδια στο Μακεδονικό κράτος, αυτό το τόσο σημαντικό ιστορικό γεγονός, σύμφωνα με την ελληνική προπαγάνδα, δεν ήταν κατάκτηση της Ελλάδας από την Μακεδονία αλλά «ενοποίηση των Ελλήνων».

Οταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Ασία αυτό κατά την ελληνική προπαγάνδα ήταν Ελληνική και όχι Μακεδονική κατάκτηση. Οταν ο Μακεδονικός στρατός κατέλαβε πρώτα την Ελλάδα και μετά την Περσία, τότε το νέο απέραντο κράτος ονομάσθηκε σύμφωνα με την ανόητη ελληνική προπαγάνδα Ελληνικό και όχι Μακεδονικό, παρά το αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι όλοι οι αρχαίοι ιστορικοί χαρακτηρίζουν την αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου ως Μακεδονική και όχι Ελληνική.

338 πΧ: ΜΑΧΗ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ

ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο λέων της Χαιρώνειας κατασκευάσθηκε το 338 πΧ από τον βασιλέαΦιλίππο πάνω στον ομαδικό τάφο των Θηβαίων ιερολοχιτών που σκοτώθηκαν μαχόμενοι κατά των Μακεδόνων. Ο ιερός λόχος Θηβών αποτελείτο από 150 ζευγάρια ομοφυλοφίλων που μάχοντο ανά ζεύγος (εραστής και ερώμενος). Ο επιβλητικός λέων που συμβολίζει την Μακεδονική νίκη-θρίαμβο κατά των Ελλήνων, ατενίζει τον τάφο των πεσόντων Μακεδόνων που βρίσκονται θαμμένοι ακριβώς απέναντι.

ΤΟ ΜΥΘΕΥΜΑ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ

Νεώτερες επινοήσεις της ελληνικής προπαγάνδας που ενισχύθηκε από ολιγάριθμη ομάδα ξένων συγγραφέων, ήταν ο χαρακτηρισμός ως δήθεν «Ελληνιστικών» των βασιλείων που προέκυψαν μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου και την πολυδιάσπαση της αυτοκρατορίας του παρ’ όλο που όλοι οι ηγεμόνες τους ήσαν Μακεδόνες και κανένας Ελληνας.

Ο όρος «Ελληνιστικός» είναι επίπλαστος καθώς δεν απαντάται σε κανένα αρχαίο κείμενο. Ωστόσο πολλοί περισσότεροι ιστορικοί όπως οι Eugene Borza, Ernst Badian, Bosworth,Green, Jouguet , Hogarth κ.α. απέδειξαν πως οι Μακεδόνες ήσαν ένας διαφορετικός λαός που κράτησε τους Ελληνες υπόδουλους μέχρι την οριστική Ρωμαϊκή κατάκτηση το 146 πΧ. Περισσότερα

Η πιό χονδροειδής επινόηση της Ελληνικής προπαγάνδας είναι ο κουραστικά επαναλαμβανόμενος ισχυρισμός πως ο Μέγας Αλέξανδροςδήθεν διέδωσε τον Ελληνισμό στα πέρατα του κόσμου. Παρασιωπάται το γεγονός πως το σύνολον των αρχαίων ιστορικών δεν αναφέρει τίποτα σχετικό, απεναντίας τονίζουν τον θαυμασμό του Μ. Αλεξάνδρου προς τον Περσικό πολιτισμό και την πλήρη εκπερσοποίησή αυτού που κορυφώθηκε όταν ενδεδυμένος ως Πέρσης σατράπης παντρεύτηκε μιά Περσίδα πριγκήπισσα.

Στην σύντομη αλλά πολυτάραχη ζωή του ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε τρεις φορές με εξωτικές πριγκήπισσες της Ανατολής. Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η Ρωξάνη κόρη του ηγεμόνα της Σογδιανής. Δεύτερη γυναίκα του ήταν η Στάτειρα, κόρη του Δαρείου Γ΄ Κοδομανού και τρίτη η Παρυσάτις, κόρη του βασιλέα Αρταξέρξη Ωχου της Περσίας. Καμμία από τις γυναίκες του Αλεξάνδρου δεν ήταν Ελληνίδα.

Ο Φίλιππος συνολικά είχε επτά (7) γυναίκες και παλλακίδες από τις οποίες απέκτησε συνολικά επτά (7) παιδιά. Τρεις από τις γυναίκες του (Αυδάτα, Φίλα, Μυρτάλη-Ολυμπιάδα) προέρχονταν από την Ιλλυρία (σημερινή Αλβανία) και την Ηπειρο, μία από την παραδουνάβια Θράκη (Μήδα), δύο παλλακίδες του προέρχονταν από την Θεσσαλία (Φιλίνα και Νικησίπολη) και μία σύζυγος από την Μακεδονία (Κλεοπάτρα). Καμμία από τις γυναίκες του Φίλιππου δεν είχε Ελληνική καταγωγή

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ

Στα χρόνια των επιγόνων του Αλεξάνδρου το Μακεδονικό κράτος (κόκκινο χρώμα) περιλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα

Η ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Το όνομα Αλέξανδρος δεν είναι Ελληνικό για τον απλούστατο λόγο ότι κανένα ιστορικό πρόσωπο της αρχαίας Ελλάδος δεν ονομαζόταν Αλέξανδρος. Πρόκειται για ελληνοποιημένη μορφή Μακεδονικού ονόματος με Ινδοευρωπαϊκή-Θρακοϊλλυρική πρέλευση που εμπεριέχει την συστατική ινδευρωπαϊκή ρίζα ander (όνειρο). Ολοι οι αρχαίοι Ελληνες συγγραφείς χρησιμοποιήσαν ελληνοποιημένα ονόματα για τους ηγεμόνες άλλων κρατών.

Το παράδειγμα της διαστρεβλωμένης απόδοσης, από πλευράς ελλήνων συγγραφέων, των ονομάτων που έφεραν οι βασιλείς της Περσίας είναι χαρακτηριστικό: Ο Κούρους (Kurush) έγινε Κύρος, ο Νταραγιαβαχούς (Darayavahush) βαφτίσθηκε Δαρείος και ο Χσαγιάρσα (Xshayarsha) έγινε Ξέρξης.

Υπάρχουν χιλιάδες παρόμοια παραδείγματα ξένων ονομάτων που ελληνοποιήθηκαν και διαστρεβλώθηκαν από Ελληνες συγγραφείς σε σημείο να γίνουν αγνώριστα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις ο Φαραώ της Αιγύπτου Khufu (Χούφου) που έγινε Χέωψ και ο Βαβυλώνιος βασιλιάς Nebuchadnezzar (Νεμπουχαντνέτσαρ) που ελληνοποιήθηκε ως Ναβουχοδονόσωρ. Στην Ελληνική γλώσσα ακόμα και σήμερα αποτελεί κανόνα η ελληνοποίηση ξένων ονομάτων.

Μέχρι την δεκαετία του 50 το Αμστερνταμ της Ολλανδίας αποκαλείτο Αμστελόδαμον και το Γιοχάνεσμπουργκ Ιωαννούπολις.

Η συστατική ρίζα Αντερ (Ander) που στην Ιλλυρική ακόμα και σήμερα σημαίνει όνειρο, υπάρχει στην Λατινική απόδοση του ονόματος που είναι Αλεξ-άντερ (Alex-ander) και όχι Αλέξαντρους (Alexandrus). H μη Ελληνική προέλευση του ονόματος Αλέξανδρος αποδεικνύεται από την αφήγηση του Ομηρου ο οποίος στην Ιλιάδα κατονομάζει δεκάδες φορές εναλλακτικά ως Αλέξανδρο τον Πάρι, γυιό του Πρίαμου βασιλέα της Τροίας, ορκισμένο εχθρό των Ελλήνων και πρωταίτιο του Τρωϊκού πολέμου.

Πέραν αυτού σε Χιττικό κείμενο σφηνοειδούς γραφής που ανακαλύφθηκε στην Τουρκία αναφέρεται ένας βασιλέας της προϊστορικής Wilusa/Τροίας αρχαιότερος του Πρίαμου, ονόματι Αλαξάντου (Alaksandu) που έζησε τον 13ο αι. πΧ. Από το όνομα του μακρυνού αυτού πρόγονου του ονομάσθηκε Αλεξάντου ο Τρωϊκός πρίγκηπας Πάρις για να ελληνοποιηθή στην συνέχεια από τον Ομηρο σε Αλέξανδρος.

Οι Τρώες, ένα Ινδοευρωπαϊκό φύλλο που ήκμασε μετά την καταστροφή του Χιττικού βασιλέιου τον 12 πΧ αι. είχαν στενή φυλετική σχέση με τους Θράκες και τους Φρύγες που υπήρξαν σύμμαχοί τους στην διάρκεια του Τρωϊκού πολέμου (βλ. λήμμα Αλαξάντου (Alaksandu) στην Wikipedia.

Η άποψη ότι προέρχεται από το ρήμα Αλέξω (αποκρούω) και Ανδρας-Ανήρ συνιστά προσπάθεια της ελληνοκεντρικής ετυμολόγησης η οποία δεν στηρίζεται σε καμμία ιστορική πηγή. Αξιοσημείωτη είναι η ετυμολογία που δίδεται από Αλβανούς γλωσσολόγους σύμφωνα με την οποία το όνομα Αλέξανδρος προέρχεται από την φράση Αλε-Σι-Αντερ που σημαίνει γεννημένος από όνειρο.

Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από την απόδοση του ονόματος στην ανατολική ιστοριογραφία με την λέξη Ισκαντέρ και Σικαντέρ με κύριο καταληκτικό συστατικό την Ιλλυρική ρίζα Αντερ=Ονειρο. Εξάλλου δύο από τις διασημότερες πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, η πρώτη στην Αίγυπτο και η δεύτερη στην Τουρκία, ονομάζονται μέχρι και σήμερα Iskandariya και İskenderun.

Η πόλη Ισκεντερούμ, μία από τις σημαντικότερες Τουρκικές πόλεις στον μυχό του ομώνυμου κόλπου, αποδίδεται διεθνώς με το ελληνοποιημένο όνομα Αλεξανδρέττα

Υπάρχει τέλος και η λατινογενής ετυμολογική εκδοχή κατά την οποία η λέξη Αλέξανδρος παράγεται από την λέξη Licentia=ελευθερία, Licenter=ελεύθερος, δυνατός. Στην συγκεκριμμένη ερμηνεία συνηγορούν οι ιστορικές αναφορές για τα όνειρα-οράματα που είδαν οι γονείς του Αλεξάνδρου την στιγμή που γεννιόταν.

«Εδοξε βροντής γενομένης εμπεσείν αυτής τη γαστρη κεραυνόν, εκ δε της πληγής πολύ πυρ αναφθέν, είτα ρυγνήμενον εις φλόγας πάντη φερομένας διαλυθήναι»
Πλούταρχος Αλέξ. 2

«Πεσόντος επί γης του βρέφους αστραπή γέγονε, βροντή εξήχησε, σεισμός εγένετο, ώστε τον κόσμο πάντα συγκινηθήναι»

Ψευδοκαλλισθένης
Μια νύχτα πριν το γάμο της, η Ολυμπιάδα είδε στο όνειρο της ότι ένας κεραυνός έπεσε με βροντή στην κοιλιά της και από την πληγή ξεπήδησε φωτιά που οι φλόγες της πήραν διάφορες κατευθύνσεις και ύστερα διαλύθηκαν. Ο Φίλιππος ταυτόχρονα είδε το ίδιο όνειρο και σφράγισε την μήτρα της γυναίκας του. Αξιοσημείωτο ότι η άκρη της σφραγίδας, είχε την εικόνα λιονταριού.

ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΙΣΚΕΝΤΕΡ

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΟΝΟΜΑΖΟΤΑΝ ΙΣΚΕΝΤΕΡ (ISKENDER)

ΕΝΑΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΣ ΘΡΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Σε Ρωμαϊκή μινιατούρα με Λατινικές επισημειώσεις που φιλοτεχνήθηκε τον μεσαίωνα, ο τελευταίος Φαραώ της Αιγύπτου Νεκτάμπανους (δεξιά) αναφέρεται ρητά σαν μάγος και πατέρας του Αλεξάνδρου σε αντίθεση με τον Φίλιππο που αναφέρεται απλά σαν βασιλέας της Μακεδονίας. Στην μέση η Ολυμπιάδα και το τεράστιο φίδι που την γονιμοποίησε με το σπέρμα του Αιγύπτιου Φαραώ. Περισσότερα για τον εξ Αιγύπτου πατέρα του Αλεξάνδρου εδώ

8. Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ 215-146 πΧ

ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Οι Ρωμαίοι εισέβαλαν για πρώτη φορά στην Μακεδονία το 215 πΧ έπειτα από πρόσκληση των υπόδουλων Ελλήνων που θέλησαν να αποτινάξουν τον «βάρβαρο» Μακεδονικό ζυγό. Εξαπολύθηκαν συνολικά πέντε Ρωμαϊκές εκστρατείες οι τέσσερις των οποίων είναι γνωστές ως Μακεδονικοί πόλεμοι. Σε πολλές περιπτώσεις οι υπόδουλοι Ελληνες συμμάχησαν στις μάχες με τους Ρωμαίους για την απελευθέρωση των υπόδουλων στην Μακεδονία Ελληνικών πόλεων. Το ουσιαστικό είναι πως δεν υπήρξε ελληνική αντίσταση στην Ρωμαϊκή επέλαση

Α΄ Μακεδονικός πόλεμος (215 – 205 πΧ): Οι Ρωμαϊκές λεγεώνες σε συμμαχία με την Αιτωλική Συμπολιτεία εισέβαλαν στις ακτές της Αδριατικής και μετά από πολλές αψιμαχίες με τον Μακεδονικό στρατό του βασιλέα Φιλίππου Ε΄ εγκατέστησαν στρατιωτικά προγεφυρώματα για περαιτέρω προέλαση. Ο μακροχρόνιος πόλεμος αυτός που άνοιξε τον δρόμο για την Ρωμαϊκή κατάκτηση της Μακεδονίας και της υπόδουλης Ελλάδας, τερματίσθηκε με την συνθήκη της Φοινίκης το 205 πΧ.

Β΄ Μακεδονικός πόλεμος (201 – 196 πΧ), Απελευθέρωση ελληνικών πόλεων από Ρωμαίους: Ατία του πολέμου στάθηκε η στρατιωτική συμμαχία του βασιλέα της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄ με τον Αντίοχο Γ΄ του βασιλείου των Σελευκιδών που θεωρήθηκε απειλή για την Ρώμη. Σε συμμαχία και πάλι με τις εξεγερμένες Ελληνικές πόλεις, ο Ρωμαϊκός στρατός εισέβαλε στον κατεχόμενο από την Μακεδονία Ελληνικό χώρο και μετά από αμφίροπες συγκρούσεις που κράτησαν πέντε χρόνια, συνέτριψε τον Μακεδονικό στρατό στην Θεσσαλική τοποθεσία Κυνός Κεφαλαί το 197 πΧ.

Στην συγκεκριμμένη μάχη μάχη οι Ρωμαίοι παρέταξαν στρατό 26.000 ανδρών, από τους οποίους 6000 ήσαν Αιτωλοί, 1200 Αθαμάνες (Θεσσαλοί) και 500 Κρήτες, σταλμένοι εκ μέρους της Σπάρτης (βλ. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. Ε’, σ. 44). Ο πόλεμος τερματίσθηκε με την συνθήκη των Τεμπών, βάσει της οποίας απαγορεύθηκε στον βασιλέα Φίλιππο Ε΄ να επεμβαίνει έξω από τα όρια του Μακεδονικού βασιλείου. Το 194 πΧ η Ρώμη κήρυξε τις Ελληνικές πόλεις-κράτη ελεύθερες και αποσύρθηκε από τα Βαλκάνια.

