Γενικός Ιατρός

Ίταλο Καλβίνο, «Αριθμοί στο σκοτάδι και άλλες ιστορίες».

«Ήταν μια φορά μια πόλη όπου όλα απαγορεύονταν, εκτός από το σκοινάκι. Οι κάτοικοι της πόλης μαζεύονταν στο λιβάδι πίσω από την πόλη και περνούσαν τη μέρα παίζοντας σκοινάκι.

Καθώς οι νόμοι που τα απαγόρευαν όλα είχαν εκδοθεί ένας-ένας και πάντα με κάποιο σκεπτικό, κανένας κάτοικος δεν είχε διαμαρτυρηθεί γι’ αυτούς.

Τα χρόνια περνούσαν. Μια μέρα οι διοικητές σκέφτηκαν ότι οι απαγορεύσεις δεν χρειάζονταν άλλο κι έστειλαν αγγελιοφόρους να πουν στους κατοίκους ότι πλέον μπορούσαν να κάνουν ό,τι ήθελαν.

Οι αγγελιοφόροι πήγαν στα μέρη όπου μαζεύονταν οι κάτοικοι και ανακοίνωσαν: «Ακούσατε! Ακούσατε! Τίποτα πλέον δεν απαγορεύεται!»

Οι κάτοικοι συνέχισαν να παίζουν σκοινάκι.

«Δεν καταλάβατε;» ρώτησαν οι αγγελιοφόροι. «Μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε!»

«Καλώς», απάντησαν οι κάτοικοι. «Παίζουμε σκοινάκι».

Οι αγγελιοφόροι τους θύμισαν όλες τις θαυμάσιες και χρήσιμες ασχολίες που είχαν παλιότερα και που μπορούσαν πλέον να ξαναρχίσουν. Αλλά οι κάτοικοι δεν έδωσαν σημασία και συνέχισαν να παίζουν σκοινάκι, χωρίς να σταματούν.

Βλέποντας ότι οι προσπάθειές τους πήγαιναν χαμένες, οι αγγελιοφόροι πήγαν στους διοικητές και τους ενημέρωσαν.

«Απλά τα πράγματα», είπαν οι διοικητές. «Να απαγορεύσουμε το σκοινάκι».

Τότε ήταν που οι κάτοικοι επαναστάτησαν και σκότωσαν τους διοικητές τους.

Και, χωρίς να χάσουν χρόνο, γύρισαν στο λιβάδι και συνέχισαν να παίζουν σκοινάκι»

 

Share on Facebook