Γενικός Ιατρός

ΑΝ… ΚΙΠΛΙΝΓΚ

Αν μπορεις στην πλαση ετουτη να περιφρονεις τα πλουτη

 

Κι αν οι επαινοι των γυρω δεν σου παίρνουν το μυαλό.
Αν μπορεις στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία.
Κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό.
Αν μπορεις με μιας να παίζεις καθε τι που’χεις κερδίσει.
Στην καταστροφή ν’αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση
Αν μπορεις να υποτάξεις ΠΝΕΥΜΑ,ΣΩΜΑ και ΚΑΡΔΙΑ
Αν μπορεις όταν σε βρίζουν να μην βγάλεις τσιμουδιά
Αν μπορεις στην καταιγίδα να μην χάνεις την ελπίδα
Κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ’εχουν αδικήσει
Αν μπορείς να’σαι ο ιδιος στην χαρά και στην οδύνη
Αν η πιστη στην Ψυχη σου μπρος σε τιποτε δε σβηνει
Αν ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΠΛΗΘΗ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙΣ
Αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις
Αν ποτέ δε σε μεθύσει του θριαμβου το κρασί
Αν στα ψεματα των άλλων δεν λες ψέματα και συ
Αν μπορείς να μην θυμώνεις αλλά ούτε και να κλαίς
ΟΤΑΝ ΑΔΙΚΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΣΥ ΜΟΝΑΧΑ ΦΤΑΙΣ
Αν μπορεις με ηρεμια διχως νεύρα ‘η δυσφορία
ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣ ΠΑΡΑΛΑΓΜΕΝΑ
Αν μπορεις καθε λεπτο σου να’ναι μια δημιουργία
Και ποτέ σου να μη μένεις με τα χέρια σταυρωμένα
ΑΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΟΥΝ
Αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά σου δε σηκώσουν
Αν τους παντες λογαριάζεις μα κανέναν χωριστά
ΑΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΦΥΛΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΞΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΑ
Ε,παιδί μου τοτε πια
ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ
ΘΑ ΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ
ΚΙ ΟΛΗ Η ΓΗ ΘΑΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ

Share on Facebook