Πόλεμος των Σελευκιδών (192-188 πΧ): Μετά τον Β΄ Μακεδονικό πόλεμο η Ατωλική συμπολιτεία δυσαρεστήθηκε με τα μικρής έκτασης εδάφη που παραχωρήθηκαν από την Ρώμη ως επιβράβευση για την στρατιωτική της υποστήριξη. Αντιδρώντας κάλεσε σε στρατιωτική βοήθεια τον Αντίοχο Γ΄ του βασιλείου των Σελευκιδών (Συρία), ώστε να ελευθερώσει την Ελλάδα από την Ρωμαϊκή καταπίεση. Ο Αντίοχος έστειλε το 192 πΧ στην Ελλάδα μία μικρή στρατιωτική δύναμη που αποκρούσθηκε εύκολα από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες.

Σε ανταπόδοση η Ρώμη εισέβαλε στην Μ. Ασία με 30.000 άντρες υπό τον στρατηγό Σκιπίωνα Αφρικανό. Ο Αντίοχος που βρισκόταν στην Ελλάδα, μόλις πληροφορήθηκε την Ρωμαϊκή εισβολή στην Μ. Ασία προτίμησε να αντισταθή επί τόπου. Δόθηκαν δύο αποφασιστικές μάχες, στις Θερμοπύλες της Βοιωτίας το 191 πΧ και στην Μαγνησία το 190 πΧ. στην διάρκεια των οποίων ο Αντίοχος ηττήθηκε. Ο πόλεμος τερματίσθηκε με την συνθήκη της Απάμεα το 188 πΧ που είχε αποτέλεσμα την προσάρτιση του βασιλείου των Σελευκιδών και του βασιλείου της Περγάμου στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Αιμίλιος Παύλος: Κατακτητής της Μακεδονίας

Γ΄ Μακεδονικός πόλεμος (172-168 πΧ) Μάχη Πύδνας- Ηττα Μακεδόνων: Μετά τον θάνατο του Φιλίππου Ε΄ το 179 πΧ, ο γυιός του Περσέας προσπάθησε να ανακτήσει την απωλεσθείσα Μακεδονική κυριαρχία και εισέβαλε στην επικράτεια των ελληνικών πόλεων. Σε απάντηση η Ρώμη έστειλε εναντίον του τις Ρωμαϊκές λεγεώνες υπό τον στρατηγό Αιμίλιο Παύλο (Lucius Aemilius Paulus).

Η αποφασιστική μάχη δόθηκε στην Πύδνα της Πιερίας το 168 πΧ. Στην διάρκεια της μάχης ο Μακεδονικός στρατός υπέστη συντριπτική ήττα, ο Περσέας αιχμαλωτίσθηκε και σύρθηκε σιδηροδέσμιος στην Ρώμη μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Φίλιππο, όπου και πέθανε από τις κακουχίες.

Η Μακεδονία και η Ελλάδα υποτάχθηκαν στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία διαιρεμένες σε τέσσερις ημιαυτόνομες επαρχίες υποτελείς στην Ρώμη. Ταυτόχρονα εξέλιπε η βασιλική δυναστεία των Αντιγονιδών που κυβερνούσε την Μακεδονία και τον υπόδουλο ελληνικό χώρο μετά τον θάνατο του Κασάνδρου.Τον Ιούνιο 2005 Ιταλοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον τάφο του βασιλιά Περσέα στην οδό Via Valeria κοντά στην πόλη Aquilla.

Δ΄ Μακεδονικός πόλεμος (150-146 πΧ): Μετά από 18 χρόνια ηρεμίας σημειώθηκε λαϊκή εξέγερση στην Μακεδονία από έναν άγνωστο σφετεριστή ονόματι Ανδρίσκο που ισχυρίσθηκε ότι είναι νόθος γυιός του Περσέα. Το 148 πΧ η Ρώμη εισέβαλε και πάλι στην Μακεδονία υπό τον στρατηγό Μέτελο και κατέστειλε την εξέγερση του Ανδρίσκου με σχετική ευκολία.

Ο Ανδρίσκος (Andriskos) γνωστός και ως Ψευδο-Φίλιππος ήταν τοπικός ηγεμόνας στην πόλη Αδραμύτιο της Μ. Ασίας. Αρχικά ζήτησε την βοήθεια του βασιλιά της Συρίας Δημήτριου Σωτήρα ο οποίος όμως τον συνέλαβε και τον παρέδωσε στους Ρωμαίους. Ο Ανδρίσκος κατάφερε να δραπετεύσει και εισέβαλε στην Μακεδονία επικεφαλής ιππικού από την Θράκη.

Μετά την πρόσκαιρη νίκη του επί του Ρωμαίου στρατηγού Publius Juventius, κατόρθωσε να ανέλθει για λίγους μήνες στον Μακεδονικό θρόνο (148 πΧ).

Στην διάρκεια της σύντομης βασιλείας του που στιγματίσθηκε από ωμότητες, επιχείρησε συμμαχία με την Θεσσαλία και την Καρχηδώνα δημιουργώντας επικίνδυνη κατάσταση σε βάρος της Ρώμης που έστειλε εναντίον του τον στρατηγό Μέτελλο (Gaelicus Metellus). Ο Ανδρίσκος απέφυγε να δώσει μάχη και κατέφυγε διωκόμενος στην Θράκη όπου συνελήφθη και παραδόθηκε στους Ρωμαίους. Σε επιστέγμασμα του θριάμβου του ο στρατηγός Μέτελος που έλαβε την προσωνυμία Macedonicus, τον απέστειλε σιδηροδέσμιο στην Ρώμη.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ενα χρόνο αργότερα στον νότο, η Αχαϊκή συμμαχία εξεγέρθηκε περιστασιακά κατά της Ρώμης αλλά ηττήθηκε κατά κράτος στην μάχη της Κορίνθου (146 πΧ). Η Κόρινθος ισοπεδώθηκε από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες του στρατηγού Μούμιου (Lucius Mummius Achaicus) ενός πρώην αγρότη που αντικατέστησε τον στρατηγό Μέτελλο, ο οποίος διακήρυξε: Το τέλος της Ελλάδας (Graecia finis).

Στην τελική μάχη της Κορίνθου οι δύο Ρωμαϊκές λεγεώνες του Μούμιου ενισχύθηκαν από ενισχύσεις «Ελλήνων» από την Κρήτη και την Πέργαμο. Ο ίδιος ο Μούμιος ως κατακτητής της Αχαϊας, έλαβε την τιμητική προσωνυμία Αχαϊκός (Achaicus).

Το 146 πΧ αποτελεί ιστορικό ορόσημο για την παγκόσμια ιστορία. Ολόκληρος ο Ελληνικός και Μακεδονικός χώρος πέρασε οριστικά στην Ρωμαϊκή κατοχή χάνοντας την ανεξαρτησία του. Αυτή την φορά η προσάρτιση της Μακεδονίας και του πρώην Ελληνικού χώρου υπήρξε οριστική. Μακεδονία και Ελληνικά κρατίδια έσβησαν ταυτόχρονα από τον χάρτη για 2.000 χρόνια. Η κατακτηθείσα έκταση διαιρέθηκε σε τρεις Ρωμαϊκές επαρχίες, (Αχαϊα, Ηπειρος και Μακεδονία).

Μετά την Ρωμαϊκή κατάκτηση το Μακεδονικό έθνος εκλατινίσθηκε και εξαφανίσθηκε για πάντα σαν εθνική και κρατική οντότητα από το ιστορικό προσκήνιο. Οι Μακεδονιστές των Σκοπίων επινόησαν το 1944 την νεκρανάσταση του Μακεδονικού έθνους σε μία προσπάθεια να αποφύγουν την Βουλγαροποίηση της περιοχής. Η σημερινή γλώσσα της Δημοκρατίας Μακεδονίας είναι εκσερβισμένη Βουλγαρική με παραποιημένους Κυριλλικούς χαρακτήρες.

MACEDONIA PROVINCIA

Η Μακεδονία ως Ρωμαϊκή επαρχία

Η Ρωμαϊκή επαρχία με το όνομα Makedonia Provincia ιδρύθηκε επίσημα το 146 π.Χ. μόλις ο Ρωμαίος στρατηγός Κούϊντος Καικίλιος Μέτελλος κατενίκησε τον σφετεριστή του Μακεδονικού θρόνουΑνδρίσκο το 148 π.Χ. Τότε οι τέσσερεις αυτόνομες υποτελείς μερίδες τις οποίες είχε ιδρύσει η Ρώμη στην περιοχή, διαλύθηκαν. Η Ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας περιελάμβανε τμήματα της Ηπείρου,ΙλλυρίαςΘράκης και ολόκληρη την Θεσσαλία.

9. Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΥΠΗΡΞΕ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

Τον μεσαίωνα και γιά τρεις ολόκληρους αιώνες το μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας ανήκε στην Βουλγαρική αυτοκρατορία των τσάρων Κρούμου, Συμεών, Πέτρου, Σαμουήλ, Ασσάν και Καλογιάν. Οι κάτοικοι ήσαν στην πλειοψηφία τους Βούλγαροι. Το έτος 913 ο τσάρος Μέγας Συμεών εισήλθε θριαμβευτής στην Κωνσταντινούπολη όπου στέφθηκε αυτοκράτορας Βουλγάρων και Ρωμαίων.
Η Μακεδονία το 1000 μΧ ανήκε στην Βουλγαρία
Το 1240 μΧ η Μακεδονία ανήκε στην Βουλγαρία

ΟΙ ΣΛΑΒΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η Σλαβική πλημμύρα κατέκλυσε την Ελλήνική χερσόνησο από το 490 μΧ. Σμολιάνοι, Ριγχίνοι, Σαγουδάτες, Βελεζίτες, Εζερίτες και Μιλίνγκοι ήσαν μερικά από τα Σλαβικά φύλλα που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Βυζαντινή Ελλάδα που απώλεσε οριστικά κάθε ίχνος Ελληνικότητας

10. Ο ΔΗΘΕΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΗΤΑΝ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ

Ο αποκαλούμενος από τους Ελληνες Μακεδονικός αγώνας ήταν μία εμφύλια σύγκρουση μεταξύ Πατριαρχικών και Εξαρχικών Βουλγάρων που κατοικούσαν στην Οθωμανική Μακεδονία. Οι Πατριαρχικοί Βούλγαροι που αποκαλούντο Γκρεκομάνοι (Ελληνομανείς), επιθυμούσαν την ηγεμόνευση της εκκλησίας τους από το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Οι Εξαρχικοί Βούλγαροι ήθελαν ως αρχηγό της εκκλησίας τον Βούλγαρο Εξαρχο Κωνσταντινούπολης Ιωσήφ. Οι οπαδοί και των δύο παρατάξεων ήσαν Βουλγαρόφωνοι.

Στην φονική αυτή διαμάχη έγινε εισαγωγή Ελλήνων μισθοφόρων συμμοριτών από την ορεινή Μάνη και την Κρήτη. Οι ελληνικές συμμορίες εισέβαλαν στην Οθωμανική επικράτεια και προσπάθησαν με τρομοκρατικές πράξεις να αλλιώσουν το εθνικό φρόνημα των Βουλγάρων κύριο σύνθημα των οποίων ήταν «Θάνατος στους Γκρεκομάνους».

11. ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ 10% ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΖΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟ 1912

Τις παραμονές των Βαλκανικών πολέμων 1912/13 το ποσοστό των ελληνιζόντων κατοίκων της Οθωμανικής Μακεδονίας δεν ξεπερνούσε το 10% (Απογραφή Χιλμή Πασά 1904). Τον Οκτώβριο 1912 ο Ελληνικός στρατός με μία αστραπιαία επιχείρηση κατέλαβε μέσα σε 20 ημέρες το μεγαλύτερο μέρος της Αιγαιακής Μακεδονίας, εκμεταλευόμενος την βαθειά κρίση που περνούσε η Οθωμανική αυτοκρατορία.

Τον Ιούνιο 1913 με μιά δεύτερη προέλαση απώθησε τους Βούλγαρους και κατέλαβε την υπόλοιπη Μακεδονία. Γιά πρώτη φορά στην ιστορία η Μακεδονία του Αιγαίου «έγινε εδαφικά Ελληνική» χάρις στην ωμή στρατιωτική βία παρ’ όλο που οι Ελληνίζοντες αποτελούσαν ισχνή μειοψηφία που μόλις άγγιζε το 10%.

Απογραφή Χιλμή Πασά

ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟ 1904
Ισχνή μειοψηφία 10% οι Ρωμιοί στην Μακεδονία το 1904

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΘΝΟΤΗΤΑ
Αριθμός κατοίκων
Ποσοστό
Μουσουλμάνοι
1.508.507
51,8
Βούλγαροι Εξαρχικοί και Πατριαρχικοί
896.496
30,8
Ρούμ (Ρωμιοί) Ελληνίζοντες Πατριαρχικοί
307.000
10,5
Σέρβοι Πατριαρχικοί
100.117
3,4
Βλάχοι Πατριαρχικοί
99.000
3,4
ΣΥΝΟΛΟΝ
2.911.120
100,00

Η απογραφή Χιλμή Πασά, όπως έμεινε στην ιστορία η επίσημη Οθωμανική απογραφή του 1904 από το όνομα του τότε επιθεωρητή των Ευρωπαϊκών βιλαετίων και αργότερα μεγάλου Βεζύρη Χιλμή Χουσεϊν Πασά, αποτελεί την μοναδική πλήρη και έγκυρη πηγή της εποχής γιά την εθνολογική σύνθεση της Μακεδονίας στις αρχές του 20ου αιώνα. Συμπίπτει με την έναρξη του λεγόμενου «Μακεδονικού αγώνα». Διενεργήθηκε υπό την επίβλεψη Ρώσσων και Αυστριακών αξιωματικών στα βιλαέτια Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Κοσσόβου (Σκοπίων) που αντιστοιχούν κατά προσέγγιση στην εδαφική έκταση της διαμελισμένης σήμερα Μακεδονίας.

Τα στατιστικά της στοιχεία αποκρύπτονται συστηματικά στην Ελληνική ιστορία και σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζονται απίστευτα διαστρεβλωμένα. Στην στατιστική Χιλμή Πασά οι Ελληνίζοντες χριστιανοί της Μακεδονίας χαρακτηρίζονται ως Ρουμ (Ρωμιοί ή Ρωμαίοι) και όχι ως Ελληνες

ΑΛΛΟ ΡΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΛΛΗΝΑΣ

Οι Τούρκοι δεν αποδέχονται τον όρο Ελληνες γιά τους χριστιανούς που κατοικούσαν στα Οθωμανικά εδάφη τα οποία αποσπάσθηκαν από την Ελλάδα μετά το 1830. Στην θέση του κάνουν χρήση του όρου Ρούμ (Ρωμαίοι, Ρωμιοί).Τον ίδιο όρο χρησιμοποιούν και γιά τους Ελληνοκύπριους. Σε αντιδιαστολή με τους Ρούμ, όταν αναφέρονται σε κάτοικους της σημερινής Ελλάδας χρησιμοποιούν τον όρο Γιουνάν. Οι Ελληνες αυτοαποκαλούντο προ του 1821 Γραικοί ή Ρωμιοί.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους όρους Ελληνας, Ρωμαίος και Γκρεκός κλικ εδώ
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ακριβή έννοια του όρου Ελληνας κλικ εδώ

12. Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Στην περίοδο 1912-1949 σημειώθηκε μιά τεράστια πληθυσμιακή μετάλλαξη του πληθυσμού της Μακεδονίας. Περισσότερο από 800.000 γηγενείς κάτοικοι εκδιώχθηκαν με βία, τρομοκρατία, απειλές ενώ πολλοί εξοντώθηκαν στις συγκρούσεις που μεσολάβησαν. Στην θέση τους εγκαταστάθηκαν εκχριστιανισμένοι Ελληνίζοντες Λαζοί (αυτοαποκαλούνται Πόντιοι), εκχριστιανισμένοι Οθωμανοί Τουρκόφωνοι, εκχριστιανισμένοι Σελτζούκοι από τα ενδότερα της Τουρκίας, Ελληνίζοντες Ιωνες από την περιοχή Σμύρνης (Γιουνάν), Τουρκόφωνοι και Ρωσσόφωνοι Καυκάσιοι από την Γεωργία, Αρμένιοι, Πατριαρχικοί Γκρεκομάνοι από την Βουλγαρία και Ρωμιοί από την Ισταμπούλ.

Ο συνολικός αριθμός όσων εγκαταστάθηκαν στην Μακεδονία στην περίοδο 1912-1928 ανέρχεται σε 1.200.000 άτομα.

Οι φάσεις πληθυσμιακής εκροής των γηγενών Βουλγαρομακεδόνων προς Βουλγαρία και Μακεδονία είναι οι εξής:
1. Φυγή 250.000 προσφύγων προς Βουλγαρία στην διάρκεια του Β’ Βαλκανικού πολέμου, Ιούνιος-Ιούλιος 1913
2. Φυγή 200.000 προσφύγων προς Βουλγαρία στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου. 1914-1918
3. Εξοδος («Εθελουσία») 100.000 προσφύγων προς Βουλγαρία βάσει της συνθήκης Νεϊγύ 1919
4. Φυγή 50.000 προσφύγων στην Βουλγαρία στην διάρκεια των Μεταξικών διώξεων 1936-1940
5. Φυγή 50.000 προσφύγων στην Βουλγαρία και Σοσιαλιστική Μακεδονία το 1945 στην διάρκεια των διώξεων κατά των δοσιλόγων.
5. Εξοδος 100.000 μελών ανταρτικών ομάδων και των οικογενειών τους στην Δημοκρατία Μακεδονίας στην διάρκεια του εμφύλιου 1946-1949

Στους παραπάνω αριθμούς πρέπει να προστεθούν και οι 400.000 Μουσουλμάνοι Τουρκομακεδόνες που μετοίκισαν στην Τουρκία το 1923 βάσει της Συνθήκης Λωζάνης.

13. Ο ΔΗΘΕΝ ΕΜΦΥΛΙΟΣ 1946-1949 ΗΤΑΝ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

ΓΡΑΜΜΟΣ – ΒΙΤΣΙ 1949
31 Αυγούστου 1949: Τερματισμός Ελληνομακεδονικού πολέμου, κατάληψη αρχηγείου Δημοκρατικού Στρατού

Η Σλαβοβουλγαρική επιγραφή στο αρχηγείο του Ζαχαριάδη είναι αποκαλυπτική: Ζήτω το συνέδριο του Ν.O.F. (Λαϊκό απελευθερωτικό μέτωπο), Ζήτω η Εθνική Επανένωση (της Μακεδονίας)

ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

Νίκος Ζαχαριάδης (1903-1973), γεν. γραμματέας ΚΚΕ, αρχιστράτηγος Δημοκρατικού στρατού Ελλάδας

Μάρκος Βαφειάδης (1906-1992), μέλος Κ.Ε. του ΚΚΕ, διοικητής της Μακεδονικής πτέρυγας του ΔΣΕ (1946-1948)

Ανακοίνωση της 5η Ολομελεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Πρεσπες 30/01/1949)

«..Στη Βόρεια Ελλάδα ο Μακεδονικός λαός τα ‘δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωϊσμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει. Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού των.. Γι’ αυτό η ενότητα στην πάλη των δύο λαών πρέπει να φυλάγεται σαν κόρη οφθαλμού και να ενισχύεται και να δυναμώνει σταθερά και καθημερινά» (Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ, τόμος 6ος, σελ. 337-338)

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1949: Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
Το τέλος του Ελληνομακεδονικού πολέμου 1946-1949 στο Βίτσι πανηγυρίσθηκε από τον Ελληνικό στρατό

1949: ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Αντίπαλοι στην τελική μάχη του Βίτσι τον Αύγουστο 1949, ήταν από τη μία οι δυνάμεις του επίσημου ελληνικού κράτους, ο εθνικός στρατός, όπως τον αποκαλείτο, και από την άλλη οι ανταρτικές δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, του ΔΣΕ, που αποτελούντο κατά 70% από Βουλγαρόφωνους Μακεδόνες.

1945: Μαxήτριες του NOF παρελαύνουν στο Bitola

Ο ΔΣΕ είχε την ανεπίσημη και φειδωλή βοήθεια των όμορων με την Ελλάδα, Σοσιαλιστικών τότε, χωρών, της Αλβανίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Βουλγαρίας. Εκτός από τα εφόδια, η σημαντικότερη υπηρεσία που του πρόσφεραν ήταν η ελευθερία να μπαινοβγαίνει στο έδαφός τους. Ο κυβερνητικός στρατός είχε την οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη αρχικά της Αγγλίας και στην συνέχεια των ΗΠΑ.

Στις τάξεις του ΔΣΕ είχε ενταχθή το σύνολο των μαχητών των Σλαβομακεδονικών αντιστασιακών οργανώσεων S.N.O.F. (Slavic-Macedonian National Liberation Front, Славјано Македонски Народно Ослободителен Фронт) και N.O.F. (National Liberation Front, Народно Ослободителен Фронт). Στις παραπάνω δύο οργανώσεις εντάχθηκε μετά τον Σεπτέμβριο 1944 το σύνολο σχεδόν της Βουλγαρικής παραστρατιωτικής οργάνωσης

ΟΧΡΑΝΑ.
Οι σπανιες φωτογραφίες του 1949 από τα αρχηγεία των Βαφειάδη και Ζαχαριάδη στις Πρέσπες και στο Βίτσι τα λένε όλα. Ο δήθεν εμφύλιος ήταν πόλεμος Ελλήνων κατά Βουλγάρων της Μακεδονίας. Αυτονόητο ότι το ελληνοκεντρικό Κ.Κ.Ε στις αναρίθμητες ιστορικές του εκδόσεις δεν αποτόλμησε να τις δημοσιοποιήσει αποφεύγοντας κάθε αναφορά στο καίριο αυτό ζήτημα.

Wikipedia: SNOF and NOF
Wikipedia: OHRANA
Wikipedia: Kalchev

Костас Караманлис: BORN TO BE BULGARIAN

Η οικογένεια του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή έχει Βουλγαρική καταγωγή. Ο θείος του Κων/νος Καραμανλής ήταν ελληνοποιημένος Βούλγαρος. Γεννήθηκε το 1907 στο Μακεδονικό χωριό Gorno Brondu (Ανω Βροντού) Σερρών. Μέχρι τα 6 χρόνια του υπήρξε Οθωμανός υπήκοος. Η γενέτειρά του καταλήφθηκε από τον ελληνικό στρατό τον Ιούνιο 1913.
Στα βιογραφικά του αναφέρεται ότι γεννήθηκε δήθεν στο χωρίο Κιουπκιόϊ (Πρώτη), αποφεύγεται ωστόσο η παράθεση του αυθεντικού πιστοποιητικού γέννησης των Οθωμανικών Αρχών

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΟΨΗ

Η Μακεδονία ένα αρχαίο βασίλειο της Βαλκανικής που ιδρύθηκε τον 8ο αι. πΧ διατηρήθηκε αυτόνομο επί 6 αιώνες μέχρι τα μέσα του 2ου αι. πΧ. Τριάντα συνολικά βασιλείς μαζί με τους επιγόνους, κυβέρνησαν την Μακεδονία. Μεταξύ αυτών ο Αλέξανδρος Γ΄ (356-323 πΧ) επονομάσθηκε Μέγας όταν κατέκτησε την Περσική αυτοκρατορία φθάνοντας μέχρι τον Ινδό ποταμό.

Το 168 πΧ οι Ρωμαϊκές λεγεώνες του στρατηγού Αιμίλιου Παύλου που κλήθηκαν από τους υπόδουλους Ελληνες, συνέτριψαν στην Πύδνα τον στρατό του τελευταίου βασιλιά Περσέα και κατέκτησαν την Μακεδονία που μετατράπηκε σε Ρωμαϊκή επαρχία. Το 146 πΧ οι Ρωμαίοι υπό τον στρατηγό Μέτελο έκαμψαν την τελευταία εστία αντίστασης από τον σφετεριστή του Μακεδονικού θρόνου Ανδρίσκο και παγίωσαν για πολλούς αιώνες την κυριαρχία τους στα Βαλκάνια.

Η ΓΕΝΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΝ

Ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης μαρτυρεί πως ιδρυτής και αρχηγέτης της Μακεδονικής δυναστείας είναι ο Κάρανος που έγινε βασιλιάς πριν από τους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες το 776 πΧ και βασίλεψε 30 χρόνια στην περίοδο 808 – 778 πΧ

Τα ΕλληνοποιημΕνα ονΟματα των ΒασιλΕων της ΜακεδονΙας

Δυναστεία Τημενιδών-Αργεαδών
Περδίκας Α΄ 8ος/7ος αι. πΧ
Αλκέτας Β΄ 454-448 πΧ
Αλέξανδρος Β΄ 369-368 πΧ
Αργαίος Α΄ 7ος αι. πΧ
Περδίκας Β΄ 448-413 πΧ
Πτολεμαίος ο Αλωρίτης 368-365 πΧ
Φίλιππος Α΄ 7ος αι. πΧ
Αρχέλαος Α΄ 413-399 πΧ
Περδίκας Γ΄ 365-359 πΧ
Αέροπος Α΄ 588-568 πΧ
Αέροπος Β΄ 399-393 πΧ
Φίλιππος Β΄ 359-336 πΧ
Αλκέτας Α΄ 568-540 πΧ
Αμύντας Β΄ 393-391 πΧ
Αλέξανδρος Γ΄ 336-323 πΧ
Αμύντας Α΄ 540-498 πΧ
Αργαίος Β΄ 391-390 πΧ

Αλέξανδρος Α΄ 498-454 πΧ
Αμύντας Β΄εκ νέου 390-369 πΧ

Επίγονοι

Αντίπατρος 323-319 πΧ
Λυσίμαχος 287-281 πΧ
Αντίγονος Δώσων 229-221 πΧ
Κάσανδρος 319-297 πΧ
Πτολεμαίος Κεραυνός 281-279 πΧ
Φίλιππος Ε΄ 221-179 πΧ
Δημήτριος Πολιορκητής 294-287 πΧ
Αντίγονος Γονατάς 279-239 πΧ
Περσεύς 179-168 πΧ
Πύρρος ο Αετός 287-282 πΧ
Δημήτριος Β΄ 239-229 πΧ
Ανδρίσκος 148-146 πΧ

Ολα τα ονόματα των Μακεδόνων βασιλέων προκύπτουν αποκλειστικά από αρχαία κείμενα Ελλήνων και όχι Μακεδόνων συγγραφέων. Δεν υπάρχουν Μακεδονικές πηγές για την ονοματολογία του βασιλικού οίκου που κυβέρνησε την Μακεδονία. Στο σύνολό τους όλα τα Μακεδονικά ονόματα έχουν ελληνοποιηθή τουλάχιστον ως προς την κατάληξή τους.

Η τακτική της ελληνοποίησης ξένων ονομάτων έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στην ελληνική ιστοριογραφία.Το Amsterdam αποκαλείται Αμστελόδαμον, το Johanesbourg Ιωαννούπολις, οι Πετσενέγκοι Πατζινάκες, ο Williams Γουλιέλμος, ο Strabo Στράβων, οι Goths Γότθοι, ο Geoffrey Γοδεφρείδος, ο Licenter (Ισκεντερ) Αλέξανδρος, ο Darvin Δαρβίνος, ο Σαούλ Παύλος, ακόμα και ο ίδιος ο Χριστός που ονομάζεται Joshua στην Κ. Διαθήκη ελληνοποιήθηκε σε Ιησούς.

VIDEO

Σωτήριο έτος 2013: Τρίτος Βαλκανικός πόλεμος – Αρμαγεδών στην Ελλάδα

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ: 3ος ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

2013 A.D. Third Balkan War. The end of Greece. 100 years after the 1913 Bucarest Treaty, a new unavoidable war will solve old disputes and impair justice in Balkans

Tο ρολόϊ της ιστορίας χτυπά αντίστροφα για τον διαμελισμό της Ελλάδας από τρία έθνη.

Η Ελλάδα θα χάσει την Μακεδονία του Αιγαίου από τους Mακεδόνες,

τη Θράκη και την Κύπρο από την Τουρκία

και την Ηπειρο από την Αλβανία. Τ

ι θα απομείνει τελικά στους δήθεν Έλληνες; Ο μικρός τους βράχος που ονομάζεται Αθήνα, η οποία είναι 50% Αλβανική

Ο επερχόμενος εφιάλτης των απανταχού Ελλήνων. Ολική σύρραξη υπό συνθήκες Βαλκανικού πολέμου. Ολοι εναντίον ενός. Κυκλωμένη από 4 εχθρικά κράτη (Αλβανία, Μακεδονία, Βουλγαρία, Τουρκία) η Ελλάδα διακατέχεται από ανομολόγητο τρόμο.

Φοβάται και αντιδρά στο θέμα της ονομασίας της Δημοκρατίας Μακεδονίας. Τρέμει το Βαλκανικό σύνδρομο 1912/13. Ολοι εναντίον ενός. Αυτή την φορά όλοι κατά της Ελλάδας.

Το 2013 συμπληρώνονται 100 χρόνια από το τέλος των δύο Βαλκανικών πολέμων και την συνθήκη του Βουκουρεστίου που διαμέλισε την Μακεδονία και χάραξε τα σημερινά σύνορα.

Η διμερής αυτή συνθήκη υπογράφηκε στις 20 Ιουλίου 1913 μεταξύ νικητών και νικημένων. Από την μία πλευρά οι τρεις νικήτριες δυνάμεις Ελλάδα, Σερβία και Ρουμανία.

Από την άλλη η ηττημένη Βουλγαρία που υπέγραψε άνευ όρων.Ιδιαίτερης σημασίας το γεγονός ότι ο μεγάλος χαμένος, η Τουρκία που απώλεσε Μακεδονία, Θράκη και Ηπειρο ,δεν πήρε μέρος στην διάσκεψη και αρνήθηκε να υπογράψει.

Οπως όλες οι διεθνείς συνθήκες, έτσι και η συνθήκη του Βουκουρεστίου έχει ημερομηνία λήξης. Η Αγγλοκινεζική συνθήκη για το Χονγκ Κονγκ τερματίσθηκε μετά από 99 χρόνια.

Η συνθήκη του Βουκουρεστίου λήγει τον Ιούλιο 2013, 100 χρόνια μετά την υπογραφή της.

Η Τουρκία που δεν την έχει υπογράψει, θα την καταγγείλει ως ανυπόστατη για το Τουρκικό κράτος, το ίδιο η Δημοκρατία Μακεδονίας και η Αλβανία.

Η Βουλγαρία θα την καταγγείλει και θα ζητήσει επαναχάραξη συνόρων, η μακρυνή Σερβία θα παραμείνει αδρανής αφού δεν την αφορά πιά.

Μόνο η Ελλάδα θα επιδιώξει μάταια την διατήρησή της.

Το Αιγαίο και τα νησιά του θα διχοτομηθή υπέρ της Τουρκίας.

Ο τρίτος Βαλκανικός πόλεμος, ο φονικότερος του 21ου αιώνα, είναι αναπόφευκτος για να επέλθει ισοροπία και δικαιότερη κατανομή εδαφών.

Κανείς δεν ξεχνά ότι τα Βαλκάνια απ’ όπου ξεκίνησε το 1914 ο Α΄Π.Π. παραμένουν η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Το απέδειξαν οι πρόσφατοι πόλεμοι σε Κροατία, Βοσνία και Κόσοβο.

Σύμφωνα με μυστική έκθεση του διεθνούς Αμερικανικού Ιδρύματος Στρατηγικών Μελετών INTERNATIONAL STRATEGIC STUDIES ASSOCIATON τους προσεχείς μήνες έρχονται μεγάλη αναταραχή και ανακατατάξεις στα Βαλκάνια.

Η έκθεση, με τη διαβάθμιση Confidential, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ειδικά για τις αναφορές της στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους αναλυτές που υπογράφουν το εμπιστευτικό κείμενο τα Βαλκάνια δεν αποκλείεται να αιματοκυλιστούν για ακόμα μια φορά.

Επίκεντρο των εξελίξεων το Κόσσοβο και η Μακεδονία. Η πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων δεν θα πάρει φωτιά στο μέλλον. Πήρε ήδη. Τα σύνορα στην περιοχή δεν θα αλλάξουν έπειτα από χρόνια. Ηδη άρχισαν ν’ αλλάζουν.

2013 A.D. Third Balkan War. The end of Greece. 100 years after the 1913 Bucarest Treaty, a new unavoidable war will solve old disputes and impair justice in Balkans

Ο Ελληνικός αντι-Μακεδονικός αγώνας Greek anti-Macedonian struggle

Alexander the Greek Killer – Αλέξανδρος ο Ελληνοκτόνος

Ελλάς: Η πρώτη χώρα που κατέκτησε ο Αλέξανδρος Greece: First country conquered by Alexander

Greece was Macedonian – Η Ελλάδα ήταν Μακεδονική

Μακεδόνες: Θανάσιμοι εχθροί των Ελλήνων. Το βεβαιώνει η ιστορία και οι ατέλειωτοι πόλεμοι μεταξύ τους που επέφεραν τον θάνατο της αρχαίας Ελλάδας

479 πΧ Μάχη Πλαταιών: Μακεδόνες μάχονται κατά Ελλήνων στο πλευρό των Περσών.

338 πΧ Μάχη Χαιρώνειας: Συντριπτική ήττα του Ελληνικού στρατού από τις Μακεδονικές φάλαγγες. Το τέλος της Ελληνικής ιστορίας.

Επί 200 χρόνια (338-146 πΧ) οι Ελληνικές πόλεις-κράτη παρέμειναν υπόδουλες στην Μακεδονία του Αλεξάνδρου.Η Ελλάδα έγινε Μακεδονική.

215 πΧ: Οι Ελληνες αναγκάζονται να καλέσουν τους Ρωμαίους για να αποτινάξουν τον «βάρβαρο» Μακεδονικό ζυγό. Προτίμησαν την ευγενή Ρωμαϊκή δουλεία από την βάρβαρη Μακεδονική. Η Ελλάδα ήταν Μακεδονική και έγινε Ρωμαϊκή.

334 BC Battle of the Granicus: It was the first of battles fought between Alexander the Great and the Persians. Alexander defeated the Persians including a large force of 7.000 Greek mercenaries.

331 BC Battle of Megalopolis (Sparta): Was fought between Sparta and Macedonia. Alexander’s regent Antipater led the Macedonians to victory over King Agis III who was killed.

209 BC Battle of Lamia: Was fought between the forces of Philip V of Macedon and the Aetolians led by Phyrrhias. Phyrrhias was aided by Romans and by a small contingent from Pergamum. The Macedonians were victorious

Ελληνικός ρατσισμός – Ευρωπαϊκό ρεζίλι

Η σημερινή Ελλάδα είναι φυτώριο ρατσισμού και εθνικισμού. Οι μειονότητες αγνοούνται, τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται, οι νεοφασίστες μπήκαν στη Βουλή και η αστυνομία επικαλείται ¨ζαρντινιέρες.

GREECE: A monkey state – ΕΛΛΑΣ: Χώρα μαϊμου

ΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΜΑΪΜΟΥ:Η Ελλάδα καυχάται ότι δεν περιέχει μειονότητες, ξεχνώντας ότι δεν περιέχει Ελληνες. Το επιβεβαιώνει η θρυλική ρήση του Φαλμεράϋερ:

«Αφήστε τους κάτοικους αυτής της χώρας να ονειρεύονται ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Αρκεί που ο ίδιος ήλιος που φώτισε κάποτε τον Περικλή λάμπει ακόμα πάνω στα κεφάλια τους»

«Η Ελληνική φυλή έχει τελείως εξολοθρευθή από την Ευρώπη. Η φυσική ομορφιά, το μεγαλείο του πνεύματος, η απλότητα των συνηθειών, η καλλιτεχνική δημιουργία, οι αθλητικοί αγώνες, οι πόλεις, τα χωριά, το μεγαλείο των μνημείων και των αρχαίων ναών, ακόμα και το όνομα του λαού, έχουν εξαφανισθή από την Ελλάδα»

«Ενα διπλό στρώμα από ερείπια και ο βόρβορος δύο νέων και διαφορετικών λαών σκεπάζει τους τάφους των αρχαίων Ελλήνων. Τα αθάνατα έργα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και μερικά ερείπια, που βρίσκονται στην Ελλάδα, αποτελούν τώρα την μόνη απόδειξη πως πριν από πολλά χρόνια υπήρχε ένας λαός σαν τους Ελληνες»

«Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας.

Μιά τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε έως την πιό απόμακρη γωνιά της Πελοπονήσου μιά νεά φυλή συγγενή προς την μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες-Σλάβοι, οι Ιλλυριοί-Αρβανίτες, οι συγγενικοί μ ε τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί, είναι εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Ελληνες.

«Ενας λαός με σλαβικά χαρακτηριστικά , τοξοειδείς βλεφαρίδες και σκληρά χαρακτηριστικά Αλβανών βοσκών του βουνού, που φυσικά δεν προέρχεται από το αίμα του Νάρκισου, του Αλκιβιάδη και του Αντίνοου.

Μόνο μία δυνατή ρομαντική φαντασία μπορεί να ονειρεύεται ακόμα μιά αναγέννηση των αρχαίων Ελλήνων»
Ιάκωβος Φαλμεράυερ, Γερμανός Ιστορικός, 1835

Σεξουαλικά βίτσια στην αρχαία Ελλάδα – Vicious Sex in ancient Greece

Αρχαία Ελλάδα: Παράδεισος παιδεραστών και Gay. Τα αρχαιολογικά ευρήματα μιλούν

Σωκράτης: Θανατώθηκε με δηλητήριο ως διακορευτής ανηλίκων

Πλάτων: θεωρητικός της παιδοφιλίας

Δίας: Βιαστής ανδρών και γυναικών

Αχιλλέας και Πάτροκλος: Αιώνιοι εραστές

Αλκιβιάδης: Αντικείμενο αντρικού πόθου

Σαπφώ: Η πρώτη Λεσβία

Ιερός Λόχος Θηβών: Και οι 300 ήσαν Gay

Στις Δωρικές πόλεις και στις αποικίες τους η ομοφυλοφιλική παιδεραστία ήταν θεσμός και η σχέση μεταξύ εραστή και ερωμένου δημόσια γνωστή. Αναπτύχθηκε μεταξύ των πολεμιστών στα στρατόπεδα και στις εκστρατείες από όπου έλειπαν οι γυναίκες και εξελίχθηκε να θεωρείται ότι ήταν η ολοκλήρωση της φιλίας και της μέχρι θανάτου αφοσιώσεως μεταξύ των συμπολεμιστών και αργότερα της αγάπης μεταξύ μαθητή και δασκάλου.

Υπάρχουν μελανόμορφα Ελληνικά αγγεία με τέτοιες παραστάσεις όπου απεικονίζονται σκηνές μεταξύ δασκάλου και μαθητή μεταξύ συμπολεμιστών αλλά και ο βιασμός Πέρση αιχμαλώτου από Ελληνα μαχητή με σκοπό τον εξευτελισμό του.

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μακεδονία και Βουλγαρία: Ενωμένες για πάντα

Σκληρό Ροκ από Σκόπια: Η Μακεδονία δεν είναι Ελληνική

Γρεκοί έρχεται ο Αλέξανδρος να σας διώξει από την Μακεδονία

Η κατάκτηση των Ελληνικών πόλεων από τους αρχαίους Μακεδόνες

Εγκλήματα Ελλήνων στην Μακεδονία

ΣΧΕΤΙΚΑ SITES

Πολυεθνική Ελλάς – Μειονότητες και φυλές στην χώρα των Γρεκών

Πως ελληνοποιήθηκε βίαια η Μακεδονία
Απάντηση στο veto του Καραμανλή: Τα 18 αντίποινα της Μακεδονίας
Μετά το Κόσοβο η Τσαμουριά: Οι φιλοδοξίες του νεαρότερου κράτους του κόσμου
ΕΥΠ και Μακεδονικό: Ολα για την μαμά Ελλάδα
Αμερικανική βάση Bonsteel: Φρουρός της Μακεδονίας
Η Μακεδονία να ονομασθή ..Vardarska: Αναρθρες κραυγές του μητροπολίτη Ανθιμου
Τα δέκα ψέμματα του Μακεδονισμού – Десетте лъжи на македонизма
Μέγας Αλέξανδρος ο Ελληνοποιημένος – Η Ιλλυρική καταγωγή των αρχαίων Μακεδόνων
Μακεδονικό: Τά 10 μυθεύματα της Ελληνικής προπαγάνδας
Παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα
Καταδίκη Νικόδημου Τσαρκνιά για παράνομη λειτουργία Μακεδονικού Ναού στην Βορ. Ελλάδα
Εγκαινιάσθηκε η πρώτη Μακεδονική Εκκλησία στην Πέλλα
IMXA και Εταιρεία Μακεδονικών σπουδών: Η παραχάραξη αρχείων του «Μακεδονικού αγώνα»

H σκοτεινή πλευρά της Ελληνικής Ιστορίας.

Copyright © 2002-2008 Всички права запазени www.bulgarmak.orgСайтът на «Български човешки права в Македония
geovisit();

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 31 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2008

Σκέψου ποιό βαθειά: Η σοφία είναι θείο Δώρο.

*Το να κατανοείς τους άλλους είναι ευφυΐα. 

*Το να κατανοείς τον εαυτό σου είναι σοφία.

*Με τη δύναμη υποτάσσονται οι άλλοι.

*Με τη θέληση ο εαυτός σου.

*Η θέληση σφυρηλατείται απ’ το σθένος.

*Αν ξέρεις πόσα σου αρκούν, αυτό το λέω πλούτο.

*Μείνε εκεί που είσαι και θ’ αντέξεις.

*Πέθανε δίχως ν’ αφανιστείς,και η ζωή σου θα διαρκέσει.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:53 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΔΕΥΤΈΡΑ, 13 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2008

Τα πεφταστέρια

Ολόφωτες είναι οι διαδρομές τους, που διασχίζουν τον κατάμαυρο ουρανό, όπως σαν να διασχίζει την καρδιά μας, τα πεφταστέρια των διαλογισμών. 

Είναι ποιο φωτεινά, κι όμως πέφτουν, έτσι όπως ξεπέφτει ο ψυχισμός, την ώρα που χτυπιέται απ τους ανέμους, των συνειρμών και των σκεπτομορφών.

Και χάνονται στην άβυσσο του χάους, όπως όλο το άχρηστο υλικό, του νου και της καρδιάς, που δεν το θέλει, και το πετάει πέρα στον γκρεμό.

Έτσι αγνά, κι ολόλαμπρα, φωτίζουν, το άπειρο του νου και της ψυχής, στεριώνουν ,φως γεμίζουνε το σύμπαν, αναβιώνουν την συνέχεια της ζωής.

Αρχιμανδρίτης Σάπικας Δανιήλ 21-09-2008

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 11:49 π.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Η Σκιά

Κλάφτηκε στις πλευρές των πυραμίδων, κάτω από τον καυτό ήλιο της Ασσυρίας, νωχελικά κρύφτηκε «προ πάντων των αιώνων», γλυτώνοντας το πάτημα της αμαρτίας. 

Αιώνιο το παιχνίδι το δικό της, κρυφτό από την ίδια της την μοίρα, πάντα να ζει το περιθώριο της, μα πουθενά πρωτιά, ούτε ελπίδα.

Μη προσδοκάς, σκιά μου, άλλη θέση, αυτή είναι μόνο για τους εκλεχτούς, αυτούς που προλαβαίνουνε τα ύψη, μόνο γι’ αυτούς, τους βλάκες η τρελούς!!!

Αρχιμανδρίτης Σάπικας Δανιήλ Καθ. Θεολόγος-Γενικός Ιατρός

12-09-2008

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 11:43 π.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΔΕΥΤΈΡΑ, 6 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2008

ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ

1. ΩΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ: ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΟΥ. 

2. ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ, ΑΛΛΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΗ.

3. ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ, ΥΠΟΜΟΝΗ, ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΕΣ.

4. ΤΑ ΒΡΕΦΗ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ, ΓΙΑΤΙ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

5. ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΤΑΙ Σ’ ΑΛΛΟ ΑΤΟΜΟ.

6. ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ. ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΜΕ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ.

7. ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΜΕΤ’ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΔΕΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ. ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΤΩΧΩΝ.

8. ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ. ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.

9. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ. ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΣΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΤΗΣ.

10. ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ ΚΑΘΕ ΕΠΙΒΑΤΟΥ ΔΕΝ ΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΜΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ

ΠΑΤΕΡΑ, ΤΟΝ ΚΛΗΡΙΚΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ,ΩΣΤΕ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΘΕΟΤΗΤΑ.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:38 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΠΡΙΝ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙΣ, 

ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΣΟΦΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ,

ΤΟΝ ΕΞΕΤΑΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ,

ΤΟΝ ΕΞΕΛΕΞΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ,

ΤΟΝ ΘΕΡΜΑΝΕ ΣΤΗΝ ΓΕΜΑΤΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ,

ΤΟΝ ΖΥΓΙΣΕ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΡΓΙΚΑ ΤΟΥ ΧΕΡΙΑ, ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΠΕΣΕΙ ΒΑΡΥΤΕΡΟΣ,

ΑΠ’ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ.
ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΥΠΕΛΟΓΗΣΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΣΟΥ,

ΤΟΝ ΕΥΛΟΓΗΣΕ & ΑΠΕΘΕΣΕ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΣΟΥ.

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΣΕΙΣ!

ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΚΑΙ ΑΝΕΒΑΙΝΕ,

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Η ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:36 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΠΟΘΟΙ ΚΑΙ ΠΟΘΟΣ

ΠΩΣ ΛΑΧΤΑΡΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΚΟΡΦΕΣ,ΜΕ ΤΙΣ ΧΡΥΣΕΣ ΑΝΑΤΟΛΕΣ 

ΜΑΓΕΥΤΡΑ ΦΥΣΗ !

ΣΥ ΜΟΥ ΦΤΕΡΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ,Γ ΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΡΥΦΗ

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΗ…………….

ΠΩΣ ΝΟΣΤΑΛΓΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΒΡΑΔΥΕΣ,ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΙΛΑΝΕ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ,

ΜΕ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ……….

ΚΑΙ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΟΥΝΕ ΣΤΟ ΝΟΥ,ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥΣ………….

ΠΩΣ ΚΑΡΤΕΡΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ,ΠΟΥ ΞΑΝΑΖΩ ΜΑΖΙ Μ’ΑΥΤΕΣ

ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ………………..

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ,ΠΟΥ ΤΑΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΒΑΘΕΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ.

ΠΙΟΤΕΡΟ-ΘΕΕ ΜΟΥ !-ΠΩΣ ΠΟΘΩ,ΠΩΣ ΛΑΧΤΑΡΩ,ΠΩΣ ΚΑΡΤΕΡΩ,

ΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ…………………

ΠΟΥ ΘΑ ΣΙΜΩΣΩ ΤΑΠΕΙΝΑ,ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΩ-ΤΙ ΧΑΡΑ !-

ΤΑ ΘΕΙΑ ΔΩΡΑ !

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:32 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ

Καθώς προσεύχεσαι, πρόσεχε βαθιά. Προσπάθησε να είσαι ταπεινός. Να είσαι έτοιμος να δεχθείς την απάντηση του Θεού και να μην επιμένεις στην δική σου.

Διώξε την πικρία και την αντιπάθεια από την καρδιά σου, αλλιώς η προσευχή σου χάνεται.

Στην προσευχή σου ξόδευε διπλάσιο χρόνο να ευχαριστείς τον Θεό, παρά να ζητάς.

Ζήτησε από τον Θεό να σου δείξει τι μπορείς να κάνεις ΕΣΥ γι’αυτόν,αφου κάνει τόσα πολλα για σένα.

Κάθε ημέρα προσευχήσου για την πατρίδα μας και την ειρήνη στον κόσμο.

Πάντα άφηνε στην προσευχή σου μία περίοδο σιωπής,για ν’αιστανθείς την παρουσία Του.

Πάντα να θυμάσαι ότι ο Θεός απαντά στις προσευχές με τρείς τρόπους:
«ΝΑΙ, ΟΧΙ, ΠΕΡΙΜΕΝΕ για ΛΙΓΟ».

Ο ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ & Ο ΙΗΣΟΥΣ.

ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΡΚΕΤΟΣ ΧΡΟΝΟΣ, ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΗ. 

ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΣΤΑΘΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ, ΕΙΧΕ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΟΥ, ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙ, ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΥΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΩΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΥ.

ΚΑΙ ΤΟΤΕ, Η ΕΝΟΧΗ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΙ ΑΦΗΣΕ ΧΩΡΟ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΗ.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΟΜΩΣ ΕΙΔΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ: ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΒΑΔΙΖΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ. ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ, ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΣΤΡΑΦΤΟΥΝ ΣΚΗΝΕΣ ΑΠ’ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ.

ΚΑΙ ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ ΑΛΛΑΖΑΝ, ΠΡΟΣΕΞΕ ΟΤΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΣΚΗΝΗ ΥΠΗΡΧΑΝ ΔΥΟ ΣΕΙΡΕΣ ΑΠΟ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ: Η ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΥ ΒΗΜΑ.

ΟΤΑΝ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ, ΕΣΤΡΕΨΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΟΤΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ,

ΥΠΗΡΧΕ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ. ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΙΣ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ. ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΟΜΩΣ ΤΡΟΠΟ, Η ΜΟΝΗ ΣΕΙΡΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΕΝΤΟΝΟΤΕΡΗ.

ΠΟΛΥ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΞΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΤΡΑΦΗΚΕ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ: «ΚΥΡΙΕ, ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑ, ΕΣΥ ΘΑ ΗΣΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.

ΠΡΟΣΕΧΑ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΣΤΙΣ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ! ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΜΕ ΑΦΗΣΕΣ ΜΟΝΟ ΜΟΥ!»

«Ω, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ», ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ« ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΟΥΤΕ ΘΑ Σ’ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΩ.

Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ, ΕΙΔΕΣ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΜΕΤΕΦΕΡΑ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ! ».

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:26 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

*Ω! Παναγία Δέσποινα, μεγάλο το όνομα Σου, μεγάλη και η Χάρη Σου 

και το προσκύνημα Σου.

*Δέξου, Ω! Παναγία μου και πάρε την φωνή μου, πάρε την προσευχή

αυτή, πάρε την δέησή μου.

*Παράκληση κάνω εδώ και Σε παρακαλώ, ναι!, την Χάρη Σου αναζητώ

μεσίτρια Σε έχω.

*Προσπίπτω ο ταλαίπωρος, ζητώ το έλεος Σου, για να δεχτεί τον πόνο

μου, να ακούσει τον καημό μου. *Έτσι θα έρθει βάλσαμο & έλεος στον πιστό σου.

*Εσύ είσαι η Παντάνασσα, είσαι η Βασίλισσά μου, η Παναγία η

Δέσποινα και η προστάτισσα μου.

*Συ τις καρδίες των δούλων σου ευφραίνεις και δροσίζεις, κάθε ψυχή

αμαρτωλή, λαμβάνεις και φωτίζεις.

*Φώτισε Παναγία μου και μένα το παιδί σου, να είμαι πάντα πλάι σου,

και πάντοτε μαζί σου.

*Εσύ είσαι η Βασίλισσα, είσαι η Πλατυτέρα, είσαι η Μάνα του Χριστού

και όλων η Μητέρα.

*Εσύ θα σώσεις τους πιστούς, που είναι τα παιδιά Σου, γιατί είσαι Μάνα

σπλαχνική, τα πάντα είναι δικά Σου.

*Ω! Παναγία Δέσποινα, πάντα θα σε δοξάζω, τα θαύματά Σου τα πολλά

παντού θα τα φωνάζω.

*Όποιος ελπίζει στον Θεό και σε επικαλείται, από κινδύνους σώζεται,

θάνατο δεν φοβείται.

*Χαίρε Μαρία! Δια Σου έχουμε σωτηρία, και όλοι μας λαμβάνουμε

χαρά και ευλογία.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:25 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

Αγνή Παρθένε Δέσποινα, άχραντε Θεοτόκε,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Παρθένε μήτηρ άνασσα, πανένδροσε Τε πόκε,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Υψηλοτέρα Ουρανών, ακτίνων λαμπροτέρα,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαρά παρθενικών χορών, Αγγέλων υπερτέρα,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Εκλαμπροτέρα Ουρανών, φωτός καθαροτέρα,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Των ουρανίων στρατιών, πασών αγιοτέρα,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Μαρία αειπάρθενε, κόσμου παντός Κυρία,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Άχραντε νύμφη πάναγνε, Δέσποινα Παναγία,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Μαρία Νύμφη άνασσα, χαράς ημών αιτία,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Κόρη σεμνή, βασίλισσα, Μήτηρ Υπεραγία,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Τιμιωτέρα Χερουβίμ, υπερενδοξοτέρα,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Των ασωμάτων Σεραφείμ, των θρόνων υπερτέρα,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαίρε το Άσμα Χερουβείμ, Χαίρε ύμνος Αγγέλων,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαίρε ωδή των Σεραφείμ, χαρά των Αρχαγγέλων,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαίρε ειρήνη και χαρά, λιμήν της σωτηρίας,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Παστάς του Λόγου ιερά, άνθος της αφθαρσίας,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαίρε παράδεισε τρυφής, ζωής τε αιωνίας,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαίρε το ξύλον της ζωής, πηγή αθανασίας,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Σε ικετεύω Δέσποινα, Σε νυν επικαλούμαι,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Σε δυσωπώ, Παντάνασσα, Σήν χάριν εξαιτούμαι,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Κόρη σεμνή και Άσπιλε, Δέσποινα Παναγία,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Θερμώς επικαλούμαι Σε, Ναέ ηγιασμένε,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Αντιλαβού μου, ρύσαι με, από του πολεμίου,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Και κληρονόμον δείξον με, ζωής της αιωνίου,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.
ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:23 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑ

Η πλασμένη με την ομορφιά των αστέρων και των κρίνων την Αγνότη των άπειρων κόσμων,τα πλάτια τ’ατέρμονα, της ροδαυγής τη μάργα Φέξη. Που’ χεις Ταπείνωση, Υπακοή, τις Αρετές: της Μαριάμ, της Αβιγαίας, της Ραχήλ, της Ιουδήθ, Της Άννας.
Που χώρεσες στην κοιλιά σου τον Αχώρητο, που δοκίμασες τη ρομφαία του Πόνου. 

Που στάθηκες Κραταίωμα στο κατώφλι του Γένους, μπρος στις σαΐτες αλλόφυλων βαρβάρων. ΓΟΡΓΟΕΠΗΚΟΗ στο Βόγκο μας, την Πείνα, την Γύμνια, την Ανάγκη, το Κλάμα μας. Έλα, ΓΡΗΓΟΡΟΥΣΑ, στο θρήνο μας!!!

Στάσου στο Καστροπύργι του «Είναι» μας, Προστάτης στα βαριά τοξέματα της Αμαρτίας. Στάσου, ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ, ορθή και μέρωσε την Όχτρα, την Κακία. Μπούκωσε τα κανό νια τ’ αφανισμού, Ξέπλυνε τις Ντροπές μας. Φέξε μας. Γλιστράμε κατά Διαόλου.

Καθάρισε τα φονικά μας χέρια. Ίσιωσε τα ξεστρατισμένα ζάλα μας, Γαλήνεψε τη φουρτου νιασμένη ψυχή μας. Ξεθόλωσε τον πλανεμένο Νου. Γλύκανε τα πικραμένα χείλια μας. Στέριωσε τα πικραμένα χείλια μας. Στέριωσε τα τρέμουλα γόνατα.

Και φέρε μας, Μεσίτρα, Συ, δίχως άργητα στο Μοναχογιό Σου, άκακα πρόβατα στ’ ασύνορο, το σίγουρο, τ’ ανθισμένο Μαντρί της Αγάπης και της Ειρήνης και της μεγάλης ατέλειωτης Γιορτής των Ουρανών, Εσύ, «Πλατυτέρα», Μάννα Παναγιά.

Να ξανάρθουν τα περιστέρια της ΕΙΡΗΝΗΣ στις αυλές μας. Ν’ ανθίσουν Απριλομάηδες στα παθια- σμένα στήθεια μας. Να λαλήσ’ η γλώσσα μας το «Καλό». Τα χέρια μας να γίνουν γλάστρες, πλάστρες Αγάπης, Προκοπής, ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗΣ, να δούμε τα παιδιά μας ζωντανά, λυτρωμένα, άγγελους.

Και τα παιδιά των παιδιών μας, Κερά μας, ΜΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ!…

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:22 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΑΚΟΥΣΕ ΠΑΤΕΡΑ..ΠΡΟΣΕΥΧΗ-ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ ΨΥΧΗΣ

Γνωρίζεις, Πατέρα, ότι πολλές φορές είπα στα πετεινά του ουρανού και των δένδρων και σε όλα τα έμψυχα και τα άψυχα στοιχεία της κτίσης να Σε υμνήσουν αυτά, αντί για μένα τον ταπεινό και να σε παρακαλέσουν να ελεήσεις εμένα τον ανάξιο. 

«Τον Κύριον υμνείτε και υπερυψούτε αυτόν εις τους αιώνας», άκουγα να λέγω με εσωτερική και εξωτερική κραυγή της ψυχής μου.

Και προς Εσένα, Πατέρα, φώναξα: Δώσε χάρη στα δικά σου αυτά δημιουργήματα να μπορέσουν να πράξουν αυτό. Το έπραξαν, Πατέρα;

Άκουσε, Πατέρα, το κελάηδημα των πουλιών…..
Είναι η προσπάθεια του πόθου μου να δοξάσω την άπειρη μεγαλοσύνη σου.

Άκουσε, Πατέρα, το θρόισμα των δένδρων….
Είναι οι αλάλητοι στεναγμοί της καρδιάς μου.

Άκουσε, Πατέρα, τα κύματα της θάλασσας….
Είναι οι εσωτερικές συγκρούσεις και μεταπτώσεις μου.«Ου γάρ ο θέλω τούτο πράσσω, αλλ΄ ο μισώ ποιώ».

Άκουσε, Πατέρα, τις σεισμικές δονήσεις της γης….
Είναι οι επιθέσεις των καταχθόνιων επιθυμιών εναντίον μου.

Άκουσε, Πατέρα, τους κεραυνούς του Ουρανού….
Είναι οι εκρήξεις του θυμού και της οργής μου.

Άκουσε, Πατέρα, τα μουγκρητά των θηρίων….
Είναι η ορμή όλων των αγρίων παθών μου.

Άκουσε, Πατέρα, το θρόισμα του άνεμου….
Είναι η ακαταστασία της άναιμης πνευματικά ψυχής μου.
Άκουσε, Πατέρα, του πολλούς ήχους της βροχής….
Είναι οι χείμαρροι από τα μυστικά δάκρυα της ψυχής μου.

Άκουσε, Πατέρα, και εμένα τον ανάξιο δούλο σου, με τα λόγια του προφήτη Σου:« Γνώρισέ μου, Κύριε, τον δρόμο που πρέπει ν’ ακολουθήσω, γιατί προς Εσένα έχω σηκώσει τα μάτια της ψυχής μου».

Άκουσέ, Πατέρα,« που καταφεύγω σε Σένα. Δίδαξε με να κάνω εκείνο που μόνο Εσύ θέλεις, γιατί είσαι ο μοναδικός Θεός μου».«Θα υμνώ τον Πατέρα και Θεό μου, όσο θα είμαι σ’ αυτή την ζωη.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:18 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

EΠΙΤΥΜΒΙΟΝ ΜΝΗΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

ΤΥΜΒΟΝ ΟΡΑΣ ΠΑΡΟΔΙΤΑ ΘΕΟΦΡΟΝΟΣ ΑΡΧΙΕΡΗΟΣ 

ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΕΠΙΚΛΗΝ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑ

ΠΑΣ Δ ΕΠΛΕΝ ΟΙ ΒΙΟΤΟΣ Γ ΕΥΣΕΒΙΗ Τ’ ΑΡΕΤΗ ΚΑ

ΖΩΡΗ ΔΙΔΑΧΗ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΕΠΕΩΝ

ΤΟΙΓΑΡ ΤΟΙ ΔΕΙΝΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΛΥΠΗΣ ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ

ΕΥΣΕΒΩΝ ΨΥΧΑΙΣ ΜΟΥΣΟΠΟΛΩΝ ΤΕ ΧΟΡΩ

ΚΛΑΙ ΑΙΓΙΝΗΣ ΙΕΡΗ ΧΟΡΙΗ ΣΕΜΝΕΙΟΥ ΘΗΛΥΤΕΡΩΝ

ΘΕΡΜΑ ΔΑΚΡΥΑ ΛΕΙΒΟΜΕΝΗ

ΚΛΑΙΕΙ ΡΙΖΑΡΙΤΩΝ ΘΙΑΣΟΣ ΤΩΝ ΕΩ ΠΑΤΡΙΙΣΑ ΦΙΛΗΤΟΝ

ΟΝ ΜΥΗΣΕ ΠΡΟΦΡΩΝ ΕΙΣ ΣΟΦΙΗΝ Κ ΑΡΕΤΗΝ

-8.11.1920-

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:16 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΓΑΛΗΝΟΣ ΚΑΙ ΓΗΡΑΤΕΙΑ

Κωλύσαι μεν το γήρας

Αδύνατον,

Επισχείν δε το τάχος αυτού,

δυνατόν.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 7:05 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΜΟΣ

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:58 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΜΗΝΥΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:55 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΞΙΑ ΕΝΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ

ΔΕΥΤΈΡΑ, 6 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2008

Να ποιο το πλάσμα των κλαυθμών!!!!!

Την ίδια τούτη τη στιγμή
που τα πουλιά σιωπούνε
στους δρόμους τρέχει η ορμή
των νιάτων που βοούνε:
ζητώντας νάναι το αύριο
διάφορο απ΄ το προαύριο. 

Κλείνουν γραφεία και σχολειά
και τα φουγάρα παύουν
στο χώμα, κάτω τα τσαπιά
κουδούνες, μόνες, άδουν:
όλοι μαζεύονται στις ρούγες
ν’ ενώσουν τις ελεύτερες φτερούγες.

Κι οι ρούγες, οι παγκόσμιες
ένα, παντού, γενήκαν
πολύφυλες, πολύχρωμες
οι γλώσσες πληθυνθήκαν:
όλοι με μια φωνή ζητούνε
οι εξουσιές να μαραθούνε.

Να ποιο το πλάσμα των κλαυθμών
το γέννημα απ’ αίμα
το φως, το πέρα των πορθμών
το σπάσιμο στο πλέγμα:
είν’ των ανθρώπων οι αγκαλιέςτων νιων, του αύριου, οι παλιές.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:38 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Οι εξουσίες των Θεών

Σε τούτη δώνε τη στιγμή
που η φρίκη φτερουγά
που θριαμβεύει η πυγμή
και ο τρόμος κυβερνά:
το δάκρυο τρέχει και ξανά
η ανθρώπινη ψυχή πονά. 

Βλέπει την άδεια αγκαλιά
ιδρώτ’-αίμα να κυλά
ίδια εικόνα απ’ παλιά
τ’ ίδιο βλέμμα να ρωτά:
γιατί να μη δημιουργούμε
μα μόνο πόνο, να θρηνούμε;

Τώρα που πάλ’ ο πόλεμος
ξεκλείδωσε τ’ ασκέρια
τρέχει-θεριζ’ ως άνεμος
με ματωμένα χέρια:
ο δολοφόνος διασκεδάζει*
είν’ η ‘ Ξουσία που διατάζει.

Οι εξουσίες των Θεών
που δυστυχία προσφέρουν
των δολοφόνων των λαών
ν’ εναλλάσσονται που ξέρουν:
και στέλνουν θεοεκπρόσωπουςτύπους τους (και) αδυσώπητους

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:36 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Alter Ego….

Πόσο, αλήθεια, μάτια μου, πάλλεται η καρδιά μου,
Όταν απ΄την αγάπη σου, πετά στους ουρανούς,
Σε κόσμους ζει ανέσπερους, που ήλιος είν΄κοντά μου
Νύχτα δεν έχει εκεί ποτέ, φως έχει από παντού. 

Την κουρασμένη ύπαρξη, της μοναχής ζωής μου
Μεθάει το ανείπωτο, της ευτυχίας φώς.
Τα λόγια σου είναι βάλσαμο, επάνω στις πληγές μου,
Αυτές που πρωτοχάραξε του φθόνου ο χαμός.

Εκείνος ο γλυκόπιοτος, χυμός των δύο χεριών σου,
Γουλιά-γουλιά κι αν πίνεται, ποτέ δεν σταματά.
Ακτίνες από τα μάτια σου, εσύ, ω, Άγγελέ μου
Στέλνεις μέσα στο είναι μου, σε κάθε απαντησιά.

Ετσι και εγώ αισθάνομαι, σαν καπετάνιος πλοίου,
Ελπίδα, πίστη, όνειρα, γίνονται στην στιγμή.
Μοναδική ελπίδα μου, συ είσαι, ομορφιά μου.
Και η βαθειά ελπίδα μου, είσαι μόνο εσύ.

Τότε μόνο προσεύχομαι, για σένα, ναι, ζωή μου
Άκου πως πάει η καρδιά, άκου την πώς χτύπα,
Νοιώθει την ευτυχία μου, χοροπηδάει, καρδιά μου,
Γίνεται τόσο δα μικρή, γεμίζει από φωτιά.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:26 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Μα όλ’ αυτά μόνο στ’ όνειρο μου…

Βλέπω τα ωραία μάτια σου, τα λαμπερά πλούσια σου μαλλιά,
το στόμα με το γλυκό σου χαμόγελο, μοιάζει με Θεϊκό. 

Τι πειράζει κι’ αν λέμε μόνο μια καλημέρα; Τι κι αν είσαι ένα πρόσωπο που ποτέ καλά δεν γνώρισα;

Στην φαντασία μου είσαι δίπλα μου, είσαι εκεί για να με ξεκουράζεις, και όταν ρωτώ για το «γιατί;» εσύ να μου εξηγείς.

Όταν αισθάνομαι πράγματι άσχημα ή όταν κάτι φοβάμαι, σ’ αισθάνομαι να μου μιλάς και οι φόβοι μου εξαφανίζονται.

Σε νιώθω να σκύβεις τρυφερά και να με φιλάς, Όπως η μάνα δίνει νερό, στο διψασμένο της παιδί και ξεδιψάει.

Μα όλ’ αυτά μόνο στ’ όνειρο μου…

Τώρα ξυπνώ το πρωί, μα νοιώθω τόση θλίψη…Δεν είναι τα σύννεφα που γεμίζουν τον ουρανό, είναι που για σένα πονώ, για σένα που αποφάσισε η μέρα τον ήλιο να κρύψει.

Δεν θέλω να βλέπω τον ήλιο τώρα πια, που χάθηκαν όλες μου οι ελπίδες. Δάκρυσαν τα μάτια μου κι όμως δεν τα’ δες γιατί, τι κρίμα, ήσουν μακριά.

Κάποια στιγμή έκανα όνειρα πολλά, για μένα και για σένα…έτσι τουλάχιστον με κάνεις να πιστεύω, όταν πίνω γουλιές από το μέλι των χειλιών σου.

Μα τώρα, το γνωρίζω πολύ καλά, όλα τα όνειρα μου πήγαν χαμένα στον καιάδα της λησμονιάς και της λήθης.

Κι όμως δεν κατηγορώ γι’ αυτό εσένα, αλλά μόνο τις χαμένες μου ελπίδες, αυτές που γέμισαν το πρόσωπο μου ρυτίδες, προτού να δω τα όνειρα μου πραγματοποιημένα.

Με μια απλή φράση«το ξανασκέφτηκα», άλλαξες την σελίδα.
Όλες οι ελπίδες και τα όνειρα, έφυγαν μαζί με το χθες……..

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:21 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

ΤΑ ΙΧΝΗ ΣΟΥ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΜΟΥ, 

ΙΕΡΑ & ΑΡΓΑ ΒΓΑΛΜΕΝΑ,

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΛΙΝΗ ΤΗΣ ΑΓΡΥΠΝΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΜΟΥ,

ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΒΟΥΒΑ ΚΑΙ ΠΑΓΩΜΕΝΑ.

ΥΠΑΡΞΗ ΑΓΝΗ, ΘΕΙΑ ΣΚΙΑ,

Ω! ΤΙ ΓΛΥΚΑ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΤΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΜΕΝΑ!

ΘΕΕ ΜΟΥ! ΟΛΑ ΤΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΄ΧΩ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙ

ΜΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥΤΑ ΠΑΝΩ, ΤΑ ΛΑΒΩΜΕΝΑ.

ΑΝ ΙΣΩΣ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΘΕΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΜΟΥ ΣΙΜΩΝΕΙΣ

ΕΝΟΣ ΑΕΤΟΥ ΤΡΟΦΗ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ

ΕΤΣΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΜΟΥ ΑΠΛΩΝΕΙΣ.

ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΣΤΟ ΚΑΜΩΜΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΥΦΕΡΟ ΣΟΥ,

ΣΤΗΝ ΓΛΥΚΑ ΠΟΥ ΖΩΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ ΣΚΟΡΠΑ.

ΓΙΑΤΙ ΕΖΗΣΑ ΠΡΟΣΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΣΟΥ,

ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΟΙ ΧΤΥΠΟΙ ΗΤΑΝ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΟΥ

ΜΟΝΑΧΑ.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:13 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

TA KΑΣΤΡΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ!!!

Έλληνες, βλέπετε μπροστά.
Μη σας πτοούν τα πάθη.
Δείτε ! Δεν έχουμε καιρό
να κάνουμ’ άλλα λάθη. 

Μαζέψτε τα συντρίμια μας.
Αυτό είναι το χρυσάφι.
Μην κάνετε τον αρχηγό.
Πάει η Ελλάδα στράφι.

Τα ατομικά συμφέροντα
σκοτώνουν τα παιδιά μας.
τους ετοιμάζουνε σκλαβιά
τα χέρια τα δικά μας.

Ξυπνήστε πλέον ΄Ελληνες
την τελευταία ώρα.
Αφήστε την πιά να σταθεί
την έρμη ετούτη Χώρα !

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:11 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Σταύρωσον, Σταύρωσον Αυτόν»

Φωνές, περιγελάσματα, οχλοβοή, αντάρα:
«Σταύρωσον, Σταύρωσον Αυτόν», λυσσά
(τ’ ανθρωπομάνι. 

Η Ευγνωμοσύνη γίνεται μαύρη οχιά-Κατάρα
Κι όλο καρφώνει πιο βαθειά τ’ ακάνθινο στεφάνι,

Σε κάθε Του γονάτισμα…Στου Γολγοθά το Δρόμο
τρέχει και καίει ο ίδρωτας, χοντρός σαν κουκουνάρι,

γιατί ΕΚΕΙΝΟΣ διάλεξε πάνω στο Θείο Ώμο,
τις αμαρτίες όλων μας, μ’ ένα Σταυρό να πάρει.
……………………………………………………….
Τώρα «Ηλί Σαββαχθανί» τ’ ανθρώπου η φύση κράγει,
Που ήπιε την καταλαλιά, το «όξος», τη «χολή».

κι ως γέρν’ η Άγια Κεφαλή και πα’ στη Γη κυττάζει,
θωρεί πως μείναν μόνο τρεις, π’ αγάπησαν πολύ:

-Η Ομορφιά και η Καρδιά, που ήτανε μια«Πόρνη»
κι απ’ το Σκοτάδι της Ζωής ξεχώρισε τη «Μέρα».

και σώθηκε, ω, κι έσωσε κι αιώνια θα «σώνει».
-Αχ, η Θυσία κι η Στοργή η ΠΑΝΑΓΙΑ Μητέρα.

-Η Αγάπη η Αφοσίωση στα μάτια του Ιωάννη.
Κι οι τρεις για μας της Λύτρωσης απάνεμο λιμάνι.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:07 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Ερώ σοι:«Χαίρε Δάσκαλε»

Ιεροφάντη, Ιδαλγέ, Ιερουργέ οσίων,
Καραβοκύρη Πάτριων, αιώνιων θεσμίων,
‘Δυσσέα μας Ερευνητή φτερών των Ελληνίδων,
Νόστε Πνευμάτων, Ιδεών, Ουράνιων ελπίδων.
Πνοή Θεού, φιλί της Γης ΔΑΣΚΑΛΕ ΚΑΧΡΙΜΑΝΗ
στις Νύχτες και τις θύελλες απάνεμο λιμάνι,
βλάστημα, ανθοκάρπιση Ηρωικού Μωρέα,
ουρανοστόλιστη ψυχή,μυρόπνοη, ωραία,
ερώ σοι φύτρα μαθητού,σπόρος εγώ το«Χαίρε»..
………………………………………………………
Άστραφτε πάντα βλογητά, τις θημονιές σου φέρε
με κάθε λόγο σου, ματιά στ’ ακάματο αλώνι,
(να λιγοστέψει η κακιά,Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, οι πόνοι)
στη ζήση μας την δολερή,την ανθοσγουρομάννα
να θρέφεις μεσ’ την ερημιά, σαν του Θεού το μάννα
τ’αναιμικά και τ’άτυχα (Κύριε) τα παιδιά μας
Να φέρει και να γιατρευτεί η άμαθη καρδιά μας.
Στο«καθ’ομοίωση»να’ρθεί η γύφτισσα ψυχή μας,
γιατί τελειώνει, ξεψυχά η κάθε αντοχή μας…….
……………………………………………………..
Σοφέ θεματοφύλακα των αδελφών Ριζάρη
Θεόκαρδε,Θεόδρομε,μ’ Ωκεανό τη Χάρη,
πα’ στο θρανίο έσπειρες…Και τώρα που δακρύζεις,
γιατί δεν έχεις μαθητές, να ξέρεις πως ποτίζεις
τις διψασμένες μας ψυχές,μ’ανάμνησης την όψη, 

που στα σκοτάδια μιάς φωτά. Και σα σπαθιού την κόψη
Μοίρα και χρόνο, Δυστυχιά και κόκκαλα συσπάει,
και σαν αχνούδα ροδαυγής και λούλουδο βλογάει
ν’ αρχόμαστε γλυκά κι απλά στη Θεομάννα Γνώση,
παραμερίζοντας τερπνά, χαρές ζώης, το γρόσι….
………………………………………………………
Γώ μαθητής, συ Δάσκαλος ερω σοι πάλι:
«χαίρε»

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 6:05 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΌΤΑΝ…

ΟΤΑΝ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ, ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΣΚΙΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΔΟΝΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΜΟΥΣ & ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ… 

ΌΤΑΝ, Η ΑΓΑΠΗΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΗ, ΏΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΈΝΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΙΟ…

ΌΤΑΝ, ΤΟ ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΑΚΤΙΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟΚΡΥΦΩΝ ΠΤΥΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΏΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΦΩΤΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΖΕΣΑΙ, ΧΩΡΙΣ ΙΣΚΙΟΥΣ Η ΠΑΓΙΔΕΣ…

ΌΤΑΝ, ΓΛΥΚΑ ΣΕ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕΙ Η ΘΕΙΑ ΑΥΡΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΔΩΡΕΩΝ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΒΛΑΣΤΑΡΙ ΝΕΑΣ ΧΑΡΑΥΓΗΣ ΠΝΕΥΜΑ- ΤΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟ «ΚΑΤ’ΕΙΚΟΝΑ» ΓΙΝΕΤΑΙ « ΚΑΘ’ ΟΜΟΙΩΣΙΝ»….

ΌΤΑΝ, ΑΦΙΕΡΩΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΟΛΟ ΣΟΥ ΤΟ ΕΊΝΑΙ, ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙΣ ΣΕ ΣΤΕΡΕΩΜΑ ΤΑ ΑΕΝΑΑ, ΣΕ ΚΟΣΜΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ, ΑΝΕΙΠΩΤΟΥΣ, ΑΣΥΛΛΗΠΤΟΥΣ…

ΌΤΑΝ, ΟΙ ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΤΗΣ ΚΑΚΙΑΣ, ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ, ΤΗΣ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑΣ, ΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΣΥΘΕΜΕΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΟΥ, ΕΧΕΙΣ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗΣ Σ’ ΕΔΑΦΟΣ ΑΠΌ ΠΕΤΡΑ…

ΌΤΑΝ, ΚΟΝΤΑΡΟΚΤΥΠΙΕΣΑΙ ΑΔΙΑΚΟΠΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ, ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ…

ΌΤΑΝ, ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΑ ΚΑΙ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΑ, ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΠΟΡΕΤΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ, ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ…

ΌΤΑΝ, ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΥΨΕΙΣ ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΌΤΙ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΔΟΛΟ…

ΌΤΑΝ, ΖΥΓΙΖΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΜΕ Τ’ ΑΛΥΤΡΩΤΟ, ΣΤΟ ΖΥΓΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΌΤΙ ΒΑΡΑΙΝΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΝΑΣ ΠΑΝΤΑ…

ΌΤΑΝ, ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΟ, ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΟΝΕΙΡ’ ΑΠΙΑΣΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ…

ΌΤΑΝ, ΤΟ ΚΛΑΨΟΥΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ, Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΟΡΑΚΙΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΣΤ’ ΑΥΤΙΑ, ΣΑΝ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΕΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΩΝ ΠΟΝΕΜΕΝΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΟΥ…

ΌΤΑΝ, ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΕΤΑΙ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ, Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΣΟΥ ΕΊΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΑΔΙΑΚΟΠΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΣ- ΜΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…

ΌΤΑΝ, ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΌΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΕΊΝΑΙ ΈΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙΣ ΑΠΌ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ , ΤΗΣ ΤΥΡΒΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ ΣΟΥ…

ΌΤΑΝ, ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙΣ ΤΟ ΓΑΛΗΝΙΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΕΧΕΙΣ ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΑΘΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΡΙΒΙΛΙΖΟΥΝ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΣΟΥ…

ΌΤΑΝ, ΝΙΚΑΣ ΤΟΝ ΧΩΜΑΤΕΝΙΟ ΣΟΥ ΕΑΥΤΟ, ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΣΟΥ ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ, ΧΩΡΙΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ…

ΌΤΑΝ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙΣ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΧΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΟΥ…

ΌΤΑΝ, ΌΛΑ ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ, Σ’ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΖΩΗ, ΤΗΝ ΤΟΣΟ ΛΙΓΗ, ΝΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΚΑΤΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ: ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΣΟΥ ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΕΙΚΗ ΑΓΑΠΗ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΓΑΛΗΝΗ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΕΘΕΞΗ, ΑΙΩΝΙΑ & ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:59 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Μες το φεγγάρι του μεσοπολέμου…..

Το μικρό παραμύθι μας τελείωσε απόψε.
Μες το φεγγάρι του μεσοπολέμου
Σκορπίζοντας μικρές πέτρες αμέθυστού. 

Γερμένα τα σκαλοπάτια, ανασαίνουν το κάθε βήμα
Του ιχνηλάτη θεού.

Μοιραία ξέρει αυτός.

Ανοίγουν τα ρουθούνια του, όπως τι θεριό
Που σκότωσαν οι κυνηγοί της στέπας.

Αθόρυβο το κάλεσμα του αναδυόμενου
Ιδρώτα της καρδιάς σου
Καθώς με στον ήλιο, μαθαίνεις τόσο όμορφα
Τον χορό των λουλουδιών.

Μικρός τραγοπόδαρος θεός, μικρός και αόρατος
Σκοντάφτει σε πέτρινους τοίχους και καλντερίμια
πειράζοντας μικρές κοπέλλες.

Μικρό και όμορφο μένει το παραμύθι μας
Λευκό σεντόνι σε χλόη ανοιξιάτική.

Ήταν κάποτε ένας μύθος…
Γεμάτος γέλια και σημάδια…

Αφημένος στον τροπικό του Αιγόκερω…

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:51 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Εδώ και μήνα…..

Εδώ και μήνα, το χέρι μου έχει σφραγιστεί μες σ’ ένα τενεκεδάκι. 

Τίποτα δεν υπήρχε εκεί άλλο από υπόγειες σιδηροτροχιές.

Ίσως και να ‘ναι μωλωπισμένο, σκέφτηκα,και γι’ αυτό να το ‘χουνε κλειδώσει.

Αλλά σαν κοίταξα μέσα ήταν απλωμένο εκεί ήσυχα.

Μπορείς να μαντέψεις το χρόνο από αυτό, σκέφτηκα,σαν ρολόι, απ’ τους πέντε κόμπους των δαχτύλων τουκαι τις λεπτές, μυστικές φλέβες.

Κείται εκεί σαν μια λιπόθυμη γυναίκαταϊσμένη από σωλήνες τους οποίους αγνοούσε.

Ολ’ αυτά θα γίνουν παρελθόν, είμαι βέβαιος!!!.

Το χέρι σου βρήκε το δικό μου.Η ζωή όρμησε στα δάχτυλά μου σαν θρόμβος αίματος.

Ω! ξυλουργέ μου,τα δάχτυλα ξαναχτίστηκαν.

Χορεύουν με τα δικά σου.

Χορεύουν στη σοφίτα και στη Βιέννη.

Το χέρι μου είναι ζωντανό παντού στον πλανήτη.

Ούτε ο θάνατος δεν μπορεί να το σταματήσει,ο θάνατος στάζει το αίμα της.

Τίποτα δεν θα το σταματήσει, γιατί τούτο είναι το βασίλειο και το βασίλειο το επερχόμενο….

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:49 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Στην αρχή……

Στην αρχή 

Φως ήλθε
Απ’ τα εσώτερα της ύπαρξης μου.

Πως υπάρχει αυτή η στιγμή στην αιωνιότητα;

Αναφώνησε ο Προμηθέας: «Φωτιά Απ’ τα βάθη των Ουρανών!!!
Ας γίνει η πρώτη πηγή της νεότητας μου!!!

Και στο τέλος του κόσμου
Οι λέξεις
Έφτασαν
Με μυστικά οράματα
Να προφητεύουν το τέλος των εποχών…

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:47 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ…..

Θα’θελα νάχα φτερά
να ταξιδεύω στον ουρανό,
πάνω απ’ τα ψηλά βουνά
και έτσι γλυκά να τραγουδώ. 

Παρέα με τα άλλα τα πουλιά
χώρες μακρινές να διαβαίνω
πάνω στους ωκεανούς
με πόθο στην καρδιά να μένω.

Από της άνοιξης την ομορφιά,
να παίρνω μύρο απ’ τα λουλούδια
και έτσι να ραίνω την ψυχή
και τ’ ουρανού τα αγγελούδια.

Τον ήλιο να παίρνω αγκαλιά
Και απ’ τις αχτίδες τις χρυσές
Μία μία να σκορπώ στη γή
Ροδοδάχτυλες να κάνω τις αυγές.

Σε τούτο τον Παράδεισο να ζώ
που νάναι πάντα δικός μου,
από κεί ποτέ Θεέ μου να μη βγώ
και νάναι στη γή τούτο το βιός μου.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:45 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Μια φορά και ένα καιρό, συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα κι οι αξίες του ανθρώπου. 

Η Τρέλα, αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία, της πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε: «Τι είναι το κρυφτό;».

Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία κι η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλλημα και την Απάθεια – την οποία δε την ενδιέφερε ποτέ τίποτε – να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν. Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι, ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν. Η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό κι ο Άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.

«Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η Τρέλα. Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν, κρύφτηκε στο πρώτο βράχο που συνάντησε.

Η Πίστη, πέταξε στους ουρανούς κι η Ζήλια κρύφτηκε στη σκιά του Θριάμβου, ο οποίος με τη δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Η Γενναιοδωρία δε μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της. Οπότε το άφηνε ελεύθερο. Κι έτσι, η Γενναιοδωρία, κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα. Ο Εγωισμός, αντιθέτως, βρήκε αμέσως κρυψώνα: ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο γι’ αυτόν. Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στο πάτο του ωκεανού. Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σ’ ένα ηφαίστειο. Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

«…1000» μέτρησε η Τρέλα κι άρχισε να ψάχνει. Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά, αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη, που μίλαγε στον ουρανό με το Θεό για θεολογία. Ένιωσε το «ρυθμό» του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου κι αφού βρήκε τη Ζήλια, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και το Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλλημα, που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί. Σιγά σιγά, τους βρήκε όλους εκτός απ’ τον Έρωτα. Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε μορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει, βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα κι άρχισε να το κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογγητό πόνου. Ήταν ο Έρωτας που τ’ αγκάθια από τα τριαντάφυλλα, του είχαν πληγώσει τα μάτια… Η Τρέλα δεν ήξερε πώς να επανορθώσει! … έκλαιγε, ζήταγε συγγνώμη και στο τέλος, υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.

Έτσι από τότε, ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός κι η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει.

Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Θα ζω πέρα από τον θάνατο……

Θα ζω πέρα από τον θάνατο, και θα τραγουδώ στ’ αυτιά σας. 

Ακόμα κι όταν το απέραντο κύμα της θάλασσας θα μ’ έχει φέρει πίσωστο απέραντο θαλάσσιο βάθος.

Θα κάθομαι στο τραπέζι σας αν και χωρίς σώμα

Και θα ‘ρχομαι μαζί σας στα χωράφια σαν πνεύμα αόρατο.

Θα ‘ρχομαι δίπλα στο τζάκι σας, αθέατος καλεσμένος.

Ο Θάνατος δεν αλλάζει τίποτα, εξόν απ’ τις μάσκες που σκεπάζουν τα πρόσωπα μας.

Ο ξυλοκόπος θα εξακολουθεί να είναι πάλι ξυλοκόπος κι ο ζευγάς ζευγάς..!, κι εκείνος που τραγουδούσε το τραγούδι του στον άνεμο , θα το τραγουδά και στις κινούμενες σφαίρες.»

Στην ζωή όλων μας υπάρχουν άνθρωποι που ξαφνικά εισέρχονται και μετά αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος φεύγουν εντελώς ξαφνικά όπως ήρθαν…

Εμείς όμως καθόλου δεν είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό!!

Καθόλου δεν ήμουν και εγώ προετοιμασμένος για την έξοδο, από το μονοπάτι της ζωής,… τόσο αναπάντεχο… και όμως…

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:18 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Κοιτώντας πίσω…….

Κοιτώντας πίσω 

Μάρμαρο οι κίονες του μέλλοντος από παρελθόντα αλμυρά και λουλούδια δάκρυ στα αετώματα

Αφροπαρμένα δώρα κορυφών που βασιλεύουνε…

Βαθειά μες στην κερήθρα του κόσμουεκεί που πέφτοντας απλώνεσαι ίνες και λέξεις και πλέκεσαι ζεστές κρυψώνες μέχρι το τελευταίο ατσάλι

Αφής σεντόνια οι νότες, ανάσα δεν έχουν δείκτες όστρακα, κοράλλια, δάχτυλα,με το ρολόι του βυθού και με το μωβ της αγάπης

Στιλπνό φτερό κόρακα τρυπάει το φόβο

Τρυπάει το φως να περπατάω κοιτάζοντας πίσω…

Ονειρα σύννεφα, του Πάντοτε ακορντεόν ο απόηχος μιας λίμνης φιλιού απόλυτο.

Πόσο ο Θεός τραγούδησε σε μια σταγόνα!

Ελαμψε ο ψεύτης κόσμος μου στα μάτια σου

Κι ανοίξανε τα μάτια σου τον κόσμο.

Καινούργιοι ερωδιοί εκεί, χιονένιες μπάλες.

Η ώρα του ήλιου μάτωσε στην πόρτα σου μάτωσε η χαρά μου περπατώντας πίσω

Πίσω στο χρόνο, πίσω στα τραγούδια.

Στη σχισμή δάκρυ απαλό χόρδισμα

Σύμπανπίσω στο δρόμο για τ’ αστέρια και πίσωστο ασπρόμαυρο της νύχτας που αγκαλιάζει στρατηγικής κάλυκα με έρωτα ύπνο…

Πίσω σε ψάρια που αγαπάνε και πίσω στη φωνήπου δεν ξημέρωσε ποτέ κι ακόμα πιο πίσωστο αχ! των δυο ματιών, χαμόγελο μαργαριτάριακονισμένες πέτρες πασπαλίσανε το χρώμακαι να το ροζ, να το λευκόνα η ζωή στο κόκκινο, να η ψυχή μου

Η ψυχή μου από το τώρα ανεβαίνει βουνά

Και κατεβαίνει γαλαξίες μυστικές υποσχέσεις

Να ζω για σένα και ας μην ζήσαμε

Να καίω για σένα
Κι ας μην έγινε το χέρι σου ανάσα ηφαιστειακή

Να ταξιδεύω εσένα κι ας έμεινε η βάρκαστου περίπου το μουράγιο, στης μοίρας το ανέκδοτο

Εδώ η βάρκα, εδώ και η ανάσα σου

Εδώ και τα ατελείωτα Α του έρωτα

Θαυμασμός χρυσής κλωστής στο πια της καταιγίδας

Εδώ να βρέχομαι, να φυλλοροώ, να ανθίζωΚι από δω να σε χάνω αγάπη μου κοιτάζοντας πίσω…

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 5:07 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Θέλω να χτίσω την έμπνευση σε ένα σπιτάκι στη σιωπή, να ζωγραφίσω πινελιές και ένα φεγγάρι στη σκεπή. 

Όταν την πόρτα της ανοίγω να είναι πάντα φωτεινή, σα θα βγαίνει ο ήλιος να λάμπει κι’ η αυγή.

Δενδράκια με κήπους σε μονοπάτια μαγικά, νεράιδες όπου διαβαίνουν και άλλα εξωτικά.

Θέλω να την χτίσω σε ένα απόμακρο βουνό, κρινόσπαρτη η γη του να είναι αυτή μόνο κι εγώ.
Θέλω να είμαστε οι δυό μακριά απ’ του κόσμου τη βοή, εγώ να σκέφτομαι εδώ και αυτή να μένει στη σιωπή.

Θέλω να έχει φαντασία κορνίζες από ζωγραφιές, στους πίνακες να βάλω πρόσωπα με τις ιδανικές μορφές.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:55 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Έμεινε μόνος………

Έμεινε μόνος πλάι απ’ το τραπέζι,κάτω απ’ τα δοκάρια της οροφής, οι τοίχοιστο μισόφωτο. 

Έξω οι πορτοκαλιές φλέγονταιαπό φως, κι η θάλασσα από άσπρα πανιά,ανεβαίνουν πυρπολημένα τα πεύκα στο βουνό.

Στο ξύλο του εξώστη οι ώρεςσταματούν και κάποιος ονειρεύεται τον κόσμομε την αγάπη της καρδιάς.

Η σάλα μέσα μεγαλώνει, και η βουή του αέραφτάνει ως την καρδιά, όπως η ερημιάτης σκόνης μένει σ’ ένα κλαδί.

Γέρνει το κεφάλι και κανείς στην κίνησή τουτίποτα δεν θα μπορούσε να μαντέψει ξέρειαυτός πως είναι ανώφελες οι θλίψειςκαι στείρα η χαρά.

Ζει αγαπώντας, σαν τον τρελό που πίστεψε στη θλίψη τού σήμερα ή στη χαρά της επαύριον.

Μπαίνει το σούρουπο στο σπίτικαι θαμπώνει το ξύλο του εξώστη,η φλόγα του ερυθρή.

Αλίμονο, όλα πεθαίνουν, περνάει το φως, ο ανθός, τα συναισθήματα μαραίνονται, οδεύουν στο χαμό τους οι δυνάμεις.

Τα μάτια που ρεμβάζουν όσο οι μέρεςπροχωρούν και γερνούν, τίποτα νέοδεν θέλουν.

Ο άνθρωπος εκείνος κατεβαίνει αργά, βγαίνει στην πόρτα του σπιτιού, κοιτάζειτα χωράφια, τα ύψη, τα πρώτααστέρια τ’ ουρανού, τον κόσμο αναγνωρίζει.

Από το δάσος κάποιος έρχεται, με το καλάθι τουφωτεινό απ’ τα τριζόνια, τις σιωπηλές φωτιέςαπό ξερό χορτάρι.

Ξέρει αυτός ποιος είναι, τη σκιά του γίγαντα αγγίζει,του χαμογελάει.

Κι ανάβει τα παράθυρα, την πόρτα αφήνει ανοιχτή,τον χαιρετάει με γλυκιά φωνή και περιμένει ν’ απομακρυνθεί.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:50 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΘΕΛΟΥΜΕ, Ν’ ΑΚΟΥΣΤΟΥΜΕ ΘΕΛΟΥΜΕ

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΑ ΖΩΗ. 

Γύρω οι τοίχοι του δωματίου, φρουροί ασάλευτοι, αμίλητοι, στολισμένοι με κάποια παράσημα της διάκρισης στην ζωή, σε χρόνια οπλισμένης ψυχής και χεριών κραταιών με ρομφαίες και λάβαρα.

Κρότοι, κενό. Δρόμοι, μαιευτήρια, πεδία μαχών. Γύρω οι σελίδες των βιβλίων με τις καταθέσεις της ψυχής, την γνώση….. την απόγνωση.

Θυμιάματα ευωδίας σε ικεσίες στιγμιαίων κραδασμών από τις εξόδους της πολιορκίας της θλίψης.

Ακάνθινο στεφάνι η απουσία της ζώσης φωνής του αέρα, της θάλασσας, της αστραπής, του κεραυνού, της προσδοκίας.

Γεννηθήκαμε ανάμεσα στους ήχους και στα χρώματα, είμαστε μέσα στα όνειρα, με μνήμες νοσταλγικές και το χάδι της μάνας, σαν υπέρτατη αφοσίωση.

Δεν προδίδουμε τη γέννηση, τη δημιουργία, με στατικές άκαμπτες παρατηρήσεις, επί της ουσίας, άνευ ουσίας.

Εμείς ονειρευόμαστε καλύτερο τον κόσμο.

Αγαπητέ μου Νίκο, μη πικραίνεσαι: και ο Νίκος είναι εδώ.

Αγαπητή μου Άννα, μη μελαγχολείς: και η Άννα είναι εδώ.

Αγαπητέ μου Γιάννη, μη πονάς: και ο Γιάννης είναι εδώ.

Και χωρίς χειροκροτήματα, η ζωή μπορεί να είναι Παράδεισος.

Χωρίς έμπρακτη συμπαράσταση και προσφορά αγάπης, η ζωή είναι κολαστήριο.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:45 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Στον δικό μου, κατάδικο μου Άγγελο

Αν δεις αστέρι στολισμένο, τη σελήνη γιορτινή,φτιάξε πλεξούδα τα μαλλιά σου, πάρε τον Έσπερο κοντά σουστα θύσανα να σκαρφαλώσει, διώξε τη σκέψη τη θολή,περίμενε να ξημερώσει, μέχρι η ψυχή σου να μερώσει,κάνε στο Θεό προσευχή, καρπούς στη μάνα γη να δώσει. 

Αν στο δρόμο σου ανταμώσεις τον οδοιπόρο το χλωμό,το βήμα του θα το γνωρίσεις στα μάτια του ματιές να ρίξεις,αυτός να ξέρεις είμαι εγώ, που μια ζωή σε περιμένει,με την ελπίδα αναμμένη μόνιμη φλόγα στο βωμό,σε σένα η καρδιά ταμένη για το δικό σου ερχομό.

Αν οι καρδιές το αποφασίσουν να γίνουμε αστερισμός,μες των ονείρων γαλαξία κρυφή ανθρώπων νοσταλγία,στο άπειρο σύμπαν ξεβγαλμένοι στο φως μέσα βουτηγμένοι, όραμα η αθανασία στην οδύσσεια πορεία, αιώνιος ξεσηκωμός.

Σου στέλνω σκέψεις γεμάτες δροσιά σε δαφνόφυλλα.μουσικές με στίχους στα ανθισμένα καρδιόφυλλα.

Ένα αγόρι κοιτάζει τις λέξεις που αρμενίζουν για σένα μια κορασίδα τις πιάνει με το κυανό της το βλέμμα

Δέσμη αδέσποτη ήλιου μπλέχτηκε σε υγρά μάτια θλιμμένατα φόρεσε φως, με χρώμα τα τύλιξε να βλέπουν εμένα ξανάγινα έφηβος σε τούτη τη θάλασσα να ταξιδέψω πανάκι τα όνειρα, από τα κύματα, τα δικά σου να βρέξω

Σε βλέπω να κάθεσαι πάνω σε βράχο μακριά ν’ αγναντεύεις, με τα αψιά σου τα μάτια τα’ αμύθητο γλαυκό ν’ αγγίζεις, απλώνω τα χέρια μου την αντανάκλαση του φωτός σου ν’ αγγίξω μες στο χαμόγελο το κοριτσίστικο για πάντα να σμίξω.

Οταν ο νους μας ταξιδέψει πέρα από τον ουρανό,στο άπειρο σύμπαν θα ξεζέψει, μόνοι μας εσύ κι εγώ,σ’ έναν παράδεισο αφημένοι χωρίς φίδια πονηρά,μακριά από δόγματα ανθρώπων, προσωπίδες καιροσκόπων, απ’ τον θεό τους ξεχασμένοι, να κάνουν τα όνειρα φτερά.

Οταν αγγέλους θα μας στείλουν με τις εντολές,με λόγια σκόρπια, φραγμούς, έν’ ασπασμό θα σου φυτέψω, στο μίσχο των χειλιών να θρέψω,καρδιές στο σύμπαν θα ηχήσουν, κατάρες στο σκότος να σκορπίσουν.

Οταν τα μάτια σου θ’ χουν ζωγραφίσει ανθούσα φύση,κατάνυξη της πεμπτουσίας, αλληλούια ο γαλαξίας,πλανήτες, αστέρια αναμμένα, από χέρια βουτηγμένα στο φως το μακρινό της γης.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:35 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να νιώθει μόνος. 

Τελικά, μπορεί και να υπάρχει μόνον ένας λόγος.

Αυτός είναι ότι η μοναξιά βρίσκει χώρο κάθε φορά που αδυνατούμε – για οποιοδήποτε λόγο –να μοιραστούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας με κάποιον που εμπιστευόμαστε και που ξέρουμε πως νοιάζεται για μας.

Άλλο το να είσαι μόνος και άλλο το να νοιώθεις μόνος.

Το να νοιώθεις μόνος έχει να κάνει με τη δική σου πεποίθηση ότι δεν συνδέεσαι με τους ανθρώπους που σε περιστοιχίζουν στη ζωή ή στο περιβάλλον σου.

Τι να μην κάνεις όταν νοιώθεις έτσι :

* ΜΗ βουλιάζεις στον καναπέ και ακούς γλυκανάλατη, μελαγχολική μουσική ή ερωτικά
τραγούδια. Ούτε να βλέπεις δράματα ή μελοδραματικές ταινίες στην τηλεόραση.

*ΜΗΝ προσπαθείς να νοιώσεις ρομαντικά.

* ΜΗΝ προγραμματίσεις καμιά «μοναχική» δραστηριότητα ώστε να αισθανθείς ότι
απασχολείσαι. Π.χ. Να πας περίπατο, να καθαρίσεις το σπίτι, να πας σινεμά, έστω και αν η ταινία είναι κωμική.

*ΜΗΝ διαβάσεις ζώδια, ταρό αλλά ούτε να επισκεφτείς κανένα μέντιουμ.

*ΜΗΝ επαφίεσαι σε κάποιο κατοικίδιο όταν νοιώθεις έτσι.

Τι μπορείς να κάνεις όταν νοιώθεις έτσι :

*Προσπάθησε να ξεκαθαρίσεις τις σκέψεις σου σχετικά με το τι ακριβώς σε κάνει να νοιώθεις μοναξιά. Είναι επειδή δεν βρίσκεται κανείς δίπλα σου; Είναι επειδή έχεις μια σχέση με κάποιο άτομο για το οποίο δεν νοιάζεσαι πλέον; Είναι επειδή δεν σε γεμίζει η δουλειά σου;

*Σκέψου και κατάγραψε τα συμπεράσματά σου σε ένα χαρτί. Γράψε όλες τις πιθανές συνθήκες που μπορεί να σου δημιουργούν μοναξιά, έτσι ώστε να έχεις ένα χρήσιμο πλαίσιο αναφοράς.

Μερικές ιδέες που μπορεί να σου φανούν χρήσιμες για να γνωριστείς με ανθρώπους και να κάνεις νέες φιλίες :

* Μάθε πως να ξεκινάς συζητήσεις με τους ανθρώπους.

*Προσπάθησε να περιστοιχίζεσαι συνέχεια με τους σωστούς για σένα ανθρώπους – αυτούς που έχουν και μπορούν να σου μεταδώσουν ενέργεια αντί να στην κλέψουν.

*Προσπάθησε να έρθεις πιο κοντά συναισθηματικά με εκείνους τους ανθρώπους που σου αρέσουν και δεν έχεις λόγους να μην εμπιστεύεσαι.

*Ποτέ, μα ποτέ μην αποζητάς τη συμπάθεια των άλλων. Άλλο το να ζητάς μια γνώμη και άλλο το να ζητάς τον οίκτο των άλλων.

ΥΠΟΣΧΕΣΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης αλητείας, της αισχροκέρδειας, της ανήθικης πολιτικής και της επιχειρηματικής απληστίας, μαζί με το περιβάλλον νοσούν και οι άνθρωποι.

Όλοι αυτοί που αργά ή γρήγορα, θα ξυπνήσουν και θα αντισταθούν! Το θέμα είναι πως για να «ξυπνήσει» και να αντισταθεί κάποιος πρέπει πρώτα να γίνει δυνατός.

Γι αυτό κι εσύ φίλε και φίλη που με διαβάζεις, ξεκίνα από σήμερα. Υποσχέσου στον εαυτό σου:

*Να είσαι δυνατός, ώστε τίποτα να μην εμποδίζει την ηρεμία του μυαλού σου, στο να κάνεις το καλύτερο δυνατό που μπορείς για τον εαυτό σου, τους αγαπημένους και τους φίλους σου.

*Να μιλάς για δικαιοσύνη, διαφάνεια, υγεία, ευημερία και ευτυχία στον κάθε άνθρωπο που θα συναντάς.

*Να ζεις ευτυχισμένα, προσεγμένα και υγιεινά. H υγεία του σώματος ξεκινάει από την υγεία του μυαλού. Από τον απόρριψη της αρνητικότητας, της
μνησικακίας, της αναβλητικότητας και του φόβου.

*Να κάνεις όλους τους φίλους σου να πιστεύουν ότι έχουν αξιόλογες ποιότητες μέσα τους. Οι φίλοι είναι πολύτιμα εφόδια που είναι συνέχεια δίπλα μας για να μας δίνουν απλόχερα το θείο δώρο της ανθρώπινης αμοιβαιότητας και στήριξης εκεί που την έχουμε ανάγκη.

*Να κοιτάς τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων, ώστε η αισιοδοξία σου να πραγματοποιείται. Ναι, υπάρχει και το σκοτάδι. Ναι, τα πράγματα δεν θα έρχονται κάθε φορά έτσι όπως εσύ τα θες.

Θυμήσου : Το να πονέσεις δεν πρόκειται να το γλιτώσεις στη ζωή. Το αν θα υποφέρεις από αυτό είναι δική σου επιλογή.

*Να σκέφτεσαι μόνο το καλύτερο, να δουλεύεις μόνο για το καλύτερο και να περιμένεις μόνο το καλύτερο. Να αντιστέκεσαι στο χειρότερο! Μη φοβηθείς τους σκοτεινούς, τους δόλιους, τους δήθεν δυνατούς.
Στη ζωή αυτή δεν μας συμβαίνει αυτό που ευχόμαστε, αλλά αυτό που φοβόμαστε. Ό,τι φοβόμαστε είναι αποτέλεσμα της δικής μας νοητικής
κατάστασης.

Γι αυτό ας έχουμε τα μάτια του μυαλού μας συνέχεια ανοιχτά και να εστιάζουμε την προσοχή μας στη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού.

*Να χαίρεσαι για τις επιτυχίες των άλλων. Αν θες οι άλλοι να χαίρονται για τις δικές σου
επιτυχίες. Μη ζηλεύεις. Υπάρχει χώρος για όλους. Πού θα βρεθεί αυτός ο χώρος αν εσύ έχεις πετάξει τα κλειδιά έξω από το σπίτι σου;

*Να ξεχνάς τα λάθη του παρελθόντος και να μαθαίνεις από αυτά. Το κάθε τι που σου συμβαίνει μπορείς να το αντιμετωπίζεις είτε σαν μια ευκαιρία μάθησης είτε σα κατάρα.
Εσύ διαλέγεις.

*Να αφιερώνεις χρόνο στο να βελτιώνεις τον εαυτό σου. Αν θες να γίνεις αναντικατάστατος στη δουλειά σου, θα πρέπει να δουλέψεις σκληρά με τον εαυτό σου. Πολύ σκληρότερα απ όσο στην ίδια σου τη δουλειά.

*Να υπερασπίζεσαι και να φροντίζεις τη φύση και το περιβάλλον.

*Να είσαι δυνατότερος από την ανησυχία, το θυμό, το φόβο. Δύναμη δε σημαίνει μόνο να κερδίζεις αλλά και να αντέχεις όταν χάνεις.

*Να σκέφτεσαι όμορφα πράγματα για τον εαυτό σου, για το μέλλον και την προοπτική σου. Μη ξεχνάς ότι ζεις αυτή τη ζωή σαν ένας ζωντανός μαγνήτης.

Θα έλξεις επάνω σου ανθρώπους και καταστάσεις που να είναι απόλυτα συμβατές με τις πρωτογενείς σκέψεις που εσύ κάνεις. Διάλεξε.

*Να ζεις με την πίστη ότι ολόκληρος ο κόσμος είναι σύμμαχός σου.

Θυμήσου: Μπορεί για τον υπόλοιπο κόσμο να είσαι απλώς κάποιος, αλλά για κάποιον μπορεί
να είσαι ολόκληρος ο κόσμος. Γι αυτό αν μπορείς να κρύψεις τη σελήνη με τον ίσκιο σου, τότε
φαντάσου τι θα μπορούσες να κάνεις με το φως σου…

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

1. Θα έχεις σώμα. Μπορεί να το αγαπήσεις ή να το μισήσεις, αλλά θα είναι δικό σου για όλο το διάστημα που θα ζήσεις στη γη.

2. Θα μάθεις μαθήματα. Έχεις αναλάβει να παρακολουθήσεις τη σχολή που λέγεται ζωή.

Καθημερινά στο σχολείο αυτό θα έχεις την ευκαιρία να παίρνεις μαθήματα. Μπορεί να σου αρέσουν ή μπορεί να τα θεωρήσεις ηλίθια και άχρηστα.

3. Το μάθημα επαναλαμβάνεται μέχρις ότου το μάθεις. Το μάθημα θα σου παρουσιάζεται σε διαφορετικές μορφές μέχρι να το αφομοιώσεις. Μόλις το αφομοιώσεις θα μπορέσεις να περάσεις στο επόμενο μάθημα.

4. Τα μαθήματα δεν έχουν τέλος. Δεν υπάρχει μέρος της ζωής που να μη συμπεριλαμβάνει μαθήματα. Αν είσαι ζωντανός έχεις μαθήματα να πάρεις.

5. Το «εκεί» δεν είναι καλύτερο από το «εδώ». Όταν το «εκεί» σου γίνει το «εδώ» σου, απλά εσύ θα αποκτήσεις ένα άλλο «εκεί» που πάλι θα σου φαίνεται καλύτερο από το «εδώ» που θα έχεις.

6. Οι άλλοι δεν είναι παρά μια δική σου αντανάκλαση. Δεν μπορείς να αγαπήσεις ή να
μισήσεις κάτι από κάποιον άλλον άνθρωπο εκτός κι αντανακλά πάνω σου κάτι που μισείς η αγαπάς στον ίδιο σου τον εαυτό.
7. Αυτό που εσύ δημιουργείς στη ζωή σου εξαρτάται από σένα. Έχεις όλες τις προϋποθέσεις και τον εξοπλισμό που χρειάζεσαι. Το τι θα κάνεις με αυτά εξαρτάται από σένα.

8. Οι απαντήσεις που αναζητάς βρίσκονται μέσα σου. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα της ζωής βρίσκονται μέσα σου. Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να ακούσεις και να εμπιστευτείς.

9. Όλα αυτά θα τα ξεχάσεις, μόλις ολοκληρώσεις αυτό το κείμενο…

Cherie Carter-Scott, «Sunlight of the Spirit»

Ελεύθερη απόδοση: Π.Ε.Σ.

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:31 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Αυγερινή ζωγραφιά

Μουντό, υγρό, βαθύ το αλλοτινό τοπίο, τρομάζει της ψυχής τα βάθη 

Βαθιά Αναταραχή μα και Ανάταση δηλώνει, σαν θες να φύγεις μακριά και σε γαλήνια νερά να θες να σ’ οδηγήσει.

Είν’ η Αγάπη πάλη ψυχική που στ’ ατένισμά της αναστατώνει;

Ειν’ οι παλιές λαβωματιές που σαν το Θείο χέρι θέλεις να πάρει μακριά;

Όμορφε νέε της ψυχής, διώξε τα μύρια όσα και σαν τον Δία με κεραυνούς τάραξε τ’ αλλοτινά τοπία.

Βάψε με χρώματα βαθιά της νέας γης τη ζωγραφιά και Αυγή θα’ ρθεί να τη στολίσει με πορφυρό της νέας μέρας χρώμα.

Είθε τα πάθη της ψυχής να γαληνέψουν πάλι, να βρουν τους δρόμους της χαράς.

Είθε η Αγάπη της ψυχής τους δύο μαζί να σμίξει σ’ ένα ηλιογέννητο ουρανό

Θεόσταλτα φερμένο….

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:21 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Άκου λοιπόν τι μου έρχεται στο νου:

Δεν είναι πάθος, που να μην αβγαταίνει δίχως τέλος:Είναι ο νόμος του αν μένει ίδιος είναι το τέλος, 

Πεθαίνει εκείνος, αν από το πάθος, δεν πεθαίνεις εσύ.Ζει από μια δίψα που δεν μπορεί να χορταστεί, Και είναι δέντρο στην ψυχή με ρίζες μες στη καρδιά.

Ζει γιατί τρέφεται απ’ την ικμάδα της ζωής.

Κι όλα το τρέφουν, το γλυκύ και το πικρύ, και το τραχύ ακόμα πιο πολύ παρά η τρυφερότητα.

Μεγάλο Δέντρο, Ζωή, ολοένα ξεδιπλώνειςΜες στην ανημπόρια μου μια παράξενη δύναμη,

Μύριες στιγμές που αντιφεγγίζει στην καρδιά μου.

Το φύλλωμά σου, μυριάδες βέλη σταλμένα από το φως!

Κι ενώ στον ήλιο της ευδαιμονίαςΜες στο χρυσαφί του πρωινού ξεχύνεται η χαρά,

Πάλι δική σου η δίψα, πηγαίνοντας βαθύτερα,

Αρμέγει από τη σκοτεινιά, από τις πηγές δακρύων…

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:15 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

To My Second “ Self ”

Μy heart is beating truly, my beloved,
when your love pushes it fly in the skies,
to live in worlds with endless light, where the sun is near me,
where night never comes, where light comes from everywhere 

The tired existence, of my lonesome life,
through the unspoken light of happiness, gets high,
balm on my wounds are your words,
those wounds first curved by the ruin of envy

That sweet juice of your lips,
though drank sip by sip, never ends.
beams of light from your eyes, my “brown” Angel,
are sent deep into my being, in every step I take

So I feel I am the captain of a boat,
hope, faith, dreams, are born in a moment.
You, my beauty, are my only hope,
and, only You, are my deep love alike.

It is only then that I pray for you, oh I do, my darling.
Listen to my heart, listen to its beating,
it feels our happiness, it jumps for joy, my sweetheart,
it gets so tiny, it is filled with fire

Αναρτήθηκε από Papoulisστις 4:07 μ.μ.0 σχόλια

Ετικέτες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

Share on Facebook